جایزه صلح نوبل ناوی پیلای توهین به جوامع یهودی - عقیده است

تصمیم اعطای جایزه صلح نوبل 2026 به ناوی پیلای یک موسسه معتبر را تحقیر می کند و پیامی نگران کننده برای یهودیان در سراسر جهان می فرستد: حقوق بشر ما قابل مذاکره است، رنج ما نادیده گرفته می شود، و کسانی که نگرانی های ما را نادیده می گیرند می توانند بالاترین افتخارات بین المللی را دریافت کنند. جایزه ای که برای پیشبرد صلح در نظر گرفته شده است، در عوض عواقب ناشی از نفرت مردم را عمیق تر کرده است. جایزه صلح نوبل مسئولیت فوق العاده ای دارد.

باید به شجاعت اخلاقی پاداش دهد، آشتی را تشویق کند، و به کسانی که خشونت را بدون صلاحیت رد می کنند، احترام بگذارد. اقتدار آن بر این اعتقاد است که کرامت انسانی جهانی است. با این حال، در این مورد، کمیته نوبل از کسی که سوابقش دفاع از لفاظی های یهودستیزی خشمگین همکارش را در کارنامه دارد تجلیل می کند.

با انجام این کار، این اعتقاد را تضعیف می‌کند و به دریافت‌کنندگان قبلی که صلح را از طریق تعهد سازش ناپذیر به انسانیت دیگران دنبال می‌کردند، توهین می‌کند. وقتی پیلای از میلون کوتری، همکارش در کمیسیون سه نفره تحقیق درباره اسرائیل در سازمان ملل دفاع کرد، این به تنهایی باید او را حتی از در نظر گرفتن این جایزه رد صلاحیت می‌کرد. سازمان ملل متحد

پیلای به جای تلقی این اظهارات به عنوان توهین به صداقت کمیسیون، از او دفاع کرد. یهودیان بلافاصله این زبان را می شناسند. ادعاهای مربوط به کنترل یهودیان، پول یهودیان و نفوذ پنهان یهودیان قرن ها آزار و اذیت را همراهی کرده است. پوشاندن واژگان دیپلماسی بین المللی آنها را کم خطر نمی کند. همین سوال در مورد اتهامات کمیسیون مبنی بر اینکه اسرائیل در غزه نسل کشی کرده است، مطرح است.

رویکرد آن به دادگاه کانگورو شباهت داشت - ظاهر یک مرجع قانونی بدون اطمینان ناشی از بی طرفی قابل اثبات و معنادار. فقدان بی طرفی حقوقی شدیدترین اتهام در حقوق بین الملل نسل کشی است و به بالاترین استانداردهای شواهد و انصاف نیاز دارد. گزارش کمیسیون حتی نزدیک هم نشد.

ما رویکردی را که تعاریف قانونی را برای محکوم کردن از پیش تعیین شده اسرائیل ابداع می کند، رد می کنیم و در عین حال انتظار داریم که جوامع یهودی نتیجه را به عنوان حقیقتی غیرقابل انکار بپذیرند. علاوه بر این، مخالفت های یهودیان به عنوان تلاش هایی برای سلاح ستیزی به یهودی ستیزی رد شد، همانطور که پیلای قبلا انجام داده است. یهودیان حق دارند آن دسته از نهادهایی را که در تعصب، به چالش کشیدن و به چالش کشیدن آنها می خواهند، شناسایی کنند. قضاوت

ما موظف نیستیم که وقتی توطئه‌های آشنا از سوی مقاماتی که ادعا می‌کنند برای بشریت صحبت می‌کنند، سکوت کنیم. او در سال 2009 به عنوان دبیرکل کنفرانس بررسی دوربان خدمت کرد، زمانی که محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران، از یک کنفرانس بین المللی علیه نژادپرستی استفاده کرد تا انکار هولوکاست و یهودستیزی خشن را به نمایش بگذارد. او در سراسر نفرت مردی که مسئول قتل عام، سرکوب و کشتار صدها نفر از مردم و سرکوب همه طرفدارانش بود، سکوت کرد.

هزاران نفر در سراسر منطقه. یک بار دیگر، این به تنهایی باید تضمین می کرد که نام پیلای به هیچ وجه نزدیک به جایزه صلح نوبل نیست. اعلام این افتخار تنها دو روز پس از سالگرد 7 اکتبر، زخم را عمیق تر می کند. خانواده ها در سوگ عزیزان کشته شده، به یاد بازماندگان تجاوز و وحشیگری، و احترام به زندگی های شکسته شده توسط حماس بودند. محکومیت های رسمی به تنهایی نمی تواند پاسخگوی این نگرانی ها باشد.

قربانیان یهودی نیاز به اذعان به رنج ما، رسیدگی جدی به امنیت ما، و مقابله با ماهیت تروریستی حماس بدون طفره رفتن دارند. نهادی که مدعی حمایت از عدالت جهانی است، باید نشان دهد که جنایات علیه یهودیان به جای تبدیل شدن به پاورقی مقدماتی برای اتهامات علیه اسرائیل، باید نشان دهد که جنایات علیه یهودیان مورد توجه دائمی قرار گرفته است. برای جوامع یهودی، این سؤالات پیامدهای فوری دارد. کودکان برای ورود به مدارس از موانع امنیتی عبور می کنند.

کنیسه ها نیاز به حفاظت دارند. خانواده ها به این فکر می کنند که آیا نشان دادن هویت آنها آنها را در معرض خصومت قرار می دهد یا خیر. صلح به شجاعت مقابله با نفرت نیاز دارد، حتی زمانی که این نفرت از جانب همکاران محترم یا دلایل مد روز باشد – حتی بیشتر از آن زمانی که از سوی نهادی تعیین کننده و معتبر مانند کمیته نوبل آمده باشد. حقوق بشر باید تقسیم ناپذیر و بدون معافیت یهودیان باقی بماند و هیچ مدال نوبلی نباید اجازه داشته باشد که آنها را پاک کند. این جایزه لکه ننگی بر قضاوت کمیته و شکست عمیق رهبری اخلاقی است.

مردم یهود همچنان خواستار برابری خواهند بود که نهادهای بین‌المللی وعده داده‌اند. بشریت ما به مجوز کمیته نیاز ندارد، اما هر نهادی که آن را کاهش دهد، ادعای خود مبنی بر صحبت از صلح جهانی را از دست می‌دهد. نویسنده، رئیس کنگره یهودیان اروپا، سازمان نماینده جوامع یهودی اروپا است.