حملات NSU نئونازی 15 سال پیش افشا شد

هالیت یوزگات نهمین قربانی قتل NSU بود. او در 6 آوریل 2006 در کاسل، در ایالت هسن آلمان، در نقطه خالی کشته شد. قبل از او، هشت مرد دیگر با پیشینه مهاجر نیز از سپتامبر 2000 تیرباران شده بودند. دهمین و آخرین قربانی که با این الگو مطابقت نداشت: او یک زن بود. افسر پلیس Michèle Kiesewetter در 25 آوریل 2007 در هایلبرون در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان کشته شد.

چهار سال و نیم پس از مرگ کیزوتر، سرانجام هویت کسانی که پشت این سری قتل‌های مرموز بودند، آشکار شد. در 4 نوامبر 2011، Beate Zschäpe، که بعدا به حبس طولانی محکوم شد، وجود سازمان ملی سوسیالیست زیرزمینی (NSU) را فاش کرد. این گروه همچنین شامل Uwe Böhnhardt و Uwe Mundlos بودند که در همان روز جسد در یک RV سوخته پیدا شدند.

گمان می رود که این دو مرد در پی یک سرقت ناموفق بانک در شهر آیزناخ در شرق آلمان، تحت شرایطی که هرگز به طور کامل مشخص نشده، جان خود را از دست داده اند. در یک ویدئوی اعترافات مخوفی که ژاپه برای رسانه ها فرستاد، آنها به خود می بالیدند که به دلایل نژادپرستانه به 9 مرد شلیک کرده و کشته اند.

یکی از سوالات بی‌پاسخ این است که چرا میشل کیزوتر نیز کشته شد. هیچ پاسخ قطعی نه در اولین محاکمه NSU در دادگاه مونیخ، که از سال 2013 تا 2018 به طول انجامید، و نه در کمیته های تحقیقاتی متعدد پارلمانی ارائه نشد.

15 سال پس از افشای گروه تروریستی نئونازی، خانواده های قربانیان قتل به طور فزاینده ای امید خود را نسبت به افشای هرگونه اطلاعات جدید از دست می دهند. یکی از این فرصت‌ها محاکمه سوزان امینگر بود - که در ژوئیه 2026 توسط دادگاهی در درسدن، در ایالت زاکسن، به اتهام حمایت از گروه تروریستی به دو سال حبس تعلیقی محکوم شد.

امینگر به دوستش Beate Zschäpe کمک کرد تا در هنگام ملاقات با پزشک و هنگام برخورد با پلیس با اجازه دادن به Zschäpe از کارت بیمه درمانی و کارت شناسایی خود هویت دیگری به خود بگیرد. با این حال، دادگاه نتوانست ثابت کند که او از سلسله قتل هایی که توسط NSU انجام شده است، آگاه بوده است.

با این وجود، بستگان قربانیان قتل و بازماندگان بمب گذاری که توسط NSU در کلن، در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان انجام شد، فکر می کنند که این حکم گدایان این باور است: "ده نفر با خونسردی اعدام شدند و تعداد بی شماری دیگر در بمب گذاری ها مجروح شدند." 2005.

قربانیان چه زمانی به عدالت خواهند رسید؟ بولگاریدس در پاسخ به حکم تعلیقی که برای سوزان امینگر در دومین - و احتمالا نهایی - محاکمه NSU صادر شد، پرسید. شوهر او، آندره، در سال 2018 در اولین محاکمه جنایی علیه این گروه تروریستی به دو سال و نیم زندان محکوم شده بود، اما او باید تنها دو سوم آن را بگذراند. این نیز خشم خانواده قربانیان را برانگیخته است.

حکم رالف وولبن نئونازی که در اولین محاکمه NSU به ده سال زندان محکوم شده بود به جرم کمک به قتل محکوم شده بود، همچنین در ماه مه 2026 به پایان رسید. او احتمالا تا سال 2035 پشت میله های زندان خواهد ماند. تمام تحقیقات دیگر توسط دفتر دادستانی فدرال علیه هواداران مظنون NSU لغو شده است.

در حالی که به نظر می رسد روندهای قانونی تا حد زیادی به پایان رسیده است، بحث های اجتماعی گسترده تر پیرامون مجموعه بی سابقه قتل ها و حملات انجام شده توسط تروریست های دست راستی ادامه دارد. با این حال، دو پروژه کلیدی پیشرفت کندی دارند: مرکز یادبود ملی که برای نورنبرگ (باواریا) برنامه ریزی شده است و یادبود در Keupstraße در کلن.

نورنبرگ یک انتخاب آشکار برای مرکز اسناد ملی برای قربانیان نژادپرستی و افراط گرایی راست است. در اینجا بود که NSU اولین قربانی خود، انور شیمشک، یک گلفروش و به دنبال آن دو نفر دیگر را به قتل رساند. یک مرد دیگر در اینجا به شدت مجروح شد که گمان می‌رود اولین بمب‌گذاری NSU باشد.

علاوه بر این، نورنبرگ همچنین در دوران نازی‌ها، جایی که آدولف هیتلر تجمعات تبلیغاتی حزب نازی را با راهپیمایی‌ها و سخنرانی‌های گسترده برگزار می‌کرد، نقش مهمی ایفا کرد.

بوندستاگ آلمان از سال 2024 ایده یک مرکز اسناد NSU را در نظر گرفته است. با این حال، برنامه ها برای اجرای سریع به حاشیه رانده شد زیرا ائتلاف حاکم در آن زمان به رهبری صدراعظم اولاف شولز (SPD) پیش از موعد فروپاشید. اکنون قرار است این پروژه تا سال 2030 تکمیل شود.

اوضاع در شهر کمنیتس در ایالت زاکسن در شرق آلمان ادامه دارد. یک مرکز اسناد در مجموعه NSU از سال 2025، سالی که پایتخت فرهنگی اروپا بود، در شهر راه اندازی شده است. عنوان نمایشگاه «محاکمه باز» از رویکرد گسترده و جاه طلبانه آن به عنوان فضایی برای آموزش، پژوهش و رویدادها سخن می گوید.

گامزه کوباشیک در افتتاحیه سخنرانی کرد. پدر او، مهمت، در 4 آوریل 2006 توسط NSU در دورتموند مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. در واقع، کمنیتس جایی بود که تروریست‌های Zschäpe، Mundlos و Böhnhardt سال‌ها در آن پنهان شده بودند. گامزه کوباشیک، با تاکید بر اهمیت این مکان، گفت: «این همان جایی بود که آنها برای قتل پدرم برنامه ریزی کردند. حمایتی که آنها از صحنه محلی نئونازی دریافت کردند، آنها را قادر ساخت تا نقشه های خود را اجرا کنند و ایدئولوژی آنها را تقویت کرد.»

مدیران اجرایی سازمان مستقر در کمنیتس، نورا کرژیوینسکی و استر گرستنبرگ، معتقدند که یک مرکز یادبود و اسناد ملی اختصاص داده شده به مجموعه NSU ضروری است. آنها در پاسخ به پرسش کتبی دویچه وله تاکید کردند: «اما نمی‌تواند جایگزین کارهایی که در مکان‌های واقعی ترور انجام می‌شود و به شرایط اجتماعی که منجر به آن شده است را رسیدگی کند».

کرژیوینسکی و گرستنبرگ توضیح دادند که مفهوم راهنمای نمایشگاه، برجسته کردن دیدگاه‌های افراد آسیب‌دیده و پیوند یادآوری با بررسی تداوم نژادپرستی و مسئولیت دولت و جامعه است. به همین دلیل است که ما کار خود را جایگزینی برای یک مکان یادبود ملی نمی‌دانیم، بلکه به عنوان بخشی از یک سیستم یکپارچه که تلاش‌های محلی، منطقه‌ای و ملی پایدار را برای یادآوری و کنار آمدن با گذشته به شیوه‌ای پایدار به هم پیوند می‌دهد.»

در حالی که تلاش‌ها برای رسیدگی به مجتمع چندوجهی NSU در کمنیتس شکل مشخصی به خود گرفته است، ساکنان Keupstrasse در کلن هنوز منتظر یادبود وعده داده شده برای 22 نفر مجروح در حمله بمب 9 ژوئن 2004 هستند. با این حال، طبق گزارش های رسانه ها، ساخت و ساز نمی تواند حداقل تا سال 2030 آغاز شود، زیرا ساختمان های قدیمی در اطراف سایت برنامه ریزی شده ابتدا باید تخریب شده و ساختمان های جدید ساخته شوند.

این بدان معناست که بیش از یک ربع قرن طول می کشد تا بنای یادبودی برای گرامیداشت قربانیان بمب گذاری NSU در Keupstrasse در جایی که در آن رخ داد ساخته شود. در همین حال، 15 سال پس از افشای خود NSU، بوندستاگ آلمان با برگزاری مناظره موافقت کرد. عنوان آن: گرامیداشت یاد قربانیان، عمل به مسئولیت های خود و جدی گرفتن تهدیدات امروز.