حس درونی AFL به مشت نیل، طرفداران را گیج و گیج میکند
این لحظه فولارین بالوگون در AFL بود و تصمیم به اجازه دادن به لاچی نیل در فینال بزرگ باعث شد تا خیلی ها قرمز را ببینند.
پنجشنبه، 3 سپتامبر، 20:10، امتیاز نهایی، داکرز 40، هاکس 72
جمعه، 4 سپتامبر، 19:40، امتیاز نهایی، Cats 107، Blues 74
شنبه، 5 سپتامبر، 15:15، امتیاز نهایی، Swans 141، Lions 88
شنبه، 5 سپتامبر، 7:35 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، Crows 90، Bulldogs 68
جمعه، 11 سپتامبر، 20:10، امتیاز نهایی، Dockers 120، Cats 106
شنبه، 12 سپتامبر، 19:35، امتیاز نهایی، Lions 144، Crows 91
جمعه، 18 سپتامبر، 7:40 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، سوانز 71، داکرز 83
شنبه، 19 سپتامبر، 17:15، امتیاز نهایی، هاکس 122، لاینز 131
شنبه، 26 سپتامبر، 2:30 بعد از ظهر، بازی شروع نشده است، Dockers در مقابل Lions
لاچی نیل پس از اینکه تلاش Hail Mary برای لغو تعلیق برای فینال بزرگ نتیجه داد، جشن خواهد گرفت. (گتی ایماژ: کریس هاید/عکسهای AFL)
این یک رویکرد احساسی به مشت زدن به روده بود که طرفداران AFL را از کل سیرکی که اطراف آن را احاطه کرده بود گیج کرد.
لاچی نیل، فوق ستاره شیرهای بریزبن، پس از استدلال موفقیت آمیز مبنی بر اینکه شخصیت بی عیب و نقص او برای چشم پوشی از تقدم دادگاه کافی است، واقعا برای بازی در فینال بزرگ فردا آزاد است.
اما در پایان کل حماسه طولانی، پرونده AFL علیه نیل بخشی از Balogun، بخشی popgun و بخشی Raygun در پوچی و بیهودگی آن بود.
فولارین بالوگون با وجود کارت قرمز در بازی قبلی، اجازه حضور در جام جهانی را پیدا کرد. ( گتی ایماژ: ISI Photos/Robin Alam)
بخشی از بالوگون در این است که هواداران را می توان برای یک بار دیگر طعم تلخی را در دهان خود که با تصمیم فیفا برای اجازه دادن به مهاجم آمریکایی فولارین بالوگون در بازی حذفی علیرغم دریافت کارت قرمز در بازی قبلی همراه بود، بخشید.
بخش پاپگان از این نظر که رویکرد AFL در تمام فصل با مشتهای شکمی پشت توپ با یک تعلیق فوری یک هفتهای با نالهای به پایان رسید.
و بخشی از Raygun به این دلیل که همه آنها بدون تفکیک در مقابل تماشاچیان مجذوب خود می چرخیدند، که نمی توانستند تصمیم بگیرند که آیا چیزی که تماشا می کنند واقعا از نظر مزخرفات کورکننده درخشان است یا خیر.
این تصمیمی بود که هیچ کس در راه است، اما تصمیمی بود که همه هنوز به نوعی مشکوک بودند که ممکن است از راه برسد.
مقایسه آن با تصمیم بالوگون، جایی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده با جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا تماس تلفنی مستقیم برقرار کرد، به طور بالقوه ناعادلانه است، اما این مقایسه انجام خواهد شد و خواهد آمد.
این یک تماس تلفنی یواشکی، یا تهدید، یا یک تمرین کمرخارشی که اغلب در دنیای ورزش رخنه می کند، نبود، بلکه یک گشاد شدن چشم ها و چال زدن گونه ها همراه با یک بی گناه بود: "کی، من؟"
تیم نیل با استفاده از سابقه ای که در اوایل فصل ایجاد شد، زمانی که AFL به اسکات پندلبری اجازه داد تا با جریمه ای برای یک تخلف معمولا قابل تعلیق از طریق شرط "شرایط قانع کننده و استثنایی" فرار کند، تیم نیل استدلال کرد که بازیکن 320 بازیکن به همان اندازه شایسته است که جانباز کالینگوود برای همان شرط.
در مورد پندلبری، او در آستانه تبدیل شدن به پربازیکنترین بازیکن AFL در تاریخ بود، هرگز به محرومیت نزدیک نشده بود و برای حادثهای که در بازی رخ داده بود و به جای عمدی بیدقتی تلقی میشد، در مقابل دادگاه قرار داشت.
در مورد نیل، او 100 بازی کمتر از پندلبری انجام داده بود، برای حادثه ای که آشکارا عمدی و پشت بازی بود جلوی دادگاه می رفت، و مهمتر از همه، در سه نوبت قبلی به دلیل ضربه زدن به بدن حریف از توپ جریمه شده بود.
مقایسه این دو و نتیجهگیری اینکه مورد نیل همتراز با پندلبری بود، تصمیمی است که بیشتر طرفداران را گیج میکند و درها را به روی کهنهبازان در فصلهای آینده باز میکند تا استدلال کنند که رکوردهای آنها فقط باید با نیل مقایسه شود تا همه آنها در هنگام فشار آوردن به روده، تخفیف «بلوک خوب» را دریافت کنند.
در همین حال، 9 بازیکنی که امسال به دلیل اقدامات مشابه با نیل محروم شدند، باید بپرسند که آیا AFL به همان اندازه که گفته می شود در مورد ضربات بدنی جدی است یا فقط زمانی در مورد آن جدی است که بازیکنان چند مدال براونلو به نام خود نداشته باشند و یک فینال بزرگ برای بازی در آخر هفته نداشته باشند.
هر چند اشتباه نکنید، این تصمیمی نیست که با ضمانت خشم صادقانه همراه باشد.
در یک نظرسنجی ABC Sport که وبلاگ زنده دیروز مربوط به درخواست تجدیدنظر را همراهی میکرد، 42 درصد از 47000 پاسخدهنده گفتند که معتقدند نیل باید آزادانه بازی کند.
اسطوره های فوتی از متیو ریچاردسون گرفته تا تونی شاو از این ایده که یک فوتبالیست می تواند یک فینال بزرگ را از دست بدهد، غمگین بودند که در سال گذشته کمی غلغلک دنده به حساب می آمد، یادآوری ملایمی به حریف که از راه خود دور بماند و غاز نباشد.
اما سال 2026 سال گذشته نیست و AFL مدت ها پیش تصمیم گرفت که ضربه زدن به بدن بازیکن در پشت بازی چیزی نیست که آن را نشان دهد.
با این حال، او پس از اینکه AFL واژگون شد و افتاد، چرخید و افتاد، و کانگورو به سمت تصمیمی که حداقل نیمی از جهان AFL را با دهان جمعی باز کرده است، فردا به سمت MCG خواهد رفت.
بازیکنان Fremantle که فردا روبروی نیل ایستاده اند، احتمالا در تلاش برای به دست آوردن اولین پرچم باشگاه خود در 31 سال زندگی، پاره خواهند شد. از یک طرف، نبودن نیل از آنجا میتوانست راهگشا باشد. از سوی دیگر، آنها مطمئنا میخواهند مقام نخست را کسب کنند، زیرا میدانند که شیرها را در بهترین حالت خود شکست دادهاند.
اکنون یک پیروزی فریمانتل به خوشایندترین نتیجه برای AFL تبدیل شده است.
زیرا اگر شیرها برنده یک بازی نزدیک شوند و نیل همانطور که عادت دارد به ایفای نقش بپردازد، آن پیروزی طعم تلخی را در دهان کسانی خواهد گذاشت که معتقدند AFL باید به اسلحه خود می چسبید.
و برای طرفداران دیرینه Dockers، این چشم انداز می تواند بزرگترین ضربه روحی همه باشد.
متن اصلی (انگلیسی)
The AFL's gut feel to Neale's gut punch leaves fans dazed and confused
It was the AFL's Folarin Balogun moment, and the decision to let Lachie Neale play in the grand final has left many seeing red.