«جوانان را بیهوده به زندان می‌اندازند»: در نبرد کنیا بر سر حشیش

در کنار یک گذرگاه شلوغ در کیبرا، حومه فقیرنشین نایروبی در کنیا، اتاق کوچکی باریک پر از آثار هنری است که چهره‌ها و طبل‌های پان آفریقایی را به تصویر می‌کشد. خانه اجتماع ساده به عنوان محل تجمع یا "معبد" برای پیروان محلی راستافاری عمل می کند.

جنبش افرومرکزی که در دهه 1930 پدیدار شد، سیاه‌پوستان را تحت ستم «بابل» می‌بیند، اصطلاحی برای قدرت ناعادلانه که اغلب در مورد سرمایه‌داری و استعمار غربی به کار می‌رود. راستافاریان عرفان را می پذیرند و امپراتور سابق اتیوپی، هایله سلاسی اول را به عنوان مسیحای خود احترام می گذارند، با جنبش آنها به نام پیش از تاجگذاری او، راس تافاری ماکونن (اگرچه امپراتور یک مسیحی ارتدوکس معتقد باقی ماند).

رستافاری از سال 2019 به عنوان یک مذهب محافظت شده در کنیا به رسمیت شناخته شده است، زمانی که دادگاه اخراج یک دانش آموز از مدرسه را به دلیل ترس هایش تبعیض آمیز اعلام کرد.

راستافاری‌های کنیایی به دلیل ارتباط تاریخی‌شان با مائو مائو، اهمیت ویژه‌ای برای دردلاک قائل هستند، که اغلب موهای خود را مات و نامرتب می‌پوشیدند، زیرا در دهه 1950 مبارزات چریکی را علیه نیروهای بریتانیایی مستعمره به راه انداختند.

جیجی اسپایس (42) نشانی از رهبر برجسته مائو مائو، ددان کیماثی، "که علیه بابل، بریتانیا جنگید" می‌پوشد. مصرف ماری جوانا، مشتق حشیش، در راستافاری به عنوان یک مراسم مقدس تلقی می شود که پیروان را قادر می سازد تا عمیق تر با یک قدرت بالاتر ارتباط برقرار کنند.

در حالی که بسیاری از جوامع مذهبی و قومی در کنیا از معافیت قانونی برای دم کردن دسته‌های کوچک نوشیدنی‌های الکلی مانند عسل و شراب نخل برای مراسم ویژه برخوردار شده‌اند، راستافاریان به دلیل داشتن حشیش برای استفاده شخصی با تا پنج سال زندان یا جریمه 700 یورویی روبرو هستند. در همین حال، کشت حشیش با جریمه سنگین حداقل 1670 یورو و حداکثر 20 سال زندان همراه است. بابی آچوکی (27) می گوید: «افراد اشتباهی به بابل می روند.

در سال 2021، انجمن راستافاری کنیا دادخواستی به دادگاه ارائه داد و خواستار معافیت برای رستافاریانی شد که گیاه شاهدانه را به عنوان بخشی از مراسم یا مراسم مقدس کشت می‌کنند، در اختیار دارند و از آن استفاده می‌کنند، با این استدلال که فقدان معافیت، آزادی مذهب و حق برابری را نقض می‌کند.

در ماه ژوئیه، یک قاضی کنیایی این دادخواست را رد کرد و گفت که جامعه نتوانسته حقوق قانونی خود را نقض کند اما بحث ملی در مورد شاهدانه ضروری است.

رونق بازیافت زباله جمع کننده های کنیا را مجبور می کند برای آینده خود بجنگند

اسپایس می گوید، ادامه ممنوعیت قانونی حشیش، بسیاری از راستافاریان کنیایی را که اغلب قادر به پرداخت جریمه یا رشوه تا چند صد یورو نیستند، بسته به «قاضی یا قاضی که ملاقات می کنید» با احکام غیرقابل پیش بینی روبرو می کند. اگر قاضی را ملاقات کنید و آن روز حالش بد باشد، آن روز آتش خواهید دید.

چند سال پیش، اسپایس به دلیل حمل 125 گرم حشیش دو سال در زندان گذراند. اسپایس می گوید: «خیلی طولانی بود، همه چیز در زندگی من متوقف شد.» رستافاریان می گوید که پلیس از یک خبرچین محلی در کیبرا برای طرح اتهام علیه او استفاده کرد.

گروه‌های حقوق بشر به طور معمول از استفاده از افسران پلیس لباس شخصی، خبرچین‌های پولی و نیروی فیزیکی در محله‌های فقیرنشین پلیس مانند کیبرا، که محل سکونت جمعیت‌های آسیب‌پذیر اقتصادی زیادی هستند که اغلب تظاهرات ضد دولتی را تحریک می‌کنند، انتقاد کرده‌اند.

جاهیل اولونی (37) یکی از اعضای جامعه راستافاری کیبرا می گوید: «خانه من چندین بار با پلیس ملاقات شده است.

راستافاریانی که خود را در زندان می بینند با شرایط شلوغ، غیربهداشتی و اغلب خطرناک روبرو هستند. اسپایس می‌گوید: «جوان‌ها را به خاطر یک انشعاب کوچک بیهوده به زندان می‌اندازند. رستافاریان دوران محکومیت خود را در زندان نایروبی سپری کرد که در سالهای اخیر حدود دو برابر تعداد زندانیانی که ظرفیت آن در نظر گرفته شده بود، نگهداری می شد. او می گوید: «وضعیت در آنجا سخت است. "تو باید قوی باشی و باید پسری بی ادب باشی."

اسپایس در زندان می گوید که زندانیان با خطر خشونت و تجاوز جنسی توسط سایر زندانیان روبرو هستند. اسپایس می‌گوید: «اگر جدی نباشی، اگر سخت‌گیر نباشی، تو را به یک زن تبدیل می‌کنند». افراد زیادی در داخل این سلول ها فقط به خاطر ماری جوانا رنج می برند.

اسپایس ادامه ممنوعیت قانونی حشیش را "نفاق" می داند و ادعا می کند که مقامات دولتی در تجارت این ماده غیرقانونی دست دارند.

در کنار اسپایس، اسماعیل جعفر (39 ساله)، که اصالتا اهل اوگاندا است، نشسته است، جایی که آب و هوا آن را به یکی از تولیدکنندگان پیشرو شاهدانه در شرق آفریقا تبدیل کرده است، علیرغم اینکه استفاده تفریحی از این ماده غیرقانونی است. سرمایه گذاری مشترک بین یک شرکت اسرائیلی و اوگاندا به این کشور اجازه داده است که در سال های اخیر حشیش دارویی صادر کند.

اسپایس می گوید که دولت کنیا باید به شیوه ای سازنده به حشیش نگاه کند: "میلیون ها جوان را می توان از طریق گنجه به کار گرفت و به همین دلیل است که ما می خواهیم مردم و بخش مذهبی به گونه ای متفاوت به آن نگاه کنند." چه کسی فیل های کنیا را مسموم می کند؟ - گزارش هانا مک کارتی توسط صندوق رسانه ای سیمون کامبرز حمایت شد