جسی آیزنبرگ از قبل بر سر "اولین" اسکار باز استرس داشت: "این در مورد جوایز نیست"

کمدی موزیکال The Debut ساخته جسی آیزنبرگ باعث گریه و خنده تماشاگران از تلوراید و تورنتو شد و در حال حاضر سر و صدایی در مورد بهترین فیلم و نامزدی بازیگری جولیان مور در جوایز اسکار ایجاد کرده است.

همه‌ی این‌ها هم‌اکنون باعث شده آیزنبرگ، مثلا بگوییم، در حالی که سومین فیلمش بعد از یک دوره بازی در جشنواره فیلم ونکوور را در اول اکتبر افتتاح می‌کند، سرگردان است. ستاره شبکه اجتماعی به هالیوود ریپورتر می‌گوید: "احساس می‌کنم که من فقط یک فرد در هنر هستم و وقتی یک شغل تمام می‌شود، به دنبال شغل بعدی می‌گردی. این تنها راهی است که می‌توانم به نوعی سلامت عقلم را در تمام این مسائل پایان سال حفظ کنم." داستان‌های مرتبط فیلم‌ها جولیان مور جایزه یک عمر جشنواره فیلم رم را دریافت می‌کند فیلم‌ها جولیان مور جایزه نماد طلایی زوریخ را می‌پذیرد -- به زبان آلمانی

A24 افتتاحیه تئاتر 11 دسامبر را برای آخرین تلاش کارگردانی آیزنبرگ تعیین کرده است. یک درد واقعی، دومین دور آیزنبرگ بر صندلی کارگردانی، نامزدی اسکار بهترین فیلمنامه اصلی و برنده اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای کایران کالکین به دست آورد. این بازیگر تبدیل شده به کارگردانی توضیح داد: «پدرم پسر بسیار باهوشی است و به من گفت: اگر یک بار در زندگی خود به مراسم اسکار دعوت شوید، در 0.1 درصد از رشته خود هستید و بدون توجه به جایی که در آن ساختمان نشسته اید، باید احساس خوشبختی کنید.»

آیزنبرگ افزود: "بنابراین من با این ایده زندگی می‌کنم، نه اینکه من لیاقت چیزی را دارم، یا اینکه فیلم لیاقت چیزی را دارد. همه سخت روی فیلم‌هایشان کار می‌کنند. چه کسی می‌داند چگونه همه تراشه‌ها سقوط می‌کنند؟ و برخی جلب توجه می‌کنند و برخی نه."

اولین فیلم بر روی یک زن خانه دار مهربان به نام مونا فریدمن با بازی مور است که به طور غیرمنتظره ای در یک تئاتر محلی یک نمایش موزیکال انتخاب می شود.

مونا تحت طلسم کارگردان مرموز و گاه سادیست (جیاماتی) خود را در نقش و دنیای پرمخاطره این تئاتر محلی گم می کند. بر اساس اولین نمایش تلوراید، مور در حال حاضر نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر زن برای ستاره شدنش شده است.

"امیدوارم مردم داستان زنی را ببینند که باید از زندگی‌اش خارج شود، یا قرار است بمیرد. این فردی است که اگر قرار باشد یک روز دیگر را در آن خانه بگذراند، حکم اعدام خواهد بود. و او این یک فرصت را دارد که از زندگی‌اش خارج شود و خودش را پیدا کند و صدایش را پیدا کند و چیزی را پیدا کند که واقعا به او احساس زنده بودن و زنده بودن بدهد."

او اضافه کرد که این کمدی موزیکال کاملا زندگی نامه ای است و از تجربه او به عنوان یک کودک 7 ساله در تئاتر اجتماعی نیوجرسی در سال 1990 سرچشمه می گیرد. آیزنبرگ می‌گوید: «وقتی جوان‌تر بودم، از دنیا می‌ترسیدم، تا اینکه با بزرگسالانی که خیلی خوب به نظر می‌رسند وارد این سالن‌ها شدم. نه تنها قلدری در کار نبود، بلکه برعکس بود. مردم تلاش می‌کردند که شما نسبت به خودتان احساس خوبی داشته باشید.

با نگاهی به گذشته، او اکنون می‌بیند که بازیگران تئاتر اجتماعی مانند او در زندگی خود طرد شده‌اند، که الهام‌بخش فیلمنامه فیلم او بود. همچنین آیزنبرگ ایزنبرگ که آهنگ‌ها و اشعار موزیکال درون فیلم را نوشته است، در کنار هالی بیلی، هاوانا رز لیو، برنادت پیترز، کولتون رایان، لیلی کوپر، ماولیک پانچولی و بانی میلیگان نیز ایفای نقش کرده است.

همه اینها باعث می شود کارگردان به دنبال این است که از استرس دوری کند زیرا آخرین فیلم او بخشی از کمپین اسکار توسط A24 می شود. آیزنبرگ گفت: "واقعا سعی می‌کنم به این فکر کنم که داشتن یک حرفه در هنر چگونه است. و پاسخی که مدام به آن بازمی‌گردم در مورد جوایز نیست، بلکه ادامه کار در زمینه‌ای پیچیده و بی‌ثبات است، و فکر کردن به چیزهایی که به این صورت است، راهی برای عاقل نگه داشتن شماست."