جنگ ویسکی ترامپ نتوانست تولیدکنندگان آمریکایی را تقویت کند

رئیس جمهور دونالد ترامپ می تواند یک بطری ویسکی کانادایی را در مرز متوقف کند. او نمی تواند یک آمریکایی الکلی را وادار کند که به جای آن به بوربن برسد.

این درس هفته های اول ممنوعیت مشروبات الکلی کانادایی است. در ماه سپتامبر، با بسته شدن تعرفه 50 درصدی و سپس ممنوعیت واردات کامل، ویسکی کانادایی بیش از 15000 مورد فروش را نسبت به سال گذشته در 18 ایالتی که سازمان های دولتی فروش مشروب را کنترل می کنند، از دست داد. ویسکی آمریکایی هیچ کدام از آنها را به دست نیاورد. بر اساس گزارش انجمن ملی کنترل مشروبات الکلی، حجم آن 0.1 درصد کاهش یافت، اگرچه فروش دلاری 0.8 درصد افزایش یافت، در ماهی که حجم کلی مشروبات الکلی 3.2 درصد افزایش یافت.

این رشد به جای دیگری رفت: کوکتل های کنسرو شده، نزدیک به 29 درصد، و تکیلا، 9.5 درصد.

کریس سوونگر، رئیس و مدیر عامل شورای عرقیات مقطر ایالات متحده (DISCUS)، گروه تجاری اصلی این صنعت، به نیوزویک گفت: «ممنوعیت واردات هیچ سودی برای تولیدکنندگان آمریکایی ندارد. "و اجازه دهید من در این مورد شفاف باشم."

این حکم از سوی صنعتی صادر می شود که هدف از این ممنوعیت محافظت از آن بود و آنچه را که در خطر است کاهش می دهد. بیست ماه تلافی مشروبات الکلی بین ایالات متحده و کانادا برای تقطیرکنندگان در هر دو کشور گران تمام شد، درآمد استان ها را به همراه داشت و میزانی را که مردم در دو طرف مرز می توانند بریزند، محدود کرد. یک دولت می تواند یک قفسه را با حکم پاک کند. نمی تواند یک مشروب خوار را تغییر دهد.

بهترین شواهد مبنی بر اینکه ممنوعیت های قفسه ای کار نمی کند ممکن است از کانادا باشد.

در مارس 2025، اکثر استان‌های کانادا به تلافی تعرفه‌های ترامپ، شراب و مشروبات الکلی آمریکایی را از فروشگاه‌های مشروب‌فروشی دولتی خود خارج کردند. بوربن جک دانیل و کنتاکی از قفسه ها در اکثر نقاط کشور ناپدید شدند. از نظر تئوری، تقطیرکنندگان کانادایی به سود خود دست یافتند.

سوونگر گفت: "ما در کانادا روحیه کانادایی را افزایش ندادیم." ما شاهد کاهش فروش الکل در کانادا بودیم، استان ها درآمد خود را از دست دادند.

ارقام صنعت منتشر شده در آن زمان نشان می دهد که فروش مشروبات الکلی ساخت کانادا در هفته های اول تحریم 6.3 درصد کاهش یافته است، حتی با از بین رفتن رقابت آمریکایی.

اکنون واشنگتن همین آزمایش را به صورت معکوس انجام داده است و تا کنون همین نتیجه را به بار آورده است.

ممنوعیت ایالات متحده در ساعت 12:01 بامداد 29 سپتامبر بر اساس بخش 338 قانون تعرفه سال 1930، مقرراتی در دوران رکود اقتصادی اعمال شد که هرگز قبل از اینکه ترامپ در تابستان به آن دست پیدا کند، استفاده نشده بود. کاخ سفید گفت که کانادا "تبعیض خود را علیه الکل آمریکایی حفظ کرده و در واقع افزایش داده است".

ترامپ این مبارزه را آزمایشی برای اینکه چه کسی به چه کسی نیاز دارد، توصیف کرد: "ما به کانادا نیاز نداریم، آنها به ما نیاز دارند!" او در ماه اوت در شبکه های اجتماعی نوشت.

اما این دستور بسته بندی را ممنوع می کند، نه برندها. ویسکی که در ظروف بزرگتر از چهار لیتر حمل می شود معاف است و کراون رویال، پرفروش ترین ویسکی کانادایی در آمریکا، در حال حاضر به صورت عمده می رسد و در ایالات متحده بطری می شود. سوونگر آن را «یک چیز خوب» خواند زیرا مشاغل آمریکایی برای کمک به بطری کردن آن محصول اینجا هستند. او گفت که کارخانه های تقطیر دو کشور "بسیار درهم تنیده" هستند.

بنابراین بزرگترین برند کانادایی به جریان خود ادامه می دهد. تولیدکنندگان بدون راه حل، کارخانه های تقطیر کوچکی هستند که در خانه بطری می شوند، در صنعتی که سال گذشته حدود 93 درصد از صادرات الکل خود را به ایالات متحده فرستاد.

ویسکی کانادایی به وضوح صدمه می زند. در ماه ژوئیه، NABCA گزارش داد، در هر ایالت کنترل کاهش یافت. در ماه آگوست، ماهی که تعرفه 50 درصدی اعمال شد، حجم آن 12.7 درصد کاهش یافت. در طول سال گذشته، بیش از هر روح بزرگ دیگری سقوط کرده است.

اما بوربن منتظر نبود آن را بگیرد. بر اساس گزارش DISCUS، فروش داخلی ویسکی آمریکایی در سال 2024 1.8 درصد کاهش یافت. در ایالات کنترل، حجم آن نسبت به سال گذشته 3 درصد کاهش یافته است. در سطح ملی، داده‌های عمده‌فروشی که در 27 اکتبر منتشر شد، نشان داد که ویسکی ایالات متحده تا ماه سپتامبر همچنان در حال کاهش است.

سوونگر گفت دلیل آن این است که ویسکی یک کالا نیست.

او گفت: «ما صنعتی از محصولات متمایز هستیم. "مصرف کنندگان آمریکایی عاشق ویسکی کانادایی هستند، همانطور که عاشق ویسکی اسکاچ و ایرلندی هستند."

ویسکی کانادایی باید در کانادا تولید شود، همانطور که بوربن باید در ایالات متحده تولید شود. نوشیدنی که یکی را از دست می دهد به طور خودکار سراغ دیگری نمی رود. به طور فزاینده ای، آن نوشیدنی به سمت یک قوطی می رود.

سوونگر گفت که کارخانه‌های تقطیر واقعا از ژوئن 2018 در یک بازار غیرقابل پیش‌بینی حرکت می‌کنند، زمانی که اتحادیه اروپا برای اولین بار با وضع مالیات بر ویسکی آمریکایی به تعرفه‌های فولاد آمریکا پاسخ داد. او گفت که ارواح به دلیل ماهیت نمادین مارک های ما به یک نقطه اهرمی در اختلافات "که هیچ ارتباطی با صنعت ما ندارند" تبدیل شده اند.

یک احتیاط: ارقام سپتامبر فقط شامل دو روز از خود ممنوعیت است. گزارش اکتبر NABCA که در اوایل دسامبر پیش بینی می شود، اولین ماه کامل تحت آن خواهد بود.

عیب عمیق ممنوعیت این است که اهرم اشتباهی را می کشد.

اتاوا مشروب آمریکایی را تعرفه نمی گذارد. لیست ضد تعرفه فعلی آن شامل آبجو، شراب یا الکل نیست. مانع استان ها هستند که سیستم های مشروب خود را اجرا می کنند و تصمیم می گیرند چه چیزی را ذخیره کنند. هشت نفر از 10 نفر هنوز الکل آمریکایی نمی خرند.

ساسکاچوان، یکی از دو کشوری که هنوز آن را می فروشد، در 8 سپتامبر 50 درصد مالیات وضع کرد که کاخ سفید در ممنوعیت خود به آن اشاره کرد. دیوید ابی، نخست وزیر بریتیش کلمبیا در ماه ژوئیه گفت که "شانسی در جهنم" وجود ندارد که مشروبات الکلی ایالات متحده به قفسه های استان وی بازگردد.

این ممنوعیت اتاوا را تحت فشار قرار داده است. قفسه ها متعلق به پریمیرها هستند.

نشانه هایی از یخ زدگی وجود دارد. نخست‌وزیر مارک کارنی در اول نوامبر گفت که گفت‌وگوی سازنده‌ای با ترامپ داشته است و مذاکره‌کنندگان در هفته‌های آینده برای رسیدن به توافق تلاش خواهند کرد. ترامپ از «مفهوم» توافق صحبت کرد.

سوونگر گفت که او "بسیار بسیار امیدوار است که روحیه آمریکایی بتواند به قفسه های استان ها بازگردد. و در عوض، ممنوعیت واردات نیز می تواند برداشته شود." او گفت آنچه که تقطیرکنندگان می خواهند، بازگشت به "یک محیط قابل پیش بینی، صفر در برابر صفر، بدون موانع تجاری" است.

زمان کوتاه است. سوونگر گفت، فصل فروش تعطیلات، "مهم ترین زمان سال برای صنعت مواد غذایی در کانادا و ایالات متحده است."

تا زمان رسیدن به یک معامله، بطری‌های دو طرف مرز به عنوان ابزار چانه‌زنی باقی می‌مانند. و افرادی که آنها را می سازند، می فروشند و می نوشند، به قول سوونگر، "قربانیان بدشانسی در این مناقشه تجاری گسترده تر" هستند.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: گیب ویسنانت و دیو سیمینوف.