جمهوری خواهان کارولینای شمالی را مجددا به دست آوردند تا تقریبا دو سوم کرسی های مجلس نمایندگان را به دست آورند - موج آبی باعث شد که آنها کمتر از یک سوم را حفظ کنند.

در طول چرخه انتخابات سال 2026، جمهوری خواهان مجموعه ای از انحرافات - نوعی از تقسیم بندی مجدد حزبی - را در تعداد انگشت شماری از ایالت ها به اجرا درآوردند تا به آنها برتری نامتناسبی نسبت به دموکرات ها در هیئت های نمایندگی کنگره داشته باشند. دموکرات ها با یک تلاش موفقیت آمیز تقسیم مجدد در کالیفرنیا و یک تلاش ناموفق در ویرجینیا پاسخ دادند.

Gerrymandering پیامدهای آشکاری برای انصاف و دموکراسی دارد که توسط برخی به عنوان سیاستمدارانی که رای دهندگان خود را انتخاب می کنند، مشخص می شود، نه رای دهندگانی که سیاستمداران خود را انتخاب می کنند.

همچنین یک ملاحظات عملی برای کسانی که در حال بازی کردن هستند وجود دارد: تلاش‌ها زمانی که دست خود را بیش از حد بازی کنند ممکن است شکست بخورند.

احزاب با گسترش رأی دهندگان حامی خود در بسیاری از ولسوالی ها می توانند کرسی های بیشتری ایجاد کنند که ممکن است در جهت آنها متمایل شوند. اما اگر این تلاش‌ها بسیار نازک شوند، می‌توانند نتیجه معکوس داشته باشند و برای طرف مقابل کرسی‌ها ایجاد کنند، به‌ویژه در یک سال انتخابات «موج» که به نفع طرف مقابل است. این عواقب ناخواسته اغلب به عنوان "ساختگی" شناخته می شود.

بنابراین، با وجود چنین اکثریت عظیم دموکرات‌ها که آماده ورود به کنگره 120 هستند، آیا تلاش‌های جمهوری‌خواهان برای سرکوب کردن واقعا به قیمت برخی از کرسی‌های مجلس ایالات متحده تمام شد؟

پاسخ آنقدرها هم که فکر می کنید واضح نیست.

Dummymanders در کارولینای شمالی و اوهایو؟

مجالس قانونگذار ایالتی جمهوری خواه در اوهایو و کارولینای شمالی نقشه های کنگره خود را در سال 2025 بازنویسی کردند و مجموعه ای از مناطق را ایجاد کردند که معتقد بودند تعداد کرسی هایی را که می توانند در مجلس کسب کنند به حداکثر می رساند.

علیرغم رقابت سنتی هر دو ایالت در انتخابات سراسری، مجالس ایالتی آن‌ها مجموعه‌ای از کرسی‌های جمهوری‌خواهان را جذب کردند که معتقد بودند برنده خواهند شد: 12 کرسی از این 15 کرسی جدید در اوهایو و 11 از 14 کرسی در کارولینای شمالی شامل اکثریت رأی دهندگانی بود که در انتخابات ریاست‌جمهوری 2024 به دونالد ترامپ رأی دادند.

اما در سال 2026، دموکرات ها در سراسر کشور ده ها کرسی را به دست آوردند که قبلا دور از دسترس به نظر می رسید، از جمله مناطقی که ترامپ در سال 2024 با دو رقمی به دست آورد.

در اوهایو و کارولینای شمالی، حجم و دامنه واکنش‌های میان‌دوره‌ای علیه ترامپ و حزبش، بسیاری از کرسی‌های هدف جمهوری‌خواهان در این ایالت‌ها، از جمله کرسی‌هایی که ترامپ با 20 امتیاز کسب کرده بود، در خطر جدی قرار داد.

در نهایت، موج دموکرات‌ها بر کرسی‌های زیادی در این ایالت‌ها غلبه کرد که هیئت‌های جدید آنها در کنگره ممکن است دموکرات‌تر از آن چیزی باشند که بدون آن‌ها می‌بودند.

دموکرات ها در اعماق جنوب خط را حفظ کردند

تگزاس و فلوریدا نیز مجموعه‌ای از کرسی‌های دموکرات‌ها را هدف قرار دادند تا در سال 2026 مسیر خود را تغییر دهند. 9 کرسی از این قبیل در این دو ایالت، و همچنین یک کرسی آسیب‌پذیر در اختیار نمایندگان دموکرات آمریکایی، شوماری در آلاباما، هدف گردانندگانی بودند که مناطق جدیدی را ایجاد کردند که ترامپ در همه 20 درصد امتیاز کسب کرد.

اما هنگامی که موج دموکرات 2026 در اعماق جنوب درخشید، این جنگجویان اساسا لغو شدند. علیرغم دستاوردهایی که حزب پیش‌بینی کرده بود، به نظر می‌رسد جمهوری‌خواهان در این سه ایالت احتمالا با هیئت‌هایی به همان اندازه که در کنگره 119 داشتند وارد کنگره 120 خواهند شد.

دیگر تلاش‌های جمهوری‌خواهان برای جنگ‌افروزی موفقیت‌آمیز بود، اما به سختی. در ناحیه نهم تنسی، آخرین کرسی باقی‌مانده دموکرات‌ها در این ایالت به منطقه‌ای واگذار شد که دونالد ترامپ با 21 امتیاز در سال 2024 به دست آورد. جمهوری‌خواهان همانطور که انتظار می‌رفت این کرسی را حفظ کردند، اما تنها با 2500 رای یا کمی بیش از 1 درصد.

Gerrymanders که کار کرد - و نشد

بسیاری از این گردانندگان موفقیت حداکثری نداشتند. اما آیا آنها آدمک های واقعی بودند؟

در کارولینای شمالی و اوهایو به نظر می رسد که جمهوری خواهان با حساب کردن روی رای دهندگان گذشته ترامپ در یک محیط ملی که برای دموکرات ها بسیار مطلوب بود، بیش از حد بازی کردند.

در اوهایو، کسی که هدفش کسب دو سوم اکثریت جمهوری خواهان در هیئت نمایندگان مجلس نمایندگان بود، کمتر از نیمی از آن را در کنگره 120 به دست خواهد آورد. این نتیجه منجر به تولید یک نتیجه نماینده‌تر شد، نتیجه‌ای که تقریبا مطابق با سهم آرای مردمی دو حزب در سال 2026 در ایالت بود.

کارولینای شمالی یک آدم ساختگی شدیدتر بود: جمهوریخواهان قصد داشتند مناطقی را طراحی کنند که در آن کرسی هایی را به دست آورند که تقریبا دو سوم نمایندگان کنگره آنها را تشکیل می دادند. اما این حزب در حال حاضر آماده است که در بهترین حالت، کمتر از یک سوم کرسی های ایالت خود را در اختیار داشته باشد.

و کالیفرنیا، که دموکرات‌ها در واکنش به تلاش‌های جمهوری‌خواهان در سایر ایالت‌ها آن را به چالش کشیدند، یک داستان موفقیت حزبی است. پیش‌بینی می‌شود که این ایالت تنها 8 درصد از نمایندگان خود را به عنوان جمهوری‌خواه به مجلس بفرستد، علیرغم اینکه 30 درصد به جمهوری‌خواهان در سراسر ایالت رای داده‌اند.

در تگزاس و فلوریدا داستان پیچیده تر است. دموکرات‌ها در این ایالت‌ها اکثر کرسی‌هایی را که مجلس‌های جمهوری‌خواهشان در اختیار داشتند، به لطف تغییرات تاریخی رای دهندگان اسپانیایی تبار که در انتخابات ۲۰۲۴ به ترامپ رای داده بودند، حفظ کردند.

اما جریمندرها می توانند فراتر از مناطق حاشیه ای و هدفمند موثر باشند. در مجموع، مرزهای ناحیه تگزاس و فلوریدا برای جمهوری‌خواهان به قدری مطلوب ترسیم شد که حتی یک سونامی دموکرات تنها توانست هیئت‌های این ایالت‌ها را در کنگره بعدی یکسان نگه دارد، زیرا بسیاری از مناطق دیگر برای جمهوری‌خواهان امن باقی ماندند.

در این ایالت‌ها، جمهوری‌خواهان هنوز از نسبت بیشتری از کرسی‌های مجلس نمایندگان برخوردارند که حاشیه آرای مردمی آن‌ها نشان می‌دهد. و در یک چرخه انتخاباتی با گرایش کمتر دموکرات‌ها، بسیاری از این کرسی‌های فرسوده می‌توانند به خوبی به جمهوری‌خواهان برگردند.

جیگرهای شکست خورده GOP یک موج آبی حتی بزرگتر تولید می کردند

هر چقدر که نتیجه انتخابات میان دوره ای 2026 برای جمهوری خواهان ضعیف بود، می توانست بدتر هم باشد. در واقع، برخی از ایالت‌های جمهوری‌خواه ممکن است خود را خوش‌شانس بدانند که تلاش‌های آن‌ها برای سرکوب کردن در انتخابات میان‌دوره شکست خورد.

در ایالت‌های سنتی جمهوری‌خواه مانند میسوری و یوتا، دادگاه‌ها افرادی را که می‌توانستند مجموعه‌ای از ناحیه‌ها را ایجاد کنند که ترامپ با حدود 20 درصد برنده شده بودند، محکوم کردند. اگر جنگنده‌ها سرنگون نمی‌شدند، موفقیت تکان‌دهنده دموکرات‌ها در مناطق مشابه در سراسر کشور می‌توانست به پنج کرسی دیگر در این ایالت‌ها دست یابد.

وضعیت مشابهی در ایندیانا و کارولینای جنوبی رخ داد. نقشه های جدیدی که توسط ترامپ ارائه شد و در مجالس قانونگذاری ایالتی آنها شکست خورد، هدفشان این بود که دستاوردهای نامتناسب تری از جمهوری خواهان ایجاد کند. اما تجزیه و تحلیل گزارش سیاسی کوک نشان داد که این نقشه ها ممکن است 6 کرسی از هفت کرسی مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی و 8 کرسی از 9 کرسی ایندیانا را برای دموکرات ها به ارمغان آورد. در عوض، به نظر می‌رسد دموکرات‌ها در هر ایالت تنها یک جفت کرسی خواهند داشت.

در جنگ‌های جنگی چه اتفاقی می‌افتد؟

چرخه انتخابات 2026 نشان می‌دهد که فریبکاری پیشنهادی بسیار پیچیده‌تر و پویاتر از آن چیزی است که اغلب کارشناسان و احزاب با آن برخورد می‌کنند.

انتخابات موجی با این اندازه اغلب می‌تواند بر اثرات مورد نظر نقشه‌های جعلی غلبه کند، اما انتخابات بعدی ممکن است آنها را بسیار مؤثرتر بیابد. بعلاوه، احزاب اغلب بر اساس نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری قبلی نقشه‌های نادرستی ترسیم می‌کنند - معیاری که ممکن است از آنجایی که رای‌دهندگان به انتخاب‌های غیرمنتظره‌تر ادامه می‌دهند، کمتر قابل اعتماد باشد.

علاوه بر این، هر دو ایالت قرمز و آبی با عواقب تصمیم دادگاه عالی لوئیزیانا در مقابل کالایس سروکار دارند، که باعث شد بدون دخالت دادگاه، دستکاری گروه‌های نژادی آسان‌تر شود. در طی دو سال آینده، جمهوری خواهان ممکن است تلاش کنند تا نقشه های جدید بیشتری را در بسیاری از ایالت های جدید، به ویژه در جنوب، پیاده سازی کنند. این مناطق جدید احتمالا با هدف رقیق کردن مناطق اکثریت سیاهپوست که دیگر توسط قانون حق رأی محافظت نمی شوند، خواهند بود.

در همین حال، به نظر می‌رسد دولت‌های ایالتی دموکرات در دو سال آینده به مخالفت‌های خود علیه تلاش‌های جمهوری‌خواهان در دوره گذشته ادامه دهند.

اما شکست جمهوری خواهان در تقسیم بندی مجدد چرخه 2026، از جمله شکست های نزدیک آنها، باید هر دو طرف را در مورد تلاش های آینده محتاط کند.

چارلی هانت، دانشیار علوم سیاسی، دانشگاه ایالتی بویز

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد