حبس دسته جمعی اخراج شدگان آمریکایی در السالوادور

حرکتی در نزدیکی ترمینال ورودی فرودگاه سن سالوادور، چشم دوخت به دری که اخراج‌شدگان از ایالات متحده آزاد می‌شوند. او در یک روز سخت در ماه مه آنجا بود تا پسرش را که در تگزاس بازداشت و اخراج شده بود، بردارد. تصمیم گرفت او را به خانه می برد و برایش شام درست می کرد. آنها می فهمیدند که بعدا چه کاری انجام دهند.

اما وقتی گروهی از مردان با لباس‌های گرمکن ICE که بند کفش‌هایشان را از روی کفش‌هایشان برداشته بودند، بیرون رفتند، پسرش در میان آنها نبود. او به یک افسر پلیس نزدیک شد و نام او را در تبلت جستجو کرد. او به او گفت: او را به زندان می برند.

آنا که با من صحبت کرد به شرطی که از نام واقعی او یا نام پسرش استفاده نکنم، گیج شده بود. پسر 25 ساله او نه در ایالات متحده و نه در السالوادور با اتهاماتی روبرو نشد. آنا نام ایستگاه پلیسی را که پسرش در آن برده شده بود، گرفت. از آنجا به او گفته شد که او به یک زندان فوق امنیتی منتقل خواهد شد که در السالوادور به دلیل تعداد زندانیانی که در بازداشت مرده اند بدنام شده است. او با سرعت به سمت ایستگاه رفت و از یک افسر التماس کرد که اجازه دهد داخل شود. افسر گفت: «می‌توانید پنج دقیقه با او باشید، اما سعی کنید خودتان را کنترل کنید.»

افسر با پسرش که پیراهن سفید و دستبند به تن داشت برگشت. آنا فکر کرد او خوش تیپ به نظر می رسید. او به مدت چهار سال در ایالات متحده زندگی می کرد و طبق درخواست پناهندگی خود، پس از حمله فیزیکی باندها و افسران پلیس از السالوادور گریخت. آنا در حالی که او را در آغوش می گرفت شروع به گریه کرد. او قول داد که غذا را به زندان برساند.

در حالی که افسر او را همراهی می کرد، گفت: "این برای همیشه نخواهد بود." از آن زمان او را ندیده و از او چیزی نشنیده است.

یک سال و نیم پیش، کیلمار آبروگو گارسیا، یک مرد 31 ساله اهل السالوادور، به السالوادور تبعید شد و در یک زندان فوق‌العاده امنیتی معروف به CECOT بازداشت شد. اخراج آبروگو، که نقض دستورات قانونی بود، واکنش عمومی و مداخله قاضی فدرال را برانگیخت. او در نهایت به ایالات متحده بازگردانده شد. اما از آنجایی که توجه عمومی به جاهای دیگر معطوف شده است، السالوادور به زندانی کردن اخراج‌شدگانی که از ایالات متحده فرستاده شده‌اند، از جمله بسیاری از آنها که به هیچ جرمی متهم نشده‌اند، ادامه داده است.

آنها در سیاهچاله یک سیستم اصلاحی کشور ناپدید شده اند، جایی که وکلا نمی توانند آنها را پیدا کنند. با وجود اینکه ایالات متحده از این بازداشت های غیرقانونی آگاه است، تعداد افرادی را که به السالوادور می فرستد به طرز چشمگیری افزایش داده است. در بیشتر روزها، ایالات متحده اخراج شدگان را به فرودگاه سن سالوادور پرواز می دهد - پس از آن تعدادی ناپدید می شوند.

یک نفر با اطلاع از پروازهای اخراج در السالوادور به من گفت که از هر پرواز 120 مسافری حدود چهار نفر زندانی می شوند. برخی از اخراج‌شدگان گفتند که افراد بیشتری در پروازهایشان بازداشت شده‌اند. ایالات متحده تعداد اخراج های خود به السالوادور را در نیمه اول سال جاری تقریبا دو برابر کرده است. به گفته وزارت مهاجرت السالوادور، از ژانویه تا ژوئن، 9829 تبعیدی حداقل با 83 پرواز وارد شده اند. میزان بازداشت مداوم اخراج شدگان قبلا گزارش نشده است.

[ بخوانید: چگونه دولت ترامپ به کیلمار آبروگو گارسیا ضربه زد]

هنگامی که پروازهای اخراج به زمین می نشینند، مقامات سالوادور سوار هواپیماها می شوند و تعداد انگشت شماری از اسامی را از فهرست می خوانند. این افراد با دستبند از هواپیما اسکورت می شوند و به خودروهای پلیس در حال انتظار منتقل می شوند. در آسفالت فرودگاه با پیاده شدن مسافران، مقامات امنیتی دیگر اخراج‌شدگانی را که به نظر می‌رسید شبیه اعضای باند هستند کنار می‌کشند.

اخراج شدگان زندانی در بازداشتگاه سالوادور باقی می مانند و نمی توانند با وکیل یا خانواده خود صحبت کنند و معمولا بدون اینکه به آنها گفته شود متهم به ارتکاب کدام جنایات هستند. بسیاری از اخراجی های بازداشت شده به CECOT فرستاده شده اند. برخی دیگر به زندان های دیگر در سراسر کشور منتقل می شوند. دولت برای اعضای خانواده‌ها تأیید نمی‌کند که افراد در کجا بازداشت شده‌اند یا حتی هنوز زنده هستند. به گفته کریستوسال، یک سازمان حقوق بشر در سالوادور، حداقل پنج تبعیدی از ایالات متحده در بازداشت جان خود را از دست داده اند.

به گفته این گروه، در سه مورد از این موارد، اجساد نشانه هایی از خشونت یا شکنجه را نشان دادند.

دولت ترامپ مدعی است که هیچ مسئولیتی در قبال آنچه پس از فرستادن اخراج کنندگان به السالوادور روی می دهد ندارد. سخنگوی ICE در بیانیه‌ای در پاسخ به سوالی درباره بازداشت شدن اخراج‌شدگان به من نوشت: «هنگامی که یک بیگانه از ایالات متحده خارج شود، آن بیگانه دیگر در بازداشت ICE یا تحت نظارت ICE نیست.

در سه ماه گذشته، آنا به طور مکرر به زندان رفته است، جایی که او معتقد است پسرش در بازداشت است تا بسته‌های مراقبتی از صابون، غذا و لباس را بگذارد. افسران آن بسته ها را می گیرند اما هیچ اطلاعاتی درباره وضعیت حقوقی پسرش ارائه نمی دهند. او از دادگستری کشور درخواست کرد و سند امضا شده ای دریافت کرد که می گوید پسرش «سابقه جنایی ندارد». (جستجوی من در سوابق عمومی نیز نتوانست سابقه اتهامات در ایالات متحده را فاش کند.) به او یک مدافع عمومی اختصاص داده شده است که نتوانسته با او ملاقات کند.

وکیل دادگستری به آنا گفت که پسرش به "ارتباط غیرقانونی" متهم شده است - اتهام عمومی که علیه زندانیانی که به عنوان بخشی از سرکوب دولت با باندها بازداشت شده اند، مطرح شده است. حداکثر 60 سال حبس دارد.

آنا به من گفت: "نمی دانم که آیا او را دوباره خواهم دید یا نه."

در سال 2022، نایب بوکله، رئیس‌جمهور السالوادور، «وضعیت استثنایی» را اعلام کرد که به دولتش اجازه می‌دهد تعداد زیادی از اعضای مظنون باند را جمع‌آوری کند و بدون اتهام آنها را زندانی کند. در ابتدا قرار بود 30 روز طول بکشد، اما برای بیش از چهار سال تمدید شده است. در آن زمان، دولت بوکله بیش از 90000 بازداشت کرده است که حدود 2 درصد از جمعیت بزرگسال کشور را تشکیل می دهد.

برخی از این افراد - تقریبا همه پسران و مردان - بخشی از محاکمه های دسته جمعی بوده اند که در آن صدها زندانی به طور همزمان از طریق ویدئو کنفرانس محکوم می شوند، بدون اینکه مدرکی در دسترس عموم ارائه شود. برخی از زندانیان تا 12 سال سن دارند.

این سرکوب منجر به کاهش قابل توجهی در نرخ قتل در این کشور شده و بوکله را نه تنها در بخش‌هایی از السالوادور بلکه در بسیاری از آمریکای لاتین به چهره‌ای محبوب تبدیل کرده است. همچنین او را به متحد نزدیک دولت ترامپ تبدیل کرده است که بوکله را بخش مهمی از تغییر به راست در سراسر منطقه می داند. اما بزرگترین هدیه بوکله به دونالد ترامپ پیشنهاد او در سال 2025 برای پذیرش مجرمان تبعید شده از ایالات متحده و حبس آنها در زندان های کشورش در ازای دریافت مبلغی بود. (ایالات متحده آمریکا

به السالوادور نزدیک به 5 میلیون دلار پرداخت کرد.) بوکل آن را فرصتی برای ایالات متحده خواند تا "بخشی از سیستم زندان خود را برون سپاری کند." مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا گفت که این معامله "یک عمل دوستی خارق العاده" است.

اولین پروازهای اخراج شدگان ونزوئلا در مارس سال گذشته در سان سالوادور فرود آمدند. در آن ماه، کریستی نوم، وزیر امنیت داخلی آن زمان، از CECOT بازدید کرد و در ویدئویی در حالی که در مقابل سلول زندانی پر از زندانیان ساکت و بدون پیراهن ایستاده بود، گفت: "اگر شما به طور غیرقانونی به کشور ما بیایید، این یکی از عواقبی است که ممکن است با آن روبرو شوید."

بوکله به ظلم و ستم زندانیان در بازداشتگاه‌های خود می‌بالید و عکس‌ها و فیلم‌هایی از راهپیمایی زندانیان با سرهای تراشیده منتشر می‌کرد. اما به سرعت مشخص شد که بسیاری از تبعید شدگانی که ایالات متحده به السالوادور می فرستاد، از جمله آبرو گارسیا، جنایتکاران سرسخت نبودند. ایالات متحده در آوریل گذشته اخراج غیرسالوادورها به السالوادور را متوقف کرد. دیگر نیازی نیست؛ اکنون اخراج شدگان را به حدود 30 مقصد "کشور ثالث" دیگر می فرستد که بسیاری از آنها بسیار دورتر از جمله لیبریا و سودان جنوبی هستند.

در کنگره و در میان سازمان‌های غیردولتی، تمرکز از نقض حقوق بشر در زندان‌های سالوادور دور شده است.

[ بخوانید: ایالت استثنایی زندان السالوادور ]

اما السالوادور هرگز از زندانی کردن اخراج شدگان دست برنداشت و اکنون در حال بازداشت اتباع خود است. من با نه خانواده صحبت کردم که بستگانشان از مارس 2025 اخراج شده اند و همچنان در بازداشت به سر می برند. برخی تنها زمانی از محل اختفای عزیزشان مطلع شدند که در پس‌زمینه ویدیوها و عکس‌های دولت سالوادور دیده شدند. دو شهروند آمریکایی که از کشور محل تولد خود دیدن کرده‌اند نیز درگیر سرکوب‌ها شده‌اند، برخی از آنها ظاهرا به دلیل داشتن خالکوبی‌هایی که توسط مقامات سالوادور مشکوک تلقی می‌شد، بازداشت شده‌اند.

در ژانویه، یک مرد سالوادورایی از ایالات متحده اخراج شد، حتی پس از آن که یک قاضی بر اساس کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه شکنجه دستور داد تا اخراج او متوقف شود، موردی که بی شباهت به پرونده آبروگو گارسیا نیست. او پس از ورود به السالوادور بازداشت شد. وکیل او در یک پرونده قضایی در ماه ژوئیه نوشت: «مقامات السالوادور درخواست‌کننده را بین زندان‌ها منتقل کرده‌اند و به خانواده‌اش اطلاعاتی در مورد مکان فعلی، وضعیت یا زنده بودنش ارائه نشده است».

گوستاوو ویلاتورو، وزیر دادگستری و امنیت عمومی السالوادور، تصاویر تعدادی از اخراج‌شدگان را که به گفته او اعضای باندی هستند و باید بازداشت شوند، منتشر کرده است. ویلاتورو در ماه می در X نوشت: «در السالوادور، اعضای باند اخراج شده به خیابان ها برنمی گردند: اینجا آنها تروریست هستند و مستقیما به زندان می روند تا پاسخگوی اقدامات خود در پرونده جنایی علیه MS13 بین المللی باشند. ماه گذشته، مسافری در فرودگاه سن سالوادور ویدئویی را در TikTok منتشر کرد که نشان می‌داد پلیس اخراج‌شدگان را با دستبند از روی آسفالت اسکورت می‌کند.

اروین جووانی کوئینتانیلا گارسیا در مارس 2025 از تگزاس اخراج شد. اما دولت سالوادور برای خانواده او تأیید نکرد که او به کجا فرستاده شده است یا اصلا در این کشور است یا خیر. او به جرمی در ایالات متحده یا السالوادور محکوم نشده بود. لوئیس کوینتانیلا، برادر اروین، به من گفت: «انگار ناپدید شده بود.

ماه‌ها بعد، لوئیس برادرش را در دو فریم ویدئویی که در زندانی در سالوادور ضبط شده بود، دید که در حال خوردن ناهار و ایستادن در یک کارگاه زندان است. او یک پیراهن آستین بلند سفید و یک کلاه بیسبال زرد به تن داشت. خانواده یک وکیل اهل سالوادور استخدام کردند تا بفهمند که آیا اروین با اتهامی مواجه است یا خیر. اما دفتر دادستان کل سالوادور به او پاسخی نداد.

سپس وکیل با دادگاه بین‌آمریکایی حقوق بشر، یک نهاد قضایی که به دنبال حل و فصل اختلافات در سرتاسر قاره آمریکا است، تماس گرفت و این دادگاه نامه‌ای رسمی به دولت السالوادور نوشت و خواستار اطلاعاتی درباره پرونده کوئینتانیلا شد. این سازمان نامه های مشابهی را به نمایندگی از پنج زندانی تبعید شده دیگر نوشت.

در هر مورد، دولت سالوادور به شکلی رمزآلود پاسخ داد که اخراج شدگان به عنوان بخشی از "همکاری و همکاری حاکمیتی" بین ایالات متحده و السالوادور نگهداری می شوند و السالوادور فقط به عنوان یک "ایالت گیرنده" عمل می کند در حالی که ایالات متحده "صلاحیت کیفری" را بر این پرونده ها حفظ می کند. نه ایالات متحده و نه السالوادور توضیح نداده اند که این به چه معناست. مادر کوئینتانیلا که در زمان اخراج اروین در ایالات متحده زندگی می کرد از ناامیدی به السالوادور بازگشت تا او را جستجو کند.

او اکنون بسته های مراقبتی خود را ماهی یک بار در زندانی که معتقد است در آنجا نگهداری می شود، می اندازد. برادر ایروین گفت: «اما ما مطمئن نیستیم که او آنجاست. "آنها چیزی به ما نمی گویند."

اس آره بیشاپ، استاد کالج باروخ، به عنوان یک شاهد متخصص در جلسات رسیدگی به پناهندگی مردم سالوادور خدمت می کند. از زمان شروع وضعیت استثنایی در سال 2022، او با اعضای خانواده 30 مرد سالوادورایی که پس از اخراج بازداشت شده اند، مصاحبه کرده است. فقط یک مورد آزاد شده است. در یک مورد اخیر، او به یک قاضی مهاجرت ایالات متحده گفت که بر اساس سوابق جنایی، خالکوبی و سابقه تعامل یک مرد با MS-13، "به احتمال زیاد" در صورت بازگرداندن او توسط پلیس سالوادور زندانی می شود. قاضی این پرونده را رد کرد و این مرد تابستان گذشته اخراج شد.

بیشاپ چند روز بعد با خانواده مرد صحبت کرد. همانطور که او پیش بینی کرده بود، این مرد به محض ورود به زندان افتاده بود.

اگرچه دانستن معیارهای دقیقی که مقامات امنیتی سالوادور برای تعیین اینکه کدام اخراج‌شدگان را باید بازداشت کنند، دشوار است، به نظر می‌رسد حداقل بخشی از این اطلاعات از ایالات متحده می‌آید. در سال 2014، دو کشور یادداشت همکاری امضا کردند که به ایالات متحده اجازه می دهد تا سابقه جنایی اخراج شدگان را به اشتراک بگذارد.

در آن زمان، ICE گفت که قرار بود به السالوادور کمک کند تا مجرمان بازگردانده شده را برای مقاصد داخلی طبقه بندی و نظارت کند. اما در زمان بوکله، از اطلاعات برای توجیه بازداشت اخراج‌شدگان استفاده می‌شود، حتی اگر حکم بازداشت معوقی نداشته باشند.

[ بخوانید: آنچه ونزوئلایی های تبعید شده در السالوادور از سر گذرانده اند]

هنگامی که بوکله متهم به زندانی کردن افراد بیگناه یا تجاوز در سرکوب خود شد، به دستاوردهای امنیتی کشور اشاره کرد. او سال گذشته گفت: "برایم مهم نیست که مرا دیکتاتور خطاب کنند. ترجیح می دهم دیکتاتور خوانده شوم تا اینکه ببینم مردم سالوادور در خیابان ها کشته می شوند."

خانواده های اخراجی های زندانی برای یافتن عزیزان خود به عبور از کشور ادامه می دهند. برخی گروهی در واتس اپ به نام «خانواده ها در جستجوی عدالت» تشکیل داده اند که در آن اطلاعاتی در مورد پرونده یا محل نگهداری فرزندان خود تبادل می کنند. اما به ندرت اطلاعات جدیدی وجود دارد. بنابراین در عوض، خانواده‌ها خشم خود را تخلیه می‌کنند و به قدرتی بالاتر متوسل می‌شوند.

یکی از مادران اوایل این ماه نوشت: «آنها تاوان هر فرد بی گناهی را که از دست آنها رنج می برد، پرداخت خواهند کرد.

دیگری پاسخ داد: "من برای معجزه ای از خدا دعا می کنم."