«حیثیت نادیده گرفته شد»: روزنامه‌نگار کرد سوءاستفاده‌های ادعایی در بازداشت ترکیه را به «پست» بازگو می‌کند.

مقامات ترکیه در مرکز اخراج کوجایلی پناهندگان را مورد ضرب و شتم قرار دادند، از دسترسی آنها به امکانات اولیه بهداشت محروم کردند و به گفته زانیار عزیزنژاد، روزنامه نگار کرد، از تهدید اخراج برای سودجویی و قاچاق پناهندگان استفاده کرد. (UNHCR) به عنوان یک پناهنده سیاسی در منطقه کردستان عراق، در سال 2018 به دلیل ترس از آزار و اذیت سیاسی از ایران گریخت.

او از عراق به ترکیه سفر کرد و از سال 2023 تا 2024 به مدت یک سال با تهدید اخراج علیرغم شناسایی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در آنجا ماند. عزیزنژاد که در 4 ژوئیه 2023 دستگیر شد، گفت که ابتدا یک شبه در یک اتاق شلوغ با 40 نفر دیگر، آب، غذا و مواد غذایی دیگر بازداشت شد. لوازم سپس او را به اتاق کوچکی به مساحت 12 متر مربع منتقل کردند که برای چهار نفر طراحی شده بود اما 12 نفر را در خود جای داده بود.

او به پست گفت: این بحث پس از گزارش‌های تایید نشده در رسانه‌های ترکیه و اسرائیل که اولین بار توسط i24NEWS منتشر شد مبنی بر اینکه اسرائیل در حال بررسی تشکیل پرونده‌ای علیه ترکیه در دادگاه کیفری بین‌المللی به دلیل تمام رفتارهای حماس با کردها است، مطرح شد.

اگرچه وزارت امور خارجه از اظهار نظر در مورد این گزارش ها خودداری کرد، عزیزنژاد گفت که مایل است ترکیه را به خاطر جنایاتش به دادگاه بکشاند. بازداشت شدگان امکانات حمام مناسبی نداشتند، مجبور بودند در توالت استحمام کنند. او در طول دوره کوتاه روزانه خود در خارج از منزل، گفت که زندانیان می توانند اقلامی مانند سیگار را خریداری کنند، اما با قیمت 500 درصد.

هر زندانی به یک نخ سیگار در روز محدود می‌شد و او گفت افرادی که بیشتر در حال سیگار کشیدن دستگیر می‌شدند توسط نگهبانان مورد ضرب و شتم قرار می‌گرفتند. عزیزنژاد گفت که او شخصا چهار یا پنج بار به دلیل خرید سیگار بیشتر مورد ضرب و شتم قرار گرفت و توضیح داد که چگونه تقریبا هر 15 روز یکبار او را به اتاق افسر می‌بردند، جایی که او را تحت فشار قرار دادند تا سند اخراج را تکمیل کنم. ایران، آنها مدام مرا تحت فشار قرار دادند.» «در راهروها دوربین‌های امنیتی وجود داشت، اما هیچ‌کدام در داخل اتاق‌ها نبود.

آنها شما را به عقب می کشیدند، با چهار یا پنج نگهبان شما را به داخل اتاق می زدند و سعی می کردند شما را مجبور کنند که آن کاغذ را امضا کنید. من از امضا کردن امتناع کردم و یک سال تمام آن شکنجه را تحمل کردم.» او گفت که زندانیان امکانات حمام مناسبی نداشتند و مجبور بودند در داخل توالت‌ها استحمام کنند که «بسیار غیربهداشتی» بود و باعث شد چندین بار دچار بیماری‌های پوستی شود.

او گفت که درمان پزشکی تنها در صورتی ارائه می‌شود که بازداشت‌شدگان توافقنامه‌های اخراج را امضا کرده باشند یا «در آستانه مرگ» قرار داشته باشند، در حالی که هر زندانی فقط یک قطعه صابون در هفته دریافت می‌کند. از سال 2015، اتحادیه اروپا میلیاردها یورو را برای حمایت از پناهندگان و جوامع میزبان در ترکیه اختصاص داده است، از جمله 6 میلیارد یورو از طریق تسهیلات 201 تا 6 میلیارد یورویی دیگر برای پناهندگان در ترکیه. طبق گزارش کمیسیون اروپا، 2021-2023. تحقیقات عفو بین‌الملل با عنوان دروازه‌بان اروپا، در آن زمان هشدار داد که اتحادیه اروپا در خطر شریک شدن در نقض حقوق بشر است.

از طریق همکاری های مهاجرتی با ترکیه. این گزارش بازداشت غیرقانونی، ضرب و شتم، محرومیت از دسترسی به وکلا و خانواده ها، و بازگشت اجباری به مراکز بازداشت ترکیه، از جمله مراکزی که بودجه اتحادیه اروپا را دریافت کرده اند، مستند کرده است. عفو بین‌الملل همچنین خواستار نظارت مستقل بر شرایط و استفاده از بودجه اتحادیه اروپا در چنین تأسیساتی شد. اگرچه عزیزنژاد تأیید کرد که گاه‌گاهی از سوی Sosyal Gelişim و Dayanışma Derneği (ASAM)، یک سازمان غیردولتی ترکیه که کمک‌های بشردوستانه و حمایت قانونی را به پناهجویان ارائه می‌کند، ملاقات می‌کند، او گفت که مقامات مراقب بودند به این گروه اجازه ندهند.

عزیزنژاد گفت که مردان و زنان در طبقات جداگانه اسکان داده می شدند و اجازه می دادند هر روز فقط 20 دقیقه ورزش در فضای باز انجام دهند. اگرچه این مرکز ظاهرا دارای امکانات تفریحی بود، اما او گفت که هرگز آنها را ندیده است و مقامات پناهندگان را برای نمایش در طول بازدیدهای ASAM انتخاب می‌کنند و «تصور نادرستی مبنی بر اینکه حقوق بشر رعایت می‌شود» ایجاد می‌کند. او گفت که در واقع، "پناهندگان برای قاچاق سیاسی و انسان مورد استفاده قرار می گرفتند." تجارت جان انسان ها برای منفعت در مورد قاچاق انسان سوال شد.

عزیزنژاد در رد این ادعا گفت که مقامات ترکیه شروع به دستگیری افرادی کرده اند که فکر می کنند ممکن است تلاش کنند خود را به اروپا برسانند، از جمله خانواده هایی که سال ها در ترکیه زندگی می کردند و تجارت داشتند. او مدعی شد که زندانیان به طور سیستماتیک مجبور به امضای فرم‌های اخراج می‌شوند تا ترکیه بتواند ادعا کند که مهاجران اقتصادی را رهگیری و اخراج می‌کند و به آن اجازه می‌دهد از سازمان‌های حقوق بشر و اتحادیه اروپا کمک مالی دریافت کند.

ترکیه این کار را برای تأمین بودجه سازمان‌های حقوق بشری، به‌ویژه اتحادیه اروپا، با ادعای دستگیری مهاجران اقتصادی و بازگرداندن آنها به کشورهای خود برای جلوگیری از رسیدن آنها به اروپا انجام داد.

افرادی که به مدت یک دهه در ترکیه به صورت مسالمت آمیز زندگی می کردند، یک شبه در خانه های خود دستگیر شدند، به اردوگاه آورده شدند و مجبور به امضای اوراق اخراج شدند. من آن را طرح قاچاق انسان می نامم. آنها با جان انسان ها برای سود معامله می کردند.

دیدار دوباره همسر و دو فرزندش به او کمک کرد تا سال بدرفتاری را تحمل کند. او همچنین عکس هایی از یک تسبیح که از هسته های زیتون درست کرده بود را با The Post به اشتراک گذاشت که به گفته خودش باعث آرامش او شد.