حمله تروریستی flydubai موفق شد - نظر

در یک کشور عادی، وزیری یک سبد دولتی دریافت می کند و انتظار می رود تمام استعداد، انرژی و توانایی خود را صرف آن کند. تمرکز وزیر آموزش و پرورش بر آموزش وزیر رفاه در مورد رفاه؛ وزیر حمل و نقل در مورد حمل و نقل هدف این است که وزارتخانه و اهداف آن را پیش ببرد، و به نفع شهروندان کشور باشد. اما در کشور اسرائیل، وزیری یک مجموعه دولتی دریافت می کند و از آن - همراه با منابع، مشاغلی که ارائه می دهد و اهرم های نفوذ و کنترلی که فراهم می کند - برای پیشبرد منافع خود بهره برداری می کند. به همین دلیل است

میری رگو یک دستیار شخصی را به عنوان مدیر کل وزارت حمل و نقل منصوب کرد - فردی که تجربه شغلی او با مدیریت رویداد "Likudiada" به اوج خود رسید. این شوخی نیست؛ این یک داستان واقعی است و فرد مورد نظر - موشه بن زاکن - مدیر کل باقی می ماند. این دقیقا همان چیزی است که به نظر می رسد. هرچه عمیق تر به ماجرای هواپیمای دبی بپردازیم، غفلت و بی نظمی بیشتر آشکار می شود. ناظر دولتی در این باره به صراحت نوشت.

دو سال پیش، ماتانیاهو انگلمن، ناظر دولتی نسبت به نیاز به بررسی مجدد ترتیبات امنیتی برای ورود هواپیماهای خارجی به اسرائیل، شفاف سازی تقسیم مسئولیت ها بین نهادهای مربوطه، و اتخاذ یک «رویکرد یکپارچه» هشدار داد. در یک دولت خوب - در وزارتخانه‌ای که مدیرکل آن منصوب حرفه‌ای و کارشناس حمل‌ونقل است - بلافاصله تیمی برای اجرای گزارش ناظر تشکیل می‌شود. اتفاقا این گزارش شامل بخش های طبقه بندی شده است که منتشر نشده است.

جای تعجب است که آیا آنها به طور خاص به پروازهایی از دبی به دنبال توافقنامه آبراهام می پردازند یا خیر. به هر حال، بن زاکن ترجیح می دهد یک "رویکرد یکپارچه" متناسب با نیازهای وزیرش ایجاد کند - نیازهایی که در درجه اول بر سفرهای بی پایان به کنفرانس های مبهم در مقاصد مختلف خارج از کشور متمرکز بود. ترافیک؟ بالاخره پاک خواهند شد تلفات تصادفات جاده ای؟ خانواده ها حقوق بیمه دریافت خواهند کرد. فاجعه هوایی؟ بیایید به یک معجزه امیدوار باشیم. معلوم شد که در نهایت این رویکرد درست بوده است.

بالاخره یک معجزه وجود داشت. چرا ربودن هواپیمای فلای دبی برای اسرائیل یک شکست بود و اکنون، می‌توانیم با قاطعیت بگوییم: یک شکست بزرگ در اینجا رخ داد - شکست عظیم. خلبانی - خلبانی که عمان به دلیل افراطی شدن او را ثابت کرد و مراکش به دلیل دیدگاه های اسلام گرایانه افراطی او را از پرواز منع کرد - متوجه شد که صدها اسرائیلی را به اسرائیل پرواز می دهد. و نه برای اولین بار. یک نفر در شین بت (آژانس امنیتی اسرائیل) باید خود را به دقت بررسی کند.

من می دانم - آنها در مورد امنیت گادی آیزنکوت نیز ریسک می کنند - اما وقتی صدها مسافر درگیر می شوند، خیلی دور می شود. مردم می گویند دیوید زینی، کارگردان شین بت، مسیحی است. این ممکن است درست باشد. شاید او حتی از قبل می‌دانست که مسافران اسرائیلی در هواپیما خواهند بود که از پذیرش سرنوشت خود سر باز می‌زنند و همه چیز به سلامت به پایان می‌رسد. موساد راهی ندارد که از تک تک جهادی‌هایی که تصمیم به کشتن یهودیان می‌گیرند بداند، مشروط بر اینکه این فرد به یک گروه سازمان‌یافته مرتبط نباشد یا به دستوری از جایی عمل نکند.

اگر واقعا چنین است، موساد در اینجا مسئولیت کمتری دارد. با این حال، یک خلبان عمانی - که توسط خود عمانی‌ها "خطرناک" تلقی می‌شود - نباید بدون اینکه این اطلاعات به مقامات اسرائیلی برسد به اسرائیل پرواز کند. به خصوص از آنجایی که مشخص شد ده ها خلبان عمانی در سال های اخیر هواپیماها را در فرودگاه بن گوریون فرود آورده اند. در مورد رهبری سیاسی چطور؟ وزیر حمل و نقل؟ نخست وزیر؟ حتی به آنها اشاره نکنید. ما درس خود را یاد گرفته ایم چه ربطی به آن دارند؟ هیچ ارتباطی ندارند

شرم بر شما برای سرگرم کردن فکر. پس از 7 اکتبر برای همه ثابت شد: رهبری سیاسی تنها مسئول موفقیت هاست. از این گذشته، بنیامین نتانیاهو با یانیو هایون، خلبان قهرمان فلای دبی نشست و با او این معجزه را جشن گرفت. وقتی اتفاق بدی می افتد، کاری با آن ندارند.

بنابراین، میری ما می‌تواند به پرواز در سراسر جهان ادامه دهد، به این امید که افراد نالایق در دفتر او اطمینان حاصل کنند که هیچ خلبان عمانی با او پرواز نمی‌کند. نتانیاهو می‌تواند به عکس گرفتن با بازماندگان قهرمان ادامه دهد و در عین حال این واقعیت را نادیده بگیرد که آنها مجبور شدند خود را نجات دهند زیرا او – برای صدمین بار – در انجام وظیفه‌اش ناکام ماند. این دقیقا همان چیزی است که در 28 نوامبر 2002 در M

اومسا، کنیا، زمانی که دو موشک شانه‌ای استرلا به سمت یک هواپیمای آرکیا مملو از اسرائیلی‌ها بلافاصله پس از برخاستن پرتاب شد. دو موشک از کنار هواپیما گذشت و از دست رفت. خلبانان آنها را دیدند. در داخل سازمان امنیتی اسرائیل، آن حادثه ثبت و به عنوان یک حمله موفقیت آمیز طبقه بندی شد - رویدادی که در واقع رخ داد و منجر به کشته شدن 260 مسافر و خدمه اسرائیلی شد (در بهترین سناریو). چرا باید به عنوان یک حمله موفق ثبت شود؟ زیرا از دیدگاه مهاجمان، این یک موفقیت بود.

خلبان عمانی موفق شد از هر سیستم غربالگری و امنیتی در امارات و اسرائیل سبقت بگیرد و کلیدها و وسایلی را برای سقوط هواپیما به دست آورد. زینی باید به خود بگوید: من شکست خوردم. رومن گافمن، رئیس موساد باید به خود بگوید: من شکست خوردم. میری رگو باید به خودش بگوید - البته، نمی‌خواهد - که شکست خورد. همین امر در مورد رئیس بخش امنیتی وزارتخانه و رئیس مملات - مرکز عملیات امنیت هوانوردی نیز صدق می کند.

من نمی‌دانم او اخیرا چه عملیاتی انجام داده است، اما به طور قطع می‌دانم که او نتوانست کار واقعی خود را انجام دهد. در آن زمان، پس از حمله در مومباسا، این دیدگاه غالب بود: مقامات امنیتی از طریق تحقیقات داخلی تشخیص دادند که حمله موفق بوده و آنها شکست خورده‌اند. واقعیت این است که دو تروریست دو موشک شانه پرتاب را به سمت هواپیمای پر از اسرائیلی شلیک کردند. شما باید بدانید: از هر کجا که پروازهای اسرائیل از آنجا بلند می شوند، همیشه پرسنل امنیتی اسرائیل مسئول امنیت محیطی هستند.

"پسران ما" قرار است در "ایستگاه مومباسا" باشند، همانطور که قرار است در "ایستگاه دبی" باشند. آنها در کنار پشتیبانی عمیق اطلاعاتی، همکاری با نیروهای امنیتی محلی، بررسی هر کسی که با امنیت مسافران در تماس است و غیره عمل می کنند. آنها آنجا بودند، اما - این اتفاق افتاد. هواپیمای آرکیا به لطف یک جزئیات کوچک نجات یافت: تروریست ها نمی دانستند چگونه موشک های استرلا را پرتاب کنند. چنین موشکی در گرمای موتور قرار می گیرد.

آنها باید منتظر بمانند تا هواپیما از بالای سر عبور کند و سپس موشک را در پی آن شلیک کنند. سپس روی موتورها قفل می‌شود و در مقابل هواپیما منفجر می‌شود. در عوض، هنگام برخاستن هواپیما از کناری شلیک کردند و بنابراین موشک‌ها روی موتور قفل نشدند. آنها فقط از کنار هواپیما عبور کردند و به راه خود ادامه دادند. خلبانان رافی ماریک، ایتزیک شانی و اوری ساپیر می‌توانستند از کابین خلبان به سمت موشک‌هایی که قصد شکستن هواپیمایشان را داشتند، سلام کنند، یکی از آنها در آن زمان این را به من گفت. در مومباسا، توطئه موفق شد اما به دلیل شانس شکست خورد.

در دبی موفق شد اما به لطف قهرمانی پنج اسرائیلی شکست خورد. آیا کسی پاسخگو خواهد بود؟ البته نه. کاملا برعکس. نتانیاهو طوری خود را وارد این رویداد کرده است که گویی لوله‌کشی است که همه را نجات داده است. او طوری جشن می گیرد که انگار همین الان اعلام کرده بود: «کوه معبد در دستان ماست.» حقیقت دقیقا برعکس است: نتانیاهو مسئول این گرفتگی و سیل است که تقریبا همه را به قتل رساند.

هایون - لوله کش - به همراه تالی و تزویکا منس و دیگرانی که به سادگی امور را به دست گرفتند، روز را نجات دادند. یک تصحیح تاریخی سرگرم کننده برای جمع بندی همه چیز: هایون فقط یک لوله کش نیست. او یک کامیون وکیوم (وسیله نقلیه عظیمی که برای پاکسازی مقادیر زیادی فاضلاب استفاده می شود) کار می کند. وقتی شنبه شب در برنامه ملاقات با پرس از او پرسیدیم که آیا صبح روز بعد به سر کار برمی‌گردد، او پاسخ داد: "دوست دارم، اما دیروز سوار کامیون شدم و روشن نشد." چه پسر شگفت انگیزی