حزب "سوسک" ژنرال Z در حال به چالش کشیدن مودی بیش از 130 میلیون نام رای دهنده حذف شده است.

پنج ماه پس از تأسیس، حزب سوسک جانتا هند، معروف به CJP، نشان داده است که جنبش‌های دموکراتیک تحت رهبری جوانان به چه چیزی می‌توانند دست یابند – و حفظ آن‌ها چقدر سخت است.

این جنبش در ماه می 2026 در اعتراض به لغو امتحانات ورودی دانشکده پزشکی توسط دولت و پس از آن که سوریا کانت، رئیس دادگستری هند، جوانان بیکار را به سوسک تشبیه کرد، تشکیل شد. در ماه جولای، جنبش عمدتا ژنرال Z با استعفای وزیر آموزش دارمندرا پرادان به پیروزی زودهنگام دست یافت.

CJP از آن زمان به یک موضوع سیاسی بسیار بزرگتر رفته است: گزارش کمیسیون انتخابات حذف حدود 130 میلیون نام از فهرست رای دهندگان را گزارش کرده است. از 2 اکتبر، معترضان به خیابان‌های دهلی، بمبئی و دیگر شهرها آمدند و خواستار استعفای گیانش کومار، رئیس کمیسیون انتخابات، توقف حذف‌ها در انتظار یک تحقیق مستقل، و بازگرداندن فهرست‌های قدیمی انتخابات قبل از انتخابات بعدی شدند.

در این روند، CJP با مقاومت شدید دولت مواجه شده است. . در بحبوحه سرکوب اعتراضات، دو تن از سخنگویان جنبش - آشوتوش رانکا و ساوراو داس - بازداشت شدند، در حالی که نخست وزیر نارندرا مودی و حزب پوپولیست راستگرای او بهاراتیا جاناتا یا BJP از خم شدن در مورد فهرست رأی دهندگان خودداری کردند - در عوض معترضان را به تضعیف دموکراسی متهم کردند.

با این وجود، به عنوان محقق قدیمی احزاب سیاسی و جنبش‌های اجتماعی هند، معتقدم اعتراضات CJP نگرانی عمیق مردم را در مورد فرسایش دموکراتیک در کشوری با جمعیتی نزدیک به 1.5 میلیارد نفر نشان داده است. CJP از طریق شجاعت و تیز هوشی کاری انجام داده است که در طول 12 سال گذشته از احزاب اپوزیسیون متعارف طفره رفته است: سوراخ کردن هاله آسیب ناپذیری حزب حاکم. با انجام این کار، من معتقدم که اعتراضات دیدگاه دولت را در مورد اینکه «مردم» چه کسانی هستند، دموکراسی به چه معناست، و چه کسی از جانب جوانان، زنان و حاشیه‌نشینان سیاسی صحبت می‌کند، به چالش کشیده است.

تعریف «دموکراسی» و «مردم»

مودی اغلب هند را به عنوان "مادر دموکراسی" توصیف می کند که اشاره ای به میراث تمدنی آن و بهارات ماتا، الهه مادر هندو است. او اصرار دارد که دموکراسی یک واردات غربی نیست، بلکه یک میراث بومی است. معنای مفهومی این است که اطمینان بخش باشد: هند همیشه دموکراتیک بوده و همیشه خواهد بود.

کارگران و فعالان احزاب مختلف مخالف با راهپیمایی به سمت دادگاه عالی خواستار استعفای گینش کومار، رئیس کمیسیون انتخابات در دهلی نو در 12 اکتبر 2026 شدند. AP Photo/ Manish Swarup

اما برخی از مانیتورهای بیرونی مخالف هستند. مؤسسه V-Dem سوئد هند را به عنوان «خودکامگی انتخاباتی» طبقه‌بندی می‌کند، به این معنی که اگرچه به طور منظم انتخابات چند حزبی برگزار می‌کند، اما معیارهای اساسی دموکراتیک مانند کنترل‌ها و تعادل‌های قانونی و قضایی و مشارکت سیاسی فعال شهروندان را نادیده می‌گیرد.

با قضاوت در مورد نحوه برخورد کشور با مخالفان، این رکورد افتضاح است: استفاده از قوانین ضد تروریسم برای زندانی کردن فعالان بدون محاکمه، سد کردن سایت های اعتراضی، قطع اینترنت و خشونت پلیس.

در مقابل، CJP اعتراض مسالمت آمیز، همراه با حمایت از قانون اساسی کشور را عناصر اساسی دموکراسی می داند. تظاهرکنندگان به طور مرتب تصاویر B. R. Ambedkar - معمار اصلی قانون اساسی هند - را روی پوسترها، شعارها و آهنگ ها پخش می کنند. مانند امبدکار، آبهیجیت دیپکه، رهبر 30 ساله CJP، یک دالیت یا غیرقابل لمس در سیستم کاست هندو است.

منتقدان استدلال می‌کنند که BJP ملت را از طریق هویت تمدنی هندو تعریف می‌کند، که استثنایی است، زیرا سنت‌های تاریخی غنی مسلمان هند را رد می‌کند و وفاداری سیاسی مسلمانان این کشور را که حدود 14 درصد از جمعیت - 197 میلیون نفر را تشکیل می‌دهند، شک می‌کند. در مقابل، CJP هیچ مرزی بین خودی و غیر خودی از نظر ایمان، طبقه یا تولد نمی‌کشد و جامعه را با تعهدات مشترک تعریف می‌کند.

مبارزه با فهرست رأی دهندگان نشان می دهد که در این سؤال چه چیزی در خطر است. کمیسیون انتخابات می گوید که این بازبینی ورودی های تکراری، رای دهندگان فوت شده و غیرشهروندان را حذف می کند. اما منتقدان نگرانند که بار اثبات بر دوش رأی دهندگان باشد. در نظر بگیرید که برای مسلمانان فقیر، دالیت ها و کارگران مهاجر چقدر سخت است که چندین دهه گواهی تولد، تحصیل و زمین تهیه کنند. علاوه بر این، کسانی که نامشان از فهرست های انتخاباتی درج شده است می ترسند که به عنوان مهاجر غیرقانونی شناخته شوند.

شکاف هایی در تسلط BJP ظاهر می شود

در حالی که BJP پیش از این دفتر نخست وزیری را برعهده داشت، انتخاب مودی در سال 2014 تغییر بزرگی را در سیاست هند رقم زد و سلطه حزب کنگره را مختل کرد.

نخست وزیر هند، نارندرا مودی، در 5 اکتبر 2026 وارد کاخ ریاست جمهوری در دهلی نو، هند شد. AP Photo/Manish Swarup

BJP موفقیت انتخاباتی خود را تا حدی مدیون جذب رای دهندگان جوان و برای اولین بار با وعده های اشتغال، رشد اقتصادی و آنچه در هندی به عنوان "achhe din aane waale hain" یا "روزهای خوب در راه است" شناخته می شود. از زمان روی کار آمدن BJP در سال 2014، این کشور رشد تولید ناخالص داخلی قوی را ترسیم کرده است، اما موفقیت اقتصاد کلان به دلیل نابرابری مداوم و گسترده که به ویژه بر فقرا و جوانان تأثیر می گذارد، رد شده است.

BJP ادعا می کند که به برخی از وعده های کمپین هدفمندتر خود عمل کرده است، مانند استخدام در بخش دولتی مبتنی بر شایستگی. با این حال، 40 درصد از فارغ‌التحصیلان هندی زیر 25 سال بیکار هستند. به طور متناقض، نرخ بیکاری برای جوانانی که نمی توانند بخوانند و بنویسند، تنها 3.4 درصد است. برای فارغ التحصیلان کالج، که حوزه انتخابیه اصلی CJP هستند، تقریبا 9 برابر بیشتر و تقریبا 29٪ است.

CJP با توجه به این نارضایتی ساختمانی، از شعار "آچه دین" در پوسترها و میم ها استفاده می کند. مانیفست آن آغاز می شود: "اگر می خواهید ما را سوسک خطاب کنید، حداقل کاری که می توانید انجام دهید این است که اجاره خانه ما را بپردازید." این امر خواستار تبدیل "تنبل" - کلمه رمزی برای بیکاران - یک هویت سیاسی محافظت شده است.

زیربنای این شوخی یک نکته جدی است: انگ زدن به بیکاران میلیون ها انسان فقیر را توهین می کند، چیزی که منتقدان به آن اشاره می کنند در حیثیت و ضمانت برابری مواد 21 و 14 قانون اساسی محافظت می شود.

چه کسی برای زنان صحبت می کند؟

BJP حمایت انتخاباتی زنان را از طریق ترکیبی از طرح‌های رفاهی هدفمند، حمایت از افزایش نمایندگی زنان در مجالس قانونگذاری و صحبت‌های بی‌پایان درباره توانمندسازی زنان یا «ناری شاکتی» به دست آورده است.

با این حال، توده‌های معترض زن، توانمندسازی زنان را که توسط دولت تعریف شده به چالش کشیده‌اند. آنها وانت های پلیس حامل بازداشت شدگان را متوقف می کنند، سنگرها را بالا می برند و از نخست وزیر انتقاد می کنند.

یکی از برجسته ترین آنها نها بورا، دکترا است. دانشجو و رئیس انجمن دانشجویان چپ‌گرای تمام هند، که پیام‌های صریح او به مودی، نمایه او را سر به فلک کشیده است. مودی گفته است که مورد آزارهای مبتذل معترضان قرار گرفته است و از این که چگونه «دختران ما» می توانند از چنین الفاظ رکیک استفاده کنند، شوکه شده است، اما او آنها را «کودکان اشتباه هدایت شده» می دانست و آماده بود آنها را ببخشد.

انبوه زنانی که معترض هستند نارضایتی عمیق خود را از پدرسالاری دولت ابراز می کنند. آنها درک متقابل هندوها از توانمندسازی را به چالش می کشند و اصرار دارند که از طرف خودشان صحبت کنند نه اینکه از طرف آنها صحبت شود. آنها نسبت به واکنش وحشیانه دولت به اعتراضات مسالمت آمیز خود ابراز خشم می کنند. آنها توصیف می کنند که چگونه پلیس آنها را مورد ضرب و شتم و آزار جنسی قرار داده است، در حالی که محافظان ناشناس خودخوانده اخلاق مذهبی درگیر دکس کردن، تهدید به تجاوز جنسی و اسیدپاشی، و پخش تصاویر تحقیرآمیز تولید شده توسط هوش مصنوعی از آنها هستند.

برای معترضان، این رکورد در کنار محکومیت خشونت علیه زنان توسط نخست‌وزیر، به طرز ناراحت کننده‌ای است.

"سوسک ها هرگز نمی میرند"

شعار CJP، "سوسک ها هرگز نمی میرند"، طنین گسترده ای دارد. معترضان از خشونت، حبس، قطع اینترنت و محاصره پلیس جان سالم به در برده اند، اما فرار نکرده اند. طلسم سوسکی با عینک آفتابی، برندسازی ملی گرایانه رهبر محور را به سخره می گیرد.

حامیان CJP در اعتراضی علیه گیانش کومار، رئیس کمیسیون انتخابات در بمبئی، هند، در 2 اکتبر 2026 شرکت کردند. AP Photo/Rafiq Maqbool

قیام های اخیر به رهبری جوانان در بنگلادش و نپال نشان داده است که بسیج آنلاین با چه سرعتی می تواند از کنترل رسمی پیشی بگیرد. آنچه CJP را متمایز می کند این است که طنز را با زیرساخت های قانونی و فنی جفت می کند. پورتال آنلاین آن Saakshi Vault، که به معنای «شاهد» است، عکس‌ها و ویدئوهایی از خشونت پلیس را جمع‌آوری می‌کند که معترضان بارگذاری می‌کنند. وکلای داوطلب از اینها برای شکایت علیه افسران استفاده می کنند.

موفقیت‌های اخیر و چشمگیر CJP به این معنا نیست که این جنبش احتمالا قدرت BJP را در انتخابات پارلمانی بعدی در سال 2029 مختل کند. حداقل در حال حاضر، CJP نسبتا در سنگرهای شهری متمرکز شده است و نیاز به ایجاد زیرساخت‌های سازمانی و توسعه مطالبات بلندمدت دارد.

با این حال، نسلی که یکی از وزیران دولت آن را تنبل و قابل مصرف قلمداد کرد، شکاف‌های سیستمی را که رئیس قوه قضاییه از آن دفاع می‌کرد، آشکار کرد. جنبش به هر شکلی که باشد، چشم انداز و یادآوری دموکراسی را ارائه می دهد.

آمریتا باسو، استاد علوم سیاسی، و مسائل جنسی، مطالعات زنان و جنسیت، کالج امهرست

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد