جلبک‌های سمی می‌توانند خطری پنهان برای سگ‌هایی که در آب‌های شیرین شنا می‌کنند باشند

توسط آندریا براسول، دانشگاه بین المللی فلوریدا

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

غواصی در آب خنک می تواند راهی سریع برای فرار از گرمای تابستان باشد، اما در زمان های خاصی از سال، آب شیرین می تواند خطرات پنهانی برای مردم و حیوانات خانگی ایجاد کند.

دریاچه‌ها و کانال‌ها می‌توانند حاوی جلبک‌های سمی باشند که شناگران و صاحبان حیوانات خانگی ممکن است آن‌ها را نبینند یا حتی از وجود آن‌ها اطلاعی نداشته باشند. مطالعه‌ای در سال 2017 که توسط محقق FIU Schonna R. Manning در مجله Current Opinion in Food Science منتشر شد، سیانوباکتری‌ها را بررسی می‌کند که معمولا به عنوان جلبک‌های سبز آبی شناخته می‌شوند، که می‌توانند به سرعت در آب‌های شیرین تکثیر شوند و شکوفه‌ها و تکثیرهایی را تشکیل دهند که ممکن است حاوی سموم بالقوه کشنده باشند.

به گفته منینگ، برخی از سموم جلبکی می توانند بر سیستم عصبی تأثیر بگذارند، در حالی که برخی دیگر باعث تحریک پوست یا آسیب اندام می شوند. برای سگ ها، به دلیل نحوه تعامل آنها با آب، خطر می تواند حتی جدی تر باشد.

منینگ می‌گوید: «در مواردی که انسان‌ها می‌توانند از مصرف جلبک‌ها اجتناب کنند، سگ‌ها اغلب این کار را نمی‌کنند، زیرا در حین شنا به طور فعال آب را می‌بلعند.

سگ‌ها همچنین می‌توانند جلبک‌ها و سمومی را که پس از شنا به پوست آن‌ها وارد می‌شود بخورند.

منینگ می‌گوید: «وقتی از آب بیرون می‌آیند، خود را آرایش می‌کنند تا هر چیزی را که ممکن است به کتشان رسیده باشد، تمیز کنند. این می تواند منجر به بلع تصادفی و ایجاد یک وضعیت غم انگیز شود."

در موارد شدید، قرار گرفتن در معرض سیانوباکتری ها می تواند کشنده باشد. منینگ و آزمایشگاه او اولین کسانی بودند که دی هیدروآناتوکسین، یک نوروتوکسین قوی را در مواد تشک جلبکی تشخیص دادند. این سم در چندین مورد مرگ سگ شک داشت و در مجله Data in Brief در سال 2020 گزارش شد.

بعدها، منینگ موردی را مطالعه کرد که در سال 2023 در Toxins منتشر شد، که در آن سگی در عرض دو ساعت پس از مصرف تصادفی جلبک جان خود را از دست داد. نوروتوکسین درست قبل از مرگ در دستگاه گوارش سگ شناسایی شد. از آنجایی که این رویدادها ممکن است به طور غیرمنتظره ای اتفاق بیفتند، تیم او برای درک عوامل محیطی که منجر به شکوفه های تولید کننده سم می شود، کار کرده است.

سیانوباکتری ها تنها یک گروه از موجودات هستند که می توانند در محیط های آبی ایجاد شوند و همه جلبک ها سموم خطرناکی تولید نمی کنند. اما برخی از شکوفه های سیانوباکتری به دلیل سمومی که تولید می کنند می توانند نگران کننده باشند.

منینگ گفت شکوفه‌های مضر جلبکی در ماه‌های گرم بیشتر اتفاق می‌افتد. هنگامی که دمای آب افزایش می یابد، شرایط برای رشد جلبک ها و باکتری ها مساعدتر می شود، به ویژه زمانی که مواد مغذی اضافی وارد رودخانه ها، کانال ها، دریاچه ها و دیگر آبراه ها می شوند.

منینگ گفت که صاحبان حیوانات خانگی باید مراقب آبی باشند که به طور غیرعادی تغییر رنگ داده یا حاوی کف سطحی، توده های شناور یا حصیر جلبک باشد.

منینگ گفت: «اگر ظاهر بدی دارد و بوی بدی دارد، به جای دیگری بروید.

منینگ همچنین توجه به هشدارهای بهداشت عمومی در مورد شکوفه های مضر جلبکی و علائم هشدار دهنده در دریاچه ها و کانال ها را توصیه می کند.

منینگ می‌گوید: «ما باید از آنچه در اطرافمان است آگاه باشیم تا بتوانیم با خیال راحت، نه تنها خود، بلکه با دوستان خزمان نیز بازآفرینی کنیم.»

هشدارها برای جلبک‌های فعال سموم و نتایج آزمایش کیفیت آب برای شهرستان میامی داد از طریق داشبورد Protecting Florida Together و وزارت بهداشت فلوریدا در شهرستان Miami-Dade در دسترس است.

قبل از اینکه اجازه دهید حیوان خانگی شما شیرجه بزند، مطمئن شوید که حجم آب برای حیوان خانگی شما ایمن است.

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →