حاکمیت دیجیتال به اولویت اصلی اروپا تبدیل شده است - در اینجا نحوه کمک منبع باز به هموار کردن راه است

حاکمیت دیجیتال در اروپا از یک نقطه صحبت ساده به یک اولویت استراتژیک تبدیل شده است و نرم افزار منبع باز (OSS) به عنوان راه قاره برای دستیابی به این هدف تلقی می شود. با این حال، هیچ حاکمیتی بدون امنیت وجود ندارد.

در نشست اخیر منبع باز بنیاد لینوکس در اروپا، Madalin Neag و Mirko Boehm بنیاد استدلال کردند که بسیاری از ابتکارات فن‌آوری به ظاهر مجزای اروپا - از NIS2 و DORA گرفته تا قانون مقاومت سایبری (CRA) و دستور کار گسترده‌تر آن برای حاکمیت فناوری، همه در نهایت بر روی حل یک مشکل اقتصادی نرم‌افزاری همگرا می‌شوند.

رقابت جهانی فناوری در حال حاضر توسط دو ابرقدرت - ایالات متحده و چین - رهبری می شود. ایالات متحده دارای ابر مقیاس‌کننده‌ها، انویدیا، اپن‌آی، گوگل، مایکروسافت و سرمایه‌هایی است که به زیرساخت‌های هوش مصنوعی سرازیر می‌شوند. از سوی دیگر، چین دارای اکوسیستم هوش مصنوعی گسترده، جاه طلبی های داخلی تراشه و شرکت هایی مانند علی بابا، تنسنت و دیپ سیک است.

هر دوی آنها در رقابتی برای تراشه، انرژی الکتریکی و ظرفیت مرکز داده هستند، در حالی که به نظر می رسد اروپا بدون اسب در مسابقه کنار گذاشته شده است.

خود کمیسیون اروپا موقعیتی را که در آن قرار دارد تصدیق می کند. پس از سال ها رهبری نظارتی و سرمایه گذاری، ارائه دهندگان غیر اتحادیه اروپا هنوز بیش از 80 درصد از محصولات دیجیتال، خدمات، زیرساخت ها و حتی مالکیت معنوی بلوک را در اختیار دارند.

شرط بندی متن باز اروپا

کمیسیون اروپا بسته حاکمیت تکنولوژیکی جدید خود را در ژوئن 2026 راه اندازی کرد که شامل مواردی مانند قانون تراشه 2.0، قانون توسعه ابر و هوش مصنوعی (CADA)، نقشه راه دیجیتالی شدن و هوش مصنوعی در انرژی، و استراتژی منبع باز جدید اتحادیه اروپا است.

مورد دوم به ویژه مهم است زیرا منبع باز در حال حاضر بیشتر فناوری هایی را که اروپا به آن متکی است، از زیرساخت های ابری گرفته تا خدمات مالی، از سیستم های دولتی تا هوش مصنوعی، قدرت می دهد.

کمیسیون تخمین می زند که حدود 2 میلیارد یورو (2.23 میلیارد دلار) سرمایه گذاری دولتی و خصوصی برای استراتژی منبع باز در طول هفت سال آینده مورد نیاز خواهد بود. این شامل گسترش پشته اینترنت باز به عنوان یک فروشگاه تک مرحله ای برای بلوک های سازنده منبع باز، حمایت از شتاب دهنده های کسب و کار منبع باز، تشویق به استفاده از آن در تدارکات عمومی و برنامه های تحقیق و توسعه (مانند، برای مثال، Horizon Europe) و همکاری با کشورهای عضو از طریق طرح هایی از جمله Digital Commons EDIC است.

در حالی که کلمه "حاکمیت" ممکن است نشان دهنده انزوای تکنولوژیک باشد، به نظر می رسد آنچه اتحادیه اروپا در اینجا در تلاش است انجام دهد دقیقا برعکس است. حاکمیت دیجیتال به این معنی است که مطمئن شوید سازمان‌های اروپایی می‌توانند به جای محصور شدن در باغ‌های دیواری و زیرساخت‌هایی که تحت کنترل شخص دیگری است، فناوری‌هایی را که به آن‌ها وابسته هستند، انتخاب، بازرسی، نگهداری و جایگزین کنند.

و همانطور که هوش مصنوعی به شکل‌دهی و تغییر شکل بازار جهانی فناوری ادامه می‌دهد، این وابستگی هرچه بیشتر افزایش می‌یابد. ساخت و اجرای هوش مصنوعی پیشرفته به حجم عظیمی از محاسبات، انرژی و ظرفیت مرکز داده نیاز دارد، حوزه‌هایی که شرکت‌های آمریکایی و چینی سرمایه‌گذاری زیادی در آن انجام می‌دهند. برای اروپا، خطر این است که نسل بعدی زیرساخت‌های دیجیتالی حیاتی تحت سلطه فناوری خارجی قرار گیرند، قبل از اینکه یک اکوسیستم رقابتی اروپایی فرصت ظهور پیدا کند.

کمیسیون تخمین می زند که اروپا تا سال 2036 به حدود 200 میلیارد یورو (223 میلیارد دلار) برای توسعه ظرفیت مراکز داده، عمدتا از بخش خصوصی، در کنار 100 میلیارد یورو (111 میلیارد دلار) دیگر برای طرح های ابری و هوش مصنوعی، کارخانه های هوش مصنوعی و کارخانه های گیگافکتوری نیاز خواهد داشت. در حالی که اتحادیه اروپا پیش‌بینی می‌کند، انتظار می‌رود مصرف برق ایالات متحده نه تنها در سال جاری، بلکه در سال 2027 نیز به بالاترین حد خود برسد. بدیهی است که هوش مصنوعی و مراکز داده محرک های اصلی خواهند بود، در حالی که رقابت برای محاسبه به یک موضوع استراتژیک در رقابت فناوری ایالات متحده و چین تبدیل می شود.

بنابراین نکته اینجاست که اروپا نمی تواند به سادگی از هیچ یک از طرفین خرج کند و بنابراین منبع باز را راهی جایگزین برای کاهش قرار گرفتن در معرض استراتژیک خود می بیند.

این چه معنایی برای مشاغل دارد

بنابراین، کسب‌وکارها و دولت‌های اروپایی فقط باید نرم‌افزار منبع باز بیشتری دانلود کنند؟ بله، و نه. به این سادگی نیست

یکی از واضح‌ترین پیام‌های ارائه نیگ و بوهم این بود که سازمان‌ها «نمی‌توانند زنجیره تأمین را به صورت غیرفعال ایمن کنند». کسب‌وکارهایی که وابستگی‌ها را دانلود می‌کنند، آن‌ها را در محصولات ادغام می‌کنند، آن‌ها را اسکن می‌کنند و سپس وصله‌های خصوصی را حفظ می‌کنند، در حالی که پروژه‌های بالادستی خود خراب می‌شوند، خطر انباشت بدهی‌های فنی را دارند.

آنچه آنها در عوض به آن نیاز دارند مشارکت فعال است: شناسایی وابستگی های مهم OSS، ایجاد روابط با نگهبانان، کمک به اصلاحات بالادستی و در صورت لزوم، ارائه حمایت مالی بلندمدت.

Neag و Boehm استدلال کردند که کمک های کد پیشنهادی می تواند 3.3 برابر هزینه خود، مشارکت های جامعه 2.5 برابر و کمک های مالی مستقیم 2.3 بار برگردانده شود، بنابراین یک انگیزه تجاری نیز وجود دارد. از سوی دیگر، نگهداری از چنگال های خصوصی به طور متوسط ​​258000 دلار برای هر چرخه انتشار برای سازمان ها هزینه در بر داشت.

به نظر می رسد فشار حاکمیت اتحادیه اروپا برای تغییر نحوه تفکر کسب و کارها در مورد تدارکات و ریسک زنجیره تامین طراحی شده است. کسب‌وکارها باید انتظار تأکید بیشتری بر شفافیت وابستگی، منشأ، مدیریت آسیب‌پذیری، توسعه امن و سلامت پروژه‌های بالادستی داشته باشند (که قبلا در قوانینی مانند CRA دیده می‌شود).

نکته جالب این است که در نهایت ممکن است روش رسمی‌تری برای قضاوت در مورد خود حاکمیت وجود داشته باشد، زیرا سخنرانی اصلی «سطوح تضمین اثربخشی حاکمیت» یا SEAL را ارائه می‌کند که از SEAL-0 (فناوری تحت کنترل احزاب و حوزه‌های قضایی غیر اتحادیه اروپا) تا SEAL-4 (بدون فناوری‌های غیرقابل کنترل و عملیات‌های غیرقابل کنترل اتحادیه اروپا) را شامل می‌شود.

اگر اتحادیه اروپا بخواهد در دنیایی با آشفتگی های ژئوپلیتیکی فزاینده به فعالیت خود ادامه دهد، باید کمتر به فروشندگان و زنجیره های تامین اتکا کند و نرم افزار منبع باز ایمن ممکن است راه پیش رو باشد.