حرکت ترول ها
ساده ترین راه برای جلب توجه آنلاین، پست کردن ظالمانه ترین و بحث برانگیزترین برداشت ممکن است. این کار دیگران را تشویق میکند که همین کار را انجام دهند، تا زمانی که بخواهید با افراطیترین برداشت از یکدیگر پیشی بگیرید. به آن می گویند «تورم را بگیر». رسانههای اجتماعی تورم را تشویق میکنند و تورم را به سیاست ما تغییر میدهد، زیرا میتواند یک اجماع کاذب در مورد ایدههایی ایجاد کند که بهنظر میرسد آنلاین محبوب هستند، اما…
ساده ترین راه برای جلب توجه آنلاین، پست کردن ظالمانه ترین و بحث برانگیزترین برداشت ممکن است. این کار دیگران را تشویق میکند که همین کار را انجام دهند، تا زمانی که بخواهید با افراطیترین برداشت از یکدیگر پیشی بگیرید. به آن می گویند «تورم را بگیر». رسانههای اجتماعی تورم را تشویق میکنند و تورم را به سیاست ما تغییر میدهد، زیرا میتواند یک حس نادرست از اجماع در مورد ایدههایی ایجاد کند که بهنظر میرسد در فضای مجازی محبوب هستند، اما در زندگی واقعی نیستند.
چند سال پیش، دموکراتها با اثرات تورم برداشته دست و پنجه نرم میکردند. برخی از ایدههای چپگرا که در فضای مجازی رایج هستند، مانند غیرقانونیکردن گذرگاههای مرزی، آفلاین بودند. در سال 2019، جاناتان چایت، همکار کنونی من، پیشاپیش استدلال کرد که جو بایدن علیرغم سنش در انتخابات مقدماتی دموکرات ها پیروز خواهد شد، زیرا او کمترین نامزدی آنلاین بود و بنابراین بعید است از چنین سیاست هایی حمایت کند.
این قبل از آن بود که ثروتمندترین مرد جهان، ایلان ماسک، توییتر را بخرد، نام آن را X تغییر دهد و آن را به پلتفرمی تبدیل کند که افکار نژادپرستانه و زن ستیزانه، مانند تئوری «جایگزین بزرگ» و محرومیت از حقوق زنان را گسترش دهد. این موضوع پویایی Chait را که در سال 2019 شناسایی شد، معکوس کرد: اکنون این سیاستمداران در سمت راست هستند که تصورات خود را با آنچه در رسانههای اجتماعی مورد تایید قرار میگیرد و تلاشهایشان برای طراحی شخصیتهایشان برای جذابیت آن مخاطبان منحرف میشوند.
اگر به دنبال توضیحی برای اینکه چرا محافظهکاران از اینکه دموکراتها جمهوریخواهان را در انتخابات میاندورهای شکست دادند، کرسیها و ایالتهایی که در نسلها آبی نشدهاند، شوکه شدند، این نقطه خوبی برای شروع است.
زمانی که ماسک برای اولین بار توئیتر را تصاحب کرد، نگران بودم که آمریکاییها در یک «قفس الگوریتمی» گیر بیفتند – که مالکیت جناح راست به متحدان ترامپ اجازه میدهد تا آنچه را که آمریکاییها میبینند و میشنوند کنترل کنند و در نتیجه درک آنها از واقعیت را شکل دهند. من پیش بینی نمی کردم که محافظه کاران خود را در آن قفس به دام بیاندازند.
[آدام سرور: شعار آزادی بیان الون ماسک به پایان رسیده است]
تصاحب توییتر از دو جهت برای محافظه کاران اشتباه بود. اولین مورد این است که آنها محتوای سمی بیشتری را در تلاش برای ایجاد تعامل ارسال کردند. دوم این که آنها نمی دانستند که این محتوای سمی تا چه حد نامحبوب شده است. هم تأثیرگذاران و هم سیاستمداران تعامل را با تایید اشتباه گرفتند. تأثیرگذاران سیاسی و مشوقهای احزاب میتوانند همسو شوند. با این حال، در پایان، اولی به دنبال تعامل است و دومی به دنبال رای، و این منافع میتواند متفاوت باشد - باعث میشود سیاستمداران به دنبال تعامل باشند در حالی که متوجه نمیشوند رایدهندگان را حذف میکنند.
اگر ساعتها را در X سپری میکردید، احتمالا باور میکردید که اکثر آمریکاییها از میمهای بیرحمانهای که اخراجها را جشن میگیرند خوشحال میشوند، یا همانطور که پرزیدنت ترامپ مدام اصرار میکرد، مسائل مربوط به استطاعت یک «فریب» است، یا اینکه «موج قرمز» اجتنابناپذیر است.
در ماه اکتبر، بو فرنچ، نامزد حزب جمهوریخواه برای کمیسیون راهآهن تگزاس، گفت که عکسی از دانشجویان آسیای جنوبی که در یک بازی فوتبال تشویق میکنند، نمونهای از این است که چگونه «آمریکاییها توسط خارجیها آواره شدهاند». این پست در فضای مجازی منتشر شد، فرانسوی توجه زیادی به آن جلب کرد، و تعداد کمی از همکارانش آن را محکوم کردند، در طول یک فصل مبارزات انتخاباتی که در آن، فرماندار تگزاس، گرگ ابوت، مخالف دموکرات خود را متهم کرد که میخواهد «قانون شریعت» را تحمیل کند.
خطوطی از این دست در میان مخاطبان متوسط نژادپرست که چند روز آخر کمپین را به انتشار میم هایی در مورد شخصیت تخیلی آناکین اسکای واکر، یکی از آنتاگونیست های اصلی جنگ ستارگان، سپری کردند، محبوب بود. یکی از پوسترهای MAGA می گوید که اسکای واکر، که پس از محرومیت از ارتقای شغلی به یک قاتل دسته جمعی تبدیل می شود، نمادی از "تجربه مردان سفیدپوست" است. اگه اینطوری بگی!
کریس هیز در کتاب خود در مورد اقتصاد توجه، The Siren’s Call، مشاهده میکند که رسانههای اجتماعی چیزی ضروری برای تجربه انسان - تمایل ما به توجه و شناسایی - را میپذیرند و از آن پول در میآورند. همانطور که هیز استدلال می کند، یک نفر - دونالد ترامپ - بیش از همه با موفقیت از پویایی ترغیب تجاری برای جلب توجه استفاده کرده است و او مقلدان زیادی دارد. با این حال، این تاکتیک اغلب برای آن مقلدان کارساز نیست.
به عنوان مثال، در اوهایو، ویوک راماسوامی، نامزد جمهوری خواهان برای فرمانداری، برای تبلیغی که رقیب دموکرات او، امی اکتون را به دروغ گفتن در مورد آزار و اذیت ناپدری خود در کودکی متهم کرد، توجه زیادی را به خود جلب کرد. در این تبلیغ، مادر اکتون حضور داشت که با ناپدری پس از متهم شدن او از ایالت فرار کرده بود. این نوع حمله ای است که ممکن است روی X خوب بازی کند و بسیاری از جمهوری خواهان، از جمله ترامپ، از آن دفاع کردند.
اما این ادعاها با اسناد و مدارک همزمان تأیید شد و در خارج از منطقه مهار حوضچه آنلاین، این آگهی راماسوامی را برای اکثر رأی دهندگان اوهایو نفرت انگیز جلوه داد. غوطه ور شدن ترولی که در رسانه های اجتماعی جشن گرفته می شود عادت دارد به دنیای واقعی سرایت کند، اما همیشه آن اثری که ترول ها به آن امیدوار هستند را ندارد.
هیز می نویسد: «میل به جلب توجه منفی به قیمت متقاعد کردن، واقعا یک ترفند ساده دونالد ترامپ برای هک کردن گفتمان عمومی در سن توجه است. اما اقتصاد توجه همیشه به این راحتی قابل کنترل نیست. نامزدهای جمهوری خواه دلایلی برای این باور داشتند که ابراز تحقیر اقلیت های قومی و مذهبی از نظر سیاسی به اندازه کافی برای غلبه بر معایب آنها در سایر زمینه ها موثر است. اما شماره گیری تعصب این بار به آنها کمکی نکرد و رقابت های خود را - در بسیاری از موارد به زنان و نامزدهای رنگین پوست - باختند.
به عنوان مثال، در تگزاس، رای دهندگان کل فهرست جمهوری خواهان را رد کردند و پس از سه دهه تسلط جمهوری خواهان، ایالت را آبی کردند.
[ بخوانید: چگونه تگزاس آبی شد]
اکنون، برای اولین بار در تاریخ، «سه نفر بزرگ» تگزاس همگی زن خواهند بود: رئیس مجلس نمایندگان تگزاس سنفرونیا تامپسون، معاون فرماندار منتخب ویکی گودوین، و فرماندار منتخب جینا هینوجوسا، با تامپسون و هینوجوسا اولین زنان سیاهپوست و اسپانیایی تبار در سمتهای مربوطه خود هستند. اگر تمام وقت خود را برای X صرف می کردید و فکر می کردید که آمریکایی ها برای پاکسازی قومی و لغو اصلاحیه نوزدهم فریاد می زنند، تعجب آور بود.
منظور من این نیست که قدرت ذاتی کنترل این پلتفرم ها را کنار بگذارم. حتی اگر نفوذ X بر عموم مردم محدود باشد، زیرا بسیاری از نهادها و چهرههای اصلی بر روی پلتفرم باقی ماندهاند، میتواند تصورات آنها را از آنچه محبوب، عادلانه یا عاقلانه است و در نتیجه تصمیمگیری آنها را تغییر دهد.
این یکی از دلایل آشفتگی دولت ترامپ است: از نظر ترامپ، وظیفه همه این است که محتوایی را ایجاد کنند که مخاطبانش دوست دارند، نه اینکه عاقلانه ترین یا بهترین سیاست را در نظر بگیرند. به همین دلیل است که شما وزیر دفاع، پیت هگزث و وزیر بهداشت و خدمات انسانی رابرت اف کندی جونیور را دارید که ویدیوهای تمرینی را پست می کنند، در حالی که جنگ را نادرست مدیریت می کنند و شیوع سرخک را تشویق می کنند.
این دولت کمتر به دنبال دستیابی به اهداف سیاست ملموس است تا ایجاد این تصور که آن اهداف به دست آمده اند و آزادی ها از طریق محتوای طراحی شده برای مخاطبان از نظر اخلاقی ضعیف تر در X یا برای خود رئیس جمهور وسواس به اعتبارسنجی طراحی شده است.
با این حال، تسخیر ماسک از شبکه اجتماعی، ایده های راست افراطی را به ویژه در میان نخبگان تعقیب کننده موقعیت عادی کرده است. برای ماسک، این مزیت ممکن است بیشتر از هزینه باشد. برای جمهوری خواهانی که به دنبال منصب منتخب هستند، ممکن است چنین امتیازی نباشد. قطعا هفته گذشته نبود
متن اصلی (انگلیسی)
The Trolls’ Comeuppance
The easiest way to get attention online is to post the most outrageous, controversial take possible. That encourages other people to do the same, until you’re trying to outbid one another with the most extreme take. It’s called “take inflation.” Social media encourages take inflation, and take inflation morphs our politics because it can create a false sense of consensus around ideas that seem popular online but are…