جایزه صلح نوبل از دست دادن ملانیا ترامپ است

دونالد ترامپ سال ها وقت صرف کرده است تا به وفور آشکار کند که مایل به دریافت جایزه صلح نوبل است. در یک چرخش طعنه آمیز، همسرش ملانیا ترامپ، که مدت ها توسط مخالفان به عنوان زینت گرانقیمت ریاست جمهوری آمریکا نادیده گرفته می شد، ممکن است ادعای قانع کننده تری نسبت به آن داشته باشد.

در حالی که شوهرش معامله بزرگ پایان دادن به جنگ روسیه در اوکراین را دنبال می‌کند، ملانیا در واقع با توجه به ظلم‌های صمیمی‌تر جنگ - کودکانی که از والدینشان جدا شده‌اند، غیرنظامیانی که در جوامع محاصره‌شده به دام افتاده‌اند و خانواده‌هایی که از نظر غذا و دارو ناامید هستند، کارنامه دیپلماتیکی بعید به دست آورده است.

و این هفته نمایندگان روسیه و اوکراین به کاخ سفید آمدند تا نتایج مداخله او را به رسمیت بشناسند.

تضاد کاملا نمایان است - رئیس‌جمهوری که به رسمیت شناختن بین‌المللی را به یک جاه‌طلبی شخصی تبدیل کرده است، و بانوی اولی که بی‌تفاوتی آشکارش نسبت به کانون توجه ممکن است به او مزیت غیرمنتظره‌ای در کسب این شناخت داده باشد.

کمیته نوبل هنوز می تواند خود را در حال فکر کردن به عجیب ترین عارضه داخلی برای رئیس جمهور بیابد.

در 5 نوامبر، ملانیا ترامپ از نمایندگان هر دو کشور متخاصم پس از آتش بس شش روزه بشردوستانه در اولشکی، شهری در جنوب اوکراین تحت اشغال روسیه استقبال کرد.

این توافق به مواد غذایی و دارو اجازه ورود به شهر و خروج نزدیک به 800 غیرنظامی را داد. به گفته کاخ سفید، ملانیا به عنوان یک واسطه، به ترتیب دسترسی بشردوستانه و جابجایی امن غیرنظامیان کمک کرد.

مداخله از کار قبلی او برای متحد کردن دوباره کودکان جدا شده از خانواده های خود در طول جنگ افزایش یافت. کاخ سفید در ماه اکتبر گزارش داد که تلاش های او به گردهمایی مجدد 34 کودک از طریق شش عمل کمک کرده است.

ملانیا به شدت فراتر از قلمرو آشنای بانوی اول رفته است. پیشینیان او به طور سنتی از اهداف خیریه دفاع می کردند، اما ساکن فعلی بال شرقی وارد چیزی شبیه به دیپلماسی واقعی شده است و دو دولت در حال جنگ را متقاعد به همکاری کرده است.

جالب‌تر اینکه، به نظر می‌رسد که تماس‌های برقرار شده بر سر کودکان گمشده فرصت‌هایی را برای مذاکرات گسترده‌تر بشردوستانه ایجاد کرده است. ماموریتی که با خانواده های فردی آغاز شد به کانالی تبدیل شده است که از طریق آن دشمنان می توانند توافقات عملی را انجام دهند. کمیته نوبل نروژ باید توجه داشته باشد.

خانواده ترامپ در تبدیل نزدیکی به قدرت ریاست‌جمهوری به فرصت تجاری ماهر شده‌اند، و خواستار نظارت مداوم بر سرمایه‌گذاری‌های تجاری هستند که مرزهای بین عمومی و خصوصی را محو می‌کنند. آیا ملانیا می‌توانست کاربرد متفاوتی برای شیوه‌های کاری خانواده بیابد؟

او به‌عنوان بانوی اول از اعتبار و دسترسی به ریاست‌جمهوری آمریکا بدون تعهدات رسمی به نمایندگی از سیاست خارجی آن برخوردار است، بنابراین می‌تواند به دلایل بشردوستانه به دشمنان نزدیک شود و از بخشی از بارهای سیاسی که توسط مذاکره‌کنندگان رسمی حمل می‌شود چشم پوشی کند.

آه، طنز. یکی از اعضای خانواده ترامپ که اغلب به عنوان کمترین علاقه مندی به اعمال قدرت سیاسی معرفی می شود، راهی موثر برای اعمال قدرت می یابد.

آزادی دیپلماتیک او با محدودیت های آشکار همراه است. او نمی‌تواند هیچ یک از دولت‌ها را مجبور به همکاری کند، و توافق‌هایی که به واسطه‌ها کمک می‌کند به حسن نیت دشمنان بستگی دارد که چیزهای گرانبهایی برای صرفه‌جویی ندارند. اما اگر مداخله او بتواند زمینه مشترک باریک حمایت از کودکان و غیرنظامیان را به همکاری پایدار تبدیل کند، او نشان داده است که امتیازات عجیب بانوی اول بودن می تواند بسیار بیشتر از نفوذ تشریفاتی باشد و به طور موثر نقش زنان آینده را تغییر دهد.

البته بعید است که مردم خوب اسلو هنوز شروع به حک کردن نام ملانیا روی مدال کنند.

آتش‌بس شش روزه یک دستاورد کوچک در برابر محاسبات وحشتناک جنگی است که سال‌ها به طول انجامیده است. صدها غیرنظامی تخلیه شده و کودکان به خانواده‌هایشان پیوستند، پیروزی‌هایی هستند که ارزش جشن گرفتن دارند، اما روسیه همچنان خاک اوکراین را اشغال می‌کند و تجارت بزرگ‌تر برقراری صلح ناتمام مانده است.

مقامات روسیه و اوکراین باید برای همکاری موافقت می کردند و دیگران باید چگونگی تبدیل وعده های بشردوستانه را به ترتیبات عملی بیابند. دیپلماسی، حتی زمانی که توسط یک بانوی اول انجام شود، به ندرت یک اجرای انفرادی است.

با این حال، کمیته نوبل قبلا به دستاوردهای بشردوستانه پاداش داده است و ملانیا ممکن است مکان امیدوارکننده‌ای برای شروع پیدا کرده باشد. اگر کانال‌هایی که او به بازشدن آنها کمک کرده است، باعث الحاق خانواده‌های بیشتر، آتش‌بس طولانی‌تر و تخلیه بیشتر شود، رد ادعای او برای به رسمیت شناختن بین‌المللی سخت‌تر می‌شود.

همچنین این احتمال جالب وجود دارد که او در حال بازنویسی شرح شغل بانوی اول است. پیشینیان او اعتبار خود را به اهداف شایسته بخشیدند، اما ملانیا در حال آزمایش چیزی نسبتا جاه طلبانه تر است: استفاده از آزادی های عجیب یک همسر رئیس جمهور انتخاب نشده برای مذاکره در مورد نتایج ملموس بین دولت های متخاصم. ملانیا ترامپ، فمینیست ارشد؟

باید منتظر بمانیم و ببینیم که آیا او می‌تواند نتایج را حفظ کند، شاید با توافق‌های متوالی که از بازگشت خصومت‌ها جان سالم به در می‌برد، که گفتگوی جالب‌تری را در اسلو ایجاد می‌کند. و چه مکالمه ای می تواند باشد.

تصور کنید رئیس جمهور در نهایت از جایزه صلح نوبل در کاخ سفید استقبال می کند، اما متوجه می شود که این جایزه متعلق به زن پشت میز صبحانه است.