جنرال موتورز می خواهد ماشین شما کارهای شما را انجام دهد

اما جنرال موتورز می خواهد زمان خودرو را بهتر کند. یا، همانطور که استرلینگ اندرسون، مدیر تولید، در مصاحبه با WIRED گفت، "آن را سازنده تر، آرامش بخش تر، جذاب تر کنید. ما می خواهیم وسیله نقلیه شما را به بخش مرکزی و مفیدتر از زندگی شما تبدیل کنیم که در طول تاریخ بوده است." ماشین آینده شما به نوعی یک دستیار شخصی، و به نوعی یک همسر، و نوعی ابزار، و به نوعی بهترین دوست است. این یک سفارش بلند است.

اما جنرال موتورز در هفته جاری در انبوهی از اعلامیه‌ها امیدوار است نشان دهد که با داشتن قابلیت‌های مجهز به هوش مصنوعی، این خودروساز به آینده نزدیک‌تر می‌شود. جنرال موتورز می‌گوید که دستیار هوش مصنوعی جدیدی به نام OnStar AI را با کادیلاک لیریکس ۲۰۲۷ عرضه خواهد کرد. (این نام از خدمات امداد جاده ای و امنیتی 30 ساله گرفته شده است که 12 میلیون مشترک دارد.) این سیستم با یک برنامه جدید جفت می شود و به رانندگان اجازه می دهد که مثلا تهویه مطبوع خود را با فرمان صوتی بدون پیمایش در منو روشن کنند.

اندرسون می‌گوید، با این حال، در نهایت، بسته به اینکه خودروی همسرش نزدیک‌تر است، ممکن است پیکاپ‌ها و رها کردن بچه‌ها را هماهنگ کند. جنرال موتورز همچنین می‌گوید از هوش مصنوعی برای سرعت بخشیدن به توسعه خودروهای جدید استفاده می‌کند و در نهایت زمان توسعه چهار تا پنج ساله خود را به نصف کاهش می‌دهد، سرعتی که خودروسازان چینی امروز با آن خودروهای جدید تولید می‌کنند. این خودروساز قصد دارد فناوری رانندگی در بزرگراه‌های خود را به محبوب‌ترین خودروهای خود گسترش دهد تا به وعده‌ای که سال‌ها پیش برای ساخت یک خودروی خودران شخصی نزدیک‌تر شود. قبلا گفته شده بود که این سیستم در سال 2028 به Cadillac Escalade IQ خواهد رسید.

امروزه، ویژگی Super Cruise این شرکت به رانندگان این امکان را می‌دهد تا در صدها هزار مایل بزرگراه از پیش نقشه‌برداری شده، دست‌های خود را از روی فرمان خود بردارند. رسیدن به خودمختاری واقعی زمان می برد، اما جنرال موتورز آماده صحبت در مورد آن به صورت عمومی نیست. اندرسون می‌گوید: «این صنعت مملو از وعده‌هایی است که محقق نشدند. من تمایلی به انجام آن‌ها ندارم. اما جنرال موتورز رویکردی متفاوت از مثلا تسلا در پیش گرفته است.

این خودروساز برقی یک ویژگی کمک راننده به نام "خودرانی کامل (نظارت شده)" را به فروش می رساند که می تواند در بسیاری از بزرگراه ها و جاده های محلی حرکت کند، اما از رانندگان می خواهد که هوشیار باشند و در هر لحظه آماده باشند. اندرسون که برای مدتی برنامه خلبان خودکار تسلا را رهبری می‌کرد، می‌گوید: این نوع سیستم «توهم استقلال بدون مزایای آن را ارائه می‌کند». او می‌گوید: اگر رانندگان نتوانند در حالی که ماشین آنها بیشتر رانندگی را انجام می‌دهد، کارهای دیگری انجام دهند، این کار کمتر مفید است و "با هزینه مستقیم ایمنی وسیله نقلیه شما و افراد اطراف شما همراه است."

"این روشی مسئولانه برای عملیات نخواهد بود." روش جنرال موتورز، برعکس، این است که به آرامی قابلیت‌های «چشم‌گیری» را به انواع جاده‌ها گسترش می‌دهد و به رانندگان اجازه می‌دهد ابتدا در برخی از بزرگراه‌ها، و سپس در بزرگراه‌های بیشتر، و سپس در جاده‌های محلی، و شاید در همه جا پیام کوتاه ارسال کنند یا غذا بخورند یا YouTube را تماشا کنند. آن وقت است که دید خودروساز بزرگتر و تارتر می شود. این شرکت در یک پست وبلاگی می‌گوید کابین می‌تواند به فضایی برای «آرام‌شدن، کار و استراحت کردن» تبدیل شود.

ماشین شخصی خودران خواربار می‌برد، بچه‌ها را رها می‌کند، و شاید حتی در پایان یک جای پارک پیدا کند. برنامه ریزان شهری و کارشناسان زیرساخت نگران این چشم انداز بوده اند. اگر قیمت یک سفر با ماشین را از نظر پول و زمان صرف شده برای رانندگی کاهش دهید، آیا همه ماشین های خود را برای هر کاری بیرون نمی فرستند؟ آیا جاده‌ها مملو از غلاف‌های پر از مردمی که می‌خوابند، ایمیل می‌فرستند، و یوتیوب می‌زنند، در حالی که وسایل نقلیه‌شان به آرامی آنها را به سمت جلو هدایت می‌کنند، یا بدتر از آن، خودروهایی که هیچ‌کس در آنها نیست، شلوغ نخواهد شد؟ آیا شهرها پراکنده تر نمی شوند؟ اندرسون می گوید بله.

او می‌گوید: اگر ربات‌های رانندگی شخصی ارزان و ارزانی دارید، "احتمالا تعداد بیشتری از این روبات‌ها را در جاده‌ها متحمل خواهید شد. بنابراین ملاحظات اجتماعی و زیرساختی زیادی در اینجا وجود دارد." اما او استدلال می کند که ما زمان داریم و شهرها برای پراکندگی زمان می برد. من این را یک اتفاق قریب الوقوع نمی دانم، اما مطمئنا این چیزی است که باید به آن فکر کنیم.»