جدا کردن تایوان از مذاکرات چین و واتیکان

در 28 اکتبر، رسانه‌های تایوانی گزارش دادند که اسقف اعظم پل ریچارد گالاگر، وزیر روابط با کشورهای مقر مقدس، در رویدادی با خبرنگاران در رم به پیشرفت مذاکرات در مورد دفتر واتیکان در چین پرداخت. هنگامی که خبرنگاری در مورد وضعیت این گفتگوها پرسید، مونسینور گالاگر پاسخ داد: «ایده این است که نوعی حضور فرهنگی در پکن داشته باشیم.

اما، مانند همه چیز در یک مذاکره، بهایی برای پرداخت وجود دارد و در حال حاضر، ما حاضر به پرداخت آن قیمت نیستیم.» این گزارش توجه قابل توجهی را در رسانه های تایوان و هنگ کنگ به خود جلب کرد. این تا حدی به این دلیل بود که گزارش قبلی روزنامه ایتالیایی Corriere della Sera را نقل کرد که در زمان تصدی پاپ فقید فرانسیس، دبیرخانه امور خارجه واتیکان بارها تمایل طولانی مدت خود را برای ایجاد یک "دفتر دائمی" در چین ابراز کرد.

کوریره دلا سرا همچنین خاطرنشان کرد که پکن پیش شرطی را پیشنهاد کرده و از واتیکان خواسته است ابتدا روابط دیپلماتیک خود را با تایوان قطع کند. خبرگزاری تایوانی ETtoday با استفاده از تیتر "پیشنهاد پکن در ازای یک دفتر "قطع روابط با تایوان" را دنبال کرد؟ وزیر امور خارجه واتیکان: فعلا آماده پرداخت هزینه نیست. در همین حال، TVB هنگ کنگ گزارش مفصلی با عنوان "وزیر خارجه واتیکان: توافق اسقف چین و واتیکان ناقص است، مقر مقدس قصد ایجاد دفتر در پکن را ندارد." سخنان اسقف اعظم گالاگر در مورد تأسیس دفتری است

بدون شک به اعصاب حساسی در روابط بین تنگه ضربه زد. با این حال، در حالی که اسقف اعظم گالاگر اشاره کرد که «بهایی برای پرداخت وجود دارد»، او به صراحت بیان نکرد که این «قیمت» شامل چه مواردی است. یک گزارش توسط INFOVATICANA به سادگی اشاره کرد: «اسقف اعظم نمی خواست مشخص کند که چه خواسته هایی برای رسیدن به چنین تفاهمی وجود دارد.

در حال حاضر، مقر مقدس روابط دیپلماتیک با تایوان دارد و یک مأموریت مطالعاتی در هنگ کنگ دارد، اما نمایندگی رسمی دیپلماتیک در جمهوری خلق چین ندارد. گزارش رویترز تنها بر اعتراف گالاگر به نقص توافق موقت متمرکز بود و به نقل از او گفت: «این آسان نیست، گفتگو آسان نیست. نواقص توافق مشهود است، اما تعهد به استقامت در گفتگو وجود دارد...

و این همان چیزی است که ادامه خواهد یافت.» با مقایسه گزارش های رسانه های چینی و انگلیسی، به نظر می رسد این ادعا که "بهایی" که مقر مقدس باید بپردازد - اما در حال حاضر تمایلی به پرداخت آن ندارد - شامل قطع روابط با تایوان است، به نظر می رسد تفسیری است توسط رسانه های چینی زبان از گزارش های ایتالیایی گذشته، که به نوبه خود منعکس کننده موضع اعلام شده دولت به رهبری حزب کمونیست چین است. فراتر از مانور سیاسی بین تایوان و چین بر سر به رسمیت شناختن رسمی واتیکان، انگیزه واقعی مقر مقدس برای تأسیس دفتری در چین چیست؟ آیا برای ایجاد روابط دیپلماتیک است یا یک رویه است

آیا گامی در مذاکره در مورد توافق بر سر تعیین اسقف ها می گذارم؟ من معتقدم ضروری است که اهمیت این "دفتر" از دریچه مکانیسم شبانی سریر مقدس برای چین - به ویژه، انتصاب اسقف ها - روشن شود. تلاش واتیکان برای تثبیت حضور در پکن نباید بیش از حد ساده شود زیرا «سریر مقدس درخواست چین برای قطع روابط با تایوان را رد می‌کند» یا «سریر مقدس در حال حاضر قصد افتتاح دفتر در پکن را ندارد». در مورد اینکه آیا این موضوع به میز مذاکره چین و واتیکان بازمی گردد یا خیر، برخی از محققان معتقدند که موضوع سه

اکنون که موضع سیاست مشخص است، بعید است که در مذاکرات کوتاه مدت درباره ایجاد یک دفتر بحث شود. من مخالفم؛ ایجاد یک "دفتر" تقریبا به طور قطع یک موضوع فعال بحث باقی خواهد ماند. بحث اصلی من این است که برای اجرای درست توافق چین و واتیکان، حضور در صحنه ضروری است. حضور یک نماینده پاپ در پکن برای حکمرانی خوب بر روند انتصاب اسقفی ضروری است.

پکن عمدا هدف این «دفتر» را به عنوان یک موضوع مذاکره دیپلماتیک بر سر روابط بین تنگه‌ای اشتباه تعبیر می‌کند و بی‌میلی واقعی خود را برای کاهش کنترل خود بر آزادی مذهبی کلیسای کاتولیک پنهان می‌کند. در حالی که در یک کشور اروپایی کاتولیک مذهبی سفر می کردم، این افتخار را داشتم که در مراسم روز ملی آن شرکت کنم. در طول این مراسم، من با یک دیپلمات ارشد مقر مقدس که به آن کشور منصوب شده بود ملاقات کردم.

از روی کنجکاوی پرسیدم: "پدر، کار روزانه شما شامل چه چیزهایی می شود؟ از آنجایی که در چنین کشور کاتولیک مذهبی هستید، آیا کار شما نسبتا روان است؟" دیپلمات پاسخ داد: "نه دقیقا. 90 درصد کار من شامل بررسی انتصابات اسقف است. من باید سوابق بسیاری از روحانیون را درک کنم تا مشخص کنم چه کسی برای اسقف شدن مناسب است." بیانیه این دیپلمات مقر مقدس به درستی مأموریت اصلی یک دیپلمات پاپ را مشخص کرد. انجام مراقبت های شبانی در یک کلیسای کاتولیک محلی شامل بررسی نامزدهای اسقفی به عنوان وظیفه اصلی است.

مقر مقدس و جمهوری خلق چین در سال 2018 توافقنامه موقتی را در مورد انتصاب اسقف امضا کردند و در سال 2024 آن را برای چهار سال دیگر تا سال 2028 تمدید کردند. با این حال، روند انتخاب نامزدهای اسقف توسط چین همچنان یک جعبه سیاه است.

از آنجایی که در چین آزادی مذهبی واقعی وجود ندارد، کلیسای کاتولیک همچنان تحت کنترل شدید بخش کاری جبهه متحد حزب کمونیست چین است. محققان خاطرنشان می‌کنند که، حتی بدون وجود یک دفتر رسمی واتیکان در چین، برخی سازمان‌های مدنی که توسط دستورات مذهبی اداره می‌شوند، ممکن است نقش‌های واسطه را ایفا کنند. با این حال، این مکانیسم‌های غیررسمی بسیار کمتر از ایجاد یک دفتر مستقیم و رسمی در پکن نهادینه شده‌اند.

با توجه به روند انتخاب نامزدهای اسقف توسط مقر مقدس، یک نگرانی قابل توجه این است که آیا پیشینه هر نامزد اسقفی می تواند به شیوه ای متنوع و شفاف بررسی شود. اگر مقر مقدس نماینده رسمی در چین نداشته باشد - و اگر آن نماینده نتواند آزادانه در حالی که دارای آزادی شخصی کاملا کنترل نشده است، تحقیق کند - ایجاد دفتر واتیکان در پکن یک پیشنهاد نادرست است، پیشنهادی که صرفا در روایت دیپلماتیک ح‌ک‌چ مبنی بر اجبار کریس مقدس بر سر قطع روابط با چین (جمهوریوان) قرار می‌گیرد.

یون وانگ و من در مقاله «دیپلماسی و ملل تقسیم شده: رویکرد سریر مقدس به چین و تایوان»، که در مجله Issues & Studies منتشر شد، تمایز بین هیئت پاپ و نوشیاتوری حواری را تحلیل کردیم. تفاوت‌های اصلی در حضور «به رسمیت شناختن دیپلماتیک» و اینکه همتای اصلی برای تعامل «دولت محلی» یا «کلیسای محلی» است، نهفته است. این دو عبارت نشان دهنده سطوح کاملا متفاوتی از ابزارهای دیپلماتیک است که واتیکان در محیط های مختلف سیاسی و دوره های تاریخی استفاده می کند.

اینکه مقر مقدس واتیکان برای ایجاد یک هیئت پاپ یا یک نونسیه حواری در پکن اصرار دارد، وقتی به یک کشور کمونیستی آسیایی دیگر نگاه می کنیم که سریر مقدس با آن درگیر است، روشن تر می شود: ویتنام. این دفتر در پکن واقعا در نظر گرفته شده است که یک هیئت پاپی باشد، یک دفتر کلیسایی و نه دیپلماتیک. با این حال، ح‌ک‌چ هوشمندانه این دو را با هم ترکیب می‌کند.

هنگامی که مقر مقدس یک هیئت پاپ را به چین پیشنهاد می‌کند، پکن پاسخ می‌دهد که ایجاد یک نونهال رسولی مستلزم «اول قطع روابط با تایپه» است. این یک تفسیر بدخواهانه برای پنهان کردن فقدان اساسی آزادی مذهبی چین است. امسال چهارصدمین سالگرد ورود کاتولیک به تایوان است. مونسینور استفانو ماتزوتی، کاردار نونشیاتور حواری در چین (تایپه)، در چندین رویداد به مناسبت این سالگرد شرکت کرده است.

او در یکی از این سخنرانی ها گفت: «امسال چهارصدمین سالگرد ورود اولین مبلغان کاتولیک به تایوان برای انجیل است. "امروز، کلیسای کاتولیک ریشه عمیقی پیدا کرده و به بخشی جدایی ناپذیر از جامعه متنوع تایوان تبدیل شده است. مقر مقدس دست در دست جامعه بین المللی، از جمله تایوان، برای ادامه توسعه و تحکیم مأموریت کلیسا در چارچوب "امنیت و آزادی" کار خواهد کرد. تغییر پویایی چین واتیکان، تایوان هیچ

دلیل نگرانی از نظر سریر مقدس، تایوان یک حضور غیرقابل انکار "گرانبها" باقی مانده است. من قاطعانه معتقدم تایوان را می توان از روایت مذاکره چین و واتیکان جدا کرد و در واقع باید اینطور باشد. نه تایوان و نه مقر مقدس نباید در دام روایتی بیفتند که با سوء قصد توسط حزب کمونیست چین ایجاد شده است.