جوجه ها هرگز موسیقی کانتری را ترک نکردند. "پیمودن راه طولانی" گواه آن است

سوپراستارها، مرتدین، مبتکران، قهرمانان، شرورها و مادران: جوجه‌ها خود را اینگونه توصیف می‌کنند، اگرچه راه‌های زیادی وجود دارد که می‌توانید از آن استفاده کنید. شاید جوجه ها را با نام گروه F.K.A بشناسید. به عنوان دیکسی چیکس - سه نفر از دالاس متشکل از ناتالی مینز، امیلی استریر و مارتی مک گوایر، قبل از اینکه نام خود را در پی قتل جورج فلوید و شورش زندگی سیاه پوستان مهم است در سال 2020 تغییر دهند.

شاید شما آنها را به‌عنوان گروهی بشناسید که در لندن علیه جنگ عراق در سال 2003 صحبت کردند و خود را یکی از اولین قربانیان «فرهنگ لغو» (یا به‌طور دقیق‌تر، سانسور غیردموکراتیک) دیدند. شاید شما آنها را به عنوان همکاران بیانسه و تیلور سویفت می‌شناسید، یا شاید آنها را به‌عنوان یکی از موفق‌ترین گروه‌های زنانه در تمام دوران می‌شناسید که برخی از قوی‌ترین، سرکش‌ترین و جذاب‌ترین موسیقی کانتری ساخته شده را ساخته است.

با این حال جوجه ها را می شناسید، تأثیر و میراث آنها غیرقابل انکار است.

اما هنگامی که چیکس آلبوم خود را در سال 2006 به نام «راه طولانی» منتشر کرد، رابطه خود را با انجمن اصلی خود تغییر داد: موسیقی کانتری. پس از این واقعه بدنام که مینز اعلام کرد «خجالت می‌کشد که رئیس‌جمهور ایالات متحده اهل تگزاس است»، نشویل آن‌ها را در یک لحظه کنار گذاشت (و واقعا بود). در حالی که دستگاه Music Row از خود فاصله می‌گرفت، یک طرفداران جدید ظاهر شد که ابتدا به آنچه که سه نفر برای آن ایستاده بودند و سپس به آهنگ‌های آن‌ها جلب شد. جوجه ها به چیزی تقریبا پس از ژانر تبدیل شدند، صرف نظر از اینکه موسیقی آنها چگونه بود.

آنها در ادامه جنبه های بسیاری از زندگی آمریکایی را نشان دادند - تبعیض جنسی، سیاست، اصالت، سانسور - و مبارزه برای آنچه شما به آن اعتقاد دارید، بدون توجه به هزینه.