حیات دریایی خلیج مکزیک پس از انفجار سکوی نفتی در سال ۲۰۱۰ هنوز احیا نشده است
پژوهشی ۱۳ ساله نشان می‌دهد که نشت عظیم نفت در خلیج مکزیک، جمعیت جانوران اعماق دریا را به‌شدت کاهش داده و این زیست‌بوم هنوز بهبود نیافته است.
پژوهشی ۱۳ ساله نشان می‌دهد که نشت عظیم نفت در خلیج مکزیک، جمعیت جانوران اعماق دریا را به‌شدت کاهش داده و این زیست‌بوم هنوز بهبود نیافته است.
بیش از یک دهه از فاجعه‌ی نشت نفت در خلیج مکزیک می‌گذرد؛ اما آثار مخرب آن همچنان در اعماق دریا دیده می‌شود. پژوهشی جدید نشان می‌دهد که جمعیت برخی از جانوران دریایی پس از انفجار سکوی نفتی دیپ‌واتر هورایزن در سال ۲۰۱۰، حدود ۶۰ درصد کاهش یافته و حتی پس از ۱۳ سال نیز به وضعیت پیشین بازنگشته است.
در سال ۲۰۱۰، انفجار سکوی نفتی تحت مدیریت شرکت بی‌پی (BP) جان ۱۱ کارگر را گرفت و باعث نشت حدود پنج میلیون بشکه نفت شد. گروه‌های امدادی برای مهار آلودگی مواد شیمیایی پراکنده‌ساز را در عمق ۱۵۰۰ متری آب تزریق کردند تا نفت به قطرات کوچک‌تر تبدیل شود. این اقدام احتمالاً آسیب به جانوران سطح آب را کاهش داد؛ اما ممکن است موجودات اعماق دریا را بیشتر در معرض آلودگی قرار داده باشد.
پژوهشگران تغییرات جمعیت جانوران را در «ناحیه‌ی گرگ‌ومیش» اقیانوس بررسی کردند؛ منطقه‌ای در زیر آب‌های سطحی که محل زندگی بسیاری از ماهی‌ها، سخت‌پوستان و دیگر موجودات دریایی است. در این مدت، جمعیت ماهی‌ها ۶۳٫۵ درصد، سخت‌پوستان ۶۲ درصد و جانورانی مانند ماهی‌های مرکب و اختاپوس‌ها حدود ۵۹٫۷ درصد کاهش یافت.
در پی فاجعه‌ی نشت نفت شرکت بی‌پی، جمعیت ماهی‌ها ۶۳٫۵ درصد، سخت‌پوستان ۶۲ درصد و جانورانی مانند ماهی‌های مرکب و اختاپوس‌ها حدود ۵۹٫۷ درصد کاهش یافت
نتایج نشان داد که جمعیت ماهی‌ها از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ حدود ۶۳٫۵ درصد، سخت‌پوستان ۶۲ درصد و جانورانی مانند ماهی‌های مرکب و اختاپوس‌ها حدود ۵۹٫۷ درصد کاهش یافت. کریل‌ها، از منابع غذایی مهم نهنگ‌ها، نیز با افت ۷۲ درصدی جمعیت روبه‌رو شدند.
به‌گزارش ان‌بی‌سی‌نیوز ، نمونه‌برداری‌ها تا سال ۲۰۲۳ ادامه یافت؛ اما نشانه‌ای از بهبود پایدار دیده نشد. به‌گفته‌ی تریسی ساتن، نویسنده‌ی اصلی پژوهش، عواملی مانند دمای آب، میزان اکسیژن و منابع غذایی نمی‌توانستند این تغییرات را توضیح دهند. به همین دلیل، نشت نفت محتمل‌ترین عامل شناخته شد؛ هرچند رابطه‌ی علت‌ومعلولی آن به‌طور قطعی اثبات نشده است.
یکی از یافته‌های نگران‌کننده، کاهش شدید جمعیت فانوس‌ماهیان است که روزها در اعماق آب زندگی می‌کنند و شب‌ها برای تغذیه به آب‌های بالاتر می‌آیند. این ماهی‌های کوچک غذای جانوران بزرگ‌تری مانند ماهی تن، اره‌ماهی و نهنگ‌ها هستند و کم‌شدن تعدادشان می‌تواند کل زنجیره‌ی غذایی را تحت‌تأثیر قرار دهد.
پژوهشگران همچنین ترکیبات سمی نفت را در تخم‌ها و بافت بدن برخی ماهی‌های اعماق دریا شناسایی کرده‌اند؛ یافته‌ای که احتمال انتقال اثرات آلودگی به نسل‌های بعدی را مطرح می‌کند. مطالعه‌ای جداگانه در سال ۲۰۲۴ نیز از کاهش حداکثر ۸۳ درصدی جمعیت برخی نهنگ‌ها و دلفین‌های خلیج مکزیک پس از حادثه خبر داده بود.
دانشمندان هشدار می‌دهند که مواد پراکنده‌ساز نفت، با وجود کاهش آلودگی سطح آب، ممکن است جانوران ساکن لایه‌های عمیق‌تر را بیشتر در معرض قطرات نفت قرار دهند. البته نقش مستقیم این مواد در افت جمعیت هنوز مشخص نیست. ساتن می‌گوید: «اعماق دریا بسیار شکننده‌تر از چیزی است که تصور می‌کردیم.»
یافته‌های پژوهش همچنین نگرانی‌هایی درباره‌ی پیامدهای بلندمدت فعالیت‌هایی مانند حفاری نفت و استخراج مواد معدنی از بستر اقیانوس ایجاد کرده است؛ آسیب‌هایی که ممکن است سال‌ها از دید انسان پنهان بمانند.