جیک خشایارشا فوسل: چرا من کانکس دریایی ناپلئونی خود را به ایرلند می‌آورم؟

هر چند وقت یکبار، وقتی حال و هوای او را فرا می‌گیرد، جیک خشایارشا فوسل گیتارش را می‌گیرد و در زمان به عقب سفر می‌کند.

خواننده در حالی که نور خورشید به دفتر کارش در خانه اش در دورهام در کارولینای شمالی می رسد، می گوید: «می توانید به آهنگ های فولکلور باستانی که صدها سال قدمت دارند بازگردید، و می توانید مضامینی را در آنجا بیابید که هنوز هم چیزهایی هستند که اکنون درباره آن می خوانیم.

فوسل یک ترانه سرا است، اما او همچنین یک مسافر زمان است، یک موزیکال ایندیانا جونز که آثار فراموش شده را بازیابی می کند و اکتشافات خود را به مخاطبانی معرفی می کند که در غیر این صورت هرگز با آنها روبرو نمی شدند.

او آکادمیک نیست، و اصطلاحاتی مانند «فولکلوریست» را رد می‌کند، اما در طول زندگی حرفه‌ای‌اش به یک دسته تبدیل شده است: خواننده‌ای با دو پا در گذشته و سرش در حال.

او به دنبال آن مأموریت آلبوم جدید و جذاب خود، The Old Beloved Path، مجموعه‌ای از موسیقی محلی است که موسیقی را احیا می‌کند که برای دهه‌ها، اگر نگوییم قرن‌ها خاموش مانده است.

یکی از نمونه‌های بارز Boney است که منشأ خود را به عنوان یک آهنگ کاری دریایی، یک کانکس «کشیدن کوتاه» مرتبط با عصر بادبان دارد، و او آن را به‌عنوان آهنگ بلوز انگشت‌چینی احیا می‌کند - به تنگه‌های وحشتناک از طریق یک مستند جنگ داخلی آمریکایی کن برنز فکر کنید.

این اقدام خارق‌العاده‌ای برای حفظ است، اما همچنین آهنگی است در مورد از دست دادن خانه و در مورد جنگی که همه چیز را در مسیر خود مصرف کرد - حتی ناپلئون در پایان ("بونی قلبش را شکست و مرد / راه در سنت هلنا").

این انسانیت جایی است که فوسل ارتباط حیاتی را پیدا می کند. او می‌گوید این آهنگ‌ها درباره همه موضوعات بزرگ هستند. من متوجه شدم که با بسیاری از آهنگ‌های قدیمی ارتباط برقرار می‌کنم.»

کانکس های دریایی ناپلئونی ایده هیچ کس از سرگرمی های جریان اصلی نیستند، اما مشخص است که مخاطبان مشتاقی برای این نوع موسیقی وجود دارد و منتقدان از احیای صوتی فوسل ناامید شده اند. Pitchfork استعداد خود را برای یافتن "راه‌های مبتکرانه برای کشاندن ابهامات قدیمی به زمان حال مضطرب" اعلام کرده است، در حالی که اسپین از "مهارت او در تنظیم‌های غیرمنتظره زیرکانه" ستایش کرده است و گفته است: "موسیقی قدیمی و عجیب آمریکا هرگز اینقدر مهیج به نظر نمی‌رسید". Fussell این ستایش را سبک می پوشد. او ویژگی دوست‌داشتنی و خوش‌گذرانی کسی را دارد که می‌داند چه زمانی باید عجله کند و چه زمانی سرعتش را کم کند.

او در این ماه که از اقیانوس اطلس برای یک تور کوتاه ایرلندی عبور می کند، کمی از هر دو کار را انجام خواهد داد.

این یک بازگشت به خانه خواهد بود، به یک معنا. ارتباط بین موسیقی سنتی ایرلندی و آمریکایی مدت‌هاست برقرار است، و فوسل نت‌های خود را با هنرمندانی در این سوی اقیانوس مانند Lankum، که پس از نمایشی در Bello Bar در دوبلین به آنها معرفی شد، عوض کرده است.

علاقه او به موسیقی ایرلندی به خواننده مسافر، توماس مک کارتی گسترش می یابد، که از طریق او تصنیف مایکل دلچسب را کشف کرد، درباره مرد جوانی که به جای عشق برای ثروت ازدواج می کند و تصمیم خود را نادیده می گیرد.

فوسل توسط ناتان سالزبورگ، متصدی آرشیو اتنوموزیکولوژیست قرن بیستم، آلن لومکس، با این آهنگ آشنا شد و فورا فهمید که باید برداشت خود را ضبط کند، کاری که در سال 2019 انجام داد. او می‌افزاید که او و مک کارتی هنوز باید با هم تلاقی کنند، اما دوست دارد روزی برای آنها با هم بازی کنند.

من می‌خواهم او را ملاقات کنم. در مقطعی با هم تماس داشتیم، می‌خواستیم با هم یک نمایش اجرا کنیم. این اتفاق نیفتاد. فکر می‌کنم قرار بود [آن را] انجام دهیم و سپس کووید اتفاق افتاد.

"ناتان سالزبورگ ویدئویی از توماس مک کارتی در حال خواندن آن آهنگ برای من فرستاد. فکر می‌کردم این زیباترین چیزی است که تا به حال دیده‌ام. برای مدت طولانی ملودی در سرم می‌چرخد. «موسیقی ایرلندی چنین چیزی است. و من ایرلندی نیستم معمولا این چیزی نیست که بخواهم آنقدر گول بزنم و یک آهنگ ایرلندی را دوباره بسازم. اون یکی که نتونستم ازش خلاص بشم من آن را چند بار در ایرلند بازی کرده‌ام و با استقبال خوبی روبرو شد.»

موسیقی فولکلور سابقه ای طولانی در فعالیت دارد. از زمانی که مککلمور پس از صحبت در مورد غزه از تور اد شیران کنار گذاشته شد، این سوال که آیا سیاست و هنر باید با هم ترکیب شوند یا نه، اهمیت تازه ای پیدا کرده است.

این مصاحبه قبل از آن اتفاق می افتد که نظرات را جلب کند، اما، به طور کلی تر، Fussell برداشت ظریفی از مردم و وابستگی های آن دارد. او قطعا در تاریخ آگاه است.

او می‌گوید: «سنت بزرگی وجود دارد که حداقل تا دهه‌های 1930 و 1940، اگر نه قبل از آن، برمی‌گردد. اولین موج بزرگ از آواز خواندن اعتراضی با افرادی مانند وودی گاتری، پیت سیگر و خوانندگان آلماناک، و آن نوع احیای فولکلور اولیه در دهه 1930 وجود داشت.

سپس در دهه‌های 1950 و 1960 احیای آن احیا شد، بیشتر در نیویورک و بوستون، که البته منجر به باب دیلن، جوآن بائز و آن افراد شد. عمیقا سیاسی

«میراث طولانی آن وجود دارد. همیشه این اطراف بوده است. می بینید که این جا و آنجا با خواننده های مختلف ظاهر می شود. مطمئنا برای مدت طولانی با جناح چپ ارتباط وجود دارد.»

آیا فوسل خود را در آن سنت می بیند؟ من قطعا با آن ارتباط دارم، و در زمان‌های مختلف آهنگ‌هایی خوانده‌ام که از این طریق موضوعی بوده‌اند. احساسات متفاوتی در مورد آن دارم، زیرا لزوما موسیقی را به عنوان یک کاربرد مادی فوری برای مشکلات ژئوپلیتیکی نمی‌دانم.

«برای افرادی که یک کنسرت سودمند بزرگ دارند، وقتی که برای یک هدف پول جمع می‌کنند، باید گفت. این یک روش بسیار مادی برای استفاده از موسیقی یا اجرا است. یا حداقل توجه به یک علت.

من همچنین قدرت زیادی در آهنگ هایی می بینم که می توانند توجه افراد را به خود جلب کنند یا تأثیری دگرگون کننده بر روی فردی در سطح فردی داشته باشند؛ آهنگ های اعتراضی خاصی می توانند این کار را انجام دهند.»

با این حال، او مطمئن نیست که آیا خود موسیقی می تواند همه چیز را تغییر دهد یا خیر. من لزوما زیاد به آن دنیا نمی پردازم، فقط به این دلیل که احساس می کنم بهترین استفاده از زمان من در موسیقی نیست.»

فوسل مشتاقانه منتظر بازگشت به ایرلند است. او بین مردم ایرلند و مردم آمریکای جنوبی قرابت می بیند. او که در جورجیا، نزدیک مرز آلاباما بزرگ شد، از جنوبی بودن خود و فرضیاتی که مردم در مورد نژادپرستی می‌کنند، «آگاهی شدید» داشت.

"به خصوص زمانی که به خارج از منطقه سفر می کردم و مردم اغلب در مورد لهجه من نظر می دادند. من هرگز این را توهین نمی دانستم. گاهی اوقات به نوعی "دیگر" می شود. "اوه، تو لهجه داری." وقتی در واقع همه لهجه دارند."

وقتی به ایرلند می‌آید، کمی جنوب را با خود می‌آورد و آهنگ‌هایی می‌خواند که غرق در گذشته آمریکاست، اما با شور و شوقی که آنها را در اینجا و اکنون قرار می‌دهد، زنده می‌شود.

او می‌گوید: «این همان چیزهای اساسی است - درباره زندگی و مرگ، عشق، روابط، خانواده، از دست دادن. همانطور که او مکث می کند تا لبخند بزند، می توانید صدای توییتر پرنده را از بیرون بشنوید. "این همه چیز است."

The Old Beloved Path در Bandcamp و از طریق Fat Possum Records منتشر می شود. جیک خشایارشا فوسل در پنج‌شنبه، ۸ اکتبر، خیابان قبرس، کورک را بازی می‌کند. Róisín Dubh، گالوی، در روز جمعه، 9 اکتبر؛ و Button Factory، دوبلین، در روز شنبه، 10 اکتبر