پرش به محتوای اصلی

حاکمیت داده بیش از نگه داشتن داده ها در نزدیکی خانه نیاز دارد

دِ رجیستر۱۴۰۵ آبان ۲۱, پنجشنبه، ساعت ۱۲:۳۶حدود 2 دقیقه مطالعه

پست حمایت شده: دانستن محل زندگی داده های شما تنها بخشی از چالش است. اینکه چه کسی آن را کنترل می‌کند، چه کسی می‌تواند به آن دسترسی داشته باشد و زمانی که همه چیز اشتباه می‌شود چقدر سریع می‌توانید بازیابی کنید، به همان اندازه اهمیت دارد.

نگه داشتن اطلاعات حساس در داخل مرزهای ملی ممکن است شرایط اقامت را برآورده کند. اما آیا این بدان معناست که سازمان شما واقعا تحت کنترل است؟

نه لزوما. داده‌ها می‌توانند به صورت محلی ذخیره شوند در حالی که تابع قوانین حوزه قضایی دیگری هستند، وابسته به ارائه‌دهندگان خدمات خارج از کشور یا در معرض اختلالی خارج از کنترل شما هستند.

برای تیم‌های فناوری اطلاعات سازمانی، نادیده گرفتن این تمایز سخت‌تر می‌شود. تنش‌های ژئوپلیتیکی، مقررات در حال تحول و استفاده فزاینده از هوش مصنوعی، سازمان‌ها را وادار می‌کند تا در عمل به معنای حاکمیت داده‌ها تجدیدنظر کنند. با این حال، تبدیل این نگرانی ها به یک استراتژی قابل اجرا موضوع دیگری است.

و صرف پول بیشتر روی مشکل لزوما آن را حل نمی کند.

در وبینار درخواستی The Register، Data Sovereignty By Design، ناظر تیم فیلیپس با پاتریک اسمیت، مدیر ارشد فناوری EMEA در Everpure، سابقا Pure Storage، در مورد فراتر رفتن از چک لیست های انطباق و اتخاذ رویکرد استراتژیک تر برای کنترل داده ها صحبت می کند.

اسمیت با تکیه بر یافته‌های تحقیقات Everpure، یک گسست عجیب را بررسی می‌کند: سازمان‌ها سرمایه‌گذاری خود را در ابتکارات حاکمیتی افزایش می‌دهند، با این حال بسیاری هنوز فاقد یک استراتژی هماهنگ هستند. برخی از ریسک‌هایی که بیشترین توجه را به خود جلب می‌کنند، لزوما آن‌هایی نیستند که بیشترین سرمایه‌گذاری را دریافت می‌کنند.

این بحث به بررسی این موضوع می‌پردازد که چرا حاکمیت نباید به‌عنوان یک مسئولیت صرفا فناوری اطلاعات تلقی شود. تصمیم گیری در مورد اینکه کدام داده ها نیاز به حفاظت دارند، کدام سرویس ها باید عملیاتی باقی بمانند و چه سطحی از ریسک قابل قبول است نیاز به نظرات رهبران کسب و کار، امنیت، تدارکات و تیم های حقوقی دارد.

همچنین بحث اولویت ها وجود دارد. هر حجم کاری به کنترل‌های مستقل نیاز ندارد، و تلاش برای محافظت از همه چیز به طور یکسان می‌تواند چالش پیچیده‌تر را بسیار سخت‌تر کند.

اسمیت مفهوم «حداقل شرکت قابل دوام» را توضیح می‌دهد، و خدمات حیاتی، برنامه‌ها و داده‌هایی را که یک سازمان برای ادامه فعالیت از طریق اختلال نیاز دارد، شناسایی می‌کند. او همچنین در نظر می‌گیرد که چرا دسترسی به داده‌ها، وابستگی‌های تامین‌کننده و استراتژی‌های خروج بالقوه باید از ابتدا بر تصمیم‌های فناوری تأثیر بگذارد.

برای رهبران فناوری اطلاعات که تلاش می‌کنند حاکمیت را از یک دغدغه انتزاعی اتاق هیئت مدیره به چیزی قابل اجرا تبدیل کنند، این گفتگو سؤالات مفیدی را ارائه می‌کند که می‌توان به سازمان‌هایشان بازگرداند.

زیرا دانستن محل قرارگیری داده های شما یک چیز است. دانستن اینکه آیا می توانید کنترل خود را در زمان تغییر شرایط حفظ کنید یا خیر، چیز دیگری است.

وبینار کامل Data Sovereignty By Design را در صورت تقاضا تماشا کنید

حمایت شده توسط Everpure

خواندن متن کامل در دِ رجیستربه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Data sovereignty takes more than keeping data close to home

SPONSORED POST: Knowing where your data lives is only part of the challenge. Who controls it, who can access it and how quickly you can recover when things go wrong matter just as much.

همه‌ی اخبار فناوری