جهان به سمت 1.5 درجه گرم شدن پیش می رود - اما بسیاری از مناطق در حال حاضر در آن زندگی می کنند
در برخی نقاط، گرمایش کنونی از جهانی که از آستانه توافق پاریس گذشته است، قابل تشخیص نیست.
رهبران جهانی این هفته در آنتالیا، ترکیه برای سی و یکمین کنفرانس سالانه آب و هوای سازمان ملل متحد گرد هم می آیند. پس از یک سال سیل ویرانگر، آتش‌سوزی، طوفان و موج گرما، مذاکره‌کنندگان مسیری را برای مهار گرمایش طولانی‌مدت زمین ترسیم می‌کنند – در حالت ایده‌آل، آن را زیر ۲.۷ درجه فارنهایت (۱.۵ درجه سانتیگراد) بالاتر از سطح پیش از صنعتی شدن نگه می‌دارند. تحقیقات جدید نشان می دهد که بسیاری از مناطق در حال حاضر در آن جهان گرمتر زندگی می کنند.
این یافته‌ها که امروز در ژورنال Nature Climate Change منتشر شد، نشان می‌دهد که در حالی که دمای جهانی در دهه گذشته به طور متوسط ۲.۲ درجه فارنهایت (۱.۲ درجه سانتیگراد) بالاتر از سطح پیش از صنعتی شدن بوده است، گرمایش منطقه تا سال ۲۰۲۵ به ۹۴ درصد از سطوح مورد انتظار در ۲.۷ درجه فارنهایت (۱.۵ درجه سانتیگراد) رسیده است. از یک جهان 1.5 درجه، که بر ضرورت انطباق در تمام مناطق تاکید دارد.
فرانسیس زوایر، نویسنده ارشد این مقاله، دانشمند بازنشسته کنسرسیوم تأثیرات آب و هوای اقیانوس آرام در دانشگاه ویکتوریا، طی یک نشست مطبوعاتی پنجشنبه گفت: تقریبا همه مناطق سریعتر از میانگین جهانی گرم شده اند. «از دوران ماقبل صنعتی، گرمایش در برخی از مناطق با عرض جغرافیایی بالا از 2.5 درجه سانتیگراد [4.5 درجه فارنهایت] و در بسیاری دیگر از 2 درجه سانتیگراد [3.6 درجه فارنهایت] فراتر رفته است.»
در دهه‌ای که کشورها توافقنامه پاریس را امضا کردند، یک معاهده بین‌المللی با هدف محدود کردن گرمایش جهانی به ۲.۷ درجه فارنهایت (۱.۵ درجه سانتیگراد)، دما با سرعتی فزاینده به افزایش خود ادامه داد. در گزارشی که در ماه سپتامبر منتشر شد، دانشمندان سازمان ملل دریافتند که افزایش دمای جهانی قرار است طی چند سال آینده از هدف توافق پاریس فراتر رود.
این یافته در کنفرانس آب و هوای سازمان ملل در سال جاری، COP 31، به چشم خواهد آمد. مذاکره کنندگان به سمت یک هدف جدید کار خواهند کرد: جلوگیری از افزایش دائمی یا فاجعه بار هدف 2.7 درجه فارنهایت (1.5 درجه سانتیگراد). بر اساس گزارش سپتامبر، بهترین سناریوی جدید یک مسیر چند دهه ای «بیش از حد، اوج، کاهش» است که اوج افزایش دمای جهانی را در 3.2 درجه فارنهایت (1.8 درجه سانتیگراد) بالاتر از سطوح ماقبل صنعتی و سپس به زیر 2.7 درجه فارنهایت (1.5 درجه سانتیگراد) خواهد دید.
به گفته Zwiers و همکارانش، بیش از حد منجر به اثرات شدید و در برخی موارد غیرقابل برگشت در سراسر جهان خواهد شد، و به گفته Zwiers و همکارانش، درک چگونگی تجلی این سطح از گرمایش در منطقه برای سازگاری‌های محلی و مذاکرات در مورد ضرر و زیان بسیار مهم است. درجات مختلف افزایش دمای کره زمین به درجات مختلف گرم شدن از یک منطقه به منطقه دیگر ترجمه می شود، و تخمین این تغییرات به ویژه در مکان هایی که رکوردهای دما پراکنده هستند یا وجود ندارند، مانند بخش هایی از آفریقا، آمریکای جنوبی و مناطق قطبی دشوار است.
برای پر کردن این شکاف‌ها، محققان مشاهدات تاریخی دمای سطح را با شبیه‌سازی‌هایی از مدل‌های آب و هوایی متعدد ترکیب کردند. در تمام 46 منطقه جهانی که توسط هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوایی (IPCC) به رسمیت شناخته شده است، آنها گرمایش انسان محور را نسبت به سال های 1850-1900 تخمین زدند و آن را با دمای منطقه ای مورد انتظار در سطوح گرمایش جهانی 2.7 درجه فارنهایت (1.5 درجه سانتیگراد) و 3.6 درجه فارنهایت (2 درجه سانتیگراد) مقایسه کردند.
آنها دریافتند که این مناطق حدود 90 تا 94 درصد از گرمایش مورد انتظار در 2.7 درجه فارنهایت (1.5 درجه سانتیگراد) گرمایش جهانی و 65 تا 76 درصد از گرمایش مورد انتظار در 3.6 درجه فارنهایت (2 درجه سانتیگراد) گرمایش جهانی را تجربه کرده اند.
بیشترین گرمایش در عرض های جغرافیایی شمالی بالا رخ داده است. قطب شمال روسیه به طور چشمگیری گرم شده است و به 5.9 درجه فارنهایت (3.3 درجه سانتیگراد) بالاتر از سطح پایه رسیده است، در حالی که شمال شرق آمریکای شمالی با 4.7 درجه فارنهایت (2.6 درجه سانتیگراد) بالاتر از سطح پایه به دنبال دارد. این اعداد خیره کننده هستند و نشان می دهند که این نقاط جهان بسیار سریعتر از میانگین دمای جهانی گرم شده اند و در حال حاضر بسیار بالاتر از آستانه توافق پاریس هستند.
در همین حال، مناطق تحت سلطه اقیانوس ها مانند جنوب آمریکای جنوبی، آسیای جنوب شرقی و نیوزلند کمترین میزان گرم شدن را تجربه کرده اند.
تانگ لی، دانشمند فوق دکترا در دانشگاه ویکتوریا، در این نشست گفت: «ما متوجه شدیم که این روش تقریبا در تمام مناطق، با اطمینان بالا در مناطق موضعی، از جمله بیشتر آفریقا، به خوبی عمل می‌کند.» ما معتقدیم که این تخمین ها می توانند شواهد مفیدی را برای این مناطق فراهم کنند تا درک کنند که چگونه آب و هوا قبلا تغییر کرده است و همچنین از تلاش های آنها برای برنامه ریزی و تطبیق با آینده حمایت می کند.
در طول جلسه توجیهی، Gizmodo از محققان پرسید که در آینده این کار چه خواهد شد، و Zwiers تکرار کرد که داده‌ها به هدایت سازگاری منطقه‌ای و طراحی زیرساخت کمک می‌کنند - دو موضوعی که با توجه به اینکه آب و هوا به سمت بیش از حد نیاز دارد، فوریت فزاینده‌ای دارند.
او گفت: «ما عمیقا به این فکر کرده‌ایم که چگونه می‌توانیم عدم قطعیت پیش‌بینی‌های تغییرات آب و هوایی را کاهش دهیم. جایی برای شروع با این مشکل این است که ابتدا قضاوت های آگاهانه انجام دهیم - قضاوت های عملی - که سناریوهای انتشار گازهای گلخانه ای آینده برای ما به عنوان دانشمندان آب و هوا قابل قبول به نظر می رسد.
این داده ها همچنین می تواند برای طرف های COP 31 بسیار مفید باشد زیرا کشورها در مورد تأثیرات آب و هوایی فعلی و پیش بینی شده، انعطاف پذیری و سازگاری خود بحث می کنند. این یافته‌های جدید نشان می‌دهد که در بسیاری از مکان‌ها، خطرات بیش از حد بیش از آن چیزی است که ما فکر می‌کردیم، که بر فوریت اقدام جهانی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای تاکید می‌کند.
متن اصلی (انگلیسی)
The World Is Heading Toward 1.5 Degrees of Warming—but Many Regions Are Already Living It
In some places, current warming is indistinguishable from a world that has warmed past the Paris Agreement threshold.