جستجوی آلمان برای یافتن سایت زباله هسته ای

تقریبا هیچ چالش زیست محیطی و سیاسی به اندازه دفع زباله های رادیواکتیو نیروگاه های هسته ای پیچیده نیست. تقریبا در تمام کشورهای دارای انرژی هسته‌ای جهان - حدود 31 کشور در حال حاضر نیروگاه‌های هسته‌ای را اداره می‌کنند یا قبلا نیروگاه‌های هسته‌ای را اداره می‌کردند - علی‌رغم اینکه اولین نیروگاه هسته‌ای در مقیاس بزرگ در سال 1954 در اتحاد جماهیر شوروی آنلاین شد، این موضوع تا حد زیادی حل نشده باقی مانده است.

فنلاند اخیرا اولین کشور در جهان است که مخزن زباله های هسته ای رادیواکتیو را تأیید کرده است. این نیروگاه در 400 متری زیر زمین در جزیره ای در غرب فنلاند واقع شده است و در محل یکی از دو نیروگاه هسته ای این کشور واقع شده است. تکمیل این پروژه حدود 40 سال طول کشید.

با این حال، در هر کشور دیگری، از جمله آلمان، مشکل حل نشده باقی مانده است. برای انجام یک قیاس روزمره: زباله ها قبلا برای جمع آوری در بیرون قرار داده شده است، اما کامیون زباله هنوز نیامده است. به سادگی هیچ محل دفن زباله ای برای بردن آن وجود ندارد. این منظره خوشایند نیست، اما به ندرت کسی بخواهد در نزدیکی چنین مکانی زندگی کند.

آلمان پیشرفت هایی داشته است: شرکت فدرال مخصوص دفع زباله های رادیواکتیو (BGE) اکنون تقریبا ده سال است که به دنبال یک مکان مناسب است، مکانی که مانند مخزن فنلاند در اعماق زمین قرار داشته باشد.

اکثر کارشناسان مدت‌هاست بر روی یک نکته توافق کرده‌اند: زباله‌های هسته‌ای، به‌ویژه عناصر سوخت مصرف‌شده نیروگاه‌های هسته‌ای، که هزاران سال رادیواکتیو باقی می‌مانند، باید در زیر زمین ذخیره شوند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

آلمان امیدوار است تا سال 2050 سایتی را برای مخزن نهایی شناسایی کند. اما هنوز راه زیادی باقی مانده است، به همین دلیل است که وزیر محیط زیست کارستن اشنایدر از حزب چپ میانه سوسیال دموکرات (SPD) می خواهد بررسی کند که آیا روند جستجو می تواند تسریع شود یا خیر.

و دولت می گوید، حداقل یک نقشه راه وجود دارد. استفان گابریل هاوفه، سخنگوی این وزارتخانه، در یک کنفرانس مطبوعاتی معمول دولت این هفته گفت: «روسیه، ایالات متحده، بریتانیا و ژاپن هنوز رویه‌های خود را تا جایی که ما پیش‌رفته‌ایم پیش نبرده‌اند». فنلاند مطمئنا کشوری است که سریعترین پیشرفت را در سراسر جهان دارد. اما آلمان در میان کشورهای پیشرو است.

این هفته، BGE اعلام کرد که تنها 5 درصد از مساحت آلمان، که در 11 ایالت از 16 ایالت این کشور پراکنده شده است، به عنوان یک سایت بالقوه برای مخزن نهایی در دست بررسی است. این آژانس با زمین شناسان، کارشناسان هسته ای و فیزیکدانان و همچنین شهروندان و سیاستمداران مشورت می کند. آنچه در حال حاضر مشخص است، این است که زباله های هسته ای تولید شده در طول دهه ها تولید انرژی هسته ای در آلمان باقی خواهند ماند.

اکثر زباله‌ها در حال حاضر در محل یا نزدیک محل‌هایی که تولید شده‌اند ذخیره می‌شوند. اینها شامل 19 نیروگاه هسته ای سابق است که در حال حاضر از رده خارج شده اند و همچنین چندین تأسیسات تحقیقاتی.

در سال 2011، پس از فاجعه راکتور در فوکوشیما، ژاپن، آلمان تصمیم گرفت استفاده تجاری از انرژی هسته‌ای را کنار بگذارد و آخرین نیروگاه هسته‌ای در سال 2023 تعطیل شد. اما زباله‌ها در انبار موقت باقی می‌مانند.

داگمار دهمر، سخنگوی BGE گفت: «باید نشان داده شود که یک مخزن در مدت زمان بسیار طولانی ایمن باقی خواهد ماند. در فنلاند، این به معنای 100000 سال است، در آلمان، سوئیس و فرانسه، یک میلیون سال. اما مهم نیست که پروژه دانشمندان آینده چقدر فاصله دارد، تلاش انجام شده بسیار زیاد است. این نیاز به تجزیه و تحلیل دقیق تحولات در طول زمان، تعاملات بین زمین شناسی و فناوری، و تجزیه رادیونوکلئیدها، و همچنین بر ارزیابی ایمنی این عوامل دارد.

این روش در واقع پیچیده است: اول، سایت های بالقوه برای مناسب بودن زمین شناسی آنها ارزیابی می شوند. آیا سازند سنگ در عمق 400 متری پایدار می ماند؟ آیا آب های زیرزمینی ممکن است آلوده شوند؟ هدف این است که مکانی را شناسایی کنیم که در آن مخزن توسط یک لایه سنگی به ضخامت حدود 100 متر احاطه شده باشد و یک مانع طبیعی ایجاد کند. سازندهای زمین شناسی مناسب شامل لایه های رس، گرانیت و سنگ نمک می باشد.

همانطور که الزامات به تدریج سخت تر می شوند، سایت های بالقوه کمتر و کمتری در دست بررسی باقی می مانند. عوامل دیگر، مانند مجاورت با شهرهای بزرگ، بسیار دیرتر در این فرآیند وارد عمل می شوند. احتمالا تعداد کمی از جوامع از مخزن زباله های رادیواکتیو چه در یک منطقه شهری و چه در حومه شهر استقبال می کنند.

ایجاد و حفظ اعتماد نیز بخشی از کار دهمر است. او اغلب باید توضیح دهد که چرا پرداختن به میراث عصر هسته ای مهم است، صرف نظر از اینکه مردم در مورد انرژی هسته ای کجا ایستاده اند.

دهمر معتقد است فنلاند در انجام این کار موفق بوده است. او گفت: «اعتماد زیادی به اقدامات دولت در فنلاند وجود دارد. "مرجع نظارت و صدور مجوز کشور، STUK، یکی از معتبرترین موسسات آن است. آلمان می تواند با ثابت ماندن، اجتناب از تغییرات مکرر در جهت، و نشان دادن صبر مورد نیاز برای دستیابی به یک نتیجه موفق، از فنلاند بیاموزد."

این مقاله در اصل به زبان آلمانی منتشر شده است.