حامیان فلسطینی مانند سالی رونی مانند مخالفان آپارتاید شیطانی می شوند - مری رابینسون

تلاش برای جلوگیری از ابراز حمایت مردم از جمله نویسنده سالی رونی از فلسطینی‌هایی که با نسل‌کشی روبرو هستند توسط مری رابینسون به شیطان‌سازی مخالفان آپارتاید آفریقای جنوبی تشبیه شده است.

رئیس‌جمهور سابق در سخنرانی پیش از رویدادی درباره حقوق بین‌الملل که در موزه ادبیات در سنت استفان گرین دوبلین برگزار شد، گفت که در طول دوران کاری طولانی‌اش «این سخت‌ترین زمان [و] چالش‌ها جدی‌تر از گذشته هستند».

او گفت تصمیم ناشر بریتانیایی فابر مبنی بر عدم فروش کتاب‌های رونی در بریتانیا به دلیل نگرانی از حمایت نویسنده از اقدام فلسطین که می‌تواند او را در معرض خطر قانونی قرار دهد «یک محدودیت و سرکوب بسیار نگران‌کننده» بود.

رابینسون، کمیسر سابق سازمان ملل در امور حقوق بشر، گفت که مناقشه کنونی «به دلیل نیاز به رسیدگی و مبارزه با یهودستیزی بسیار پیچیده شده است، و این مهم است، اما اکنون اعتراضات واقعا مشروع طرف فلسطینی را نیز محدود کرده است».

قبل از این مراسم که فشارها بر قوانین بین‌المللی و پاسخگویی جهانی را بررسی می‌کرد، گفت: «شما باید به مردم اجازه دهید که وقتی می‌بینند نسل‌کشی در حال وقوع است، اتفاقات وحشتناکی در کرانه باختری رخ می‌دهد اعتراض کنند».

رابینسون در یک مأموریت حقیقت یاب اخیر در آنجا، همراه با دیگر اعضای گروه بزرگان، یک گروه جهانی از رهبران که تا دو سال پیش ریاست آن را بر عهده داشت، گفت که از «پرچم‌های اسرائیل که نوعی برتری یهودی را نشان می‌دهد» شوکه شده است.

او به ایرلندی تایمز گفت: «این اکنون یک سیاست رسمی است. شکی نیست که [بنیامین] نتانیاهو کاملا راست افراطی را خریده است. و امیدواریم که اگر تغییری در دولت انجام شود، این همان چیزی است که آواره خواهد شد.»

او گفت که «پیش‌بینی» نتیجه انتخابات عمومی آینده اسرائیل «سخت است»، اما گفت «روشن است که اسرائیل در کل پس از حملات وحشتناک 7 اکتبر به سمت راست حرکت کرده است، شاید قابل درک باشد».

او گفت که یک دولت جدید، "اگر توسط [نتانیاهو] رهبری نشود، احتمالا به طور چشمگیری تغییر نخواهد کرد، اما [این] می تواند رویکرد کلی را تغییر دهد و به نظر من این بهترین چیزی است که می توانیم به آن امیدوار باشیم."

رویداد دوبلین با عنوان قانون چه ارتباطی با آن دارد؟ قدرت، پاسخگویی و آینده حاکمیت بین المللی قانون توسط ایرلند حاکمیت قانون بین المللی با وزارت امور خارجه و تجارت سازماندهی شد.

رابینسون گفت که از حاکمیت حقوق بین‌الملل باید دفاع کرد "زیرا مورد حمله است. در معرض تهدید است، اما همچنین بسیار مقاوم است. و فقط به این دلیل که رهبران کلیدی، که باید بهتر بدانند، از حاکمیت قانون حمایت نکرده‌اند، [آن را] تضعیف نمی‌کند."

او بر تضعیف هنجارهای قبلی توسط رسانه های اجتماعی تأکید کرد که "مردم را به افراط تقسیم می کند و بلندترین صداها می تواند متقاعد کننده باشد. و بلندترین صداها به ما می گویند که به نوعی نخبه گرایی است که از همه قوانین حمایت کنیم، که ما باید آزادی داشته باشیم، هر چه که باشد."

رابینسون گفت: "و این به طرز وحشتناکی احمقانه است، اما به نظر می رسد سعی می کند بر مردم تأثیر بگذارد و مردم در حال حاضر به دلیل پیام های گیج کننده و عمدی مضطرب هستند."

او در سخنرانی خود به حدود 200 نماینده از جمله هیئت بازدید کننده از قضات و مقامات قضایی اوکراین، گفت: «نیروهای سیاسی اقتدارگرا سخت تلاش می کنند تا قوانین بین المللی را تضعیف کنند».

رابینسون گفت: «ما در عصری زندگی می‌کنیم که پوپولیسم در اوج است، ناشی از ترکیبی از ناامنی اقتصادی، کاهش اعتماد به سیاست و نهادها، موجی از اطلاعات نادرست و سخنان نفرت‌انگیز در رسانه‌های اجتماعی و این احساس فراگیر که رهبران به حرف‌های شهروندان عادی گوش نمی‌دهند.

در چنین فضایی، برای صداهای بلند و قدرتمند بسیار آسان است که مفاهیم سطحی جذاب «بازپس گیری کنترل» را مطرح کنند، چه در مورد مهاجرت، تجارت یا حقوق کار و اجتماعی، و تدابیر قانونی و استدلال های متقابل را به عنوان نخبه گرایانه، تکنوکراتیک و در تضاد با خواست مردم رد کنند.

او پیشنهاد کرد که حقوق بین‌الملل «مشکل ارتباطی» دارد و گفت: «بیان این حقیقت که حقوق بین‌الملل مجموعه‌ای انتزاعی از معاهدات مورد بحث وکلا و دیپلمات‌ها نیست، حیاتی است. این ساختار پشت بسیاری از جنبه‌های زندگی روزمره ما است.»

او به تلفن‌ها و سایر دستگاه‌های ارتباطی دیجیتالی که روزانه استفاده می‌شود و این واقعیت که «هواپیما می‌تواند با خیال راحت بر فراز مرزها پرواز کند، یا مواد غذایی و کالاها آزادانه معامله می‌شود و جوانان می‌توانند بین کشورها کار کنند» و همچنین «واکسن‌های تأیید شده و مشترک بین‌المللی و پاسخ هماهنگ به شرایط اضطراری بهداشت جهانی» استناد کرد و گفت که همه اینها «نتیجه توافق‌های حقوقی بین‌المللی» است.

او خاطرنشان کرد که «زمانی که قوانین بین‌المللی نادیده گرفته می‌شود، ما نیز مستقیما آن را از طریق «قیمت‌های بالاتر انرژی و مواد غذایی احساس می‌کنیم، زیرا درگیری‌ها باعث اختلال در عرضه، از اوکراین تا تنگه هرمز می‌شود».

او گفت که اگرچه پیامدهای «تلاش‌های عمدی برای تضعیف حاکمیت قانون بین‌المللی را همه ما احساس می‌کنیم»، اما این عواقب به شدت توسط آسیب‌پذیرترین افراد از جمله «بیوه‌ها و یتیمان خان یونس، قربانیان حملات هوایی و حملات هواپیماهای بدون سرنشین در کیف و بازماندگان وحشتناک‌ترین اشکال خشونت جنسی در خارطوم» احساس می‌شود.

او خاطرنشان کرد که «اگر می‌خواهیم حمایت از حاکمیت قانون بین‌المللی را در سطح ملی بازسازی و تقویت کنیم، باید در نظر داشته باشیم که چقدر خوب عمل می‌کنیم تا برابری و حفاظت را در نزدیکی کشور خود تضمین کنیم».

او گفت که ایرلند شمالی با چالش‌های فزاینده‌ای برای پیشرفت در زمینه حقوق زنان مواجه است، به طوری که «بیش از 31500 مورد خشونت خانگی توسط پلیس در سال منتهی به مارس 2026 ثبت شده است، در حالی که زنان کمک گزارش داده است که 30 زن از سال 2020 به قتل رسیده‌اند.

در زمانی که آژیتاتورهای راست افراطی و ضد مهاجر در اینجا و در سراسر اروپا تلاش می‌کنند تا اوباش و ارعاب خود را به عنوان «حفاظت از زنان ما» معرفی کنند، حتی مهم‌تر این است که مردم، دولت‌ها، نهادهای قانونی، خدمات پلیس و قوه قضاییه تلاش‌های خود را در برابر خشونت‌های مبتنی بر جنسیت افزایش دهند و هیچ خلایی را باقی نگذارند که نمی‌توان از حقوق بشر حمایت کرد. فضای مدنی و کرامت انسانی».