حذف مرگ و میر ناشی از رانندگی

هر ساله تصادفات ترافیکی جان بیش از یک میلیون نفر را می گیرد و علت اصلی مرگ کودکان و بزرگسالان است. در ایالات متحده، روزانه 100 نفر جان خود را از دست می دهند، در بسیاری از موارد نه در بزرگراه ها، بلکه در خیابان های روستایی و محلی. لیا شاهوم، بنیانگذار و مدیر شبکه Vision Zero، یک سازمان غیرانتفاعی که بر کاهش مرگ و میر خیابان ها متمرکز است، می گوید: «مرگ های ناشی از ترافیک یکی از دلایل اصلی مرگ و میر قابل پیشگیری است، اما ما با آن رفتار می کنیم که انگار اجتناب ناپذیر است.

نقاط چسبنده

دلایل تصادف می تواند گل آلود باشد. رانندگان اشتباهاتی مانند سرعت غیرمجاز یا حواس پرتی مرتکب می شوند، اما زیرساخت ها نیز آنها را خراب می کند: شاید آنها در جاده ای بوده اند که برای سرعت و نه ایمنی ساخته شده است، در یک وسیله نقلیه پر از صفحه نمایش، یا در تقاطعی که عابران پیاده، دوچرخه سواران و سایر خودروها قابل مشاهده نیستند.

فرصت‌های ارزان و ثابت شده برای کاهش ترافیک بسیار زیاد است - از استفاده از کاشت‌ها برای سفت‌کردن تقاطع‌ها تا کاهش محدودیت‌های سرعت - اما محدودیت‌های دولتی و تشریفات اداری می‌توانند سرعت‌گیر باشند. لورا سندت از مرکز تحقیقات ایمنی بزرگراه دانشگاه کارولینای شمالی می گوید: «قطعات متحرک بسیار زیادی وجود دارد. از طرف دیگر، این نشان می دهد که ما فرصت های زیادی برای پیشگیری از آسیب دیدگی داریم.

پیشرفت

تعداد کل مرگ و میرهای ناشی از ترافیک در قرن گذشته افزایش یافته است. و اگرچه نرخ ایالات متحده از اوج 30.8 مرگ به ازای هر 100000 نفر در دهه 1930 کاهش یافته است، دهه گذشته شاهد یک جهش نگران کننده در حوادث مرگبار عابر پیاده بوده است. شاهوم می گوید که در همان زمان، جوامع در حال بیدار شدن از نقش اساسی سیاست ایمنی ترافیک هستند.

یکی از داستان‌های موفقیت آمیز، هوبوکن، نیوجرسی است که از سال 2017 تاکنون تلفات ترافیکی نداشته است. این به دلیل ترکیبی از تلاش‌هایی مانند افزایش سرمایه‌گذاری در حمل‌ونقل عمومی، ارتقای قابلیت پیاده‌روی با گسترش حاشیه‌ها و استفاده از دوربین‌ها برای شناسایی تقاطع‌های مستعد تصادف است که نیاز به طراحی مجدد دارند. اما حتی در آنجا، موانع باقی می ماند. برای مثال، اگر ثابت نشده باشد که یک تقاطع کشنده است، بحث در مورد حذف فضاهای پارکینگ برای تعریض حاشیه ها می تواند یک نبرد سخت باشد.

گرگ فرانسیس، مدیر موقت حمل و نقل و پارکینگ شهر می گوید: «شما به نوعی از طریق این پیشرفت ها بیمه می فروشید، و این همیشه آسان نیست.

همچنین هیچ گلوله نقره ای وجود ندارد که در همه جا کار کند. هوبوکن که مستقیما در آن سوی رودخانه از شهر نیویورک واقع شده است، شهری بسیار ترانزیت محور با کمتر از 60000 نفر است. موفقیت در آنجا ممکن است به نقاط داغ مرگ و میر ترافیکی مانند ممفیس یا دالاس تبدیل نشود. اما غیرممکن نیست. ادمونتون، آلبرتا را در نظر بگیرید، یک شهر وسیع و ماشین محور کانادا با حدود یک میلیون نفر جمعیت: بین سال های 2015 تا 2020، با تنظیم محدودیت های سرعت و بهبود سیگنال ها در عابر پیاده، تلفات ناشی از ترافیک را تا 63 درصد و صدمات جدی را تا 40 درصد کاهش داد.

متر پیشرفت ………… 6

ما می دانیم که چگونه تقاطع ها را تغییر دهیم و علائم راهنمایی و رانندگی را تنظیم کنیم. دریافت بودجه و اراده برای اجرای این تغییرات چراغ قرمز بزرگ است.