جنگ بین دونالد ترامپ و فدرال رزرو

هفته گذشته، فدرال رزرو ایالات متحده تصمیم گرفت که نرخ وجوه فدرال را برای اولین بار در سه سال گذشته با یک چهارم درصد افزایش دهد و به محدوده 3.75 تا 4 درصد برساند.

با توجه به شکست مداوم آن در رسیدن به هدف تورمی، این امر معقول بود، در واقع دیر شده بود. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا با عصبانیت قابل پیش‌بینی پاسخ داد و گفت: «نرخ‌های بهره در ایالات متحده باید 1 درصد یا کمتر باشد، زیرا ما بهترین اعتبار در جهان هستیم - تا حد زیادی»، اگرچه او همچنین تأکید کرد که «به کوین گفتم، گفتم، شما هم می‌توانید به هیئت مدیره رأی دهید، زیرا مهم نیست. هیئت مدیره بسیار خصمانه است». بالا بردن ... فقط به دلایل سیاسی، و این یک افزایش علیه ترامپ است.

این، جای تعجب نیست که کاملا مضحک است.

خیلی زود است که اعتماد به نفس داشته باشیم. اما آنچه کوین وارش، رئیس فدرال رزرو گفته و انجام می دهد، آرامش بخش است. علاوه بر این، ترامپ حتی مفید است. اگر جایگزین او منطقی بود، ممکن است مقداری وزن داشته باشد. اما اینطور نیست. فدرال رزرو باید یا او را نادیده بگیرد یا در مبارزه برای انجام وظایف خود دست بکشد. به نظر می رسد وارش از این موضوع آگاه است. با این حال بهتر است، تصمیم فدرال رزرو برای افزایش به اتفاق آرا بود.

وارش در کنفرانس مطبوعاتی چهارشنبه گذشته به دو نکته مهم اشاره کرد. یکی این بود که «بیش از پنج سال است که تورم بالاتر از هدف بوده است.

واقعیت آشکار این است که تورم بسیار بالاست و برای مدت طولانی بوده است.» دیگری این بود که «تصمیم ما در زمانی اتخاذ می‌شود که به نظر می‌رسد اقتصاد آمریکا در حال تقویت است... بنابراین ما مقداری از تسهیلات را حذف کردیم».

به عبارت دیگر، این یک سخت گیری مورد نیاز و در عین حال متواضع بود. در یک نقطه، این دیدگاه غیرقابل چالش است: نه تنها تورم کل، بلکه سایر معیارها از سال 2021 به طور مداوم بالاتر از هدف باقی مانده اند.

علاوه بر این، با توجه به سرمایه‌گذاری ناشی از هوش مصنوعی (AI)، سیاست مالی سست ترامپ، تعرفه‌های او و تصمیم او برای ایجاد یک شوک انرژی قابل توجه با جنگش با ایران، دلیل کمی برای انتظار بازگشت تورم به هدف وجود داشت. برعکس این احتمال بیشتر بود.

این بدان معنا نیست که همه تردیدها در مورد فدرال رزرو وارش باید به یک طرف گذاشته شود. کلودیا سهم، یکی از تأثیرگذارترین ناظران آن، سؤالات نافذی را در Substack خود می پرسد. به نظر وارش، سیاست پولی چگونه به رشد کمک می کند؟

چگونه یک سیاست پولی سخت‌تر تورم را کاهش می‌دهد، مگر اینکه اقتصاد را کند کند؟ آیا او هیچ ایده ای از «نرخ خنثی» دارد؟ اگر نه، چگونه او در حال حاضر چقدر سیاست "سازگارانه" را قضاوت می کند؟ وارش می‌توانست و باید به این پرسش‌ها پاسخ دهد، بدون اینکه تردید خود را در مورد «پیش‌بینی‌پذیری» اقتصاد، که من در مورد آن با تردیدهایش شریک هستم، کنار بگذارد. بسیار مهمتر این است که او از ارائه هرگونه حمایت فکری یا لفاظی از تقاضای ترامپ برای کاهش شدید نرخ بهره خودداری کرده است. فدرال رزرو به اهداف دوگانه خود یعنی تورم پایین و اشتغال بالا نگاهی متعارف دارد.

در همین حال، اظهارات ترامپ مبنی بر اینکه نرخ باید 1 درصد باشد زیرا ایالات متحده "بهترین اعتبار در جهان" است، بی ربط و پوچ است.

بی ربط است، زیرا نرخ سیاست کوتاه مدت به شرایط کلان اقتصادی، به ویژه تورم و بیکاری فعلی و مورد انتظار بستگی دارد.

در کشوری با وضعیت اعتباری، نرخ‌های اسمی بلندمدت با نرخ بهره واقعی، تورم مورد انتظار و ریسک‌های مختلف در نظر گرفته می‌شود. اولین مورد توسط شرایط کلان اقتصادی مورد انتظار در بلندمدت تعیین می شود.

اگر بازده اوراق بهادار 10 ساله محافظت شده از تورم خزانه داری (Tips) را از اوراق قرضه 10 ساله معمولی کم کنیم، غرامت بازار برای تورم در طول دوره دریافت می کنیم. این با تورم مورد انتظار مرتبط خواهد بود، اما به دلیل نیاز به محافظت در برابر ریسک، مشابه آن نیست.

در 17 سپتامبر، بازدهی تیپ 10 ساله حدود 2.6 درصد، اوراق قرضه معمولی 4.9 درصد و در نتیجه جبران تورم 2.3 درصد بود. بازده اسمی و واقعی تقریبا در جایی است که قبل از بحران مالی 09-2007 بود. با توجه به شوک‌های ناشی از سال 2021، جبران تورم، در هر صورت، اندک است.

در مجموع، با توجه به عملکرد اقتصادی اخیر قوی امروز، به نظر می رسد بازده اسمی در سطوح معقولی باشد.

در واقع، ممکن است تعجب کنیم که آیا این بازدهی باید حتی بالاتر باشد، با توجه به این احتمال که دولت ایالات متحده ممکن است در مقطعی برای تامین مالی خود با شرایط مطلوب مشکل پیدا کند.

با توجه به کسری های مالی عظیم آن، نیاز به تامین مالی خارجی کشوری که کسری حساب جاری بزرگی دارد و تغییر از دارندگان بلندمدت اوراق قرضه آن به تامین مالی توسط صندوق های تامینی، حداقل یک بحران تامین مالی قابل تصور است. در آن شرایط، ترکیبی از بودجه اضطراری فدرال رزرو با سرکوب مالی محتمل به نظر می رسد.

علاوه بر این، اظهارات ترامپ مبنی بر اینکه ایالات متحده "بهترین اعتبار" در جهان است، صحت ندارد. این کشور بزرگترین و مسلما قوی ترین اقتصاد را دارد. اما ریشه کلمه "اعتبار" کلمه لاتین "credere" است که به معنای "باور کردن" است.

قابل توجه است که سرمایه گذاران همچنان به بدهی عمومی کشوری اعتماد می کنند که می تواند مردی را انتخاب کند که به شدت غیرقابل اعتماد مانند ترامپ - دو بار-. با توجه به اینکه سیاست‌های او، به‌ویژه سیاست‌های مالی‌اش، بسیار بی‌ملاحظه است، و سیاست‌های او در جاهای دیگر، به‌ویژه در مورد تعرفه‌ها، بنابراین قانون شکنی، اعتماد به دولت آمریکا قابل توجه است. اما اگر درخواست او برای نرخ‌های 1 درصدی (منهای 2 درصد واقعی) برآورده شود، مطمئنا باعث اعتصاب وام دهندگان می‌شود.

وظیفه فدرال رزرو این است که تورم را بدون توجه به فشار سیاسی و استدلال های پوچ رئیس جمهور مستأصل، تحت کنترل نگه دارد. در همین حال، ما شاهد نبرد نه فقط بین فدرال رزرو و ترامپ، بلکه بین یک اقتصاد اساسی قوی و یک دولت غیرمسئول هستیم. این که چگونه به پایان می رسد یکی از مهم ترین مسائل عصر ما است. - حق چاپ The Financial Times Limited 2026