جای تعجب نیست که ما نمی توانیم نسخه خطی Voynich را بخوانیم - صفحات آن احتمالا از کار افتاده است

به نقل از لیزا فاگین دیویس، نویسنده قرون وسطایی، «هیچ نسخه خطی قرون وسطایی وجود ندارد که بیشتر از نسخه خطی اسرارآمیز و هنوز خوانده نشده ووینیچ دیده، مطالعه، تحلیل و بحث شده باشد». در واقع، مورخان، زبان شناسان و رمز شکنان برای رمزگشایی این مجموعه عجیب و غریب از حروف تلاش کرده اند - اما اگر مشکلی در خود نسخه خطی وجود داشته باشد چه؟

شواهد جدیدی که در Digital Medievalist منتشر شده است، نشان می دهد که نسخه خطی Voynich اشتباه بوده است. به این معنی که صفحات کدکس حتی در ترتیب درستی نیستند و احتمالا به همین دلیل است که ما در تلاش برای درک آن هستیم. بر اساس این مطالعه، احتمالا قرار بود این نسخه خطی به صورت مجموعه‌ای از دو برگه روی هم، یا ورق‌هایی که از وسط تا شده خوانده شود. اما نسخه‌ای که امروز داریم به‌عنوان کویر یا صفحات تا شده که به هم دوخته شده‌اند تا یک کتابچه بسازند تعبیر شد. اگر درست باشد، تا حدی توضیح می‌دهد که چرا دست‌نوشته تا این حد نامفهوم به نظر می‌رسد.

دیویس، مدیر اجرایی آکادمی قرون وسطی آمریکا، به گیزمودو گفت: «این بدان معناست که هر تحقیقی که بر توالی فعلی صفحات تکیه دارد باید دوباره مورد بازبینی قرار گیرد، زیرا نسخه خطی از نظم خارج شده است. دیویس مقاله جدید را با کالین لیفیلد، دانشمند اطلاعاتی در دانشگاه مالت نوشته است.

به گفته کتابخانه ییل، جایی که نسخه خطی در حال حاضر در آن زندگی می‌کند، این کدکس از قرن شانزدهم بین بسیاری از سیاستمداران و دانشگاهیان خریداری، فروخته شده و هدیه داده شده است. تحقیقات علمی در مورد محتوای آن در حدود سال 1912 آغاز شد، زمانی که کتابفروش آمریکایی لهستانی، Wilfrid M. Voynich آن را به بازار کتاب کمیاب معرفی کرد.

در نگاه اول - همانطور که خودتان در اینجا می بینید - نسخه خطی Voynich مانند هر کتاب قدیمی دیگری به نظر می رسد. اما زمانی بود که دانشمندان سعی کردند تقریبا 240 صفحه را بفهمند که می دانستند رازی در دستانشان وجود دارد. کارشناسان نتوانستند بسیاری از نوشته‌ها و نقاشی‌ها را رمزگشایی کنند - و مردم شروع کردند به اینکه این کتاب به زبان «وینیچس» نوشته شده است.

دیویس به Gizmodo گفت: "این با یک سیستم حروف منحصر به فرد نوشته شده است که معنای آن هنوز پس از بیش از یک قرن کار ناشناخته است." این می‌تواند یک رمز، زبان گمشده، مزخرف یا چیز دیگری باشد. تصاویر به همان اندازه عجیب هستند، با گیاهان خارق‌العاده، نمودارهای نجومی و زودیاک، زنان حمام کردن، و تصاویر دیگری که هنوز قابل تفسیر نیستند.»

طبیعتا دانشمندان مجبور بودند راهی برای رمزگشایی Voynichese بیابند و گاهی نتایج مشکوکی را منتشر کنند. برای روشن بودن، پیشرفت خوبی حاصل شده است، اما بیش از 100 سال بعد، اجماع عمومی این است که Voynichese ما عموما عالی نیست. از تحقیقات قبلی، دیویس و لیفیلد متوجه مواردی شدند که در خود سند وجود نداشت.

به عنوان مثال، در یک مطالعه در سال 2020، دیویس شواهدی پیدا کرد که نشان می‌داد پنج کاتب مختلف در دست‌نوشته مشارکت داشته‌اند. او توضیح داد که این به خودی خود غیرعادی بود، اما حتی عجیب‌تر این واقعیت بود که «کاتبان صفحات را به روش‌هایی جایگزین می‌کنند که از نظر لجستیکی منطقی نیست».

لیفیلد افزود: «معمولا یک کاتب در یک کتابچه «کویر» می‌نویسد، اما صحافی فعلی دارای کاتبان‌های متفاوتی در یک پرسشنامه است که، به صراحت، این کار به سادگی [چگونه] انجام نمی‌شود. «اکنون کتاب‌ها اینگونه نوشته می‌شوند.»

محققان از تحلیل معنایی پنهان (LSA)، یک تکنیک پردازش زبان طبیعی که در اواخر قرن بیستم توسعه یافت، استفاده کردند. لیفیلد گفت: این تکنیک قدیمی است اما در واقع در مطالعه مجموعه داده های کوچکتر مانند Voynich موثرتر است. این تجزیه و تحلیل شباهت معنایی عجیبی را بین صفحات روبه‌روی داخلی یا صفحات میانی یک دو برگ، که معمولا با صفحات دیگر در هم تنیده شده است، نشان داد.

به عبارت دیگر، لایفیلد توضیح داد: «چند صفحه در بین دو صفحه یک شباهت با امتیاز بالا وجود دارد. برای آزمایش فرضیه خود، تیم سعی کرد صفحات را مرتب کند، با این فرض که قرار است دو برگه روی هم چیده شوند - و همه چیز شروع به کلیک کردن کرد.

به عنوان مثال، برخی از تصاویر در ناودان کتاب می آیند و دوباره در سمت دیگر ظاهر می شوند. دیویس توضیح داد که اگر کتاب اشتباه بود، بسیار منطقی است که چندین صفحه به ظاهر بین تصویری که باید به هم متصل شود، جمع شده باشد. لیفیلد اضافه کرد که بخشی با نویسه اول اغراق آمیز وجود دارد که ممکن است نشان دهد این صفحه قرار است اولین کاراکتر یک بخش باشد.

او گفت: «البته ما نمی‌توانیم در مورد دقت سایر صفحات سفارش‌داده‌شده اظهار نظر کنیم - زیرا نمی‌توانیم آنها را بخوانیم - اما این نتیجه گویا است.

دیویس به Gizmodo توضیح داد که تیم در حال فکر کردن به بهترین روش برای اعمال این روش در سایر بخش‌های دست‌نوشته است. با فرض صحت آخرین یافته‌ها، به این معنی است که محققان بهتر است آنچه را که در مورد Voynichese می‌دانند، دوباره ارزیابی کنند. همانطور که تیم در مقاله نوشت، "کتابی که صفحات آن نامرتب است تقریبا به طور قطع خواندن دشوارتر است."

دیویس گفت در عین حال، آخرین اثر ما را وادار می‌کند دوباره درباره افرادی که صدها سال پیش دست‌نوشته را خلق کرده‌اند فکر کنیم و افزود: «به‌جای یک نابغه یا دیوانه تنها، به جامعه‌ای از رویه‌های رایج نگاه می‌کنیم، زیرا حداقل پنج نفر می‌دانستند چگونه در چیزی بنویسند که Voynichese نامیده می‌شود.»