جهان تماشا می کند BE:FIRST. حالا چی؟

این داستان در ابتدا در رولینگ استون ژاپن ظاهر شد.

یک sk BE:FIRST زمانی که جهان شروع به احساس کرد که در دسترس است، و SOTA به لس آنجلس اشاره نمی کند.

او به Head in the Clouds اشاره نمی‌کند، جایی که گروه ژاپنی اخیرا برای جمعیتی هزاران مایل دورتر از خانه در زمین‌های غرق آفتاب رز باول اجرا کردند. او به اولین تور جهانی آنها و درک سورئال این که مردم در شهرهایی فراتر از ژاپن از قبل نام، آهنگ‌ها و کلماتی که باید برایشان بخوانند می‌دانستند، اشاره نمی‌کند. او همچنین به لحظه ای اشاره نمی کند که آنها وارد استودیوهای لس آنجلس شدند تا در کنار تهیه کنندگان و ترانه سرایان آمریکایی که کارهایشان مدت ها بخشی از واژگان موسیقی خودشان بود، موسیقی بسازند.

در عوض، SOTA تقریبا به سه سال قبل بازمی‌گردد، قبل از اینکه بسیاری از این اتفاقات برای گروه رخ می‌داد.

این پاسخی تأمل‌آمیز از کسی است که چند روز قبل کاملا بر زمان حال متمرکز شده بود. وقتی ما از طریق ویدیو صحبت می کنیم، SOTA با پنج عضو دیگر BE:FIRST دور یک میز کنفرانس در توکیو نشسته است، نوشیدنی هایی بین آنها پراکنده شده است، اما هنوز چند روز از اجرای آنها در Summer Sonic، یکی از بزرگترین جشنواره های موسیقی ژاپن فاصله گرفته است. آنها نگاهی بین میز می گذارند و جوک هایی می سازند که همیشه نیازی به توضیح ندارد. ظاهرا سال‌های با هم بودن، کوتاه‌نویسی و طنز درونی خود را به آنها داده است.

در Summer Sonic، این آشنایی شکل بسیار بلندتری به خود گرفت. در داخل استادیوم بزرگ ZOZO Marine، BE:FIRST با "BRUCE WAYNE" افتتاح شد، اولین طعم باس سنگین EP جهانی آنها، WATCH ME. در میان یک مجموعه پر انرژی ظهر که شامل تک‌آهنگ‌های برتر جدول و آهنگ‌های مورد علاقه طرفداران بود، این شش نفر با اعتماد به نفس گروهی که به ریتم‌های یکدیگر عادت داشتند، در سراسر صحنه حرکت کردند، در حالی که طرفداران در میان جمعیت در جایگاه‌ها می‌رقصیدند.

این یک عکس لحظه ای مناسب از BE:FIRST در حال حاضر بود: در خانه در ژاپن، مجموعه خود را با آهنگی ساخته شده در لس آنجلس افتتاح کردند، و از قبل آزمایش کردند که فاصله بین آن دو مکان چقدر راحت ممکن است از بین برود.

اما وقتی SOTA به این فکر می کند که چه زمانی این فاصله برای اولین بار شروع به کاهش کرد، به موسیقی باز می گردد. در حوالی زمانی که BE:FIRST مشغول ساخت «جریان اصلی» 2023 بود، اعضا مالکیت بیشتری بر فرآیند خلاقیت داشتند. با عمیق تر شدن مشارکت آنها، سؤالاتی که از خود می پرسیدند نیز افزایش یافت. اگر دنیا جایی بود که آنها در نهایت می خواستند بروند، دقیقا چه چیزی را می خواستند با خود بیاورند؟ انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

ما می خواهیم چه نوع موسیقی به عنوان BE:FIRST برای مخاطبان جهانی بسازیم؟ SOTA به یاد می آورد که پرسید. سپس سؤال دیگری مطرح شد، سؤالی که مسلما با تبدیل شدن آن جاه طلبی جهانی حتی مهم‌تر شده است: «وقتی از منظر جهانی به ما نگاه می‌کنید، هویت موسیقایی که فقط BE:FIRST می‌تواند داشته باشد چیست؟»

BE:FIRST پنج سال از عمر حرفه ای آنها می گذرد و هنوز به آن پاسخ می دهد. WATCH ME در لحظه ای حساس برای گروه شش نفره می رسد. دنیایی که زمانی عمدتا در آن سوی صفحه وجود داشت، ملموس شده است: صحنه های خارج از کشور و جمعیت ناآشنا، مهر پاسپورت و اردوگاه های نوشتن، اتاق هایی در لس آنجلس که در آن اعضا بین سه استودیو تقسیم می شوند تا آهنگ هایی با همکاران جدید بسازند با سرعتی که حتی آنها را شگفت زده کرد.

EP BE:FIRST را با ATL Jacob، Tommy Brown، BIA، Flo Milli و دیگران همراهی می‌کند و گروه را مستقیم‌تر از همیشه در گفتگو با هیپ‌هاپ و R&B قرار می‌دهد که اعضای آن را تحسین می‌کنند. مطالب مرتبط در داخل مبارزه جهانی برای جلوگیری از بازگشت فلج اطفال دوران جدید XG بی حد و حصر است اولین اجرای اسم حیوان دست اموز بد در آسیا یک دور پیروزی پر از موفقیت بود جرمی او.

جاه طلبی از ابتدا در BE:FIRST تعبیه شده بود. این گروه در سال 2021 از THE FIRST متولد شد، یک پروژه آزمایشی است که توسط رپر و تهیه کننده ژاپنی SKY-HI از طریق شرکت مدیریتی تازه تأسیس او، BMSG، راه اندازی شد. از همان ابتدا، SKY-HI صرفا به دنبال بت‌های صیقلی نبود. او هنرمندانی را می‌خواست که بتوانند آواز بخوانند، برقصند و در نهایت به خلق موسیقی خود کمک کنند - گروهی که بتواند از ژاپن بیرون بیاید و مناظر آن فراتر از آن باشد.

SHUNTO می گوید: «دنیا از سال اول زندگی در ذهن ما بود. اما برای مدت طولانی، جهانی بیشتر یک مقصد بود تا یک واقعیت. "در واقع فقط در چند سال گذشته است که ما به طور جدی شروع به عملی کردن آن کرده ایم."

آنچه پدیدار شد ترکیبی بود که مسیرهای فردی آن برای BE:FIRST به طرز چشمگیری متفاوت به نظر می رسید. SOTA به عنوان یک رقصنده و طراح رقص ماهر وارد شد و مدتها قبل از اینکه به عنوان عضوی از یک گروه پسر روی صحنه بایستد، در سطح بین المللی شرکت کرد. SHUNTO لحن آوازی متمایز و درشت‌تری به ارمغان آورد. ماناتو سال‌ها به آموزش آواز و رقص پرداخته بود و سرانجام به یکی از اعضایی تبدیل شد که عمیقا درگیر ترانه سرایی بود.

JUNON به عنوان چیزی غیرعادی وارد استماع شد. او حضور چشمگیر یک بت طبیعی را داشت، اما آموزش رسمی رقص کمی در مقایسه با برخی دیگر داشت. گرما و رسا بودن طبیعی لئو او را به یک لنگر عاطفی در گروه تبدیل می کند. و RYUHEI، با استعدادترین جوان، تنها 14 سال داشت که BE:FIRST برای اولین بار شروع به کار کرد، به این معنی که بیشتر دوران نوجوانی او، و تکامل او به عنوان یک هنرمند، در کنار زندگی گروه آشکار شده است.

آنها لزوما افرادی نبودند که اگر از طرحی معمولی برای یک گروه پسرانه کار می‌کردید، آنها را کنار هم قرار می‌دادید. این به طور فزاینده ای به موضوع تبدیل شده است. SOTA می‌گوید: «وقتی شروع کردیم، فکر می‌کنم حتی ما یک ایده کلیشه‌ای از اینکه یک گروه پسر قرار است چگونه باشد، داشتیم.

این تعریف از آن زمان به طور قابل توجهی گسترش یافته است. BE:FIRST در نوامبر 2021 با "Gifted" شروع به کار کرد، اما هویت گروه چیزی نبود که به طور کامل با نام آن شکل گرفته باشد. در طی چندین سال بعد، اعضای آن به تدریج از مجریانی که دیدگاه دیگران را تفسیر می‌کردند، به شرکت‌کنندگان فعال در شکل‌دهی دیدگاه خود تغییر کردند.

این تکامل برای حافظه SOTA از "جریان اصلی" مهم است. این تک آهنگ هیپ هاپ که در رتبه شماره یک در 100 هات ژاپن قرار گرفت، بیش از یک قدم دیگر در صعود BE:FIRST در ژاپن بود. در پشت صحنه، مصادف شد با قاطعیت بیشتر اعضا در مورد موسیقی که می خواستند بسازند و نوع گروهی که می خواستند تبدیل شوند. هرچه کنترل خلاقانه‌تری به دست می‌آوردند، تعریف آنها از گروه پسرانه گسترده‌تر می‌شد.

در آن زمان، BE:FIRST در راه تبدیل شدن به یکی از بزرگترین گروه‌های پسر ژاپن بود. در طول پنج سال، آنها 12 تک آهنگ شماره یک، از جمله آخرین تک آهنگ خود، "Missing" را جمع آوری کردند، و امسال اولین نمایش های استادیوم خود را به فروش رساندند و تقریبا 100000 نفر را در دو شب به خود جلب کردند. حضور آنها فراتر از نمودارها و استادیوم ها نیز گسترش می یابد. زمان کافی را صرف حرکت در توکیو کنید، و چهره‌های آن‌ها راهی برای پیدا کردن شما دارد، مانند سوسو زدن روی صفحه‌های نصب شده در پشت سری‌های تاکسی.

بنابراین، جاه طلبی های آنها در خارج از کشور به دلیل نیاز به یافتن مخاطب در جای دیگری نیست. BE:FIRST در حال حاضر یکی در خانه دارد. سوال این است که چقدر می تواند جلوتر سفر کند بدون اینکه چیزی را که در وهله اول به آن مخاطب اهمیت می دهد از دست بدهد. JUNON می‌گوید: «من فکر می‌کنم هر کاری که تا این لحظه در ژاپن انجام داده‌ایم، بخشی از آماده‌سازی خودمان برای رفتن به خارج از کشور بوده است.

و آنچه آنها در ژاپن ساخته اند فقط فهرستی از بازدیدها نیست. این یک روش کار و احساس آزادی در درون گروه است که اعضا به طور فزاینده ای آن را برای موفقیت خود اساسی می دانند.

SOTA می‌گوید: «ما توانسته‌ایم کاری را که واقعا می‌خواهیم انجام دهیم. ما شغلی ساخته‌ایم که به ما اعتماد به نفس می‌دهد تا بگوییم بیشتر از هر کسی از خودمان لذت می‌بریم.» برای او، این آزادی بخشی از هویت گروه شده است. "من فکر می کنم که این به نوعی فرهنگ گروه پسرانه تبدیل شده است که BE:FIRST برای خودش ایجاد کرده است."

اکنون، آن‌ها در می‌یابند که وقتی آن هویت خانه را ترک می‌کند چه اتفاقی می‌افتد. در حدود ژانویه، اعضا شروع به جمع‌آوری آهنگ‌هایی برای WATCH ME، اولین EP جهانی خود کردند. مطالب از فرآیندهای خلاقانه متفاوتی به دست آمد: آهنگ هایی که MANATO در لس آنجلس با SKY-HI نوشت، در کنار آهنگ هایی که سایر اعضا از طریق جلسات نویسندگی مشترک در ژاپن ایجاد کردند.

LEO می‌گوید: «ما همه آن آهنگ‌ها را جمع‌آوری کردیم و درباره آنچه که باید در حال حاضر منتشر کنیم، صحبت کردیم. سوال فقط این نبود که کدام آهنگ‌ها قوی‌تر هستند، بلکه این بود که کدام آهنگ‌ها در این لحظه خاص برای BE:FIRST معنی دارند. و برخی از آشکارترین پاسخ ها از یک اردوی نویسندگی در لس آنجلس بیرون آمد.

در داخل استودیو لس آنجلس، زمان کمی برای گرانبها وجود داشت. سه اتاق به طور همزمان در حال اجرا بودند، با اعضا که از هم جدا می شدند و از طریق ترکیب های مختلفی از تهیه کنندگان و ترانه سراها می چرخیدند و هر اتاق بر اساس منطق خلاقانه خود عمل می کرد.

برای MANATO، که قبلا در جلسات نویسندگی مشترک در ژاپن شرکت کرده بود، اولین شگفتی سرعت بود. در بازگشت به خانه، او به روند متوالی تری عادت داشت: ساخت آهنگ، ملودی های فری استایل روی آن، نوشتن اشعار، گاهی اوقات برای ادامه کار روزی دیگر برمی گشت. در لس آنجلس، این فرآیند بسیار روان‌تر شد. یک تهیه‌کننده می‌تواند در حال ساخت یک بیت باشد، در حالی که شخصی در کنار او از قبل به دنبال شعر بوده است، زیرا شخص دیگری ملودی را در زمان واقعی شکل می‌دهد. به نظر می‌رسید که آهنگ‌ها به طور همزمان از چندین جهت جمع می‌شوند.

سپس MANATO وارد اتاق دیگری می‌شد و ریتمی کاملا متفاوت پیدا می‌کرد. برخی از همکاران می خواستند ابتدا صحبت کنند و قبل از اینکه کسی ملودی را لمس کند، یک مفهوم و دنیای غنایی ایجاد کنند. دیگران تقریبا کاملا از روی غریزه و هر انرژی که در اتاق شکل گرفته بود کار می کردند. MANATO به یاد می آورد که یک نفر تقریبا 30 دقیقه ساکت نشسته بود، به ظاهر غرق در افکار خود بود، سپس ناگهان با یک ایده تقریبا کامل ظاهر شد. جلسه دیگری به طور قابل توجهی کمتر درون نگر بود.

او با خنده به یاد می‌آورد که فضای آنجا نزدیک‌تر به این بود که همه یک لیوان بلند می‌کردند و می‌گفتند: "به سلامتی!" در حالی که آهنگ را ساختند.

MANATO به یاد می آورد: «چیزی که واقعا برای من قابل توجه بود، سرعت فرآیند بود. اما سرعت به این معنی نبود که BE:FIRST توجه خود را به آنچه گفته می شود متوقف کند. هنگامی که اشعار و مفاهیم انگلیسی در اتاق ها شروع به پرواز کردند، لحظاتی پیش آمد که ایده ای کاملا طبیعی در هیپ هاپ آمریکایی به نظر می رسید که کاملا غیرطبیعی از دهان BE:FIRST بیرون می آمد. اشاراتی به پول مطرح شد. روابط با زنان هم همینطور. اعضا می ایستند و نه صرفا اینکه آیا یک خط خوب به نظر می رسد، بلکه درست به نظر می رسد یا خیر.

MANATO به یاد می آورد که آنها می گفتند: "این غزل واقعا با آنچه ما در حال حاضر هستیم مطابقت ندارد، پس بیایید آن را برداریم." این یک تصمیم کوچک بود، اما در آزمایش بزرگ‌تر در پشت «مرا تماشا کن». BE: اول به لس آنجلس نرفتم تا صدای هیپ هاپ آمریکایی را قرض بگیرم. آنها باید بفهمند که چه اتفاقی افتاده است که آن صدا از آنها عبور می کند: چه چیزی طبیعی است، چه چیزی نیست، و چه چیزی باید تغییر کند تا مال آنها شود.

گاهی اوقات، این به معنای فشار دادن بیشتر به خارج از مرزهایی بود که قبلا تعیین کرده بودند. «بروس وین» شاید واضح ترین مثال باشد. این آهنگ تیره و باس سنگین، دارای اثر انگشت ریشه های آتلانتای ATL Jacob است و در عین حال آنها را از طریق حساسیت های خود BE:FIRST فیلتر می کند. و ATL Jacob تکالیف خود را انجام داده بود. قبل از اینکه تهیه‌کننده آتلانتا شروع به ساخت چیزی کند که به «بروس وین» تبدیل می‌شود، وی ویدیوهایی از اجرای BE:FIRST را تماشا کرده بود. وقتی اعضا او را در لس آنجلس ملاقات کردند، MANATO به یاد می‌آورد که جیکوب به آنها گفت: "بچه‌ها شما واقعا باحال هستید." تحسین هر دو طرف بود.

سوتا مدت‌ها قبل از اینکه BE:FIRST با او وارد استودیو شود، به موسیقی جیکوب گوش می‌داد، و ناگهان متوجه شد که در کنار تهیه‌کننده آهنگی در حال ساختن یک آهنگ است که به او یادآوری می‌کند که «چرا در وهله اول هنرمند شدی».

برای RYUHEI، ساخت «BRUCE WAYNE» همچنین به گروه این فرصت را داد که از تأثیر مهم دیگری در توسعه آن خارج شوند: J-pop. او می گوید: «BE:FIRST به شدت تحت تأثیر جی پاپ قرار گرفته است و همیشه برای آن احترام زیادی قائل بوده است. اما این فرصتی برای ما بود تا لحظه ای از آن فاصله بگیریم و چیزها را از منظر دیگری بازنگری کنیم.»

این باعث شد که انتخاب «بروس وین» به عنوان اولین طعم تماشای من اهمیت ویژه ای داشته باشد. این گروه می‌دانست که برای بسیاری از شنوندگان خارج از ژاپن، این تنها یک تک آهنگ جدید نخواهد بود. این می تواند معرفی آنها به گروه باشد. RYUHEI می‌گوید: "هنوز افراد زیادی در خارج از کشور هستند که قبلا ما را نشنیده‌اند. نحوه برخورد آنها برای اولین بار با موسیقی ما بسیار مهم است." "این برداشت اول بسیار مهم است."

SOTA انتخاب را تا حدودی متفاوت دید. او می‌گوید قبل از نگرانی در مورد اینکه یک مخاطب غربی ممکن است از BE:FIRST چه بخواهد، گروه باید با آنچه BE:FIRST از خودش می‌خواست شروع می‌کرد. او می‌گوید: «هر کجا که باشیم، موسیقی را می‌سازیم که واقعا می‌خواهیم بسازیم و آنچه را که واقعا می‌خواهیم بیان کنیم، بیان می‌کنیم».

برای BE:FIRST، «بروس وین» آن آزمون را با موفقیت پشت سر گذاشت. هیپ هاپ و آر اند بی صداهایی نیستند که گروه به طور ناگهانی برای اولین بار در آمریکا پذیرفته است. آنها بخشی از بنیاد موسیقی هستند که اعضای آن با آن بزرگ شدند و تا حدودی توسط هنرمندانی مانند مایکل جکسون، کندریک لامار و جاستین بیبر شکل گرفت.

برای RYUHEI، این تأثیرات BE:FIRST را کمتر ژاپنی نمی کند. در هر صورت، او این نوع تبادل موسیقی را برای خود جی پاپ اساسی می داند. او می‌گوید: «توصیف این که چه چیزی جی پاپ را خاص می‌کند، واقعا دشوار است، اما شخصا، من فکر می‌کنم یکی از نقاط قوت آن گستره‌ی وسیع موسیقی است. او اشاره می کند که موسیقی این گروه در حال حاضر بین ژانرها حرکت می کند.

ژاپن نیز سابقه ای طولانی در نگاه به بیرون دارد. RYUHEI می‌گوید: «ما همچنین زمان زیادی را صرف واردات موسیقی از خارج از کشور، به معنای مثبت، و جذب این تأثیرات کرده‌ایم. "من احساس می کنم این بخشی از چیزی است که جی پاپ را جالب می کند."

تابستان امسال، زمانی که گروه به جانت جکسون برای ریمیکس آهنگ «واقعا مهم نیست»، موفقیت سال 2000 او، پس از اینکه نماد پاپ و آر اند بی چهار قرار در سراسر ژاپن اجرا کرد، به جانت جکسون پیوستند، این تبادل به شکلی به یاد ماندنی شکل گرفت. این همکاری در ماه ژوئن به رتبه 12 در هات 100 ژاپن رسید.

چیزی که در لس آنجلس تغییر کرد، فرصتی بود که مستقیما با آن تأثیرات درگیر شد و سپس تصمیم گرفت که از طریق BE:FIRST فیلتر شده‌اند. قبل از اینکه بفهمند چگونه می توانند خود را برای دنیا خوانا کنند، به عبارت دیگر، تصمیم گرفتند چیزی بسازند که به عنوان خودشان شناخته می شوند.

البته یک کتاب بازی آشنا برای عبور وجود دارد: آهنگ‌ها را فورا خوانا کنید، بیشتر به زبان انگلیسی بخوانید، هر چیزی را که ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد دور بریزید. BE:FIRST علاقه خاصی به دنبال کردن آن ندارد. JUNON می‌گوید: «رفتن به خارج از کشور به این معنا نیست که ناگهان همه چیز را به انگلیسی تغییر دهید. ما می‌خواهیم بتوانیم خود را به‌عنوان جی پاپ معرفی کنیم و در عین حال ویژگی‌هایی را که تا این لحظه ایجاد کرده‌ایم حفظ کنیم.»

این فقط یک تصمیم بین شش عضو نبود. این فلسفه ای بود که توسط تیم اطرافشان از جمله تهیه کننده آنها SKY-HI مشترک بود. لئو می‌گوید: «[او] همان احساسی را داشت که ما داشتیم. احساس او این بود که «ما جی پاپ هستیم، پس ژاپنی هم مهم است».

این تمایزی است که اعضا بارها و بارها به آن باز می گردند. آنها مخالف تغییر نیستند؛ WATCH ME خود نشان می دهد که آنها چقدر مشتاق آزمایش هستند. چیزی که آنها از آن محتاط هستند این است که صرفا به منظور تسهیل صادرات خود تغییر می کنند.

این اعتماد به نفس من را تماشا کن. عنوان به تنهایی تقریبا تقابل آمیز است: دو کلمه کمتر شبیه یک درخواست است تا یک فرمان. به ما نگاه کن توجه کنید. BE: FIRST می داند که شانس لزوما به نفع او نیست. LEO به راحتی تصدیق می‌کند که تثبیت خود در آمریکا برای یک گروه جی پاپ چقدر می‌تواند دشوار باشد. اما این آگاهی باعث نشد که اعضا بخواهند بیانیه را ملایم کنند.

LEO می‌گوید: «ما به آنچه ساخته‌ایم و تا به حال انجام داده‌ایم اعتماد زیادی داریم. بنابراین از این نظر، این عبارت واقعا احساس ما را بیان می کند: "ما می خواهیم شما ما را تماشا کنید."

با این حال، اعتماد به نفس تنها احساسی نیست که در WATCH ME وجود دارد. EP با وجود همه هجوم آهنگ‌های عنوان و «DEAD EYES EVERYWERE»، فضا را برای چیزی بیشتر در معرض دید قرار می‌دهد. «اسکارهای کاغذی»، که MANATO به نوشتن آن کمک کرد، در جهت مخالف حرکت می‌کند و آسیب‌پذیری را در کنار شجاعان آشکار می‌کند.

برای SOTA، این تکانه ها متناقض نیستند. هر دوی آنها در سنت های هیپ هاپ و R&B تعبیه شده اند که واژگان موسیقی BE:FIRST را از ابتدا شکل داده است. او می‌گوید سوال جالب‌تر این است که شش هنرمند ژاپنی نسل خود چه چیزی می‌توانند به این سنت‌ها اضافه کنند. SOTA می‌گوید: «ما همیشه به این فکر می‌کنیم که BE:FIRST چه چیزی باید به زبان ژاپنی بخواند، و ما به‌عنوان افرادی از نسل خود که با این تأثیرات فرهنگی بزرگ شده‌ایم، می‌توانیم چه چیزی را به صدا درآوریم.»

اگر از دنیا بخواهیم از نزدیک تماشا کنند مانند دعوتی برای فشار به نظر می رسد، RYUHEI آن را کاملا اینطور نمی بیند. او وقتی از او پرسیده شد که انتظارات رو به رشد چگونه بر گروه تأثیر گذاشته است، می گوید: «کنجکاو تر است. این تمایز آشکار کننده است. RYUHEI در 19 سالگی جوانترین عضو BE:FIRST است و بیشتر دوران نوجوانی او در کنار صعود این گروه اتفاق افتاده است. با این حال، وقتی او در مورد بررسی دقیقی که ممکن است فصل بعدی آن را همراهی کند صحبت می کند، اضطراب را به اندازه احتمال توصیف نمی کند. او می‌گوید: «به نظر می‌رسد که ما دائما در حال کشف بیشتر و بیشتر توانایی‌های خود هستیم.

"و ما خودمان هم هستیم که این امکانات را ایجاد می کنیم."

این بدان معنا نیست که BE:FIRST معتقد است که به پاسخ نهایی رسیده است. در واقع، RYUHEI تقریبا برعکس را توصیف می کند. به طور خلاقانه، اعضا همچنان از خود همان سوالاتی را می پرسند که SOTA به خاطر می آورد که سال ها پیش شروع به پرسیدن آنها کرده بود: در حال حاضر به چه چیزی نیاز داریم؟ اکنون باید چگونه باشد: FIRST؟ بعد ممکن است چه شود؟ RYUHEI می‌گوید: «ما هنوز در حال جستجو و کشف چیزها هستیم.

RYUHEI برای مدت طولانی نباید تعجب کند. از ماه سپتامبر، نمایشگاه جهانی «WATCH ME» گروه را از بانکوک به تایپه و مانیل خواهد برد، سپس با دو شب در نیویورک به پایان می رسد. چهار شهر، سه کشور و هزاران مایل به این گروه فرصتی دیگر می‌دهند تا آنچه را که RYUHEI بیشتر علاقه‌مند به یافتن آن است کشف کند: چه چیز دیگری BE:FIRST ممکن است قادر به انجام آن باشد.

با وجود این همه بحث در مورد جستجو، به نظر نمی رسد که آنها زمان زیادی را صرف جنگیدن بر سر پاسخ کنند. شش هنرمند که به طور فزاینده ای درگیر موسیقی خود هستند، به نظر می رسد دستور العملی برای اصطکاک خلاقانه باشد. از SOTA بپرسید که چگونه اختلافات را حل می کنند - شاید یک رای، یا هر کسی که بلندتر بحث می کند - و او به این فرض می خندد. او می‌گوید: «راستش ما اغلب با هم درگیر نمی‌شویم.

در عوض، او نوعی مذاکره مداوم را توصیف می کند. یک ایده ممکن است خوب باشد اما برای این لحظه خاص اشتباه است. شاید، کسی پیشنهاد دهد، تابستان آینده منطقی تر باشد. هدف این نیست که همه اعضا یک چیز را بخواهند. این است که فضای کافی برای هر شش نفر ایجاد شود تا به ساختن موسیقی که می خواهند بسازند ادامه دهند. SOTA می‌گوید: «ما شش نفر همیشه سعی کرده‌ایم مطمئن شویم که همه می‌توانند به بیان موسیقی مورد نظر خود ادامه دهند.

این ممکن است به اندازه تعریف BE:FIRST مفید باشد. از همان ابتدا، آنها بر اساس ایده رفتن به جایی ساخته شدند که گروه های پسر ژاپنی لزوما قبلا نرفته بودند. اما پنج سال بعد، به نظر می‌رسد «اولین» بودن چیزی پیچیده‌تر از رسیدن به یک موقعیت نمودار، بازار یا مرحله خاص قبل از هر کس دیگری باشد. این در مورد امتناع از به ارث بردن تعریف شخص دیگری از ظاهر یا صدای یک گروه پسر است.