حمله flydubai قبل از اینکه یک طرح - تحلیل باشد یک شکست بود

به گزارش فایننشال تایمز، مقامات در عمان گفته اند که کمک خلبان فلای دبی در آنجا به دلیل نگرانی در مورد افراط گرایی از وظایف خود کنار گذاشته شد. اطلاعات استرالیا پرونده ای را در مورد او از دوران دانشجویی اش نگهداری می کرد، زمانی که گفته می شد وی از مساجد رادیکال و وب سایت های افراط گرا بازدید می کرد. رویال ایر ماروک، شرکت هواپیمایی ملی مراکش، 3 ماه به او آموزش داد. آنها نمی گویند چرا. هیچ کدام او را از کابین خلبان خارج نکرد.

هرچه که بازرسان در نهایت در مورد هر گونه ارتباط با تهران پیدا کنند، این بخشی است که باید توضیح دهند. انگیزه سیاسی برای مرتبط ساختن حمله با حمایت یک دولت به راحتی می توان فهمید که چرا برخی از دولت ها ترجیح می دهند در مورد ایران صحبت کنند. یک حامی دولتی تهدید را بزرگ‌تر و دیپلماسی را جدی‌تر می‌کند، و هر گونه بحث در مورد اینکه چه کسی چه کسی را نخوانده است را به‌طور نامحدود به تعویق می‌اندازد. نقش اثبات شده ایران، اماراتی ها را مجبور به رویارویی با همسایه ای می کند که برای مدیریت آن سخت تلاش کرده اند و اورشلیم را برای پاسخگویی تحت فشار قرار می دهد.

اما این امر همچنین گفتگو را از پرونده های استخدام دور می کند. این انگیزه در اورشلیم قوی ترین است. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، در بیشتر دوران کاری خود در مورد دسترسی تهران هشدار داده است و ردپایی که به آنجا منتهی می شود او را توجیه می کند. او متحدانی برای تجمع و پاسخی برای بحث خواهد داشت. توضیح اینکه کدام آژانس اسرائیلی قرار بود خدمه را بررسی کند، سوالی که مقامات اسرائیلی اکنون در مورد آن بحث می کنند، هیچ یک از اینها را ارائه نمی دهد. آنچه در پرونده وجود دارد ناچیز است.

یک منبع ارشد اماراتی آگاه به جروزالم پست به جروزالم پست گفت که ارتباط احتمالی ایران از جمله فرضیه‌های دیگر در حال بررسی است. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا این احتمال را مطرح کرده است. نتانیاهو گفت که هنوز خیلی زود است که بگوییم. یک مقام اسرائیلی در روز 1 اکتبر به پست گفت که ارزیابی کاری هنوز این بود که مهاجم به تنهایی عمل کرده است.

جهادگران سنی و رژیم شیعه ایران برای دهه‌ها با یکدیگر اختلاف نظر داشته‌اند و هر زمانی که به صلاح آنها بود با یکدیگر همکاری کردند. کمیسیون 11 سپتامبر کمک ایران به ترانزیت القاعده را مستند کرد، اگرچه هیچ مدرکی مبنی بر اطلاع ایران یا حزب الله از این توطئه پیدا نکرد. عجیب ترین فصل مربوط به اوت 2020 بود، زمانی که معاون رهبر القاعده، ابومحمد المصری، همراه با دخترش میریام بنینگ، حمزا بنینگ، بیوه اوسید القاعده، حماس بنینگ لادنک، بیوه او در تهران، در اتومبیل خود در تهران کشته شد. به نیویورک تایمز، او زندگی می کرد

سال‌ها آزادانه در بخش‌های مجلل شهر، و مأموران اسرائیلی او را به درخواست واشنگتن کشتند. رسانه های دولتی ایران ابتدا این مرد کشته شده را معلم تاریخ لبنانی گزارش کردند. تهران گفت که داستان تایمز اختراع شده است. بنابراین، تاریخ این سوال را مشروع می کند و این تنها کاری است که انجام می دهد. اینکه آیا این خلبان ارتباطی با ایران داشته است بستگی به شواهدی در مورد این خلبان دارد. ایجاد ارتباط برای سیاستمداران مفید است. تماس با شخص مرتبط با ایران یک چیز است.

کمک چیز دیگری است و جهت عملیاتی چیز دیگری است که پیامدهای بسیار متفاوتی برای سیاست دارد. تا زمانی که کسی این اصطلاح را تعریف کند، بیشتر برای سیاستمداران مفید است. اظهارات نتانیاهو مبنی بر اینکه اسرائیل هیچ هشدار خاصی نداشته است ممکن است دقیق باشد. همچنین به سوالی پاسخ می‌دهد که هیچ‌کس نمی‌پرسید. هوشمندی که نام یک طرح را می‌دهد یک نوع اطلاعات است. شک در مورد اینکه آیا یک مرد خاص باید مسافر پرواز باشد نوع دیگری است، و این همان چیزی است که یک سیستم بررسی وجود دارد تا بتوان آن را گرفت.

آنچه اسرائیلی‌ها حق دارند بدانند این است که آیا کسی در این زنجیره، در اینجا یا خارج از کشور، به اندازه کافی درباره او می‌دانست تا جلوی او را بگیرد، و با آن چه کردند. منابع اماراتی گفتند آنچه عمان و استرالیا می دانستند تنها پس از حمله به آنها رسید. شخصی در عمان نگرانی های مربوط به این مرد را یادداشت کرد. استرالیا یک فایل جمع آوری کرد. Royal Air Maroc دلایل خود را برای رد کردن او در جایی در کشو داشت.

بازرسان باید مشخص کنند که هر کدام شامل چه چیزی بوده است، چه کسی حق دیدن آن را داشته است، و اینکه آیا کسی تا به حال پرسیده است یا خیر. در گزارش سال 2024 بازرس ایالتی خواستار بازنگری در مسئولیت‌های امنیتی هوانوردی، از جمله پروازهای خارجی ورودی، شد و از رهبری سیاسی خواست تا یک سیاست جامع را تدوین کند. از نتانیاهو و میری رگو، وزیر حمل‌ونقل، به طور خاص باید پرسید که با آن توصیه چه شد.

اگر یک مددکار ایرانی حاضر شود، این سوال بیشتر مورد توجه قرار می گیرد. امارات متحده عربی بهتر از بسیاری از دولت هایی که اکنون انگشت نشان می دهند، این موضوع را مدیریت کرده است. دادستان کل آن را یک حمله تروریستی در ملاء عام خواند و مقامات اماراتی در حال انجام تحقیقات هستند. در این منطقه، این غیرعادی است. بررسی‌های استخدامی خود فلای‌دبی، همچنان که باید، در کنار شکایت‌هایی که ادعا می‌شود کشورهای دیگر از آن جلوگیری کرده‌اند، همچنان تحت بررسی است. عربستان سعودی هواپیما را تحویل گرفت و از مسافران مراقبت کرد و طبق گزارش‌ها، اجازه نداد هواپیماهای نظامی اسرائیل برای جمع‌آوری آنها بیایند.

در مورد همکاری در یک زمان، در ملاء عام، در شرایط اضطراری مذاکره می‌شد. ارزش این را دارد که بدانیم همان کانال‌ها در ماه‌های قبل، زمانی که هیچ‌کس تماشا نمی‌کرد، چگونه کار می‌کردند، و یک فایل مشترک ممکن بود نتیجه را تغییر دهد. اگر ایران درگیر می‌شد، نتیجه ناخوشایند این است که یک سرویس متخاصم از شکاف‌ها عبور می‌کرد، چندین نهاد زمان زیادی برای بستن داشتند. حمایت دولتی یک عملیات را توانمندتر می کند.

به شما نمی‌گوید که کدام محافظ‌ها مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند و کدام یک از آن‌ها هرگز وجود نداشته است. هر شواهدی مبنی بر هدایت خارجی وجود داشته باشد در همان پرونده سوابق استخدامی، درخواست‌های اطلاعات، پاسخ‌ها و مجوزهای امنیتی قرار دارد. با هم بخوانید، آنها نشان خواهند داد که چه کسی به اندازه کافی عمل کرده است، حتی اگر هیچ کس تصویر کامل را نداشته باشد. اگر شواهد به تهران منتهی شود، پاسخ باید جدی باشد.

دولت‌هایی که وظیفه آنها حفاظت از این مسافران بود، هنوز توضیحی درباره چگونگی امکان‌پذیر شدن این امر به آنها بدهکار هستند. یک ارتباط ایرانی، تحقیقات را گسترده‌تر می‌کند - و فهرست افرادی که به همراه آن پاسخ‌ها را بدهکارند.