جنگ هواپیماهای بدون سرنشین چگونه به سرعت در حال تغییر است؟ یک رهگیر IDF توضیح می دهد که چه چیزی در ادامه است

در آخرین اپیزود پادکست دفاع و فناوری Jerusalem Post، آنا آهرونهایم مجری برنامه با مایکل کوکیرمن، که ریاست بخش دفاعی در Cukierman & Co را بر عهده دارد، می نشیند و یک رزومه کمیاب را به همراه دارد: یک فرمانده سابق ارتش اسرائیل متخصص در رهگیری هواپیماهای بدون سرنشین، و یک بانکدار سرمایه گذاری که اکنون از شرکت‌های دفاعی اسرائیلی به MHAT و شرکت‌های دفاعی بین‌المللی می‌فروشد. خیلی قانع کننده

کوکیرمن چگونگی جهش تهدید پهپادها را در زمان واقعی در طول جنگ ردیابی می‌کند: از کوادکوپترهای تجاری که حماس از ای‌بی و آمازون خرید، تا پهپادهای حزب‌الله با چاپ سه‌بعدی DIY در شمال، تا پهپادهای فیبر نوری امروزی که مزاحم‌ها و پدافند سایبری را بی‌فایده می‌کنند و راه‌حل‌های میلیاردی را به راه انداخته‌اند. او با ثبت بیش از 100000 حمله هواپیماهای بدون سرنشین در یک سال و تبدیل ارتش اسرائیل از یک پهپاد در هر واحد به یک یا دو پهپاد در هر گروه، نشان می دهد که این داستان تعیین کننده تسلیحات عصر ما است. از میدان جنگ تا اتاق هیئت مدیره

بخش لفیلد پر از جزئیات است که به جای خواندن خلاصه، به تماشای آن پاداش می دهد. Cukierman از طریق "زنجیره کشتار" رهگیری چهار لایه عبور می کند: شناسایی، شناسایی، تصمیم گیری و رهگیری، و نشان می دهد که مدافعان واقعا چقدر زمان کمی دارند: 15 ثانیه از مشاهده یک پهپاد تا توقف آن.

او در مورد شکست‌ها نیز صریح است و اذعان دارد که در اوایل جنگ، «آسمان کثیف» از پهپادهای ناهماهنگ منجر به رهگیری دوستانه هواپیماهای اسرائیلی شد. او توضیح می‌دهد که چرا آزمایشگاه به سرمایه‌گذاران دروغ می‌گوید: لیزری که پهپادها را در یک محدوده آزمایشی ذوب می‌کند، می‌تواند با مه، آب و هوا، یا حتی یک تانک روشن شکست بخورد. پرتو آهنین رافائل: ویرانگر در برابر اهداف قابل پیش بینی، بسیار کمتر در برابر هواپیماهای بدون سرنشین کوچک و مانور دهنده.

متضادترین نقطه او ممکن است یکی از مؤلفه‌هایی باشد که می‌گوید تقریبا همه شرکت‌ها آن را دست‌کم می‌گیرند: لایه فرمان و کنترل که می‌تواند سیستم‌های رقیب را به یک شبکه متصل کند. سپس گفتگو به سمت پول می‌رود و به همان اندازه واضح می‌شود. کوکیرمن یک مناقصه هشت ماهه با غول دفاعی آلمان راین متال را بازگو می کند که در آن مشتری اسرائیلی او به دو مرحله نهایی رسید، اما در ارزیابی از یک رقیب اوکراینی شکست خورد، دریچه ای برای اینکه چرا خریداران اروپایی به جای تل آویو به کیف نگاه می کنند. او استدلال می کند که اسرائیل مشکل دانش دارد، نه مشکل فناوری، و به اشتراک می گذارد که چگونه یک میه تنها.

تینگ یک بازیگر استراتژیک شکاک آلمان را به یک شریک جدید تبدیل کرد. اقتصاد شگفت‌انگیز فناوری دو منظوره (حسگرهای صوتی شناسایی پهپاد که به دستگاه‌های شنوایی تبدیل شدند؛ رهگیرهای لیزری که به جوشکاری می‌چرخید)، منطق «انجام یا بمیر» که خریداران را حتی زمانی که دولت‌ها می‌گویند این کار را نمی‌کنند، نگه می‌دارد، و یک پیش‌بینی واقعا تحریک‌آمیز برای سال 2030: یک اپراتور خودکار، خودکار و عقب‌نشینی خودکار با سیستم‌های خودکار و عقب‌نشینی انسانی. عقب، میدان نبردی که به قول او ممکن است برای سربازان حتی با افزایش مرگبارتر امن تر باشد.

این یک نگاه نادر و بدون رنگ به نحوه جنگیدن و تامین مالی جنگ های فردا است و ارزش تماشای آن را دارد.