حمایت دو حزبی اسرائیل در واشنگتن قربانی نتانیاهو شده است

برخی از تاریخ‌ها تنها سال‌ها بعد، با آشکار شدن وقایع و آشکار شدن پیامدها، اهمیت خود را پیدا می‌کنند. 3 نوامبر 2026 یکی از آنها نخواهد بود. حتی همانطور که اتفاق افتاد، واضح بود که نقطه عطفی بود و از آنجا به سراشیبی می رسید. من به اعلامیه دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده در انتخابات میان دوره ای اشاره می کنم که با نتانیاهو به توافق رسید تا فورا به کمک های آمریکا به اسرائیل پایان دهد. با توجه به توافقی که در دوره ریاست جمهوری باراک اوباما به دست آمد، که برای ارائه سطح بی سابقه ای از کمک به اسرائیل طراحی شده بود، بدون اینکه در سال 2028 اعلامیه ای دراماتیک ارائه شود.

اما درک این نکته مهم است که بیانیه ترامپ به موضوع بزرگتری اشاره دارد و اینکه کمک فقط کمک نیست. این بیانگر بسیار بیشتر است. در طول سالها، این بیانگر عمق روابط بین اسرائیل و متحد اصلی آن، ایالات متحده آمریکا، و یکی از ابزارهایی بوده است که از طریق آن این رابطه پایدار بوده است.

این به محافل سیاسی و دفاعی در آمریکا و سراسر جهان نشان داد که اسرائیل شریک مطلوبی است، و توانایی ما را برای بازدارندگی دشمنانش تقویت کرد. به لطف تلاش‌های مستمر اسرائیل و سازمان‌های یهودی، اعضای کنگره از هر دو حزب بر سر اینکه چه کسی می‌تواند کارهای بیشتری برای اسرائیل انجام دهد با هم رقابت کردند. برای اکثر آنها، عکس گرفتن با رهبران اسرائیلی یک نشان افتخاری برای کمپین انتخاباتی آنها بود و یکی از ویژگی‌های استاندارد آنها بود.

روابط با اسرائیل یک دارایی سیاسی برای قانونگذاران بود، در حالی که اسرائیل از مزایای حمایت گسترده دو حزبی بهره مند شد. اما با افزایش تعداد فزاینده دموکرات ها - حزبی که اکثریت یهودیان آمریکایی از آن حمایت می کردند - شروع به انتقاد از سیاست اسرائیل کردند، نتانیاهو اصل مقدس حفظ حمایت دو حزبی را که رهبران و نمایندگان اسرائیل تحت حمایت این رژیم برای حذف سیاسی بودند، کنار گذاشت. شکاف سخنرانی سال 2015 نخست وزیر به کنگره بود که دولت اوباما را دور زد - همان دولتی که مسئول کمک های سخاوتمندانه بود.

سخنانی که ترامپ اعلام کرد اکنون کوتاه شده است. سخنرانی نخست وزیر پروتکل اساسی دیپلماتیک را نقض کرد. تلاش این کشور برای جلوگیری از توافق هسته ای با ایران محکوم به شکست بود، اما به نتانیاهو کمک کرد تا در آستانه انتخابات فشرده، تنها چند هفته دیگر، امتیازات سیاسی کسب کند. تفرقه ای که مشخصه سیاست اسرائیل در زمان نتانیاهو است به کاپیتول هیل منتقل شد. از آن دوره فوق العاده، جایگاه اسرائیل در واشنگتن به طور پیوسته بدتر شده است.

زمانی که اسرائیل خود را با یک طرف طیف سیاسی آمریکا معرفی کرد، دیگر یک آرمان دو حزبی نبود و به یک موضوع تفرقه افکن تبدیل شد، و از این رو به یک نیروی سیاسی کاهش یافت. فقط زمان بود که جایگاهش در هر دو طرف از بین برود: نه تنها در میان دموکرات ها از خود بیگانه شده بود، بلکه در بین جمهوری خواهان نیز آسیب بیشتری دیده بود.

پس از آن چیزی که بسیاری آن را کشاندن ایالات متحده به یک جنگ شکست خورده می‌دانستند، پیش آمد. در این پس‌زمینه، من خود را در حال تصور گفتگوهایی می‌بینم که جانشینان من در سفارت این روزها با اعضای کنگره دارند. من گمان می کنم که به جای صحبت های مشتاقانه در مورد بازدید از اسرائیل، از آنها می پرسند که چرا اسرائیل فکر می کند می تواند رژیم تهران را سرنگون کند. و به جای جشن گرفتن یک ابتکار قانونی دیگر، مانند بودجه اضافی برای سیستم دفاع موشکی Arrow، از آنها می پرسند که چرا اسرائیل، که دقیقا می داند دانشمندان هسته ای ایران در کجا هستند، نمی تواند یک "مشتی" از یهودیان را متوقف کند.

از حمله به فلسطینی‌ها در این سرزمین‌ها. 3 نوامبر نشان داد که چگونه می‌توان دارایی‌هایی را که به سختی در طول سال‌ها ساخته شده بود، از دست داد. روز بعد، 4 نوامبر، سی و یکمین سالگرد ترور اسحاق رابین، پس از کمپین مداوم علیه او و سیاست‌هایش بود. ونس شکست را به سیاست خارجی ایالات متحده پیوند می‌دهد در همان روز، مقیاس شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای مشخص شد.

رئیس جمهور که به ندرت مسئولیت را می پذیرد، اذعان کرد که جنگ با ایران یکی از عوامل شکست بوده است. جی دی ونس، معاون رئیس جمهور ایالات متحده، که انتظار می رود به دنبال نامزدی جمهوری خواهان در انتخابات ریاست جمهوری 2028 باشد، فراتر رفت. او در یک پست طولانی یک روز پس از شکست، چهار موضوع را برشمرد که به گفته او، می‌تواند رای‌دهندگانی را که حزب جمهوری‌خواه را رها کرده‌اند، به دامان خود بازگرداند. او در کنار هزینه‌های زندگی و تورم، سه موضوع سیاست خارجی را نیز شامل می‌شود: پایان دادن به جنگ، اولویت دادن به آمریکا، و تغییر رویکرد آمریکا در قبال اسرائیل.

سپس کمتر از یک هفته طول کشید تا رئیس جمهور این شکست را به جنگ ایران و «نفرت بزرگ» اسرائیل نسبت دهد. و از شما خوانندگان عزیز دعوت می شود تا در ماه نوامبر تاپیکی را بیابید که این دو تاریخ را به هم متصل می کند و از خود بپرسید که برای ترمیم خسارت چه چیزی لازم است و در نظر بگیرید که اگر اسرائیل جهت خود و رهبری آن را تغییر ندهد، چه اتفاقی خواهد افتاد. اتحادیه، سفیر در آفریقای جنوبی و افسر رابط کنگره در سفارت در واشنگتن.

او فارغ التحصیل دانشکده دفاع ملی اسرائیل است.