جنگ سرد جدید به کودیاک می آید

در آگوست گذشته، کریستین برتون یک تماس غیرمنتظره از خواهرش، کارمند مجتمع بندر فضایی اقیانوس آرام در کودیاک، آلاسکا دریافت کرد. تأسیسات دولتی در آستانه انجام یک پرتاب آزمایشی اعلام نشده موشکی بود که احتمالا یک موشک مافوق صوت بود و تنها جاده ای را که از مرکز شهر به محل امتداد دارد می بست. برتون مته را می دانست.

او و همسرش، باک، مالک و اداره کننده مزرعه ای به مساحت 140 هکتار بودند که در مجاورت بندر فضایی قرار داشت و در چند سال گذشته مجبور بودند با بسیاری از اختلالات ناشی از آن دست و پنجه نرم کنند: بسته شدن جاده ها، تصادفات - حداقل پنج موشک در حین برخاستن منفجر شده یا دچار نقص شده اند، موادی را که در آخرین دقیقه در محیط بازی و مواد سمی در محیط شکار می کنند رها می کنند. زمین به علاوه، خانه آنها در همان جاده دو خطه به مرکز است. وقتی جاده بسته می شود، برتون ها و شش فرزندشان عملا سرگردان می شوند.

معمولا آنها چند روز دیگر اخطار دریافت می‌کنند و به آنها فرصت می‌دهد تا هماهنگی‌های لازم را انجام دهند. اما این بار چنین بافری وجود نداشت. خواهرش تماس گرفته بود و به او اطلاع داده بود که جاده برای پرتاب آزمایشی عصر همان روز بسته خواهد شد، بنابراین برتون زودتر کار را ترک کرد و به خانه رفت. سپس، حدود نیم ساعت بعد، او یک خودروی امنیتی بدون علامت را مشاهده کرد که راه عبور او را مسدود کرده بود. این را بیش از هر چیز خشمگین می دانست.

کودک 6 ساله او مریض بود، و هر کسی که بر پرتاب نظارت می کرد، اساسا به او می گفت که نه تنها نمی تواند با ماشین به شهر برود، بلکه نمی تواند خانه اش را ترک کند.

یک تابلو نشانگر بخشی از مزرعه برتون است که متعلق به کریستین و باک برتون است. ناتانیل وایلدر

معلوم شد پرتاب تا شب بعد به تعویق افتاد. در 21 آگوست 2025، حوالی ساعت 10 شب، یک موشک عظیم قبل از شکستن در جایی بر فراز اقیانوس آرام در آسمان پخش شد. ویدئوهای ارسال شده در فیس بوک، ایکس و سایر رسانه های اجتماعی مسیر پرواز آن را به تصویر می کشد، با یکی از بینندگان این که آیا این یک سلاح هسته ای بوده که از روسیه شلیک شده است.

شرکت هوافضای آلاسکا، که تأسیسات بندر فضایی را اداره می‌کند، بعدا بیانیه‌ای منتشر کرد و توضیح داد که «یک پرتاب موفقیت‌آمیز موشک دولتی» را انجام داده است و مردم کودیاک (با جمعیت بیش از 12000 نفر) باید به نقش خود در «میراث فضایی ایالات متحده» افتخار کنند. اما اطلاعات مورد نیاز ارتش ایالات متحده برای این پرتاب بی سابقه بود و حتی در هوافضای آلاسکا پرهای ژولیده بود. اسپیسپورت یک بیانیه مطبوعاتی و اطلاعیه عمومی تهیه کرده بود که می خواست چند روز قبل از پرتاب با رسانه های محلی به اشتراک بگذارد.

اما مقامات دولتی اجازه آن را نمی دهند. آن‌ها حتی اجازه نمی‌دادند کارکنان فرودگاه فضایی به وزارت حمل‌ونقل آلاسکا درباره بسته شدن جاده‌ها اطلاع دهند.

چند هفته بعد، جان اوبرست، مدیر عامل شرکت هوافضای آلاسکا، در جلسه هیئت مدیره در کودیاک به همکارانش گفت: «این دولت بود که به ما دستبند زد.

برای برتون ها، این یک نشانه شوم بود، آغاز دوره جدیدی از رازداری در مورد تأسیسات پرتاب و نظامی کردن جزیره کودیاک. آلاسکا هوافضا که در سال 1991 توسط ایالت آلاسکا تأسیس شد، در ابتدا به عنوان یک "شرکت عمومی" نامگذاری شد که طبق اساسنامه ایالتی که آن را تأسیس می کند، در درجه اول بر روی "رشد اقتصادی مرتبط با فضا" و "توسعه آموزشی و پژوهشی مرتبط با فضا با تشویق و کمک به دانشگاه آلاسکا" تمرکز می کند.

برخلاف پایگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال در فلوریدا یا پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا - دو مورد از شلوغ ترین تاسیسات پرتاب کشور - این اولین فرودگاه تجاری تجاری بود که به تاسیسات فدرال وابسته نبود.

استیسی استودبیکر، ساکن کودیاک و منتقد قدیمی این تأسیسات، گفت که مقامات از ماهیت عمومی و پتانسیل آن برای کمک به اقتصاد محلی استفاده می کردند. Studebaker گفت: "آنها از ابتدا ادعا کردند که این یک سایت راه اندازی تجاری خواهد بود."

استیسی استودبیکر، ساکن قدیمی کودیاک و صندلی سابق آدوبون، در کابین خود در خلیج پاساگشک در نزدیکی سایت های پرتاب موشک. ناتانیل وایلدر

اما در یکی دو سال اخیر، لحن تغییر کرده است. نزدیکی آلاسکا به روسیه و چین که به عنوان تهدیدها و رقبای اصلی ایالات متحده در منطقه تلقی می شوند، و زیرساخت های موجود در دوران جنگ سرد، مکان هایی مانند کودیاک را برای برنامه ریزان نظامی بسیار جذاب کرده است. همزمان، قطب شمال که به سرعت در حال گرم شدن است، رقابت بر سر منابع، از جمله مواد معدنی و فلزات خاکی کمیاب، و کنترل خطوط کشتیرانی را تسریع می کند، در حالی که زیرساخت ها را در معرض خطر بدتر شدن طوفان ها و افزایش سطح دریا قرار می دهد.

این تلاش برای «تسلط بر قطب شمال» خطر تصادف - برای مثال واژگون شدن یک نفتکش در اقیانوس منجمد شمالی - یا درگیری نظامی آشکار را افزایش داده است.

دولت ترامپ در حال برنامه ریزی برای سرمایه گذاری میلیاردها دلار در امنیت قطب شمال است، از جمله سیستم دفاع موشکی گنبد طلایی خود - یک سپر دفاعی پیچیده و لایه ای شامل "سنسورها و رهگیرهای فضایی" که برای محافظت از ایالات متحده در برابر موشک های ورودی طراحی شده است.

بخش اعظم پروژه به صورت مخفیانه پنهان شده است. اما در ماه سپتامبر، نیروی هوایی برای اولین بار اعلام کرد که برای محافظت در برابر "اقدامات دشمن خصمانه" سلاح هایی را در مدار زمین مستقر کرده است.

همه اینها به معنای افزایش بالقوه چشمگیر پرتاب ها از فرودگاه فضایی است. در ماه ژوئیه، Rocket Lab، یک شرکت خصوصی هوافضا، اعلام کرد که قراردادی به ارزش 266 میلیون دلار با نیروی هوایی ایالات متحده برای آزمایش دفاع موشکی امضا کرده است که شامل 18 پرتاب زیر مداری در این تاسیسات طی دو سال آینده خواهد بود. و در سال گذشته، بندر فضایی تا سقف 45.5 میلیون دلار از دولت فدرال برای ارتقاء تأسیسات اختصاص یافت.

به گفته اوبرست، این کشور قصد دارد چندین سکوی پرتاب خود را مدرن کند و یک فرودگاه جدید 10000 فوتی و همچنین یک محل اقامت بزرگ برای اسکان کارکنان دولت و پیمانکاران خصوصی بسازد.

ساخت و ساز در یک سایت پرتاب جدید در دماغه باریک که در آن شرکت هوافضای آلاسکا دارای سکوهای پرتاب موشک است. این سایت‌ها در نزدیکی خلیج آلاسکا ساخته شده‌اند که می‌توانند پسماندهای ناشی از شکست پرتاب یا انفجار را جذب کنند. ناتانیل وایلدر

گزارش سالانه هوافضای آلاسکا در سال 2025 بیان می‌کند که بندر فضایی "فعالانه برای افزایش سرعت پرتاب" برنامه‌ریزی می‌کند و می‌تواند شاهد افزایش تصاعدی در فعالیت باشد - از یک تا سه پرتاب در سال به یک تا سه پرتاب در ماه. از زمان افتتاح نزدیک به سه دهه پیش، فرودگاه فضایی در مجموع 35 پرتاب انجام داده است. اکنون، به طور بالقوه می تواند از این رقم در یک سال فراتر رود.

آلاسکا هوافضا نیز جاه طلبی دارد که فراتر از کودیاک رشد کند. این دانشگاه با دانشگاه آلاسکا فیربنکس برای تسهیل پرتاب مداری و زیرمداری به خارج از محدوده تحقیقاتی پوکر فلت دانشگاه، در شمال فیربنکس، همکاری کرده است و در حال بررسی یک سایت احتمالی پرتاب در شیب شمالی آلاسکا در Oliktok Point است.

اوبرست در بیانیه‌ای مطبوعاتی با اعلام توافق با دانشگاه در ژوئن 2025 گفت: «اسپورت‌های فضایی مانند املاک ساحلی هستند. بسیار کم و تقاضای زیادی دارند.»

این فعالیت در حالی صورت می‌گیرد که دولت ترامپ در حال کاهش مقررات برای عملیات فضایی تجاری و تسریع روند صدور مجوز و بررسی برای پرتاب‌ها است. هدف افزایش تعداد پرتاب ها در سراسر کشور از تقریبا 200 پرتاب در سال گذشته به 1000 پرتاب در هر سال تا پایان دهه (و 10000 پرتاب در سال تا سال 2035) است، همانطور که در یادداشت ریاست جمهوری امنیت ملی اخیرا منتشر شده است، و نشان دهنده آغاز چیزی است که رئیس جمهور دونالد ترامپ «عصر طلایی حمل و نقل فضایی» نامیده است. دستیابی به این هدف نه تنها به زیرساخت‌های جدید، بلکه به سایرین نیاز دارد

o پیگیری سریع فرآیند بررسی محیطی برای پرتاب ها و ساخت فرودگاه های فضایی جدید.

مرکز پردازش یکپارچه در دماغه باریک که در آن موشک ها مونتاژ می شوند. راکت‌ها در داخل سازه‌ها مونتاژ می‌شوند که بعدا برداشته می‌شوند تا موشک تکمیل‌شده نمایان شود. ناتانیل وایلدر

در یک فرمان اجرایی که سال گذشته صادر شد، ترامپ خواستار ساده‌سازی الزامات مجوز برای پرتاب‌های تجاری شد. اخیرا، اداره هوانوردی فدرال قانون جدیدی را اعلام کرد که به شرکت‌های خصوصی مانند SpaceX ایلان ماسک و Blue Origin از Jeff Bezos اجازه می‌دهد تا بیش از ده‌ها مقررات از جمله قوانین زیست‌محیطی قدیمی مانند قانون سیاست ملی محیط‌زیست، قانون گونه‌های در خطر انقراض، و قانون آب پاک را هنگام درخواست مجوزهای پرتاب جدید یا ساخت و ساز فضاپیما دور بزنند.

Earthjustice، یک گروه حامی محیط زیست که از قانون FAA انتقاد کرده است، می گوید که افزایش سریع فعالیت پرتاب خطراتی برای سلامت عمومی و آب و هوا ایجاد می کند که بسیاری از آنها هنوز مورد مطالعه قرار نگرفته اند.

اسکات استرن، وکیل ارشد در Earthjustice گفت: «یکی از اهداف اصلی این فشار مقررات زدایی فقط افزایش گسترده فعالیت فضایی تجاری است. و هدف اصلی قانون بازنگری زیست محیطی ما لزوما جلوگیری از فعالیت نیست، بلکه این است که مطمئن شویم که این کار با خیال راحت انجام می شود و به محیط زیست انسانی، حیات وحش، هوای پاک، آب پاک و جوامع خود آسیب نمی رساند.»

یک استخر خنک کننده در خارج از محل پرتاب موشک، سمت چپ، برای گرفتن مقداری از گرمای پرتاب طراحی شده است تا زمین محلی را نسوزد. برخی از مردم محلی شکایت دارند که پرتاب موشک ها مخرب است و می تواند محیط اطراف را آلوده کند. در امتداد جاده 35 مایلی بین فرودگاه کودیاک و تاسیسات پرتاب موشک، یک خرس قهوه ای، درست، از میان چشم انداز قدم می زند. ناتانیل وایلدر

جامعه علمی اخیرا شروع به بررسی مجدد تأثیرات آلودگی هوا ناشی از موشک ها کرده است - از جمله دوده سیاه و سایر مواد شیمیایی سمی منتشر شده در هنگام برخاستن. یک مطالعه که توسط محققان دانشگاه کالج لندن در سال 2022 منتشر شد نشان داد که افزایش پرتاب موشک در مقیاسی که توسط دولت ترامپ پیشنهاد شده بود می‌تواند پیشرفت در بازسازی لایه اوزون در چهار دهه گذشته را تهدید کند و گرمایش جهانی را تسریع کند.

یک ردیاب انتشار گازهای گلخانه ای ایجاد شده توسط تیم تحقیقاتی تخمین می زند که تنها در پنج سال گذشته، میزان CO2 منتشر شده در جو از پرتاب موشک بیش از 300 درصد افزایش یافته است.

الویز ماریز، استاد شیمی اتمسفر و کیفیت هوا در دانشگاه و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت که علاقه به این موضوع اکنون شروع به جذب فرصت‌های مالی قابل توجهی کرده است، زیرا درک شده است که تأثیرات آن می‌تواند گسترده باشد. او خود را در موقعیت غیرقابل رغبتی برای "پیش بینی یک فاجعه زیست محیطی آتی" توصیف کرد.

این فقط دفاع موشکی نیست که سرمایه‌گذاری در کودیاک را افزایش می‌دهد. گارد ساحلی ایالات متحده، که بزرگترین پایگاه خود را در جزیره اداره می کند، قرار است در سال های آینده دو یخ شکن قطبی جدید 328 فوتی دریافت کند (سومین بندر اصلی خود را در Seward، درست در شمال، خواهد داشت). دولت در حال حاضر در حال ساخت 30 واحد مسکونی جدید، یک مرکز رشد کودکان و زمین بازی، و سایر پیشرفت‌های زیرساختی برای پذیرش هجوم پرسنل است.

همچنین ساخت و سازهای زیادی در پایگاه آموزشی بسیار محرمانه Navy Seal در هوای سرد در کودیاک وجود دارد که به شایعات در مورد آنچه ممکن است در راه است دامن بزند. همه این فعالیت‌های جدید نگرانی‌هایی را در میان ساکنان و مقامات محلی ایجاد می‌کند که شبکه انرژی جزیره که در حال حاضر به ظرفیت نزدیک شده است، قادر به انطباق با توسعه جدید نخواهد بود.

نارو کیپ لج، که در محلی به عنوان "هتل فضایی" شناخته می شود، متعلق به یک توسعه دهنده در فیربنکس است. شرکت هوافضای آلاسکا در گذشته برای اسکان کارکنان فضاپیما با این لژ همکاری کرده است. ناتانیل وایلدر

در همین حال، سناتور دن سالیوان، یک جمهوری خواه، از بازگشایی پایگاه ایالات متحده در جزیره آداک، بخشی از مجمع الجزایر آلوتی در جنوب غربی کودیاک، که در طول جنگ جهانی دوم به عنوان محل برگزاری نیروی دریایی خدمت می کرد، دفاع کرده است. مسیر پرواز بر فراز این جزایر در حال تبدیل شدن به چیزی است که آلاسکا Aerospace آن را "محدوده آزمایشی اقیانوس آرام" نامیده است، که برای خلبانی "وسایل نقلیه مافوق صوت، پرتاب مداری و سایر سیستم های هوافضای پیشرفته" استفاده خواهد شد.

با توجه به این تغییرات، برتون ها بیشتر دارایی خود را که از دهه 1960 در خانواده بودند، در ماه فوریه به قیمت 2.4 میلیون دلار به آلاسکا ایروسپیس فروختند. (آنها خانه و 20 جریب مساحت خود را حفظ کردند.) کریستین برتون گفت که دیگر معنی ندارد که زمین را نگه داریم. افزایش پرتاب‌ها کار را بسیار دشوار می‌کرد و او می‌ترسید که تمرکز نظامی جدید بندر فضایی به این معنی باشد که دولت راهی برای تصرف این اموال توسط دامنه‌های برجسته پیدا کند.

برتون، که در یک خانواده نظامی بزرگ شد، به من گفت: «ما نوشته های روی دیوار را دیدیم.

گاومیش کوهان دار امریکایی در زمینی که اخیرا به شرکت هوافضا فروخته شد، چرا می گذرد، که قصد دارد در سال های آینده پرتاب موشک را افزایش دهد. ناتانیل وایلدر

آلاسکا هوافضا در مورد آنچه قصد دارد با 139.5 هکتار زمین، نزدیک به مسیرهای پیاده‌روی محبوب و سواحل که در آن بازدیدکنندگان می‌توانند در تابستان نهنگ‌های خاکستری را به سمت شمال تماشا کنند، چیزی نگفته است. بیش از 150 گونه پرنده، که تعدادی از آنها در خطر انقراض هستند، نیز در این منطقه در امتداد لبه شرقی جزیره، معروف به دماغه باریک، رفت و آمد می کنند.

علاوه بر مجتمع اقامتی جدید، مقامات هوافضای آلاسکا همچنین طرحی بحث برانگیز را برای نصب یک اسکله بارج در دهانه رودخانه پاساگشک که به آنها امکان می‌دهد تجهیزات سنگین را به سایت برسانند، دوباره احیا کرده‌اند، اما می‌تواند بر ماهی قزل آلا و سایر گونه‌ها تأثیر بگذارد.

در مجموع، گسترش پایگاه فضایی و سایر تأسیسات دفاعی در کودیاک، این جزیره ناهموار را تنها در چند سال کوتاه به مرکز فعالیت‌های نظامی تبدیل می‌کند. چیزی که جرد گریفین، شهردار کودیاک برای من به عنوان «شهر ماهیگیری خواب‌آلود طبقه کارگر» توصیف کرد، در نبرد جدیدی برای کنترل قطب شمال به نوک نیزه تبدیل می‌شود.

یک بنای یادبود درست خارج از تأسیسات پرتاب شرکت هوافضای آلاسکا در دماغه باریک قرار دارد. ناتانیل وایلدر

کودیاک دومین جزیره بزرگ ایالات متحده و یکی از مهم ترین مراکز ماهیگیری تجاری آلاسکا است. یک ساعت پرواز از آنکوریج، لبه شرقی یک زنجیره جزیره آتشفشانی را که بیش از 1000 مایل در دریای برینگ در امتداد مرز روسیه گسترش می‌یابد، کنار می‌گذارد.

اگرچه دولت ترامپ بر اعمال کنترل بیشتر بر گرینلند متمرکز شده است، و خود رئیس جمهور نیز مکررا به دروغ به حضور همه جا کشتی های روسی و چینی در اقیانوس اطلس شمالی اشاره کرده است، تنش و پتانسیل بیشتری برای درگیری در امتداد سواحل آلاسکا وجود دارد. ایالات متحده، روسیه و چین همگی برای کنترل این آب ها و ثروت های موجود در زیر آنها از جمله نفت و گاز، فلزات خاکی کمیاب و ذخایر ماهی های تجاری بسیار پرسود مانند خرچنگ و پولاک با یکدیگر رقابت می کنند.

چین که در سال 2018 خود را یک "کشور نزدیک قطب شمال" اعلام کرد و به سرعت در حال گسترش ناوگان یخ شکن های خود است، اکنون به طور معمول کشتی های تحقیقاتی را به دریای برینگ در نزدیکی مرز ایالات متحده در مسیر قطب شمال می فرستد.

از آنجایی که آب‌های گرم‌تر یخ‌های دریا را که زمانی بیشتر اقیانوس منجمد شمالی را پوشانده بود، ذوب می‌کند - قطب شمال چهار برابر سریع‌تر از بقیه سیاره گرم می‌شود - دسترسی کشتیرانی تنها افزایش می‌یابد. روسیه ده‌ها میلیارد دلار برای توسعه مسیر دریای شمالی سرمایه‌گذاری کرده است، مسیری که در امتداد خط ساحلی قطب شمال به طول تقریبی 3500 مایل قرار دارد و مدت زمان لازم برای رسیدن نفت و گاز به شرق آسیا را کاهش می‌دهد. ابرقدرت های جهان همچنین به فرصت های ماهیگیری تجاری در اقیانوس منجمد شمالی توجه دارند، اگرچه در حال حاضر توسط یک معاهده بین المللی محافظت می شود.

رودخانه ای که درست در زیر سایت های پرتاب موشک به خلیج پاساگشک می ریزد، ماهیگیران را به دلیل جریان ماهی آزاد خود در طول فصل جذب می کند. شرکت هوافضا در حال بررسی ساخت یک بارج فرود در خلیج است. ناتانیل وایلدر

تنش ها قبلا به فضای باز سرایت کرده است. در سال 2023، یک بالن جاسوسی چینی وارد حریم هوایی ایالات متحده در شمال جزایر آلوتی شد و در سراسر قاره ایالات متحده حرکت کرد و سپس در سواحل کارولینای جنوبی ساقط شد. و ایالات متحده چندین جت جنگنده روسی - و یک ماموریت مشترک روسیه و چین - را در منطقه شناسایی دفاع هوایی آلاسکا در نزدیکی تنگه برینگ رهگیری کرده است. یک برخورد در سال 2024 به طرز خطرناکی به یک برخورد آشکار نزدیک شد.

این حساسیت ها به فرودگاه فضایی نیز کشیده می شود. اوبرست، مدیر عامل هوافضای آلاسکا، گفت که پرتاب سال گذشته تا آخرین لحظه مسکوت ماند زیرا دولت «نمی‌خواست کسی، به‌ویژه دشمنان، از زمان‌بندی یا جزئیات آن آگاه باشند».

اگرچه دولت‌های دموکرات و جمهوری‌خواه هر دو به دنبال قدرت‌نمایی در قطب شمال بوده‌اند - ارتش گزارشی را در سال 2021 با عنوان «بازیابی سلطه بر قطب شمال» منتشر کرد، ترامپ بر حفظ برتری ایالات‌متحده در منطقه اهمیت بیشتری می‌دهد.

پروژه گنبد طلایی، که دفتر بودجه کنگره تخمین زده است بیش از یک تریلیون دلار هزینه داشته باشد، جواهری در برنامه های اوست. این سیستم که لاکهید مارتین آن را "ماموریت در مقیاس پروژه منهتن" توصیف کرده است، از حسگرها و رهگیرهای زمینی، هوایی و فضایی برای جلوگیری از حمله دریافتی استفاده می کند.

اوبرست سال گذشته در نشست سالانه هیئت مدیره آلاسکا هوافضا به همکارانش گفت: "گنبد طلایی محرک اصلی تجارت برای سه تا پنج سال آینده است." "این یک ضرورت ملی است. بنابراین جانشین ماموریت های دیگر می شود."

رئیس و مدیر عامل شرکت دولتی هوافضای آلاسکا، جان اوبرست، در دفتر خود در آنکوریج. ناتانیل وایلدر

به نظر می‌رسید که راه‌اندازی‌های تجاری با هدف تحقیقات زیست‌محیطی یا اکتشافات علمی، باید در جایگاه دوم قرار گیرند.

پول در حال حاضر به آلاسکا و به ویژه کودیاک سرازیر شده است. فراتر از ده ها میلیون دلار برای ارتقاء بندر فضایی، این تأسیسات همچنین یکی از صدها پیمانکاری است که واجد شرایط دریافت 151 میلیارد دلار بودجه دولتی مربوط به Golden Dome در دهه آینده است. آلاسکا ایرواسپیس همچنین یادداشت تفاهمی با مون شات اسپیس، یک استارت آپ هوافضای اسرائیلی امضا کرده است که مدیرعامل آن به توسعه گنبد آهنین، سپر دفاع موشکی اسرائیل کمک کرده است.

این شرکت در حال حاضر در حال توسعه یک فناوری پرتاب الکترومغناطیسی است که خارج از Poker Flat عمل می کند.

شاهار باهیری، یکی از بنیانگذاران Moonshot و مدیر عامل آن، به من گفت که آلاسکا دقیقا به دلیل فضاهای باز بزرگ و تراکم جمعیت کم آن جذاب است. او گفت: «چیزی که ما می‌خواهیم داشته باشیم، منطقه‌ای است که دریای آزاد باشد... ترافیک هوایی بسیار کم، ترافیک دریایی بسیار کم، تعداد زیادی غیرنظامی در اطراف منطقه پرتاب و طبیعت زیادی وجود ندارد.»

در همین حال، قانون مجوز دفاع برای سال 2027، که هنوز باید از کنگره عبور کند، 2.6 میلیارد دلار برای دارایی های نظامی در سراسر ایالت، از جمله گسترش مستمر ظرفیت پرتاب کودیاک، فراهم می کند. سالیوان، در مقاله‌ای که در اوایل سال جاری منتشر شد، گفت که آلاسکا "در میانه‌ترین تقویت نظامی ... از زمان جنگ جهانی دوم است."

مرکز پردازش یکپارچه در دماغه باریک که در آن موشک ها مونتاژ می شوند. ناتانیل وایلدر

توسعه و زیرساخت های نظامی دوران جنگ سرد هنوز در بخش هایی از آلاسکا قابل مشاهده است. ایستگاه‌های راداری خط هشدار اولیه در سراسر قطب شمال، از آلوتی‌ها تا گرینلند، راه‌اندازی شدند و به عنوان نوعی سیم سفر برای بمب‌افکن‌های شوروی عمل می‌کردند. ایالات متحده همچنین در دهه 1960 و 1970 سلاح های هسته ای را در آلاسکا آزمایش کرد، از جمله یک سری انفجارهای زیرزمینی در جزیره آمچیتکا در دریای برینگ - علیرغم مخالفت و شکایت بومیان آلئوت - که منجر به کشته شدن 2000 سمور دریایی و همچنین هزاران پرنده دریایی و سایر حیات وحش شد.

(در سرمقاله ای که چند روز قبل از آزمون نهایی در سال 1971 منتشر شد، نیویورک تایمز نوشت: "حماقت آمچیتکا حماقت گونه ای است که می سوزد و مسموم می کند و تنها خانه خود را منفجر می کند.")