جنگ های ابدی اتیوپی برای ایران درس است - نظر

تراژدی عظیم اتیوپی مدرن به عنوان نمونه ای نگران کننده از شکست ساختاری فدرالیسم قومی-زبانی تحمیل شده بر یک غول تاریخی آفریقایی، با پیامدهای ویرانگر برای دومین کشور پرجمعیت آفریقا عمل می کند. قانون اساسی 1995). در نتیجه، اتیوپی دسترسی به دریا را از دست داد و به پرجمعیت ترین کشور محصور در خشکی جهان تبدیل شد.

این یک بحران وجودی امنیت ملی است. تجربه اتیوپی هشداری برای کسانی است که از فدرالیسم قومی-زبانی مشابه برای کشورهای منسجم تاریخی، از جمله ایران حمایت می کنند. داستان اتیوپی مدرن همچنین خطرات چنین رویکردی را نشان می‌دهد، زیرا پراکندگی سیاسی و منافع قومی رقابتی به درگیری‌های مکرر و تجزیه ملی کمک کرده است. اتیوپی از نظر تاریخی به عنوان یکی از قدیمی‌ترین تمدن‌های جهان شناخته می‌شود که دارای فرهنگی غنی و باشکوه است.

پیامبر ایرانی باستان، مانی، که در قرن سوم پس از میلاد، در زمان امپراتوری ساسانیان نوشته است، آکسوم (اتیوپی باستان) را در کنار ایران، چین و روم به عنوان یکی از چهار تمدن بزرگ جهان به رسمیت شناخت. با این حال، این تداوم هزاره‌ای در اواخر دهه 1960 به‌طور ناگهانی در هم شکسته شد، اما به‌وسیله‌ی ربوده‌های رادیکال مارکسیستی و نه ربوده‌شده توسط مارکرها.

در سال 1969، یک فعال دانشجویی مارکسیست به نام واللین مکونن مقاله بسیار بحث برانگیزی منتشر کرد که مصیبت و تراژدی مدرن اتیوپی را نشان می داد. فرض مهلک او این بود که اتیوپی یک ملت منسجم و منفرد نیست، بلکه مجموعه‌ای از «چند ملت» متمایز است که در آن هر ملت و گروه قومی دارای حق تعیین سرنوشت هستند، از جمله جدایی.

این مفهوم عملا یک شبه با قانونی کردن شکاف ملی، همسایگان را به رقیب تبدیل کرد. نیروهای نظامی مارکسیست در سال 1974، سلطنت چند صد ساله اتیوپی را سرنگون کردند. بذرهای کاشته شده توسط ایدئولوژی مکونن شروع به دیکته کردن سیاست های دولتی کردند. نیروهای انقلابی که بعدا قدرت را به دست گرفتند، در نهایت سیستم فدرال قومی-زبانی جدیدی را نهادینه کردند. معماری شکست: فدرالیسم قومی-زبانی پس از تسخیر پایتخت، آدیس آبابا، توسط شورشیان در سال 1991، سیستمی از مناطق مبتنی بر فدرالیسم قومی-زبانی در نهایت نهادینه شد.

اجرای عملی این سیستم پیامدهای فاجعه باری به همراه داشت. افرادی که نسل‌ها با هم زندگی می‌کردند، ناگهان بیرون رانده و از خانه‌های خود بیرون رانده شدند، صرفا به این دلیل که به یک گروه قومی متفاوت تعلق داشتند. علاوه بر این، هر منطقه قومی نیروهای شبه‌نظامی منطقه‌ای خود را حفظ می‌کرد. اگرچه گروه قومی تیگرایان حدود 6 درصد از کل جمعیت اتیوپی را تشکیل می‌دهد، اما نیروهای تحت سلطه جبهه مردمی تیگر در 199 اتیوپی را تحت کنترل گرفتند. کشور به مدت 27 سال

در این دوران، نیروهای منطقه‌ای تیگرایان قدرتمندترین، آزمایش‌شده‌ترین و مسلح‌ترین شبه‌نظامیان منطقه‌ای را در کشور ساختند. استقلال اریتره به دلیل تغییرات سیاسی مبتنی بر هویت و به دنبال یک جنگ طولانی، اریتره در سال 1993 استقلال خود را از اتیوپی اعلام کرد و اتیوپی به طور کامل دسترسی خود را به دریای سرخ از دست داد. اریتره موفق نشد و به کشوری فقیر تبدیل شد که توسط یکی از منزوی‌ترین، بسته‌ترین و وحشیانه‌ترین دیکتاتوری‌های جهان اداره می‌شد.

هرج و مرج سیاسی و نیروهای شورشی به آدیس آبابا نزدیک شدند، اسرائیل یکی از قابل توجه ترین عملیات نجات در تاریخ این کشور را آغاز کرد - عملیات سلیمان. در کمتر از دو روز، حدود 14300 یهودی اتیوپیایی به اسرائیل منتقل شدند و از وضعیت امنیتی به سرعت رو به وخامت فرار کردند. این عملیات در عرض چند ساعت، سرنوشت هزاران نفر را تغییر داد و به فصلی تعیین کننده در تاریخ یهودیان اتیوپی تبدیل شد.

برای اسرائیل، این عملیات منبع غرور ملی است. در سال 2018، ابی احمد نخست وزیر جدید اتیوپی شد و وعده داد که نظم را بازگرداند، وحدت ملی را تقویت کند، و نیروهای شبه نظامی منطقه را برچیده یا ادغام کند. قابل پیش بینی بود که نیروهای منطقه ای تیگرایان به شدت در برابر تلاش های دولت مرکزی مقاومت کردند. در سال 2020، نیروهای منطقه ای تیگری، تحت پرچم TPLF، یک حمله نظامی هماهنگ علیه نیروهای دولتی انجام دادند و بعدا به سمت پایتخت پیشروی کردند.

آنها در نهایت شکست خوردند، اما هزینه های انسانی این درگیری قومی-محور سرسام آور بود - تنها بین سال های 2020 و 2022، بیش از 500000 نفر در جنگ داخلی متعاقب آن کشته شدند. زنان از قربانیان اصلی این جنگ قبیله ای بودند. بعد سومالی لند قبل از ورود استعمارگران اروپایی به شاخ آفریقا، کشورهای معاصر سومالی (که قبلا مستعمره ایتالیا بود)، سومالی لند (یک تحت الحمایه بریتانیا) و جیبوتی (مستعمره فرانسه) وجود نداشتند. بنابراین در سال 1960، جنوب بریتانیا از سوماللند استقلال یافت و استقلال خود را از ایتالیا به دست آورد. بریتانیا.

پس از استقلال این کشور، 35 کشور، از جمله اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد و اسرائیل، کشور سومالی لند را به رسمیت شناختند. پنج روز بعد، سومالی لند داوطلبانه با جنوب سومالی وارد اتحادیه شد. با این حال، اتحادیه فاجعه بار بود. سومالی لند تحت آزار و اذیت وحشیانه و کشتارهای دسته جمعی سیستماتیک توسط دولت مرکزی در موگادیشو قرار گرفت.

در نتیجه، در سال 1991، سومالیلند اتحادیه را منحل کرد، و استقلال خود را به عنوان یک کشور مستقل و مستقل دوباره اعلام کرد. در نتیجه، واردات حیاتی اتیوپی تقریبا به طور انحصاری از جیبوتی همسایه جاری شده است. اتیوپی که ناامید از یک خروجی دریایی مستقل بود، شروع به جستجوی جایگزین کرد. سومالی لند، که بیش از 800 کیلومتر دارد.

خط ساحلی در امتداد خلیج عدن، یک پیشنهاد تاریخی را به اتیوپی ارائه کرد: اجاره زمین بلندمدت برای اعطای دسترسی مستقیم به دریا به اتیوپی، در ازای به رسمیت شناختن رسمی دیپلماتیک استقلال سومالیلند. اتیوپی هنوز به دلیل ملاحظات سیاسی به طور رسمی سومالیلند را به رسمیت نشناخته است، اگرچه دو کشور تفاهم نامه ای را امضا کردند.

خط ساحلی. صف بندی منطقه ای و خصومت این ترتیبات ژئوپلیتیکی در حال تحول و حضور اسرائیل و امارات در سومالی لند یک ضد همسویی شدید را برانگیخته است: 1) صف بندی ترکیه و اسلام گرایان در سومالی: ترکیه حضور نظامی و پایگاه های نظامی گسترده ای در سومالی ایجاد کرده است، کشوری که قلمروی غیرنظامی تحت کنترل یک جنگ غیرنظامی فعال باقی مانده است. گروه تروریستی اسلامگرای الشباب. هدف ترکیه از مقابله با حضور امارات و اسرائیل در سومالی لند در صورتی که اتیوپی از آن استفاده کند، ضربه مهمی خواهد خورد.

رسما سومالی لند را به رسمیت می شناسد و یک اتحاد نظامی نزدیک با اسرائیل برقرار می کند. 2) ظهور مجدد شورش های داخلی و اریتره: توافقنامه صلح 2022 در اتیوپی به طور ناگهانی در ماه گذشته هنگامی که نیروهای مسلح TPLF حملات نظامی خشونت آمیزی را علیه نیروهای دولتی فدرال اتیوپی انجام دادند. شورشیان TPLF

در نتیجه، اتیوپی تمام روابط دیپلماتیک خود را با اریتره به طور کامل قطع کرد. اتحاد راهبردی با اسرائیل پس از به رسمیت شناختن رسمی سومالی لند توسط اسرائیل در سال 2025، یک مسیر ژئوپلیتیکی حیاتی برای اتیوپی گشوده شد. در مواجهه با جریان‌های اسلام‌گرای متخاصم، حضور شدید ترکیه در ترکیه، و تروریست‌های اسلامی-اسلامی، یک دولت برادران مسلمان و یک دولت سومالی-اسلامی در این کشور. اتیوپی به شدت به متحدان استراتژیک جدی نیاز دارد - بالاتر از همه اسرائیل، در کنار امارات و هند.

این هم ترازی بر توسعه و امنیت بندر بربرا سومالی لند متمرکز است و به اتیوپی وزنه تعادلی در برابر دشمنان منطقه ای می دهد و تجارت دریایی و منافع ملی آن را تامین می کند. برای دولت احمد که اکنون در بحبوحه آشفتگی های مدنی بیشتر است، دسترسی دائم به دریا بیش از یک هدف اقتصادی است.

از طریق به رسمیت شناختن سومالی لند و اتحاد استراتژیک با اسرائیل برای دسترسی به فناوری نظامی آزمایش شده آن، این کشور به یک نیاز حیاتی برای امنیت ملی و بقای دولت تبدیل شده است. در عوض، این یک پیش‌نمایش زنده است از آنچه ایران، با انبوه گروه‌های قومی‌اش، اگر در دام فکری فدرالیسم قومی-زبانی بیفتد، در انتظار آن است. انتخاب ملت‌های منسجم تاریخی بدیهی به نظر می‌رسد: یا حفظ بافت ملی یکپارچه و مبتنی بر شهروندی، یا پذیرفتن شکاف‌های قبیله‌ای و پذیرش

آینده منازعه ابدی، خفه شدن اقتصادی و فروپاشی نهایی. تینا قاضی مراد مدیر ارتباطات شاهزاده رضا پهلوی و یک روزنامه نگار ایرانی است که پیش از این به عنوان سردبیر اخبار در Manoto TV، یک شبکه تلویزیونی فارسی زبان مستقر در بریتانیا خدمت می کرد. الکس وینستون سردبیر اخبار The Jerusalem Post است.