جنگ دور دست به شورش جهانی انرژی دامن زد

جهان - دوباره - از افزایش قیمت انرژی ناشی از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران خشمگین است.

از زمانی که آخرین افزایش قیمت نفت را به بالای 100 دلار (86.69 یورو) در هر بشکه رساند، معترضان برای ابراز خشم خود، لاستیک‌ها و خودروها را در گواتمالا و سوریه به آتش کشیدند.

در جاده های پرتغال خودروهایی در اعتراض با بوق زدن به دلیل اینکه دیزل به بالاترین سطح خود در اوایل هفته جاری به بیش از 2.17 یورو در لیتر رسید، خزیده اند.

و به ویژه در کشورهای در حال توسعه آسیا، که به شدت به انرژی خاورمیانه متکی هستند و از تلاش‌های قبلی برای جبران تأثیرات جنگ در بدهی عمیقی برخوردارند، سیستم‌های حمل‌ونقل و دولت‌ها با دور دیگری از فشار عظیم روبرو هستند.

کمبود سوخت و صف‌های طولانی در پمپ، اقتصاد را کند می‌کند، همراه با اعتصاب‌های رانندگان تاکسی و کارگرانی که زمانی که درآمد به سختی هزینه‌های انرژی را پوشش می‌دهد، کار کردن بی‌فایده است.

بسیاری از کشورها با یک سوال دشوار روبرو هستند: آیا انتقال افزایش قیمت به مردم قابل اشتعال، افزایش تورم، یا تقویت یارانه‌ها و کمک‌هایی که بدهی عمومی را افزایش می‌دهد و احتمالا ثبات پول ملی را تهدید می‌کند، خطرناک‌تر است.

آسیا یا کشورهای در حال توسعه به طور کلی چقدر ظرفیت مالی برای مدیریت این بحران ژئوپلیتیکی دارند؟ سانا جافری، مدرس دانشگاه ملی استرالیا، که در مورد جنگ و دولت سازی در آسیا تحقیق می کند، گفت. وقتی این ظرفیت شروع به اتمام می کند، چه اتفاقی برای بازارهای مالی جهانی می افتد؟

او افزود: «در مقطعی، این به مشکل همه تبدیل خواهد شد.»

این بحران انرژی کاملا غیرقابل پیش‌بینی است - خانوارهای ایرلندی اکنون چقدر باید کمک کنند؟

اینها تنها بخشی از نقاط اشتعال جهانی در روزهای اخیر هستند.

پرتغال رانندگان پرتغالی که عمدتا در رسانه‌های اجتماعی سازماندهی می‌شدند، هفته گذشته برای چندین «buzinões» - تظاهراتی که اتومبیل‌ها به آرامی در حال حرکت در حالی که بوق می‌زدند، تجمع کردند. آنها باعث ایجاد ترافیک در چندین گذرگاه کلیدی از جمله پل 25 دی ابریل در لیسبون شدند.

به گزارش یک سایت خبری محلی، در نشانه ای از ناامیدی فزاینده از منافع بزرگ نفت و گاز، یک کاروان وسیله نقلیه دسترسی به جاده ها را در نزدیکی یک پالایشگاه بزرگ در سینس مسدود کرد.

نائومی حسین، جامعه‌شناس سیاسی در دانشگاه لندن که تأثیرات شوک‌های انرژی را مورد مطالعه قرار داده است، می‌گوید که برای مردم عادی است که تصور کنند هزینه سوخت‌های فسیلی و تورم «به دلیل تبانی بین نخبگان سیاسی و مشاغل» افزایش می‌یابد.

او گفت: «دلایل خوبی برای این باور وجود دارد که تورم رام نشده رأی دهندگان را به سمت راست سوق می دهد. به نظر می‌رسد که دولت‌های میانه‌رو نمی‌توانند کار زیادی برای محافظت از مردم در برابر این شوک‌ها انجام دهند، و در بیشتر جاها هیچ گزینه چپ واقع‌بینانه‌ای وجود ندارد. بنابراین یکی از پیامدهای آن تغذیه پوپولیسم است.»

سوریه تنها چند ساعت پس از اینکه دولت اعلام کرد قیمت بنزین، گازوئیل و سایر فرآورده های نفتی را به طور موقت تا 40 درصد افزایش می دهد، مردم سوریه به خیابان ها ریختند.

جمعیت خشمگین در چندین شهر در میادین تجمع کردند، ترافیک را مسدود کردند و لاستیک ها را آتش زدند و خواهان لغو افزایش قیمت شدند.

اندونزی

در ماکاسار، سولاوسی جنوبی، ساکنان این هفته کمبود گاز پخت و پز، خاموشی های ناگهانی و حرکت ناگهانی به سمت سهمیه بندی بنزین را گزارش کردند.

در سرتاسر مرکز استان، رانندگان موتورها را با مخزن‌های خالی هل می‌دادند یا آن‌ها را در صف‌های طولانی نزدیک پمپ‌ها رها می‌کردند که چیزی برای دادن ندارند. رانندگان تاکسی روز دوشنبه در اعتراض به سیستم جدید سهمیه بندی که با شماره پلاک زوج و فرد سازماندهی شده بود، اعتراض کردند. تنش ها در یوگیاکارتا در جاوا نیز افزایش یافته است. دانشجویان روز دوشنبه علیه افزایش قیمت سوخت تظاهرات کردند - اما تجمع آنها توسط سازمان های تهاجمی طرفدار دولت شکسته شد.

بحث در مورد پایان دادن به دسترسی یارانه ای به سوخت برای خانوارهای ثروتمند و طبقه متوسط ​​تشدید شده است. محاسبات دولت قبل از جنگ، قیمت نفت را حدود 70 دلار در هر بشکه فرض می‌کرد و بدهی عمومی از زمان شروع درگیری افزایش یافته است.

فیلیپین

ماهیگیران در امتداد خلیج مانیل که از قایق‌های گازوئیل یا گاز استفاده می‌کنند، امیدوار بودند این هفته پس از هفته‌ها باران‌های موسمی به دریا بروند. اکنون تعداد زیادی در بندر می مانند.

فرناندو هیکاپ، رئیس ملی یک انجمن بزرگ ماهیگیری، گفت: "بسیاری به ندرت به دنبال ماهیگیری بودند، اما پولی برای خرید بنزین ندارند." دور جدید تعدیل قیمت بسیاری از ما را تا حد مرگ خفه کرده است.

رانندگان اتوبوس و سواری نیز در شهر کوئزون راهپیمایی کرده اند و بی سر و صدا با کار نکردن به اعتراض اعتراض کرده اند - روندی که در جاهای دیگر نیز ظاهر شده است. در ویتنام در آخر هفته، رانندگان با Grab، یک اپلیکیشن سواری، در اعتراض به دستمزد پایین که تا حدی به دلیل افزایش هزینه سوخت ایجاد شده است، خواستار تحریم شدند. مودستو فلوراندا، رهبر یک گروه 70000 نفری از رانندگان اتوبوس فیلیپینی و صاحبان اتوبوس، گفت که اکنون 15 تا 18 ساعت کار در روز فقط برای یک وعده غذایی کافی درآمد دارد.

دولت برای رانندگان حمل و نقل عمومی یکبار پرداخت حدود 80 دلار ارائه کرده است.

او گفت: «این کافی نیست.

گواتمالا

کارگران حمل‌ونقل و فعالان بومی اخیرا در خیابان‌های شهر گواتمالا راهپیمایی کردند و خواستار اقداماتی بیش از توقف موقت مانند سقف قیمت‌ها و یارانه‌ها شدند.

برخی گروه‌ها خواستار تعلیق مالیات بر سوخت و دوری از سوخت‌های فسیلی شده‌اند که منتقدان آن را منبعی برای غنی‌سازی نخبگان و آسیب‌های زیست‌محیطی می‌دانند. کشاورزان در سرتاسر آمریکای لاتین که به شدت به دیزل برای تراکتور متکی هستند، به ویژه ناامید شده اند. در یکی از راهپیمایی‌های اخیر در گواتمالا، که در آن ویدئوها جمعیت انبوهی از کارگران را نشان می‌داد، یک سازمان‌دهنده با بلندگو مبارزه اقتصادی را به عنوان رقابتی بین دولت‌ها و ثروتمندان و همه افراد دیگر توصیف کرد.

او گفت: «آنها در یک مکان تجمل هستند، به همین دلیل است که به بدبختی، گرسنگی یا هزینه نیازهای غذایی اولیه طبقه کارگر فکر نمی کنند. ما همچنین به اعمال فشار بر آنها ادامه خواهیم داد.»

بنگلادش

بنگلادش بیش از 90 درصد نفت مورد استفاده خود را وارد می کند و بیشتر آن از خاورمیانه می آید.

کمبود گاز طبیعی مایع مورد نیاز برای تولید برق منجر به جیره بندی و تعطیلی موقت کارخانه های پوشاک - موتور اصلی اقتصاد کشور - شده است. بسیاری پس از شروع جنگ در ایران در ماه فوریه به گازوئیل روی آوردند، اما اکنون شاهد افزایش آن قیمت ها بودند. روبیول حسن مهدی، افسر یک کارخانه پوشاک در مرکز پوشاک بنگلادش، گازیپور، روز سه شنبه گفت که قطع برق اکنون چهار یا پنج بار در روز اتفاق می افتد.

چند ساعت توقف کار - ضربدر ده‌ها کارخانه و هزاران کارگر - اکنون عادی شده است.

این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز منتشر شد.