حباب هوش مصنوعی می تواند منتظر بماند، اما برنامه خروج شما نمی تواند
هزینههای زیرساختی از بازده قابل اندازهگیری پیشی میگیرد، با تامینکنندههای مالی برای قضاوت در هنگام بروز مشکل.
فورستر معتقد است که حباب هوش مصنوعی در شرف ترکیدن نیست، اگرچه کسبوکارها باید خود را برای اصلاحاتی آماده کنند که میتواند تامینکنندگان، قراردادها و قیمتهای آنها را به هم بزند.
به گفته تحلیلگران، هزینههای زیرساختی پیش از بازده قابل اندازهگیری افزایش یافته است، اما قدرت مالی شرکتهایی است که بودجه ساخت را تامین میکنند، چیزی که فورستر را از پیشبینی سقوط قریبالوقوع باز میدارد.
برایان هاپکینز، نوظهور فناوری فورستر، گفت: ترس از ترکیدن حباب هوش مصنوعی زودرس است.
"حدود نه دهم پولی که زیرساختهای محاسباتی هوش مصنوعی امروزی ایجاد میکنند، از شرکتهای فناوری سالم و بزرگ است که از جریان نقدی خود پرداخت میکنند. ریسک در چند مکان متمرکز است: تعداد کمی از سازندگان تحت فشار مالی واقعی، و تامین مالی دایرهای با آزمایشگاههای هوش مصنوعی سر و کار دارد."
بهراحتی، Forrester یک مدل حباب هوش مصنوعی برای کمک به رهبران فناوری برای نظارت بر خطرات و آمادهسازی ایجاد کرده است.
آخرین گزارش آن، "ترکیدن حباب هوش مصنوعی قریب الوقوع نیست"، به چیزی اشاره می کند که بسیاری در صنعت فناوری اطلاعات، از جمله The Register، مدتی است که می گویند: اپراتورهای فوق مقیاس سهم بی سابقه ای از درآمد را در مخارج سرمایه ای متعهد می کنند تا زیرساخت های آنلاین بیشتری را برای پشتیبانی از توسعه و استفاده از هوش مصنوعی ارائه دهند.
در عین حال، افزایش بهره وری این افزایش ظرفیت تامین کننده را توجیه نمی کند. فارستر محاسبه میکند که سرمایهگذاریهای زیرساختی حتی در صورتی شکسته میشوند که هوش مصنوعی تولید ناخالص داخلی ایالات متحده را تا سال 2035 به میزان 5 درصد افزایش دهد. تخمینهای منتشر شده نشان میدهد که بهبود بهرهوری میتواند حدود دو درصد از این افزایش را ایجاد کند و تقریبا 1.3 تریلیون دلار از منابع دیگر ارزش حاصل شود.
گزارش اخیر مشاوران مدیریت Bain & Company به نتایج مشابهی رسیده است، که برآورد می کند صنعت هوش مصنوعی باید تا سال 2031 درآمد سالانه 6 تریلیون دلاری ایجاد کند تا تمام زیرساخت های مورد نیاز خود را تامین کند، و این مستلزم استفاده های جدیدی فراتر از صرفا افزایش بهره وری کارکنان است.
فورستر همچنین ادعا میکند که نیروهایی که هوش مصنوعی را فراوان میکنند، بخشهایی از بازار را نیز بیثبات میکنند و میگوید که کاربران سازمانی باید به چگونگی سقوط قیمتها توجه کنند زیرا ارائهدهندگان بزرگی مانند Anthropic هزینههای رمز را در پاسخ به رقابت مدلهای منبع باز کاهش دادند.
اگر تقاضا به دلیل آنلاین شدن ظرفیت جدید ناامید شود، تامین کنندگان می توانند سرمایه گذاری را کاهش دهند، ادغام کنند، قیمت ها را تغییر دهند یا محصولات را متوقف کنند. مشتریان می توانند خود را در حال بازسازی طرح های هوش مصنوعی پیرامون تامین کنندگان و خدماتی که دیگر وجود ندارند، بیابند.
فارستر به کسبوکارها توصیه میکند که ردیابی کنند که آیا پروژههای هوش مصنوعی ارزش قابل اندازهگیری ارائه میدهند و قرار گرفتن در معرض تامینکنندگان آسیبپذیر را محدود میکنند - البته با کمک آن.
شرکتها میتوانند با نگاه کردن به شکاف بین کسبوکار قراردادی تأمینکنندگان و درآمد شناساییشده واقعی، و همچنین نحوه تأمین مالی ساختوسازشان قضاوت کنند. Forrester میگوید اگر یک فروشنده بیشتر به سرمایهگذاری خارجی و پیشپرداختهای مشتری تکیه کند، همانطور که Oracle و CoreWeave دارند، این یک پرچم قرمز برای کاهش وابستگی به آنها است.
شرکتها همچنین باید برنامههای هوش مصنوعی را در مقابل سناریوهایی از قبیل اعلام پایان پشتیبانی توسط فروشنده کلیدی در 12 ماه، و عدم پرداختهای یک تامینکننده مدل هوش مصنوعی به فروشنده محاسباتی خود و کاهش توافقنامههای سطح خدمات برای حجم کاری سازمانی، آزمایش استرس کنند. شرکتها باید از قبل بدانند که کدام موارد از AI استفاده میکنند، چه دادهها و حجم کاری باید منتقل شوند و به چه قیمتی.
اما هاپکینز احتیاط بیشتری را به صدا درآورد: «مازاد عرضه به خودی خود تصمیمگیری نمیکند که اصلاح شود یا خیر. تقاضا خواهد بود و این بزرگترین ناشناخته است، زیرا به شرکتها بستگی دارد که ارزش پایداری در هوش مصنوعی فراتر از دستاوردهای ساده بهرهوری پیدا کنند.
او اصرار دارد که سازمان ها نباید عقب نشینی کنند. آنها باید به سرمایه گذاری در جایی ادامه دهند که هوش مصنوعی ارزشی را ارائه می دهد که می تواند نشان داده شود، سلامت مالی شرکت های سازنده محاسبات هوش مصنوعی را از نزدیک زیر نظر داشته باشند و برای اصلاحات آماده باشند.
اخیرا صندوق بینالمللی پول زنگ خطر را به صدا درآورد که بازارهای مالی به طور فزایندهای در معرض اصلاحات مبتنی بر هوش مصنوعی قرار دارند که میتواند به اختلالات اقتصادی گسترده منجر شود.
در اوایل سال جاری، بانک تسویه بینالمللی همچنین نگرانیهایی را مبنی بر اینکه وضعیت فعلی صنعت هوش مصنوعی دارای نشانههای حبابهای اقتصادی تاریخی است و خطری برای ثبات اقتصاد جهانی است، مطرح کرد. ®
متن اصلی (انگلیسی)
The AI bubble can wait, but your exit plan can't
Infrastructure spending outruns measurable returns, with supplier finances key to judging when trouble arrives