حتی بهترین سیستم وای فای مش را می توان به راحتی با یک کابل ساده بهبود بخشید

اگر می خواهید سیستم مش شما سرعت بیشتری ارائه دهد، این ارتقاء روتر را امتحان کنید.

هنگامی که به مش وای فای تبدیل شدید، بازگشت به عقب دشوار است. روترهای مستقل می توانند کار را انجام دهند و ممکن است در برخی شرایط برتر باشند، یعنی اگر می خواهید تمام لوازم جانبی خانه هوشمند خود را به باند کندتر اما گسترده 2.4 گیگاهرتز منتقل کنید. با این حال، یک سیستم مش مناطق مرده را حذف می کند و سرعت را ثابت نگه می دارد، که اغلب به صورت روزانه اهمیت بیشتری دارد. اگر تلفن یا لپ تاپ شما نتواند سیگنال مناسبی را در زیرزمین دریافت کند، یک خانه هوشمند پیشرفته اهمیت چندانی ندارد.

برای استفاده حداکثری از فناوری مش، باید اصول خاصی را یاد بگیرید. مهمترین آنها قرار دادن روتر است – شما می خواهید بدون کاهش تصادفی سرعت کارها یا شکستن کامل مش، پوشش را به حداکثر برسانید. اگر یک روتر را در کمد یا پشت برخی از سیگنال های مانع دیگر پنهان کنید، عملکرد را خراب می کنید.

بهترین تجربه مش ممکن نیاز به یکپارچه سازی اترنت دارد. درک دلیل آن آسان است، اگرچه عملی بودن یا نبودن آن در خانه شما ممکن است مسئله دیگری باشد. اکثر مردم، قابل درک، باید حداکثر عملکرد را قربانی کنند.

همه سیستم های مش به چیزی نیاز دارند که اتصال بک هال نامیده می شود. این خط لوله ای است که داده ها را بین روترها به جای مستقیم به دستگاه های شما به هم می ریزد. برای راه اندازی نیازی به انجام هیچ کاری ندارید – به طور پیش فرض، محصولات مش به طور خودکار یک backhaul بی سیم ایجاد می کنند.

چند مشکل بالقوه در این مورد وجود دارد، اولین مورد پژواک چیزی است که در یک روتر مستقل با آن سر و کار دارید: کاهش سرعت در مسافت. همانطور که سیگنال کاهش می یابد، نرخ بیت نیز کاهش می یابد. شکاف بین روترها می تواند کارایی را تا صدها مگابیت کاهش دهد و دستگاه هایی که به یک مش متصل می شوند به طور خودکار توسط پهنای باند نزدیکترین گره محدود می شوند. نتایج هنوز باید بهتر از نتایج یک روتر مستقل باشد، اما کمتر از حد مطلوب باقی می مانند.

بدتر از آن، برخی از سیستم‌های توری ارزان‌تر، بک‌هال‌های بی‌سیم خود را با همان باندهایی که دستگاه‌های شما به آن‌ها تکیه می‌کنند، ادغام می‌کنند، و هر دو نیمه از معادله را مجبور می‌کنند دچار مشکل شوند. به همین دلیل است که هرگز نباید یک محصول مش دو باند بخرید. به عنوان مرجع، هر چیزی که دارای پیوند بک هال اختصاصی باشد حداقل سه باند خواهد بود و برخی از گزینه های پیشرفته تر چهار باند هستند.

جابجایی به backhaul اترنت یک راه حل فوری برای هر دوی این نگرانی ها است. ناگهان دو بانده بودن یک محصول مهم نیست. و در فواصل یک خانه متوسط، اترنت سرعت قابل توجهی را برای شما از دست نخواهد داد. اگر از کابل Cat 6 استفاده می کنید، احتمالا حداقل 1 گیگابیت در ثانیه، اگر نه بیشتر، ارائه می دهد. دستگاه‌های وای‌فای احتمالا تنها بخشی از این پهنای باند را خواهند دید، اما حداقل قبل از اتصال به زانو در نمی‌آیند.

سپس مسئله سازگاری مطرح می شود. هر روتر باید حداقل یک پورت اترنت رایگان داشته باشد. در حالی که این نسبتا رایج است، ممکن است بخواهید برخی از این پورت ها را به سخت افزارهای دیگر، مانند لپ تاپ یا هاب خانه هوشمند اختصاص دهید. یک سوئیچ اترنت یک راه حل آشکار است، هرچند، یک بار دیگر، هزینه سرمایه گذاری را افزایش می دهد.

همچنین باید بررسی کنید که هر پورت به اندازه کافی سریع است. یک پورت 100 مگابیت در ثانیه بسیار کند است و حتی اگر یک سیستم Wi-Fi 7 با یک بک‌هول اختصاصی بی‌سیم داشته باشید، حتی 1 گیگابیت بر ثانیه هم می‌تواند بسیار ضعیف باشد، زیرا اتصال دستگاه‌های Wi-Fi ممکن است بتواند به سرعت چند گیگ دست یابد. همیشه ترجیح داده می شود که از اترنت 2.5 یا 10 گیگابیت در ثانیه در صورت در دسترس بودن استفاده کنید - اما ممکن است اینطور نباشد.