جی دی ونس درست می گوید: سیاست خارجی در انتخابات شکست خورد
ماجراجویی شوم ترامپ در ایران به رای دهندگان نشان داد که طرح قدرت آمریکا در خارج هزینه زیادی دارد.
صبح روز بعد از انتخابات، جی دی ونس از طریق توییتی به رئیسجمهور مستقر سرزنش خیرهکنندهای کرد: «دلیل شکست ما جنگ است». به عنوان یک قاعده کلی، سیاست خارجی نتیجه انتخابات ایالات متحده را تعیین نمی کند. این بار متفاوت بود. در اوایل سال 2026، اوضاع برای حزب جمهوری خواه چندان بد به نظر نمی رسید. چهل و یک درصد از آمریکاییها همچنان به پرزیدنت ترامپ نگاه مثبت داشتند و بازارهای شرطبندی به طور محکم پیروزی جمهوریخواهان در سنا را پیشبینی میکردند. اما با شروع جنگ و افزایش قیمت بنزین، محبوبیت ترامپ به پایینترین سطح تاریخی سقوط کرد.
ترامپ از آمریکاییها خواست طوری رای بدهند که انگار خود رئیسجمهور در صندوق رای است - و آنها هم این کار را کردند. در نظرسنجی های پس از انتخابات، تعداد کمی از رای دهندگان سیاست خارجی را به عنوان موضوع اصلی این انتخابات ذکر کردند. در میان مهمترین مسائلی که کشور با آن مواجه است، سیاست خارجی با 39 درصد، دموکراسی با 32 درصد، مهاجرت با 14 درصد و مراقبتهای بهداشتی با 8 درصد، رتبه پنجم را نشان میدهد. اما واضح است که تورم و قیمت های بالای گاز - محرک های مشکلات اقتصادی کشور - پیامد مستقیم جنگ ترامپ در ایران است.
مودیز اخیرا تخمین زده است که این درگیری به طور متوسط 2000 دلار برای خانوارهای آمریکایی هزینه داشته است. این واقعیت برای رای دهندگان فراموش نشد. سه چهارم از آنها گفتند که جنگ ایران عامل اصلی یا حیاتی در انتخاب رأی آنها بوده است. تعدادی دیگر از مسائل کلیدی کمپین از اهمیت کمتری برخوردار بودند. تعرفه ها و جنگ های تجاری بیشترین تأثیر را بر غرب میانه دارد و با این حال دموکرات ها در میشیگان، مینه سوتا و اوهایو عملکرد نسبتا ضعیفی داشتند.
مراکز داده به طور مشابه محبوب نیستند. هنوز، رای دهندگان جوان - جمعیتی که بیشتر به سمت چپ تغییر کردند - کمترین اهمیت را به این موضوع داشتند. به همین ترتیب، به نظر میرسد که تغییر در میان رایدهندگان لاتین تقریبا به طور کامل ناشی از افزایش هزینههای زندگی است و نه - همانطور که برخی از تحلیلگران به سرعت نتیجهگیری کردند - مهاجرت. در یک نظرسنجی در سپتامبر، رأیدهندگان لاتین تبار بر سر اینکه به کدام حزب با مرز اعتماد کنند، اختلاف نظر داشتند. سهم لاتین تبارها که معتقدند دموکرات ها در «مقابله با مهاجرت» بهتر هستند، از سال 2022 به سختی جابه جا شده است.
در همین حال، این جمهوریخواهان جوان و مستقلها بودند که میراث مداخله جویانه رئیس جمهور را رد کردند. از هر 10 رأیدهنده ژنرال Z، هفت نفر برای دموکراتها شرکت کردند، که نسبت به سال 2024 بیش از 30 امتیاز تغییر کرده است. این شورش درونحزبی ماهها طول کشیده است. یک نظرسنجی در آوریل نشان داد که اکثریت قوی محافظهکاران مسنتر قویا از اقدامات رئیسجمهور در ایران حمایت میکنند، در مقایسه با تنها 28 درصد از 18 تا 34 سال. همین امر در مورد اسرائیل نیز صادق است، جایی که 72 درصد از جمهوریخواهان ژنرال Z با حمایت بیقید و شرط ترامپ مخالفند.
حتی خود ترامپ هم نوشته های روی دیوار را دیده است. پرزیدنت ترامپ در آخرین تلاش در روز انتخابات – که با حمله هوایی دیگر به ایران همراه بود – اعلام کرد که کمکهای نظامی به اسرائیل را تا پایان سال متوقف خواهد کرد. صبح بعد از روز انتخابات، معاون رئیسجمهور او گفت که جمهوریخواهان باید حداقل چهار کار را انجام دهند تا رایدهندگان از دست رفته خود را به آغوش بازگردانند: پایان دادن به جنگ، تمرکز بر تورم، اولویت دادن به آمریکا و تغییر روابط ایالات متحده و اسرائیل.
البته، ونس - که به نظر می رسد مایل است با چنین انتقادهای تند، تأیید ترامپ را به خطر بیندازد - در حال حاضر خود را برای دوره بعدی ریاست جمهوری آماده می کند. اما ارزش این را دارد که نتایج اخیر چه معنایی برای آن کمپین خواهد داشت. پس از خیانت ترامپ مبنی بر «بدون جنگ جدید»، بعید است که پایگاه جمهوری خواهان به یک نومحافظهکار یا کسی که به جنگ فاجعهبار ایران آلوده شده است، حکم دیگری بدهد. و تا همین اواخر غیرقابل تصور بود که یک نامزد جمهوری خواه آشکارا خواستار برگرداندن اتحاد جمهوری خواهان با اسرائیل شود.
البته همین امر در مورد چپ نیز صادق است، جایی که غزه به آزمونی برای یک پایگاه حزبی تبدیل شده است که هنوز از رفتار دولت بایدن در قبال اسرائیل خشمگین است. حتی رحم امانوئل، نامزد ریاست جمهوری، که زمانی در نیروهای دفاعی اسرائیل داوطلب شده بود، خواستار توقف فروش تسلیحات به اسرائیل در اوایل سال جاری شده است. اگرچه منتقدان اسرائیلی مانند عبدالالسید از میشیگان یا تروی جکسون از مین همچنان با یک نبرد دشوار با تشکیلات حزب مواجه هستند، ممکن است این موضوع به جای موضوعی، سبک باشد.
در کوتاه مدت، پیشبینی اینکه ترامپ به رد سیاست خارجی او توسط رأیدهندگانش چه واکنشی نشان خواهد داد دشوار است. او ممکن است تلاش کند تا میراث خود را با تلاش برای حل و فصل با ایران و روی آوردن دیرهنگام به اسرائیل نجات دهد. یا، ترامپ، رئیسجمهور لنگ اردک با برنامه داخلی که اکنون در معرض خطر شورشهای داخلی قرار گرفته و با احضاریههای کنگره سرکوب شده است، ممکن است دیدگاه توسعهطلبی توهمآمیز فزایندهای را که کوبا و ایران را در بر میگیرد، دو چندان کند. در درازمدت، نتایج میانمدت، محاسبه دیرهنگام درباره نقش کاهشیافته آمریکا در جهان را تسریع خواهد کرد.
ماجراجویی شوم ترامپ در ایران به رای دهندگان نشان داد که طرح قدرت آمریکا در خارج هزینه زیادی دارد. سیاست خارجی ممکن است برنده انتخابات نباشد — اما مطمئنا می تواند برنده انتخابات باشد. یوهانس لانگ محقق هوش مصنوعی و رهبر جهانی مک کین است که بر سیاست داخلی سیاست خارجی ایالات متحده تمرکز دارد.
متن اصلی (انگلیسی)
JD Vance is right: Foreign policy lost the election
Trump’s ill-fated adventure in Iran has shown voters that American power projection abroad comes at a high cost.