جمهوری چک 30 سال پس از یورو 96 برای ومبلی آماده است

پنالتی پاتریک برگر باعث شد جمهوری چک در فاصله 30 دقیقه ای از قهرمانی یورو 96 باشد

جمهوری چک به سایت شمال لندن بازخواهد گشت که یکی از بزرگترین روزهای تاریخ خود را در طول این وقفه بین المللی برگزار کرد - در حالی که آنها به ومبلی برمی گردند.

آنها دو بار در گروه A3 لیگ ملت ها به مصاف انگلیس می روند - در پراگ در 29 سپتامبر و لندن در 6 اکتبر.

چک ها از زمان باخت در فینال یورو 96 به آلمان در زیر برج های دوقلوی استادیوم قدیمی به ومبلی رفته اند، اما این بازدید 30 سال از آن تابستان قابل توجه در انگلیس را نشان می دهد.

گل طلایی آلمان به رویاهای چک در فینال یورو 96 پایان داد

یورو 96 اولین قهرمانی اروپا بود که پس از جدایی چکسلواکی - با تشکیل جمهوری چک و اسلواکی برگزار شد.

اما هیچ کس انتظار نداشت که تیم چک تاثیر زیادی در مسابقات داشته باشد، از جمله بازیکنان خود این کشور.

آنها خارجی بودند و بیشتر تیم هنوز در لیگ داخلی خود مستقر بودند.

چند نفر بلافاصله بعد از مرحله گروهی - که شامل آلمان، ایتالیا و روسیه بود - تعطیلات خود را رزرو کرده بودند و ولادیمیر اسمیسر حتی قرار بود ازدواج کند.

پاتریک برگر هافبک می گوید که هم تیمی وقتش در بوروسیا دورتموند، یورگن کوهلر، حتی نمی دانست که چک ها در یورو حضور دارند... و این مدافع در تیم آلمان حضور داشت.

من گفتم "نه، ما اولین بازی مرحله گروهی را با شما بازی می کنیم و سپس در فینال بازی خواهیم کرد" - و او می خندید.

چک بازی ابتدایی خود را با نتیجه 2-0 مقابل آلمان در اولدترافورد شکست دادند و سپس ایتالیا را 2-1 در آنفیلد شکست دادند.

گل تساوی دیرهنگام اسمیسر در تساوی 3-3 مقابل روسیه - در خانه آینده اش در آنفیلد - برای دیدن آنها کافی بود زیرا ایتالیا در بازی دیگر نتوانست آلمان را شکست دهد و 0-0 را به پایان رساند.

برگر که به همراه اسمایسر برای لیورپول بازی خواهد کرد، گفت: "می دانستیم که هنوز در آن هستیم، اما نمی دانستیم نتیجه دیگر چیست." "یک دقیقه ما به مرحله مقدماتی نمی رسیم، دقیقه بعد ما واجد شرایط بودیم، بنابراین واقعا نمی دانستیم.

پس از سوت پایان، چند دقیقه طول کشید تا متوجه شدیم که به مرحله یک چهارم نهایی راه یافته ایم.

در کوارتر یکی از به یاد ماندنی ترین گل های قهرمانی اروپا به ثمر رسید، کارل پوبورسکی که توپ را از لبه محوطه جریمه بر روی ویتور بایا برد تا جمهوری چک با نتیجه 1-0 مقابل پرتغال در ویلا پارک پیروز شود.

و پس از تساوی بدون گل مقابل فرانسه در نیمه نهایی در اولدترافورد، چک با نتیجه 6-5 در ضربات پنالتی پیروز شد.

ضربات نقطه‌ای آنها توسط بازیکنانی از جمله برنده آینده توپ طلا، پاول ندود، برگر و پوبورسکی، که هفته‌ها بعد به عنوان بازیکن جدید منچستریونایتد به زمین بازگشته بود، به ثمر رسید.

برگر در مورد زدن پنالتی در ضربات بازی گفت: "شما نمی خواهید به آنجا بروید."

"اگر کسی چیز دیگری بگوید، دروغ می گوید. هیچ کس نمی خواهد آن پنالتی را بزند."

او گفت که تیم «باور نمی‌کرد» فرانسه را شکست داده است.

برگر گفت: «ما در رویا زندگی می کردیم. "این احساس شگفت انگیزی بود. لحظه ای شگفت انگیز برای کشور.

رسیدن به فینال برای همه مثل یک معجزه بود.

دو روز قبل از فینال، اسمیسر برای ازدواج به پراگ بازگشت.

هزاران هوادار چک برای این مناسبت در مرکز شهر حاضر شدند، اما اسمیسر مجبور شد همان روز به انگلیس بازگردد.

جمهوری چک در فینال در ومبلی به مصاف آلمان رفت و در دقیقه 59 با ضربه پنالتی برگر پیش افتاد.

او فاش کرد که حتی قرار نبود پنالتی‌کننده باشد اما «می‌توانست ببیند که هیچ‌کس واقعا نمی‌خواهد توپ را بگیرد».

او گفت: «تنها چیزی که در ذهن من بود این بود که آن را با بیشترین شدت ممکن به هدف زدم.

متأسفانه برای چک، اولیور بیرهوف 14 دقیقه بعد بازی را به تساوی کشاند - و سپس اولین گل طلایی تاریخ را در فینال یک تورنمنت بزرگ به ثمر رساند تا آلمان برنده شود.

برگر گفت: قرار نبود اینطور باشد. "من دوست دارم قهرمان اروپا شوم، اما نقره برای ما مانند طلا بود، زیرا درها را به روی بسیاری از ما باز کرد. و درها را به روی نسل بعد از ما باز کرد. من هیچ پشیمان نیستم."

به لطف یورو 96، چون در انگلیس برگزار شد، چشم لیورپول را به خود جلب کردم.

100000 نفر در پراگ منتظر ما بودند و در حال جشن گرفتن بودند.

پنالتی دیرهنگام موکوئنا باعث تساوی آفریقای جنوبی مقابل جمهوری چک شد

به عنوان چکسلواکی، این کشور در سال 1976 قهرمان اروپا شد و دو فینال جام جهانی (1934 و 1962) را از دست داد.

اما اولین تورنمنت جمهوری چک به عنوان یک کشور جداگانه، آخرین باری است که آنها به فینال رسیدند.

با این حال، آنها از مسابقات قهرمانی اروپا به یاد ماندنی دیگری لذت برده اند - در سال 2004 به نیمه نهایی و یک چهارم در سال های 2012 و 2021 رسیده اند.

تیم 2004 ترکیبی از جوانان - مانند پتر چک، میلان باروس و توماس روسیسکی - و تجربه با اسمیسر، برگر و پوبورسکی داشت.

آنها در چهار بازی آخر به یونان برنده نهایی باختند.

اوندری زلامال، روزنامه‌نگار فوتبال اهل پراگ، می‌گوید که تیم و عملکرد آنها «حتی بهتر» از سال 1996 بود.

زلامال گفت: "این نسل با ندود و دیگران در سال 2004 به اوج خود رسید و ما این احساس را داشتیم که باید یورو را می بردیم. ما فوتبال بهتری نسبت به سال 1996 بازی کردیم." "این دومین نقطه برجسته نسل طلایی بود."

تنها دو جام جهانی آنها از آن زمان - 2006 و 2026 - با خروج از مرحله گروهی به پایان رسیده است.

زلمال گفت: اجرای تابستان امسال واقعا ناامیدکننده بود.

یک پاسخ ساده برای اینکه چرا [تیم به اوج گذشته نرسیده است] وجود دارد - ما فوتبالیست‌های با استعدادی نداریم.

ما مانند گذشته بازیکن کافی در تیم های برتر نداریم.

وقتی شش ساله بودم فینال 1976 را تماشا کردم که چکسلواکی برنده شد و پدرم به من گفت این را به خاطر بسپار چون دیگر آن را نخواهی دید.

من معتقد نیستم که این نسل بتواند به چنین موفقیتی برسد، زیرا رقابت و فوتبال بسیار بزرگتر است.

"معجزه اتفاق می افتد و شاید نسل جدیدی وجود داشته باشد که می تواند شگفت انگیز باشد در سال 1996... اما من باور ندارم که دوباره تکرار شود."

دوران جدیدی با تیم چک تحت هدایت سانتی دینیا اسپانیایی، اولین سرمربی خارجی تاریخ تیم ملی آغاز می شود.

اولین تیم او - برای بازی‌های لیگ ملت‌ها مقابل کرواسی، انگلیس و اسپانیا - شامل هفت بازیکن بدون بازی ملی یا یک بازی ملی است - اگرچه هیچ کدام زیر 22 سال سن ندارند.

سی سال از زمانی که برگر، اسمیسر، پوبورسکی و ندود دلشکسته‌های خود در شمال لندن را تحمل کردند، استادیوم قدیمی و غوغایی مدت‌ها پیش جایگزین شده و با ومبلی مناسب قرن بیست و یکم جایگزین شده است.

دینیا و بازیکنانش مطمئنا می‌توانند شرایط بدتری را برای ارائه عملکرد بیانیه‌ای انتخاب کنند.