حقیقت در مورد "شخصیت های اعتیاد آور"

—عکس-تصویر توسط TIME (تصویر منبع: SomkiatFakmee via Canva)

شخصیت شما چگونه است؟ روش‌های معتبر علمی برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد روش شما وجود دارد (اگرچه آنها کامل نیستند). اما توصیف کننده های زیادی نیز وجود دارد که می تواند افراد را به بیراهه بکشاند.

یکی از اینها مفهوم "شخصیت اعتیاد آور" است، به معنای مشخصات فردی فردی که در معرض خطر ابتلا به اعتیاد است. مردم اغلب از این اصطلاح برای توضیح اینکه چرا شخصی با الکل یا مواد دیگر یا با عاداتی مانند خرید یا قمار زیاده روی می کند، استفاده می کنند. به همین ترتیب، گاهی اوقات افراد ادعا می‌کنند که شخصیت اعتیادآوری ندارند تا توجیه کنند که چرا احساس می‌کنند می‌توانند بدون هیچ محدودیتی از اعمال خاصی بنوشند، مصرف کنند یا در آن شرکت کنند.

اما کارشناسان می گویند که در واقع چیزی به نام شخصیت اعتیاد آور وجود ندارد. رایان کارپنتر، محقق مصرف مواد و استادیار روان‌شناسی در دانشگاه نوتردام، می‌گوید: «این ایده که افراد می‌توانند تیپ شخصیتی خاصی داشته باشند که آنها را مستعد اعتیاد می‌کند، مدت‌هاست مطرح بوده است، اما از نظر علمی پشتیبانی نمی‌شود.

علی‌رغم دهه‌ها تحقیق در مورد این موضوع، دانشمندان نتوانسته‌اند تیپ شخصیتی را شناسایی کنند که به طور قابل اعتمادی پیش‌بینی کند که آیا فردی با استفاده بیش از حد از الکل یا مواد دیگر مشکل دارد یا خیر. دکتر مانسا هانی، مدیر بخش روانپزشکی اعتیاد در بیمارستان‌های زوکر هیل‌ساید و ساوت اوکس نورثول، می‌گوید: «داستان بسیار پیچیده‌تر از آن است که برچسب [«شخصیت اعتیادآور»] نشان می‌دهد.

و به گفته کارشناسان، خطراتی در مورد مفهوم شخصیت اعتیاد آور وجود دارد. هانی می‌گوید: ممکن است به کسی احساس امنیت کاذب بدهد، اگر فکر کند که خلق و خوی اعتیادآور ندارد، یا ممکن است باعث شود کسی تمایلی به درخواست کمک نداشته باشد، اگر با یک ماده یا رفتار خاص زیاده روی کند، زیرا معتقد است که تمایلی به داشتن یک مشکل ندارد.

از سوی دیگر، هانی می‌افزاید: «اگر به افراد برچسب‌گذاری کنیم که شخصیتی اعتیادآور دارند، این می‌تواند مضر باشد. "این می تواند باعث انگ و قضاوت بیشتر برای کسانی شود که با کلیشه مطابقت دارند."

دکتر رایان مارینو، دانشیار پزشکی اورژانس و روانپزشکی در دانشکده پزشکی Case Western Reserve در کلیولند می‌گوید: «اعتیاد چیزی است که ممکن است برای هر کسی اتفاق بیفتد. "این یک تداخل پیچیده بین ژنتیک، زیست شناسی درونی، فیزیولوژی و روانشناسی ما و عوامل خارجی است. هیچ یک از این چیزهای فردی عامل تعیین کننده نیستند. می تواند ترکیبی از هر یک از آن عوامل باشد."

چه کسانی در معرض خطر اعتیاد هستند و چرا؟

در حالی که مفهوم شخصیت اعتیاد آور توسط شواهد علمی پشتیبانی نمی شود، برخی تحقیقات نشان می دهد که ویژگی های فردی خاص - اما نه یک "نوع" شخصیتی منفرد - با خطر بالاتر ابتلا به اعتیاد مرتبط است. به عنوان مثال، تحقیقات نشان داده است که تکانشگری در همه انواع اختلالات اعتیادی نقش دارد و اختلالات مصرف مواد مخدر و الکل در بین افرادی که امتیاز کمتری در معیارهای موافق بودن و برونگرایی دارند، شایع تر است. بر اساس تحقیقات، افرادی که جویای احساسات یا تازگی هستند نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به اعتیاد هستند.

مطالعات دیگر ارتباط بین روان رنجوری و خطر بالاتر ابتلا به اعتیادهای مختلف را نشان داده اند و به نظر می رسد بین اجبار و خطر بیشتر اعتیادهای رفتاری (مانند قمار) ارتباط وجود دارد.

کارپنتر می گوید: علاوه بر این، داشتن افسردگی، اضطراب، تنهایی یا اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) می تواند خطر ابتلا به اعتیاد را افزایش دهد. همینطور داشتن اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD). هانی اضافه می کند که تجربه تروما در دوران کودکی نیز می تواند این خطر را افزایش دهد.

کارپنتر می‌گوید، افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی در برخی از مراحل زندگی خود خطر ابتلا به یک اختلال مرتبط با مواد یا اعتیاد را افزایش می‌دهند و همین امر در مورد افرادی که رفتار ضد اجتماعی دارند نیز صادق است.

هیچ یک از این عوامل خطر به یک تیپ شخصیتی اضافه نمی شود. کارپنتر خاطرنشان می کند که یکی از چیزهایی که این ارتباطات را دشوار می کند این است که بین عناصر شخصیت و اعتیاد یک خیابان دو طرفه وجود دارد. "کسی که از یک ماده استفاده می کند در چرخه ای گرفتار می شود که می تواند بر رفتار و نحوه تعامل آنها با مردم تأثیر بگذارد."

رابرت لیمن، روانشناس و محقق اعتیاد و استاد دپارتمان بهداشت عمومی و علوم بهداشتی در دانشگاه نورث ایسترن می گوید: سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی نیز می توانند نقش داشته باشند. او تخمین می‌زند: «پنجاه درصد خطر یک فرد به سابقه خانوادگی مربوط می‌شود.

هیچ ژن شناخته شده ای وجود ندارد که افراد را مستعد ابتلا به اعتیاد کند. و اگر اختلالات مصرف مواد یا سایر اعتیادها در خانواده شما وجود داشته باشد، به این معنی نیست که شما مقدر شده است که به یکی از آنها مبتلا شوید. اما چیزی است که باید از آن آگاه بود. هانی می گوید: «اگر در خانواده اعتیاد دارید، باید کمی مراقب باشید.

از سوی دیگر، به نظر می رسد عوامل خاصی از افراد در برابر ابتلا به اعتیاد محافظت می کند. هانی می‌گوید که اینها شامل داشتن مسکن پایدار و امنیت اقتصادی، احساس معنا و هدف در زندگی، و ارتباطات اجتماعی قوی است. اما اینها نیز تضمینی نیستند - و محدود به یک نوع شخصیت نیستند.

چگونه علائم هشدار دهنده اعتیاد را تشخیص دهیم؟

هانی می‌گوید: «مشکل اعتیاد این است که خزش می‌کند. "این یک روند بسیار تدریجی است." به همین دلیل مهم است که نسبت به علائمی که ممکن است مشکلی در حال توسعه است، هوشیار باشیم. برای اختلال مصرف مواد، این معیارها شامل اختلال در کنترل مصرف مواد است. ناتوانی در انجام تعهدات در محل کار، خانه یا مدرسه؛ استفاده مداوم علیرغم عواقب منفی آن؛ یا داشتن هوس یا تمایل شدید به استفاده از این ماده.

کارپنتر می‌گوید: «هرچه مصرف مواد بیشتر وقت شما را بگیرد یا تمام جنبه‌های زندگی‌تان را تحت‌الشعاع قرار دهد، احتمال اینکه با آن مشکل داشته باشید، بیشتر می‌شود.

به عنوان مثال، واکنش فردی شما به مصرف الکل - که ربطی به شخصیت ندارد - نیز می تواند بر خطر شما تأثیر بگذارد. لیمن می‌گوید: «افرادی که در معرض خطر مشکلات الکلی هستند، سطح تحریک بیش از حد متوسط ​​ناشی از الکل و پاسخ آرام‌بخش ضعیف‌تری دارند.» "آنها بیشتر از اثرات خوب و کمتر از اثرات بد برخوردار می شوند."

هانی توصیه می‌کند که اگر فکر می‌کنید ممکن است با مصرف مواد یا رفتاری دچار مشکل شده‌اید، زودتر به دنبال کمک باشید. و اگر یک بیماری روانی یا درد مزمن دارید - که هر کدام می‌تواند خطر ابتلا به اختلال مصرف مواد را افزایش دهد - برای درمان آنها جستجو کنید. هانی می‌گوید با مداخلات، «اکثر افراد مبتلا به اعتیاد بهبود می‌یابند».