جوگن چاودری، «ستون برجستگی» هنر مدرن هند، در ۸۷ سالگی درگذشت

جوگن چاودوری، یکی از نقاشان برجسته مدرن هند که آثار فیگوراتیو او پیش زمینه بشریت را نشان می‌دهد، در بیمارستانی در کلکته در 25 اکتبر درگذشت. او 87 سال داشت. رسانه‌های هندی گزارش می‌دهند که چاودوری بیش از یک سال است که از سرطان خون نادر رنج می‌برد.

در پی درگذشت وی تسلیت در شبکه های اجتماعی سرازیر شده است. سووندو آدیکاری، وزیر ارشد بنگال غربی، در نوشتن بر روی X، چاودوری را به عنوان "ستون برجستگی جهان فرهنگی ما" ستود، که میراث هنری آن "در طول اعصار جاودانه خواهد بود." به همین ترتیب سمیر آیچ، نقاش برجسته مستقر در کلکته، مرگ خود را به عنوان "از دست دادن شخصی" و نماینده فصل بسته شدن مکتب هنر بنگال، یک جنبش هنری در اوایل قرن بیستم که در کلکته (کلکته سابق) و شانتینیکتان در دوران راج بریتانیا سرچشمه گرفته بود، سوگواری کرد و سپس در سراسر بومیان هند شکوفا شد.

د توسط جنبش استقلال هند.

مکتب هنر بنگال که تا حدی در برابر سلطه رئالیسم غربی در آموزش هنر هند در آن زمان واکنش نشان داد، از اشکال هنری سنتی هند مانند مینیاتورهای مغول، مضامین شبانی و آمیختگی تاریخ و اساطیر استفاده کرد. چشم انداز متمایز زمین قرمز سانتینیکتان، جایی که چاودوری خانه داشت، الهام بخش خاصی بود. عناصر کوبیسم و ​​حساسیت های هنر مدرن ژاپنی در سراسر جنبش به دلیل تبادل فرهنگی پر رونق بین هند، ژاپن و اروپا مطرح شد.

چاودری به خاطر کارهای خطی خود که در کیفیت لمسی و اکسپرسیونیستی منحصر به فرد هنر هندی برجسته بود، مشهور بود. او اغلب از یک تکنیک متقاطع برای تحریف ظریف چهره انسان استفاده می کرد و آنها را نه به عنوان تمسخر، بلکه به عنوان وسیله ای برای تجسم درونیات روانی به سمت کاریکاتور سوق می داد.

آر. سیوا کومار، منتقد هنری هندی، زمانی نوشت: «پیکرها با ترکیبی از اراده تزئینی و تحریف بیانی ساخته شده‌اند و با حسی آشکار آغشته شده‌اند». «هنر چاودری سرشار از پیشنهادات است؛ باید آن را بدون محدود کردن دانش، تجربه یا خاطراتمان درک کرد، اما همچنین نمی‌توان آن را بدون بی‌اهمیت جلوه دادن آن، بدون از بین بردن ویژگی‌های حسی آن، روایت کرد.»

جوگن چاودوری در 16 فوریه 1939 در روستای دهارپارا در فریدپور متولد شد که در آن زمان منطقه ای در بنگال تقسیم نشده بود. (نیروهای اشغالگر بریتانیا بنگال را در سال 1947 پس از یک تلاش ناموفق در سال 1905 برای دومین بار در امتداد خطوط مذهبی تقسیم کردند.) او تربیت خلاقانه و اشرافی را توصیف کرد: مادرش به دلیل مهارتش در طراحی آلپانا مشهور بود و پدرش نقاش و مجسمه ساز بود.

او در سال 1955 در کالج دولتی هنر و صنایع دستی کلکته ثبت نام کرد. او همچنین از سال 1955 تا 1960 در کالج دولتی هنر و صنایع دستی و بعدا در École Nationale Supérieure des Beaux-Arts در پاریس در دهه 1960 آموزش دید و در سال 1968 به هند بازگشت.

در سال 1972، چاودری به عنوان متصدی گالری هنری Rashtrapati Bhavan، محل اقامت رسمی رئیس جمهور هند، خدمت کرد. در آوریل 2014، او وارد عرصه سیاست شد و در انتخابات راجیا سبها، مجلس اعلای پارلمان هند، به عنوان عضوی از کنگره ترینامول بنگال غربی پیروز شد. او تا آوریل 2020 خدمت کرد.

جوایز هنری Chowdhury عبارتند از Prix de la Jeune Peinture در پاریس در سال 1966 و به رسمیت شناخته شدن در دومین دوسالانه هاوانا در کوبا در سال 1986. در سال 2001، او به پاس قدردانی از مشارکت های هنری خود، نشان Kalidas Samman را از دولت مادهیا پرادش دریافت کرد. در سال 2012، به او نشان Banga Bibhushan، بالاترین افتخار غیرنظامی اعطا شده توسط دولت بنگال غربی، اعطا شد.