حمایت نتانیاهو ترامپ از مرز دموکراسی اسرائیل عبور می کند - سرمقاله

هیچ چیز استثنایی در مورد رهبر کشوری که امیدوار باشد یکی از رهبران یک کشور متحد دوباره در انتخابات پیروز شود و در قدرت بماند، اشتباه نیست. برخی از سران کشورها، چه به دلیل ایدئولوژی و چه به دلیل شیمی شخصی، به خوبی با هم کار می کنند و تمایل به ادامه این رابطه طبیعی است. با این حال، زمانی که این تمایل از مرزهای خود فراتر می رود و به یک تایید کامل تبدیل می شود، نه تنها مناسب نیست. این همچنین نمونه آشکاری از دخالت خارجی در روند انتخابات کشور دیگر است. ترامپ نتانیاهو را در مبارزه با ایران ضروری به تصویر می‌کشد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، که تا آن زمان تمایل طبیعی خود به مداخله را مهار می‌کرد، تأیید صریح و قاطع نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو و حزب لیکود او را برای انتخابات هفته آینده صادر کرد. تنها پنج روز پس از آن که به نیوزمکس گفت: «در دنیای سیاست [اسرائیل] به هیچ‌کس اعتماد ندارم. از اسرائیل، بی‌بی نتانیاهو نخست‌وزیر جنگجوی بزرگ و شریک بزرگ‌تری برای صلح در مبارزه با جمهوری اسلامی ایران بوده است...» ترامپ نتانیاهو را ضروری معرفی کرد.

به تلاش‌های آمریکا برای مبارزه با ایران کمک می‌کند و می‌گوید که اگر او رای برکنار شود، هر رهبر آینده اسرائیل واشنگتن را ترک خواهد کرد تا به تنهایی با تهران مقابله کند. روز سه‌شنبه، ترامپ در مصاحبه با N12، این تایید را توضیح داد و گفت: «تصمیم گرفتم از نتانیاهو حمایت کنم زیرا ما روابط خوبی داریم و ما به انجام کارهای خوب در طرف آمریکا ادامه خواهیم داد.» جنگ موجه علیه ایران یک چیز است، اما اینکه از اسرائیلی‌ها که با ده‌ها مسئله‌ای که ترامپ ربطی به آن‌ها ندارد، بخواهیم به یک نامزد رأی بدهند.

استفاده از آن دستور کار جهانی رئیس جمهور آمریکا را آسان‌تر می‌کند، بی‌سابقه و توهین‌آمیز است. این بدان معنا نیست که لابی‌گری و اعمال نفوذ در روند انتخابات یکدیگر برای ایالات متحده و اسرائیل چیز جدیدی است. نتانیاهو زمانی گفت: "خارجی‌ها در مورد نتیجه انتخابات اسرائیل تصمیم نمی‌گیرند" در سال 1996، اگر چه در سال 1996 بیگانگان به پایان انتخابات اسرائیل پایان نمی‌دهند. به طور مخفیانه به نفع شیمون پرز در رقابت های نخست وزیری اش علیه نتانیاهو، اعتراف او در مصاحبه ای در سال 2018 بود.

کلینتون و پرز، نخست‌وزیر وقت، کمتر از یک ماه قبل از انتخابات در واشنگتن ملاقات کردند، که نتانیاهو در نهایت پیروز شد. در آن زمان، نتانیاهو از مداخله‌ای که احساس می‌شد به شدت پرخاش کرد و به کنست گفت که «خارجی‌ها در مورد نتیجه انتخابات اسرائیل تصمیم نمی‌گیرند، نه دولت آمریکا، نه پادشاه مراکش، پادشاه مراکش، «نمونه‌ای از دولت قبلی اسرائیلی‌ها و یا «نمونه‌ای از ارافات یا یحیی‌ها». نتانیاهو با پیش‌نمایش پوسترها افزود: نخست‌وزیر آن در آستانه انتخابات، تلاش بدبینانه‌ای برای استفاده از روابط اسرائیل و ایالات متحده به عنوان یک تبلیغ حزبی انجام داد.

که این هفته در سرتاسر کشور ظهور کردند و نتانیاهو و ترامپ را به نمایش گذاشتند. خوشبختانه، حمایت گستاخانه ترامپ از نتانیاهو بعید است تأثیر زیادی بر انتخابات هفته آینده داشته باشد. ترامپ علیرغم اقدامات وی که به اسرائیل در جنگ با دشمنانش کمک کرده و تلاش‌هایش برای آزادی گروگان‌های اسرائیلی در غزه را تضمین می‌کند، ترامپ به همان اندازه که در ایالات متحده است در اسرائیل تفرقه افکن است.

اسرائیلی‌ها به تنهایی باید بدون توصیه‌های ناخواسته یا تهدیدهای پنهان رهبر یک کشور دیگر، حتی کشوری نزدیک به ایالات متحده، تصمیم بگیرند که در انتخابات خود به چه کسی رأی دهند. رابطه اسرائیل و آمریکا بسیار بیشتر از ارتباط شخصی بین ترامپ و نتانیاهو است. مدت‌ها پس از اینکه هر دو از سمت خود کنار رفتند، این رابطه باید قوی و حیاتی باقی بماند. می‌توان از ترامپ به‌خاطر تعهدش به اسرائیل و تلاش‌هایش برای حفظ امنیت آن و ارتقای جایگاهش در منطقه تشکر کرد.

در عین حال، می توان به شدت با تلاش های او برای مداخله در سیاست داخلی اسرائیل مخالفت کرد. رای دهندگان اسرائیلی با مشکلاتی مواجه نیستند که تصمیم می گیرند به چه کسی در انتخابات سرنوشت ساز هفته آینده رای دهند. ترجیح رئیس جمهور آمریکا نباید یکی از آنها باشد.