جشنواره فیلم لندن بتن می شود - به معنای واقعی کلمه و بیش از یک بار!

سال گذشته، انواع پرندگان در حال پرواز در میان فیلم ها در صفوف جشنواره فیلم لندن BFI (LFF) دیده شدند. امسال، جشنواره در حال مشخص شدن است - به معنای واقعی کلمه، و بیش از یک بار.

در واقع، سه فیلم بلند در مجموعه LFF 2026 کلمه "concrete" را در عنوان دارند.

آیا این واقعیت که یک مصالح ساختمانی در چندین عنوان فیلم به‌طور برجسته دیده می‌شود، می‌تواند چیزی درباره وضعیت سینما و اولویت‌های کنونی فیلمسازان به ما بگوید؟ متسون می گوید: «ایده بازگشت به چیزی اساسی، چیزی است که واقعا در برنامه ظاهر شد.

بنابراین، بدون بحث بیشتر، در اینجا نگاهی دقیق تر به سه عنوان "بتنی" در برنامه LFF 2026 داریم.

فیلم جسیکا جانسون و رایان ارماکورا ما را به مزارع صدف در کانادا می برد. وب‌سایت LFF می‌گوید: «این مستند سینمایی غنی که بر اساس ریتم‌های جزر و مد مزارع صدف در بریتیش کلمبیا شکل گرفته است، با ضخامت 35 میلی‌متری فیلم‌برداری شده است، جایی که نیروی کار، تحقیقات علمی و دنیای زنده به هم می‌رسند.»

این تصاویری که در مواقعی ماورایی به نظر می رسند توسط جرمی کاکس، فیلمبردار Backrooms ارائه می شود.

جانسون و ارماکورا می‌گویند: «ما با دانشمندان کار کردیم تا بینشی درباره اسیدی‌شدن اقیانوس‌ها و تأثیرات آن ارائه دهیم، در حالی که دیدگاه‌هایی را درباره مقیاس زمانی زمین‌شناسی شرایط اکولوژیکی خود ارائه می‌کنیم». اولین فیلم کارگردانی فیلم «سرزمین بتنی اسمهان بکرات» پرتره ای صمیمی و چند نسلی از یک خانواده بادیه نشین آفریقایی-فلسطینی است که با آوارگی، نژادپرستی و خصومت در اردن مبارزه می کنند.

اگر به دنبال کشف پیوندهای خانوادگی و اهمیت خانه هستید، این یکی برای شماست. و آماده شید شدن توسط گوسفند خانواده.

همچنین دنیایی را که به ندرت می بینیم را تجربه خواهید کرد. بکرات به THR می‌گوید: «می‌خواهم مردم بفهمند که زندگی بادیه‌نشینی مساوی با فقر نیست. "اگر می بینید مردمی در چادر زندگی می کنند، به این معنی نیست که آنها فقیر هستند. تاریخچه بتن به لطف برنامه فرقه ای او در HBO (چگونه با جان ویلسون، جان ویلسون یک فرقه، پیروان طرفداران را توسعه داده است. در این فیلم، او به دیوار آجری برخورد نمی کند، بلکه جنگل بتنی نیویورک و فراتر از آن را کاوش می کند.

این فیلم بیش از آن چیزی است که عنوان آن وعده می دهد - با تمام شوخ طبعی و سرگرم کننده ای که ویلسون همیشه در پروژه های خود به ارمغان می آورد. فیلمساز پس از شرکت در کارگاه سینمایی هالمارک، آموخته های خود را در مستندی درباره بتن به کار می گیرد، البته با لحنی فریبنده.

در اوایل سال جاری، ویلسون توضیح داد که چندان علاقه‌ای به ریاضت بتن یا «نوع زیبایی فاشیستی آن» ندارد، بلکه «فقط می‌خواست به مطالب واقعی که هیچ‌کس درباره آن صحبت نمی‌کرد وارد شود». و او افزود: "من احساس می کنم بتن نیز بسیار غیرجنسی بود." اما او را وارد LFF 2026 کرد.