جنگ ایران به اتوبوس‌های مدرسه آمریکا ضربه می‌زند - و بچه‌ها بهای آن را می‌پردازند

برای میلیون‌ها کودک، روز مدرسه در اتوبوسی با موتور دیزلی با راننده پشت فرمان شروع می‌شود. اکنون، نواحی مدارس برای تامین هزینه هر دو مشکل دارند.

چرا مهم است: جنگ ایران هزینه‌های گازوئیل را بالاتر می‌برد، درست زمانی که نواحی با کمبود سال‌ها راننده اتوبوس دست و پنجه نرم می‌کنند - ضربه‌ای مضاعف که می‌تواند باعث از دست دادن صبحانه، کلاس‌های دیرهنگام و فعالیت‌های مدرسه کمتر شود. پیتر مانلا از انجمن ملی حمل و نقل دانش‌آموزان به Axios می‌گوید: «ما برای یک منطقه هزینه‌ای غیر آموزشی داریم». او می‌گوید: «تمایل همیشه این است که ببینیم چه چیزی می‌توانیم از هزینه‌های حمل و نقل کم کنیم زیرا نمی‌خواهیم بر کتابخانه مدرسه تأثیر بگذاریم.

achers، دستیاران، و آموزش ویژه. تصویر بزرگ: مناطق در حال تثبیت مسیرها، کاهش سفرها و کاهش کارایی بیشتر از ناوگان خود هستند. یک نظرسنجی در ماه مه از 188 مسئول مدرسه نشان داد که 40٪ مسیرها را تنظیم کرده بودند، 27٪ قوانین ضد دور زدن را اجرا کردند، 25٪ مسیرها را کاهش دادند، 20٪ سفرهای اختیاری محدود کردند، 14٪ خرید سوخت را تغییر دادند و 8٪ دانش آموزان را وادار کردند تا مسیرهای دورتر را پیاده روی کنند.

مانلا گفت که این تغییرات باعث می‌شود والدین بیشتری دانش‌آموزان را به فعالیت‌های مدرسه یا نواحی دورتر از خانه‌های دانش‌آموزان منتقل کنند.

او گفت: «این روی بچه‌ها و خانواده‌ها تأثیر می‌گذارد، که می‌دانید ترجیح می‌دهید این کار را نکنید». مارک اینگرام، مدیر حمل‌ونقل به Axios می‌گوید: نمونه موردی: مدارس دولتی Cherry Creek در خارج از دنور حدود 40 راننده دارند. او گفت: «این یک امر کاملا دستی است. "هر روز صبح و بعدازظهر، ما به دنبال اجرای برخی از مسیرها با 10 تا 15 دقیقه تاخیر هستیم... فقط افرادی را نداریم که مسیرها را پوشش دهند."

او گفت که برای برخی از دانش آموزان، این می تواند به معنای از دست دادن صبحانه مدرسه یا دیر رسیدن به دوره اول باشد. منطقه اینگرام حدود 611 وسیله نقلیه، از جمله 320 اتوبوس زرد، به علاوه وسایل نقلیه برای دانش آموزان با نیازهای ویژه و سایر عملیات های منطقه دارد. بودجه ولسوالی 1.5 میلیون دلار برای سوخت در سال جاری، 300,000 دلار افزایش یافته است.

اکنون انتظار دارد که حدود 2 تا 2.3 میلیون دلار هزینه کند. اینگرام گفت که منطقه خدمات خود را قطع نکرده است اما صرفه جویی می کند. بزرگنمایی: کمبود راننده فقط به خاطر دستمزد نیست. نیک مارتینی، راننده سابق اتوبوس مدرسه که اکنون مدیر اجرایی یک پیمانکار اتوبوس مدرسه در منطقه مینیاپولیس است، گفت رانندگان باید همزمان با رعایت الزامات آموزشی، مجوز و ایمنی، کودکان و ترافیک را مدیریت کنند.

تقسیم شیفت می تواند رانندگان را به مدت 10 تا 12 ساعت در بند نگه دارد در حالی که فقط برای کسری از این زمان هزینه پرداخت می کند، و مناطق با شرکت های تحویل و تدارکات برای همان کارگران دارای گواهینامه رانندگی تجاری رقابت می کنند. بین خطوط: مناطق روستایی حتی راه های فرار کمتری دارند. در حالی که کودکان در مناطق شهری و حومه شهر گاهی می توانند پیاده به مدرسه بروند، کودکان روستایی ممکن است کیلومترها دورتر از مدرسه زندگی کنند و به مسیرهای اتوبوس طولانی تری نیاز داشته باشند، در حالی که نواحی برای مطابقت با حقوق راننده بخش خصوصی یا استخدام اپراتورهای شخص ثالث تلاش می کنند.

حمل‌ونقل با نیازهای ویژه می‌تواند به همان اندازه گران باشد، زیرا مسیرهای کریدور به کرانه ممکن است فاصله زیادی بین توقف‌ها داشته باشند. فلاش بک: الکا یوست از انجمن بین المللی مقامات کسب و کار مدارس به Axios می گوید که دولت بایدن بودجه فدرال را برای برقی کردن ناوگان اتوبوس های مدرسه پیشنهاد کرد، اما برخی از این برنامه ها از آن زمان کند شده یا پایان یافته است. اتوبوس های برقی در همه جا راه حل فوری نیستند.

یوست به جاده های باریک یا پر پیچ و خم، پل های کوچک، دمای شدید و کمبود تکنسین های آموزش دیده اشاره کرد. نتیجه نهایی: مانلا گفت که مناطق به سازگاری ادامه خواهند داد. وی گفت: ما ذاتا حل کننده مشکلات هستیم. "حمل و نقل بسیار مهم است که فقط به ما اجازه دهیم بگوییم "خب، ما دیگر قادر به انجام آن نخواهیم بود." ما راهی پیدا خواهیم کرد." عمیق تر بروید: فناوری اتوبوس مدرسه باعث پیشرفت کلاس درس می شود