حذف موش‌ها و احیای گیاهان بومی می‌تواند به مرجان‌ها کمک کند تا در برابر بالا آمدن دریاها مقاومت کنند
یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که حفاظت از پرندگان دریایی و احیای پوشش گیاهی طبیعی می‌تواند به جزایر مرجانی استوایی کم ارتفاع فرصت مبارزه با تهدید افزایش سطح آب دریاها را بدهد.
ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که حفاظت از پرندگان دریایی و احیای پوشش گیاهی طبیعی می‌تواند به جزایر مرجانی استوایی کم ارتفاع فرصت مبارزه با تهدید افزایش سطح آب دریاها را بدهد.
با ادامه گرم شدن جو زمین، پیش‌بینی می‌شود که سطح دریاها افزایش یابد و جزایر مرجانی «بهشت گرمسیری» را تهدید کند، مانند جزایری که در اقیانوس‌های هند و اقیانوس آرام یافت می‌شوند.
انتشار در مجله Science Advances، یک تیم بین‌المللی از محققان به رهبری دانشمندان علوم دریایی در دانشگاه لنکستر، نشان می‌دهد که چگونه جریان‌های غذایی پرندگان دریایی بر جزایر جزایر مرجانی و صخره‌های مرجانی که آنها را احاطه کرده‌اند تأثیر می‌گذارد و بر توانایی آنها برای سازگاری با افزایش سطح دریا تأثیر می‌گذارد.
نویسنده اصلی و پروفسور برجسته، نیک گراهام از دانشگاه لنکستر، گفت: «جایگزینی مزارع قدیمی و متروکه درخت نخل نارگیل با پوشش گیاهی طبیعی، و احیای جمعیت پرندگان دریایی با از بین بردن موش‌های مهاجم، می‌تواند کلید بقای این جزایر کوچک کم ارتفاع باشد.
جزایر اتل ساکن نیستند، آنها به طور طبیعی سیستم‌های فعالی هستند که در صورت اجازه می‌توانند تغییر کنند و با شرایط محیطی خود سازگار شوند.
«یافته‌های ما نشان می‌دهد که ترکیبی از جمعیت سالم پرندگان دریایی ساکن، محافظت‌شده از گونه‌های مهاجم مانند موش‌ها، و همچنین جنگل‌های بومی می‌تواند به مرجان‌ها کمک کند تا با افزایش سطح آب دریاها که پیش‌بینی می‌شود تا پایان قرن تحت گرم شدن ۲ درجه سانتی‌گراد اتفاق بیفتد، همگام شوند.»
محققان مجموعه داده های زیست محیطی را برای 28 جزیره مرجانی اقیانوس هند و اقیانوس آرام در سراسر سیشل و مجمع الجزایر چاگوس در اقیانوس هند و جزیره مرجانی Tetiaroa در پلینزی فرانسه در اقیانوس آرام ترکیب کردند.
محققان با بررسی داده‌های سرشماری پرندگان دریایی، میزان «انرژی» پرندگان دریایی را که از اقیانوس باز به هر یک از جزایر کوچک مرجانی بازمی‌گردانند و اینکه چگونه مواد مغذی - رسوب‌شده در فضولات پرندگان دریایی - بر جزایر و اکوسیستم‌های دریایی اطراف آنها تأثیر می‌گذارند، تخمین زدند.
آنها دریافتند که حضور پرندگان دریایی و پوشش گیاهی بومی تأثیر مثبتی بر سه فرآیند کلیدی دارد که از انعطاف پذیری جزیره مرجانی در برابر افزایش سطح دریا حمایت می کند:
مطالعات قبلی نشان داده است که پرندگان دریایی نقش حیاتی در چرخش مجدد مواد مغذی از اقیانوس باز دارند، جایی که آنها به جزایری که در آنجا در آنجا خیز می کنند، تولید مثل می کنند و لانه می کنند.
با این حال، اکنون بسیاری از جزایر گرمسیری جمعیت پرندگان دریایی خود را به دلیل ترکیبی از زیستگاه‌های از دست رفته و شکارچیان به شکل موش‌های مهاجم از دست داده‌اند که در قرن‌های گذشته به‌عنوان قایق‌نشین وارد شدند و جمعیت پرندگان را از بین بردند.
بسیاری از جزایر مرجانی نیز شاهد بوده اند که پوشش گیاهی بومی خود از بین رفته و زمین به توسعه یا محصول تبدیل شده است، در حال حاضر تخمین زده می شود که مزارع نارگیل بر حدود 60 درصد از جنگل های مرجانی اقیانوس آرام تسلط دارند.
رشد صخره‌ها کلید کاهش فرسایش موج‌محور خطوط ساحلی جزیره است.
محققان دریافتند که مرجان ها در صخره های اطراف جزایر با جمعیت پرندگان دریایی سالم در مقایسه با جزایر عاری از پرندگان بسیار سریعتر رشد می کنند. این مرجان‌های تقویت‌شده با مواد مغذی نیز سریعتر کلسیه می‌شوند و بستر صخره‌های سخت‌تری را تشکیل می‌دهند.
با استفاده از این داده‌ها، محققان «پتانسیل تجمع صخره‌ها» را برای جزایر محاسبه کردند و نشان دادند که چگونه اقدامات حفاظتی، مانند ریشه‌کنی موش‌ها، ممکن است بر رشد کلی صخره‌ها تأثیر بگذارد.
آنها دریافتند که نرخ رشد صخره‌ها در صخره‌های مردابی و رو به اقیانوس در اطراف جزایر بدون موش، و بنابراین با جمعیت پرندگان دریایی فراوان، به ترتیب 1.8 و 2.5 برابر بیشتر از صخره‌های اطراف جزایر آلوده به موش است.
دکتر کیسی بنکویت، یکی از نویسندگان موسسه حفاظت از طبیعت در کالیفرنیا، گفت: "نرخ افزایش صخره‌ها برای صخره‌های مردابی بدون موش صخره‌ای پرندگان و پرندگان برای همگام شدن با افزایش پیش‌بینی‌شده سطح دریا تا پایان قرن در زیر سناریوی گرمایش 2 درجه سانتی‌گراد کافی است. این افزایش انرژی به میزان قابل توجهی کاهش خواهد یافت.
در مقابل، پیش‌بینی می‌شود که نرخ رشد صخره‌ها بدون جمعیت پرندگان دریایی توانایی محدودی برای همگام شدن با افزایش سطح آب دریاها داشته باشد.
صخره های بارور شده توسط مواد مغذی پرندگان دریایی نیز فرآیند کلیدی دیگری را در صخره های اطراف تقویت کردند: تولید رسوباتی که می توانند جزایر را بسازند یا حفظ کنند. پتانسیل تولید رسوب به دلیل بیومس بیشتر طوطی ماهی و سایر ارگانیسم هایی که رسوب تولید می کنند برای جزایر دارای پرندگان دریایی به طور قابل ملاحظه ای بالاتر بود، با تخمین زده می شود 2.3 تا 2.8 برابر بالاتر از میزان تولید رسوب در صخره های تالاب و اقیانوس در اطراف جزایر پر از پرندگان دریایی.
پروفسور کریس پری، از دانشگاه اکستر و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: "برای یک جزیره کوچک به وسعت 14 هکتار (35 هکتار)، این به معنی 170 متر مکعب (6000 فوت مکعب) رسوب بیشتر است که در صخره های اطراف هر سال تولید می شود. مزایای نگهداری و رشد جزیره."
محققان همچنین به نقش گیاهان و درختان بومی در تثبیت خاک و رسوبات جزایر مرجانی پرداختند.
گیاهان و درختان بومی که دارای سیستم ریشه ای طولانی و متراکم هستند، به مسدود شدن رسوب در محل و جلوگیری از فرسایش آن کمک می کنند. این در تضاد با درختان نارگیل است که به طور تاریخی در بسیاری از جزایر مرجانی کشت می‌شده‌اند، که سیستم ریشه‌ای بسیار کمتر مؤثری برای اتصال و نگهداری خاک و رسوب دارند.
این تیم تخمین زدند که طول ریشه خوب در مناطقی با پوشش گیاهی بومی بالا 4.6 برابر بیشتر از مناطقی با مقادیر کم پوشش گیاهی بومی است که به طور قابل توجهی پتانسیل پیوند خاک را افزایش می دهد و اهمیت احیای پوشش گیاهی بومی را در جزایر مرجانی نشان می دهد.
این مطالعه همچنین نشان می دهد که با حضور پرندگان دریایی، سیستم ریشه این گیاهان بومی نیز تقویت می شود.
پروفسور Yadvinder Malhi، مدیر مرکز Leverhulme برای Nature Recovexry، گفت: "این مطالعه به زیبایی نشان می دهد که چگونه جزیره های مرجانی یک سیستم صخره های جزیره ای به هم پیوسته، یک سیستم ژئواکولوژیکی هستند. بازسازی و تقویت حیات وحش این جزایر از طریق پرندگان دریایی و پوشش گیاهی بومی به این جزایر کمک می کند تا با تغییرات جهانی سازگار شوند."
این جزایر نمونه‌ای از چگونگی بازسازی و بازگردانی می‌توانند به اکوسیستم‌ها در سازگاری با تغییرات آب و هوایی کمک کنند و بینش‌هایی را ارائه دهند که می‌تواند در سراسر جهان طبیعی اعمال شود.»
یافته‌ها نشان می‌دهد که ویرانی مجدد جزایر مرجانی می‌تواند به انعطاف‌پذیری آب و هوای آنها کمک کند.
دکتر جنیفر آپو، از دانشگاه سیشل، همچنین یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: "نتایج ما شواهد جدیدی را نشان می دهد که احیای جزیره نه تنها برای حفاظت از تنوع زیستی مفید است، بلکه می تواند انعطاف پذیری جزایر مرجانی کم ارتفاع را در برابر افزایش سطح دریا افزایش دهد، به ویژه در مواردی که در کشورهای غیرمستقیم یا غیرمستقیم با راه حل های مهندسی می توان به آنها اشاره کرد. جزایر مرجانی خالی از سکنه یا کم سکونت، مانند سیشل."
نیکلاس گراهام، پرندگان دریایی و پوشش گیاهی بومی فرآیندهای اکوسیستم را هدایت می‌کنند که از انعطاف‌پذیری جزایر مرجانی پشتیبانی می‌کنند، Science Advances (2026). DOI: 10.1126/sciadv.aei1145. www.science.org/doi/10.1126/sciadv.aei1145
کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →
لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Removing rats and restoring native plants could help atolls withstand rising seas
Protecting seabirds and restoring natural vegetation could give low-lying tropical atoll islands a fighting chance against the threat of sea-level rise, a new study reveals.