جیسون موران: من از جشنواره جاز کورک تشکر زیادی دارم. و من هنوز آن گلدان کریستالی فوق العاده را دارم.
این آهنگساز آمریکایی در سال 2002 برنده جایزه ستاره نوظهور جشنواره شد. او امسال به عنوان یکی از پیانیست های برجسته جاز نسل خود بازگشته است.
هنگامی که جیسون موران در اوایل کار خود در جشنواره جاز گینس کورک بازی کرد، با یک سورپرایز بسیار استقبال شد. این پیانیست و آهنگساز آمریکایی که در آن زمان 27 سال داشت، قبلا مورد تحسین منتقدان قرار گرفته بود - او در سال 1998 با لیبل مشهور Blue Note قرارداد امضا کرده بود و چهار آلبوم متنوع و بسیار تحسین شده منتشر کرد - اما هنوز هم به جای اینکه در سطح بین المللی به عنوان یکی از مهمترین چهرههای ezz شناخته شود، بهعنوان یک تازهوارد استثنایی در نیویورک شناخته میشد.
موران معتقد است که اهدای جایزه ستاره نوظهور جشنواره سال 2002 به تغییر آن کمک کرد. او از اتاق موسیقی آپارتمانش در هارلم، نیویورک، می گوید: «برای دریافت آن نوع فشار و تقدیر به عنوان یک هنرمند جوان، احساس می کردم که دیده می شوم. "این حرکت کوچک واقعا به من کمک کرد تا بایستم. بنابراین من از جشنواره کورک بسیار سپاسگزارم. و من هنوز آن گلدان کریستالی فوق العاده را دارم."
در این سالهای میانی، موران (به جای مور-ون تلفظ میشود، محران) همچنان قد علم میکند و به شمار میرود، تا جایی که اکنون بهعنوان یکی از تعیینکنندهترین و خلاقترین پیانیستهای جاز نسل خود شناخته شده است.
او پنج آلبوم دیگر برای Blue Note ساخت و 12 آلبوم دیگر را در لیبل مستقل Yes Records منتشر کرد که در سال 2016 به همراه همسرش، میزانسن سوپرانو آلیسیا هال موران - همه با تعهد به نوآوری، آزمایش و رویکردهای متعدد متحد شده بود. موران یک بار گفت: «سعی کردهام حرفهام را بر این فرض بنا کنم که هیچکس در میان مردم هرگز نداند در آینده چه کار خواهم کرد.
او موفق شده است. در حالی که سهگانه چابک و بسیار تعاملی او Bandwagon، با Tarus Mateen در باس و Nasheet Waits در درام، از سال 1999 در کنار هم باقی ماندهاند، موران همچنین مجموعهای از پروژههای تاریخی را آغاز کرده است که موسیقی پیانیستهایی مانند Thelonious Monk و Fats Waller را جشن گرفته و دوباره تجسم کرده است.
او همچنین بر رهبر و آهنگساز پیشگام موسیقی جاز، جیمز ریس اروپا، که در طول جنگ جهانی اول گروه تمام سیاه پوستان هنگ «هارلم هلفیترز» را رهبری می کرد، نوری را روشن کرده است، که هم از جنگ وحشیانه جان سالم به در برده و هم به آوردن جاز به اروپا کمک کرده است. موران علاقه مند است که چه کسی و چگونه به یاد بیاورد.
در این ماه، در یک کنسرت انفرادی که باعث بازگشت او به جشنواره جاز گینس کورک برای اولین اجرای ایرلندی خود پس از نزدیک به نه سال می شود، او نگاه «ساخت شکنی» خود را - دیدگاهی که هم تفسیر شخصی و هم ارتباط معاصر را ارتقا می دهد - به یکی از بزرگترین (اگر گاهی اوقات به لحاظ جنایی نادیده گرفته می شود) آهنگسازان موسیقی قرن بیستم، E Dukelling، معطوف کرد.
موران میگوید: «من همیشه به دنبال آن رشتهای از گذشته هستم که هنوز مشهود است و امروز هم به طنیناندازی خود ادامه میدهد. ممکن است اینطور باشد، "اینگونه است که روحیه مردم را بالا می بری." Fats Waller می تواند این کار را انجام دهد. یا ممکن است، "اینگونه است که شما نوعی شجاعت ایجاد می کنید که قبلا هرگز شاهد آن نبوده است." این کاری است که جیمز ریس اروپا و گروهش انجام می دهند. روش موران در مورد نگاه کردن به عقب به عنوان راهی برای حرکت به جلو است.
در سال 2010، در همان سالی که موران به هیئت علمی کنسرواتوار برجسته نیوانگلند در بوستون پیوست، فلوشیپ 500000 دلاری مک آرتور، به اصطلاح کمک هزینه نابغه، به او اعطا شد. در سال 2014 او مدیر هنری موسیقی جاز در مرکز کندی در واشنگتن دی سی شد. موران در طول 11 سال تصدی خود، نقش مهمی در گسترش بنیادی برنامه کنسرتها و رویدادهای مرتبط با جاز ایفا کرد، و از طریق بررسی رابطه جاز، از جمله، اپرا، رقص، تئاتر، هنرهای تجسمی، شعر، هیپ هاپ، کمدی و اسکیت بورد، از رویکردی فرا رشتهای به نقش استفاده کرد.
او همچنین به بازتعریف معنای سازمان به عنوان یک مرکز فرهنگی ملی کمک کرد - برای مثال، در سال 2017، موران در آوردن Q-Tip به مرکز کندی به عنوان اولین مدیر آن برای فرهنگ هیپ هاپ نقش اساسی داشت. او میگوید: «نیازی نبود که مردم همه آن را دوست داشته باشند، اما میخواستم ببینم آیا میتوانم جریان خون مرکز را تغییر دهم و تا آنجا که ممکن است افراد بیشتری را وارد کنم». دستور ما این بود: از هنرمندان حمایت کنیم، اجازه دهیم هنر به مردم نشان دهد، و بگذاریم تحریک کننده باشد و مردم را وادار به پرسش کند.
«مثل اینکه موسی از کوه پایین میآید»: جان کولترین و خلقت A Love Supreme
موران در ژوئن سال گذشته، پس از تحولات سیاسی شدید این سازمان در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ، استعفا داد. او می گوید: «هیچ راهی برای کار در چنین محیطی وجود نداشت. "اما هیچ چیز متوقف نشده است زیرا ساختمان بسته و خالی است. من به کارهایی که در زمان حضورم در مرکز کندی ایجاد شده بود ادامه می دهم. به عنوان هنرمندان ما آن را به حرکت ادامه می دهیم؛ ما و ایده هایمان متحرک هستیم."
تعدادی از نوازندگان جاز هنرهای تجسمی ساخته اند. فهرست نهایی شامل اورنت کلمن، مایلز دیویس، سیسیل مک لورین سالوانت، میلفورد گریوز و سان را خواهد بود. با این حال موران بسیار غیرمعمول است زیرا او موسیقی و هنرهای تجسمی را همزیست و بخشهای جدایی ناپذیر از یک عمل ساخته است. موران علاوه بر همکاری با برخی از برجستهترین هنرمندان معاصر ایالات متحده، از جمله آدریان پایپر، گلن لیگون، کارا واکر، تئاتر گیتس و بهویژه جون جوناس، طراحیها، نقاشیها، مجسمهها و اینستالیشنهایی ساخته است که اغلب با اجرای زنده مرتبط یا تولید شدهاند.
او در بینال ونیز به نمایش گذاشته است و در سال 2019 اولین نمایشگاه موزه انفرادی خود را در ویتنی نیویورک برگزار کرد.
بخشی از این آتش هنری و فکری ناشی از تربیت اوست. موران به عنوان فرزند وسط سه پسر در یک خانواده فرهنگ دوست و طبقه متوسط در هیوستون، تگزاس بزرگ شد. پدرش، اندی، یک بانکدار سرمایه گذاری بود که علاقه زیادی به هنر، عکاسی و موسیقی داشت (او فلوت می نواخت و مجموعه رکوردهای او 10000 نفر بود). مادرش، مری، یک مربی، مربی و کارآفرین بود که یک نانوایی راه اندازی کرد. موران میگوید: «هر دو واقعا دوستداشتنی، دلسوز و حامی بودند.
او همچنین یک بار توضیح داد که "بسیاری از اعتماد به نفس من از پدر و مادرم ناشی می شود؛ آنها واقعا احساس ارزشمندی را در من و برادرانم القا کردند". به نظر شما این بخشی از دلیلی است که موران بلو نوت را ترک کرد و خودش بیرون رفت. نسخههای Yes Records در سرویسهای استریم نیستند و فقط در Bandcamp در دسترس هستند. ارزش گذاری، کنترل و «مالکیت به قانون خود» برای موران بسیار مهم است. او در سن 6 سالگی آموزش پیانو کلاسیک را از طریق روش سوزوکی آغاز کرد، اما او واقعا در 13 سالگی پس از شنیدن صدای پدر و مادرش در نواختن با آواز وحشیانه و معمایی Monk's کشف کرد که واقعا به این ساز علاقه دارد.
نیمه شب دور.
موران جذب ملودی ساده و فریبنده این آهنگ و حس فضا شد. بعدها او همچنین رابطهای بین ریتمهای بینظیر مونک و طبیعت سرکش و هیپهاپ اواخر دهه 1980 که مشتاقانه به آن گوش میداد پیدا کرد.
"اما نکته مهم این بود: او همان ساز من را می نوازد، اما چرا صدای پیانوی من اینطور نیست؟" او می گوید. حسادت میکردم؛ میخواستم سعی کنم یادداشتهای مونک را پیدا کنم و صدای او را جستجو کنم.»
موران در 18 سالگی آگاهانه تصمیم گرفت که به نیویورک برود تا به مدت چهار سال در مدرسه موسیقی منهتن با یک بزرگتر محترم، پیانیست بسیار همه کاره، جکی بایارد، که نوازندگی او در گستره وسیعی از تاریخ جاز بود، تحصیل کند. از طریق دانش و تجربه عمیق پیانیست، موران به پتانسیل پیانو بی حد و حصر فکر کرد. موران اخیرا به JazzTimes گفت: «جاکی بایارد میگوید که همیشه دستان خود را در تاریخ نگه دارید زیرا در آینده شما را آزاد میکند.
این ترکیب و زیباییشناسی از آن زمان تاکنون مشخصههای تعیینکننده موسیقی او بوده است – چیزی بیشتر از آلبوم Jason Moran Plays Duke Ellington، آلبومی که او در اوایل امسال منتشر کرد. این یک ضبط پیانوی انفرادی فوقالعاده جذاب و غافلگیرکننده است که هم به الینگتون، آهنگساز بینظیر احترام میگذارد و هم غیرعادیتر، الینگتون پیانیستی را که اغلب کمارزش میدانند، مورد توجه قرار میدهد. همچنین موفق می شود وفادار و در عین حال بسیار اصیل باشد. موران سابقه طولانی با الینگتون دارد، درست به نواختن آهنگ های او با ساکسیفونیست گرگ آزبی، که در سال 1997 به گروهش پیوست.
او همچنین پیوند عمیقی با سنت طولانی و گسترده سولو-پیانو در جاز دارد. آلبوم انفرادی برجسته او در سال 2002، مدرنیستی، عناصر متفاوتی مانند گام، شومان و صخره سیاره ای شومان و آفریقا بامبااتا را در یک کل منسجم و متقاعد کننده ترکیب کرد.
Cécile McLorin Salvant: "خواهر من، مثل اینکه، شما مجبور نیستید با آن تناسب داشته باشید، بود - شما عجیب و غریب هستید، و اشکالی ندارد که شما عجیب و غریب هستید."
اما او منتظر بود تا این دو را با هم ترکیب کند، زیرا موسیقی الینگتون را "بیش از حد مهم" و سهم او را "بسیار عظیم ... بسیار گسترده، بسیار پیچیده" می دانست. آیا او اکنون آماده است؟
او میگوید: «بله، زیرا در سن 51 سالگی، احساس میکنم نوبت من است که در باغ باشم و به درختان بزرگ رسیدگی کنم. "آیا آنها به کمی هرس نیاز دارند؟ آیا به مقداری آب و مواد مغذی نیاز دارند؟ آیا به آفتاب نیاز دارند؟ یا فقط به کسی نیاز دارند که برای مدتی زیر آنها بنشیند؟"
جیسون موران در روز جمعه، 23 اکتبر، به عنوان بخشی از جشنواره جاز گینس کورک، نقش Triskel Christchurch را بازی میکند. این جشنواره از پنجشنبه 22 اکتبر تا دوشنبه 26 اکتبر ادامه دارد. Jason Moran Plays Duke Ellington و سایر آلبومهای Yes Records به صورت دیجیتالی در Bandcamp و به صورت فیزیکی از طریق yesrecords.bigcartel.com در دسترس هستند.
گفتگو با خود: سه کنسرت انفرادی پیانو دیگر
بیل لورانس
تور شبکه موسیقی (Letterkenny، Dublin، Dún Laoghaire، Naas، Cork، Tralee)، یکشنبه، 18 اکتبر، تا یکشنبه، 25 اکتبر، musicnetwork.ie
پیانیست و نوازنده کیبورد انگلیسی غنایی و سینمایی که بیشتر به عنوان یکی از اعضای اصلی گروه موسیقی فیوژن مدرن محبوب Snarky Puppy شناخته می شود.
کریگ تابورن
ECM2026، سالن کنسرت ملی، دوبلین، پنجشنبه، 29 اکتبر، nch.ie
پیانیست و کیبورد نواز برجسته آمریکایی – در اینجا به صورت انفرادی و دو نفره با پیتر ایوانز نوازنده ترومپت می نوازد – که موسیقی ماجراجویانه اش از بداهه نوازی رایگان و کلاسیک معاصر گرفته تا راک، هیپ هاپ و الکترونیک را شامل می شود.
ویجی ایر
ECM2026، سالن کنسرت ملی، دوبلین، شنبه، 7 نوامبر، nch.ie
پیانیست و آهنگساز آمریکایی تحسین شده (و استاد منصب در هاروارد) که به وضوح جاز را به عنوان چیزی که می تواند شامل موسیقی مجلسی، کلاسیک معاصر، آسیایی، هیپ هاپ، موسیقی فیلم و غیره باشد، دوباره درک می کند.
متن اصلی (انگلیسی)
Jason Moran: ‘I have a lot of gratitude for Cork Jazz Festival. And I still have that wonderful crystal vase’
The American composer won the festival’s rising star award in 2002. He returns this year as one of the defining jazz pianists of his generation