جشنواره فیلم‌های عجیب و غریب سوئیس، فیلم اسرائیلی برنده جایزه را پس از تهدید بایکوت از فهرست فیلم‌ها حذف کرد

در واقعه ای طنزآمیز در بایکوت دوفاکتو بین المللی فرهنگ اسرائیل در بسیاری از اقشار، فیلم برنده جایزه Ophir موشه روزنتال، به من همه چیز را بگو، از جشنواره فیلم های دگرباش سوئیسی که با نام «همه کامل هستند»، به دنبال تهدید سازمان های محلی، از جمله یک جشنواره فیلم فلسطینی واریه، که روز پنج شنبه در جشنواره فیلم واریه- فلسطینی گزارش شد، دعوت نشد. 9، قبلا همه چیز را به من بگو، یک درام درباره پسری بود که متوجه می شود پدرش در اوج اپیدمی ایدز همجنسگرا است. Tell Me Ev

erything اولین نمایش جهانی خود را امسال در جشنواره فیلم ساندنس داشت و منتخب رسمی اسرائیل برای بررسی اسکار بهترین فیلم بلند بین المللی است. اخیرا برنده 10 جایزه Ophir شد و رکورد 16 نامزدی را دریافت کرد. در ماه سپتامبر، توزیع کنندگان بین المللی را به دست آورد که آن را به اروپا، استرالیا و سایر کشورها خواهند آورد.

منتقدان در سراسر جهان آن را به عنوان یک فیلم قدرتمند در دوران بلوغ که به موضوع تبعیض علیه مردان همجنس‌گرا می‌پردازد ستایش کرده‌اند. جشنواره فیلم فلسطین به تحریم فیلم اسرائیلی فشار می‌آورد، اما همه این دستاوردها برای ایستادن جشنواره بی‌نقص همه در زمانی که فیلم به تحریم تهدید شد، کافی نبود.

ورایتی گزارش داد که شارلوت سکتور، سخنگوی ارتباطات جشنواره، گفت که جشنواره هفته قبل تهدیدهایی از جشنواره Palestine Filmer C'est Exister که در ژنو نیز برگزار می شود، دریافت کرد. "آنها شروع به نوشتن پیام هایی کردند مانند "ما جشنواره شما را تحریم می کنیم" - تحریم، بایکوت، فقط تحریم. وقتی مردم از تحریم یک جشنواره یاد می کنند، او به گروه های دیگر گفت که تهدیدی را تحریم می کنند. جشنواره فلسطین در تهدید بایکوت.

اگرچه سکتور اذعان داشت که فیلم را تحسین می کند، جشنواره از روزنتال و تهیه کنندگان خواست تا بیانیه ای در مورد وضعیت سیاسی کنونی بدهند، اگرچه فیلم در دهه های 1980 و 1990 می گذرد. تهیه کنندگان فیلم در بیانیه ای به ورایتی گفتند: «یک فیلم نماینده یک دولت نیست و بسیاری از فیلمسازان نباید در قبال سیاست های جنگی ما به طور عمیق مسئول اسرائیل باشند. به من بگو همه چیز یک داستان انسانی درباره عشق، خانواده، هویت و شفا است.

ما آن را برای ایجاد ارتباط و گفتگو ایجاد کردیم، نه برای نمایندگی یک دولت. آیا از فیلمسازان ایرانی یا آمریکایی خواسته می‌شود که قبل از نمایش فیلم‌هایشان، اظهارات مشابهی درباره دولت‌هایشان بدهند؟ ما عمیقا به این موضوع اهمیت می دهیم که بخشی از یک جامعه فیلم بین المللی باشیم که در آن سؤالات دشوار و دیدگاه های متفاوت وجود دارد. جشنواره‌ها باید فضایی را برای این ارتباط و گفتگو ایجاد کنند - نه اینکه هنرمندان را به دلیل اینکه از کجا آمده‌اند کنار بگذارند.

ممکن است همه از نظر برگزارکنندگان این جشنواره بی نقص باشند، اما به تعبیر جمله معروف مزرعه حیوانات جورج اورول، برخی افراد کامل تر از دیگران هستند. طبق گزارش یک روزنامه سوئیسی به نقل از ورایتی، سیلو کاچین، کارگردان مربوطه به جشنواره گفت: اما به میل به اجتناب از جنجال درست چند روز قبل از افتتاحیه جشنواره.

زیرا در گذشته جشنواره‌های فیلم مکان‌هایی بودند که از دیدگاه‌های گوناگون استقبال می‌کردند و به دنبال ایجاد بحث بودند. اکنون، شبح جنجال برای توقیف یک فیلم - به جای استقبال - کافی است و یک مدیر جشنواره علنا این را اعتراف کرده است. در موردی مشابه، ناداو لاپید، منتقدترین منتقد دولت اسرائیل در بین تمام کارگردانان اسرائیلی، از هیئت داوران جشنواره فیلم مارسی FID دعوت نشد و نمایش فیلم‌هایش به دلیل اینکه تصمیم واریس در ماه ژوئن لغو شد، لغو شد. همه چیز را به من بگو: "این راهی بود برای گفتن اینکه ما همه با هم می آییم،

ما باید دور هم جمع شویم.» این که راه "همه" برای "جمع شدن" با حذف یک فیلم اسرائیلی است طنزی است که به نظر می رسد سکتور و همکارانش آن را ثبت نکرده اند. این روزها از نظر بسیاری از جامعه بین‌المللی فیلم، برخی افراد بسیار شرورتر از آن هستند که نمی‌توان آنها را نام برد و این افراد اسرائیلی نامیده می‌شوند.