حزب سبز انگلیس نژادپرستی صهیونیسم را اعلام می کند و استانداردهای دوگانه آنها - عقیده را افشا می کند

در مرد سرنوشت (1898)، جرج برنارد شاو به ناپلئون این جمله را در مورد انگلیسی‌ها بیان کرد: "شما هرگز یک انگلیسی را اشتباه نمی‌بینید. او همه کارها را بر اساس اصول انجام می‌دهد. او با شما بر اساس اصول میهن‌پرستانه می‌جنگد، شما را در اصول تجاری غارت می‌کند، شما را به بردگی می‌کشد، شما را به بردگی اصول امپراتوری می‌کشد، شما را به اصول مردانه قلدری می‌کند، از اصول مردانه قلدری می‌کند، از اصول مردانه حمایت می‌کند. اصول جمهوری.» بریتانیا دو هفته را صرف اثبات درستی او کرده است. در 4 اکتبر، در برایتون، حزب سبز انگلیس و ولز با 1022 رای مخالف و 81 رای مخالف طرح "صهیونیسم نژادپرستی است" را تصویب کردند.

3. این حزب اکنون «خود را یک حزب ضد صهیونیستی اعلام می‌کند»، تصمیم می‌گیرد که صهیونیسم «مانند هر شکل دیگری از نژادپرستی تلقی می‌شود» و خواستار «یک کشور واحد دموکراتیک فلسطین در تمام فلسطین تاریخی» است. اصلاحیه ای برای محافظت از اعضای کنیسه هایی که خود را صهیونیست می دانند شکست خورد، 1026 به 684. در بیرون، هواداران شعار می دادند: "بلند بگو، واضح بگو، صهیونیست ها در اینجا استقبال نمی کنند." بروشور این حرکت هنوز صریح تر است.

این کتاب به «مبارزه با تمام ابزارهای موجود، از جمله مبارزه مسلحانه» اشاره می‌کند و تاکید می‌کند: «فقط نژادپرستان، نسل‌کشی‌کنندگان و حامیان آپارتاید می‌توانند برای ادامه صهیونیسم استدلال کنند (و بکشند). متن امضا شده نویسنده اصلی با «فلسطین آزاد، از رودخانه تا دریا» به پایان می‌رسد. - در صفحه تاییدیه ها تکرار شده است. رود اردن و دریا مدیترانه است. اسرائیل در میان آنها قرار دارد که شعار آن را پاک می کند.

با پیچ و تاب تلخ سرنوشت، همان قهرمانان خستگی‌ناپذیر حق بازگشت و تعیین سرنوشت برای هر مردم، هر دو را به تنهایی برای یهودیان انکار می‌کنند. و «نژادپرستی» که برایتون آن را محکوم می‌کند، چهره‌ای دارد: به گفته مؤسسه تحقیقات سیاست یهودی، 64 درصد یهودیان بریتانیا خود را صهیونیست می‌دانند. هیئت نمایندگان و شورای رهبری یهودیان این طرح را "حمله به جامعه یهودی" خواند و در سه کلمه پاسخ داد: "صهیونیسم ضد نژادپرستی است." برایتون جزیره ای نیست.

در همان آخر هفته، کالج سلطنتی پرستاری، پس از کمپین پرستاران برای فلسطین، روابط خود را با Teva UK، زیرمجموعه داروساز اسرائیلی قطع کرد. چند روز قبل، ساندی تایمز فاش کرد که بریتانیا به محافظ سابق اسماعیل هنیه، رئیس حماس - که توسط دادستان‌های آلمانی متهم به کمک به حمله یهودیان به اروپا متهم شده بود، پناهندگی و سپس شهروندی اعطا کرده بود. تابعیت شد، یک شرکت اسرائیلی در را نشان داد، صهیونیسم را غیرقانونی اعلام کرد: هر تصمیمی اصل خود را دارد و هیچ کدام اشتباه نیست. اروپای سبز از پیروی آن خودداری کرد.

حزب سبز اروپا گفت: "به عنوان EGP ما به صراحت از آن فاصله می گیریم" - در حالی که دولت اسرائیل را مورد انتقاد قرار می دهد. فلیکس بانازاک، یکی از رهبران سبزهای آلمان این طرح را "غیر قابل تحمل و غیرقابل قبول" خواند. در داخل کشور، یک عضو شورا، یکی از رهبران سابق مخالفان در ریچموند، و رئیس هیئت مدیره عفو بین‌الملل بریتانیا از حزب کناره‌گیری کرده‌اند. J50، مجمعی از رهبران یهودی دیاسپورا که توسط وزیر خارجه گیدئون ساار تشکیل شد و در ماه سپتامبر اعلام کرد که «صهیونیسم بخشی از هویت یهودی است»، تلاش می‌کند تا سایر احزاب سبز را جدا از Brighton نگه دارد.

هدف آن واضح است: برایتون باید به تنهایی بایستد. اسرائیل به دولت کارگر پاسخ داده است - نه برایتون. در 8 اکتبر، ساعر تأیید کرد که چهار اقدام اعلام شده در 8 سپتامبر اجرا شده است: نمایندگان بریتانیا از مرکز بین المللی حمایت غزه در کریات گات حذف شدند. آموزش بریتانیا به نیروهای تشکیلات خودگردان فلسطین در یهودیه و سامره پایان یافت. 12 مقام منتخب بریتانیا و سایر بریتانیایی‌هایی که در فعالیت‌های یهودی‌ستیزانه و ضد اسرائیلی دخیل بودند، از ورود منع شدند. و کنسولگری بریتانیا در اورشلیم بسته شد، تابلوی آن برداشته شد.

اد میلیبند، وزیر امور خارجه می گوید که این ساختمان «به عنوان مأموریت بریتانیا، اورشلیم» شناخته می شود، کارکنان آن فقط «به طور موقت خارج می شوند» و متعهد می شود که «تا زمانی که چنین گفتگوهایی در جریان است و معتبر هستند، اقدام متقابلی انجام ندهند». سرکنسول و 19 دیپلمات در حال ترک هستند. ساعار گفت: «ما نمی‌خواستیم به این نقطه برسیم، اما اقدامات دولت کارگری بریتانیا ما را به اینجا رساند.» از ژوئیه 2024، آن دولت یک «دولت فلسطین» مجازی را به رسمیت شناخت، بودجه آنروا را احیا کرد، مجوزهای دفاعی را به حالت تعلیق درآورد، وزرای دفاع را متوقف کرد، و مذاکرات تجارت آزاد را متوقف کرد.

افسران ارتش اسرائیل را از کالج سلطنتی مطالعات دفاعی دور نگه داشت و اخیرا تحریم‌های گسترده‌ای را علیه جوامع یهودیه و سامره در میان اتهامات «پاکسازی قومی» اعمال کرد. اسرائیل یک دولت را با یک ملت اشتباه نمی‌گیرد. ساعار تاکید کرد که روابط با بریتانیا "مهم است و بارها ارزش خود را در حفاظت از جان و منافع شهروندان بریتانیایی ثابت کرده است" - اخیرا با اطلاعات حیاتی در ماجرای RAF Fairford. با این حال، او هشدار می‌دهد: «هر کشوری که علیه اسرائیل اقدام می‌کند باید بداند که انجام آن بهایی دارد.

اسرائیل دیگر به حملات دیپلماتیک علیه خود روی نخواهد آورد.» اینگونه است که دوگانگی تحریم می شود: نه با توهین آمیز، بلکه با اقدامات سنجیده دولتی. بقیه باید از نظر سیاسی، در پای صندوق های رای؛ از نظر قانونی، هر جا که قانون برابری و ملیت بریتانیا جای پایی داشته باشد. خود تعیین سرنوشت مردم را به هر یک از مردمان سازمان ملل متحد اعطا می کند. یکی انکار آنچه که به دیگران اعطا می شود، نام دقیقی دارد که «صهیونیسم» نیست. این "تبعیض" است. انگلیسی شاو هرگز در اشتباه نیست.

این بار، او به سادگی در قانون اشتباه می کند. نویسنده یک کارآفرین فرانسوی مقیم پرتغال و اسرائیل، مشاور حقوقی و متخصص در دارایی های رمزنگاری، امنیت اطلاعات و جنگ رایانه ای است. او که مدرس سابق موسسه آموزشی دفاع ملی (IHEDN) در مورد عملیات نفوذ بود، در مأموریت های پارلمان فرانسه در زمینه اطلاعات اقتصادی شرکت کرده و در مورد تهدیدات دیجیتالی که فرانسه و موسسات اروپایی با آن روبرو هستند مشاوره داده است. او مرتبا در مورد سیاست خارجی فرانسه و امور خاورمیانه اظهار نظر می کند.