جوانان اروپا در حالی که وعده زندگی بهتر پس از جنگ شکسته می شود، به خیابان ها می آیند
نوجوانان و دانشجویان اروپایی هنوز به سیاست اعتقاد دارند - اما از پارلمان رویگردان شده و به خیابان ها می روند. زمانی که نقاط عطف سنتی بزرگسالی - مدرک تحصیلی، شغل ثابت، خانه و استقلال مالی - به طور فزاینده ای دور از دسترس به نظر می رسند، جای تعجب نیست.
در 21 اکتبر، گروهی از نوجوانان 14 ساله در میدان جمهوری پاریس ایستاده بودند و پلاکاردی را در دست داشتند: «مادربزرگم در سال 1968، من در سال 2026». در همان روز در آتن، دانش‌آموزان مدرسه موسیقی ایلیون آهنگ Bella Ciao را بر روی پله‌های Propylaea برای همسالان فرانسوی خود خواندند.
از پاریس تا بروکسل و از برلین تا آتن، جوانان اروپایی دوباره به خیابان ها آمده اند. آنها به مدارس در حال فروپاشی، اجاره بهای غیر قابل استطاعت و کاهش بودجه اعتراض دارند.
در زیر شکایت گسترده‌تری وجود دارد: تعهد پس از جنگ مبنی بر اینکه هر نسل بهتر از نسل قبلی عمل می‌کند، دیگر در مورد آنها صدق نمی‌کند.
ادامه مطلب
نسل Z در فرانسه، اسپانیا و آلبانی به دام افتاده است: سخت درس بخوانید، فقیر بمانید، با والدین خود زندگی کنید. جای تعجب نیست که اعتراض می کنند
«مهم هستی»، «همه چیز درست خواهد شد»، «در هر کاری که انجام می‌دهی موفق خواهی شد» - اینها از جمله پیام‌های اطمینان‌دهنده‌ای هستند که کودکان معمولا هنگام بزرگ شدن می‌شنوند. اما چنین وعده‌هایی به‌طور فزاینده‌ای جای خود را به نیازها و ضرورت‌های فوری‌تر داده‌اند: اجاره مقرون به صرفه، مدارس خوب، شغل مطمئن، و حمایت اجتماعی و بهداشتی در صورت بروز مشکلات.
اما وقتی نقاط عطف سنتی بزرگسالی - مدرک تحصیلی، شغل ثابت، خانه و استقلال مالی - به طور فزاینده ای دور از دسترس به نظر می رسند، چه اتفاقی می افتد؟
دانشجویان جوان فرانسوی به اعتراضات مه 1968 پدربزرگ و مادربزرگشان استناد کرده اند، اما تاریخ تکرار نمی شود.
دانشجویان آلمانی، تظاهرکنندگان بلژیکی، و جوانان رومانیایی، اسپانیایی یا یونانی که به خیابان‌ها می‌آیند، همگی خواهان تحول سیاسی هستند.
اروپا در حال پیر شدن است
در 1 ژانویه 2025، 22 درصد از جمعیت اتحادیه اروپا 65 سال یا بیشتر بودند، در مقایسه با 17 درصد در سال 2005. این رقم تقریبا 99 میلیون نفر را نشان می دهد. طبق گزارش یورواستات، میانگین سنی اتحادیه اروپا نیز در همین مدت از 39.6 به 44.9 سال افزایش یافته است.
دهه‌های پس از جنگ در اروپا حول یک وعده اجتماعی بلندپروازانه بنا شد: آموزش، اشتغال و حمایت اجتماعی می‌تواند چشم‌اندازهای بهتری نسبت به نسل قبلی برای هر نسل ارائه کند. گسترش دولت های رفاه، آموزش عمومی و تامین اجتماعی به ایجاد مدلی کمک کرد که در آن رشد اقتصادی با انتظارات تحرک اجتماعی همراه بود.
امروز این انتظار تحت فشار است.
افزایش بدهی عمومی، محدودیت های بودجه و سیاست های ریاضتی دولت ها را مجبور کرده است که در اولویت های هزینه ها تجدید نظر کنند. آموزش، مراقبت های بهداشتی و حمایت اجتماعی به طور فزاینده ای به بخشی از مذاکرات دشوار بودجه تبدیل شده اند. و برای نسل های جوان تر که به همان درجه ای از امنیت مالی و اجتماعی دست می یابند، همانطور که دو نسل قبلی به طور ناگهانی دور از دسترس به نظر می رسند.
کشورهای مختلف، ناامیدی های مشترک
بروکسل، پایتخت اتحادیه اروپا و همچنین پایتخت بلژیک، از ماه اکتبر تاکنون صحنه تظاهرات متعددی بوده است، درست مانند سایر پایتخت های اروپایی که هزاران نفر را گرد هم آورده است. بدون توافق بر سر بودجه، دولت ائتلافی در حال سقوط آزاد است. نخست وزیر راست میانه، بارت دی وور استعفای خود را در 2 اکتبر به پادشاه تقدیم کرد، اما پذیرفته نشد.
اما هنوز باید برش هایی انجام شود. کسری عمومی بلژیک در سال گذشته به 33.22 میلیارد یورو رسید که نشان دهنده 5.2 درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور است.
بانک ملی بلژیک در نتیجه گیری های سال 2026 خود اشاره می کند که "کاهش درآمد را نمی توان با محدود کردن هزینه ها جبران کرد."
اصلاحات حقوق بازنشستگی، مزایای بیکاری، مراقبت های بهداشتی و هزینه های عمومی - حمایت اجتماعی از دولت را هدف قرار دادند.
شعار روی پلاکاردهای برخی از معترضان "آنهایی که بدبختی می کارند خشم درو می کنند."
این تظاهرات توسط اتحادیه‌های کارگری رهبری می‌شد، اما جوانان نیز به آن پیوسته‌اند. دانش‌آموزان و دانش‌آموزان دبیرستانی نگرانی‌های خود را در مورد بودجه آموزش، شرایط مدارس، دسترسی به آموزش عالی و آینده شغلی خود ابراز کرده‌اند.
ابتکار آلمانی ژنرال Z Steht Auf [ژنرال Z می ایستد] آن را به شیوه ای متفاوت دریافت کرد. جنبش با جوانان آغاز شد، همانطور که در فرانسه اتفاق افتاد - بزرگترین جنبش جوانان در سراسر اروپا تا کنون.
آلمانی ها خواستار تظاهرات در 21 شهر در 31 اکتبر در سراسر کشور شدند. و خواسته های آنها فراتر از آموزش بود. سرمایه گذاری بیشتر در تامین اجتماعی، مراقبت های بهداشتی و مسکن مقرون به صرفه در عین مخالفت با سربازی اجباری.
این مقاله ادامه دارد، اما نسخه کامل فقط برای مشترکین EUobserver.com در دسترس است. از account.euobserver.com/membership دیدن کنید
متن اصلی (انگلیسی)
Europe’s youth take to the streets as the post‑war promise of a better life breaks down
Europe's teenagers and students still believe in politics - but are turning away from parliaments and towards the streets. Hardly surprising, when the traditional milestones of adulthood – a degree, a stable job, a home and financial independence – are seem increasingly out of reach.