خالق OpenClaw می گوید که ماه گذشته 10 میلیون دلار در توکن ها خرج کرده است

پیتر اشتاینبرگر، عضو کادر فنی OpenAI و خالق OpenClaw، تخمین می‌زند که او در ماه گذشته حدود 10 میلیون دلار در توکن‌هایی هزینه کرده است که بار کاری هوش مصنوعی را اجرا می‌کنند. اما برای او احساس بدی نداشته باشید، زیرا همه چیز از جیب سرمایه گذاران خارج می شود.

او این اعتراف را در کنفرانس Cloudflare Connect 2026 در سانفرانسیسکو در روز چهارشنبه در گفتگو با CTO Cloudflare Dane Knecht بیان کرد.

Knecht قبلا مشاهده کرده بود که Steinberger تصدیق کرده است که "یک بودجه نمادین تقریبا نامحدود دارد که همه ما در اتاق نداریم."

اشتاین برگر در پاسخ به شگفتی شنیدنی که از سوی حضار برمی‌خیزد، افزود: «آنچه مردم همیشه نمی‌فهمند، مفید نیست.»

این فقط زمزمه را تشدید کرد، شاید نه تأثیری که او پس از آن داشت. در همین حال، کارفرمای او، OpenAI، بنا به گزارش‌ها در تلاش است تا پیش از عرضه اولیه اولیه سهام رقیب آنتروپیک، «تسریع تأمین مالی» را انجام دهد.

تفکرات بعدی اشتاین برگر در مورد شیوه کار ترجیحی اش نتوانست اذعان کنشت به محدودیت های مالی را تشخیص دهد.

اشتاین‌برگر گفت: «احساس می‌کنم چالش اصلی بسیاری از مردم هنوز این است که ساختار زیرساخت‌های ما هنوز واقعا فراگیر نشده است. "مثلا چرا این هنوز از رایانه من استفاده می کند؟ آیا همه اینها نباید در فضای ابری باشد؟"

جدای از پیامدهای حفظ حریم خصوصی و انطباق با اتکا به هوش مصنوعی مبتنی بر ابر، هزینه برای هر کسی که سرمایه‌های مخاطره‌آمیز را خاموش نمی‌کند، مورد توجه قرار می‌گیرد. عوامل میزبانی شده در فضای ابری ممکن است گران باشند. آیا همه اینها نباید به صورت محلی اجرا شوند؟

Knecht با اشاره به پروژه OpenClaw و اینکه چگونه بسیاری از نگهبانان منبع باز به دلیل ناامیدی از شیب هوش مصنوعی از پذیرش درخواست های کشش صرف نظر کرده اند، از Steinberger پرسید که آیا ما به مرگ منبع باز نزدیک می شویم یا به عصر طلایی هوش مصنوعی.

Steinberger گفت که فکر می‌کند نحوه رسیدگی به درخواست‌های کشش باید تغییر کند، زیرا مردم توضیح نمی‌دهند که چگونه به کد تغییر پیشنهادی خود رسیده‌اند.

او گفت: "اگر افکار شما را ببینم که چگونه از A به B رسیدید، اعتماد من به خروجی بسیار بیشتر از این است که کار تمام شده را از روی حصار پرتاب کنید."

Knecht همچنین از Steinberger پرسید که آیا همه افراد حاضر در اتاق صدها عامل هوش مصنوعی را در چند سال آینده خواهند داشت؟

اشتاینبرگر شک دارد که صدها نفر باشند.

او گفت: «من فکر می‌کنم هر کسی نوعی هوش خواهد داشت که در طول روز می‌دود، فکر می‌کند و به آنها کمک می‌کند یا حتی پیش‌بینی می‌کند که چه چیزی می‌تواند به شما در آینده کمک کند. بنابراین به جای پرسیدن سوال، شاید قبلا پاسخ را دریافت کرده باشید.

در پایان جلسه، Knecht موضوع اعتماد و چگونگی دانستن چه داده هایی را به یک نماینده مطرح کرد.

اشتاینبرگر اعتراف کرد که این سوال سختی است. او گفت که بخشی از آن به میزان اعتماد شما به خود مدل اساسی مربوط می‌شود، زیرا بسیاری از رفتارهای مدل توسط مهار کنترل نمی‌شوند - کدی که مدل را می‌پیچد.

او گفت: "بسیاری از تصمیماتی که در اوایل OpenClaw ایجاد کردم، اکنون می توانند تغییر کنند، زیرا مدل ها بسیار بهتر هستند."

حتی اگر خطراتی مانند تزریق سریع با تلاش‌های مهندسی کاهش یافته باشد، اشتاینبرگر گفت: "شاید نخواهید به نماینده خود همه مجوزها را بدهید."

در عوض، او پیشنهاد کرد از یک نماینده برای مجوز دادن به نماینده خود استفاده کنید.

او گفت: "شما می خواهید نماینده دیگری داشته باشید که بتواند به آن مجوز بدهد یا نه و سپس این نماینده باید با نماینده دیگری مذاکره کند." "بسیاری اوقات ماموران می گویند، "اوه بله، در واقع شاید من نباید این کار را انجام دهم" یا "راه ساده تری وجود دارد که آن را در نرده های محافظ نگه می دارد." بنابراین این دو سیستم با هم به شدت اعتماد من را افزایش می‌دهند که فقط می‌توانم اجازه بدهم عامل پاره کند." ®