جیمز واتسون پیشنهاد کرد روزالیند فرانکلین مارپیچ دوگانه DNA را از دست داده است. یادداشت های او در غیر این صورت می گویند

جیمز دی واتسون زیست شناس به دلیل همکاری مشترک با ساختار مارپیچ دوگانه DNA مشهور است. با این حال، به نظر می‌رسد که واتسون از مشارکت روزالیند فرانکلین در اکتشاف برنده نوبل، که مورد توجه مورخان و دانشمندان قرار نگرفته است، بسیار کمرنگ بوده است. اما یک مطالعه جدید شواهد غیرمعمولی را ارائه می دهد - که در بین خطوط یادداشت های آزمایشگاهی فرانکلین پنهان شده است.

این مقاله که در مجله تاریخ زیست شناسی منتشر شده است، استدلال می کند که روزالیند فرانکلین اهمیت تصویر خود را به عنوان مدرکی از ساختار مارپیچ DNA نادیده انگاشته است، همانطور که گزارش واتسون از اولین برخوردش با عکس 51 نشان می دهد. طبق این مقاله، عکس 49 قبلی از همان نمونه DNA 51 استفاده می کرد و یادداشت های خود فرانکلین قویا نشان می دهد که او اهمیت آن را تشخیص داده است. همان یادداشت‌ها نشان می‌دهند که 49 برای انتشار کافی نبود، بنابراین فرانکلین دوربین را تنظیم کرد و نسخه بهتری گرفت: عکس 51، که به آشکار شدن ساختار مارپیچ دوگانه DNA کمک کرد.

آلیستر اسپانسل و برایان ساتون، مورخ و کریستالوگراف کالج لندن، مؤسسه کریستالوگراف، کینگ و مؤسسه کریستالوگراف لندن، با پیشنهاد اینکه او به سادگی «آن را نفهمیده»، همکاران و مفسران بعدی «به‌طور بلاغی مهارت و قضاوت او را با توصیف آن به گونه‌ای که گویی طبیعت از طریق تصویر و برای واتسون، اما نه برای فرانکلین صحبت می‌کند، پاک کردند.» به ترتیب در مقاله نوشت.

خاطرات جیمز واتسون، مارپیچ دوگانه، یک دهه پس از مرگ زودرس فرانکلین در سال 1958 منتشر شد. بنابراین، فرانکلین هرگز نتوانست خودش آن را بخواند و به توصیفاتی که برندا مدوکس، زندگی‌نامه‌نویس بعدا در مقاله‌ای در سال 2003 آن را «به‌طور پر زرق و برق‌گرا» در مقاله‌ای به نام Nature (به اعتبار وات کام) نامید، پاسخ داد. در مقدمه و پایان نامه.)

صرف‌نظر از این، زندگی‌نامه این تصور را ایجاد می‌کند که «چیزی شبیه ناشنوایی عمدی از جانب فرانکلین» است که عکس 51 مارپیچ دوگانه را نشان می‌دهد، طبق مقاله جدید منتشر شده. این تعبیر متأسفانه ماندگار شد، همچنین تا حدی به این دلیل که یادداشت‌های آزمایشگاهی فرانکلین در عکس 51 در مقایسه با یادداشت‌های دیگر او کم بود.

با این حال، چیزی که اسپانسل و ساتون استدلال می‌کنند این است که «تصادف مبارکی» نبود که فرانکلین از آنچه در عکس 51 ارائه شده «شکست» استفاده کرد. در عوض، این عکس فقط به دلیل عکس 49 وجود دارد: «تحقیق» یا نسخه کمتر جذاب 51 از لحاظ بصری - اما به اندازه کافی دقیق است که فرانکلین بتواند آن را به عنوان یک مارپیچ تفسیر کند. این تیم نوشت: «این قسمت از یادداشت‌ها [روی عکس 49] فضای بسیار بیشتری را در دفترچه‌های آزمایشگاهی او پر کرد تا بحث در مورد هر الگوی پراش DNA قبلی.

در واقع، یادداشت‌های او روی عکس 51 «به‌شدت» ساده هستند، اما به دلیلی متفاوت از آنچه قبلا تصور می‌شد، یا «تصویر اصلاح‌شده‌ای که پس از این واقعیت برای ثبت نتیجه موفقیت‌آمیز آن آزمایش گرفته شده است».

متأسفانه، ما نمی توانیم با فرانکلین تأیید کنیم که همه اینها در واقع قصد او بوده است. با این حال، کارشناسان خارجی که توسط Science در مورد کار جدید مشورت می‌کردند، عموما به نظر می‌رسیدند که نتایج آن را متقاعد کرده باشند. به عنوان مثال، بتی اسموکویتیس، مورخ علم و سردبیر مجله، گفت که فرانکلین "دقیقا می داند چه چیزی در مقابل او قرار دارد" و آخرین تحلیل "عدالت را اضافه می کند، این چیزی است که اضافه می کند."

السپت گارمن، کریستالوگراف آکسفورد، که درباره آثار فرانکلین نوشته است، همچنین به این نکته اشاره کرد که چگونه فرانکلین یک «کمال‌گرای تجربی» بود، بنابراین انتخاب مجدد نمونه‌ای قابل توجه همان کاری است که اگر نتیجه بزرگی داشتم، انجام می‌دادم. ساتون به Science توضیح داد که یک کریستالوگراف می تواند کریستالوگراف دیگری را درک کند – یعنی دلیل اینکه فرانکلین ظاهرا تمرکز خود را برای مدت کوتاهی از عکس 51 تغییر داده است.

او گفت: «من یک کریستالوگراف هستم، بنابراین عکس‌های غنی از داده‌ها می‌خواهم. "من نمی توانم با عکسی که فقط شش نقطه روی آن باشد کار زیادی انجام دهم."

این زوج در این مقاله افزودند: «با این حال، صرفا برجسته کردن زیرکی فنی فرانکلین، باعث می‌شود که او را با ستایش ضعیف به خاطر مشارکت‌اش در کشف مارپیچ دوگانه محکوم کنیم». تحلیل جدید نشان می‌دهد که چگونه فرانکلین دانشمندی بود که کاملا قادر به طراحی آزمایش‌های پیچیده و رهبری آزمایشگاهی از دانش‌آموزان و کارکنان بود - و نتایج متعاقب را ارائه داد (بله، من فکر می‌کنم نویسندگان ممکن است طرفداران بزرگی باشند). بنابراین، بیایید به جشن گرفتن میراث او ادامه دهیم.